مسترمووي - دانلود فيلم و سريال بدون سانسور بهمراه زيرنويس چسبيده فارسي و دوبله .::MrMovie::.
مترجم : تالاپاتی
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Tv::.
‫خدایا
‫لطفاً کاری کن ‫پسرم امتحانش رو قبول بشه
‫نذرشو ادا می‌کنم و میبرمش ‫زیارتگاهت
‫لطفاً کاری کن پسرم امتحانش رو قبول بشه
‫نذرشو ادا می‌کنم و میبرمش ‫زیارتگاهت
‫۶۹
آپلود زیرنویس : قـاسـم سـمـنـگـانـی @Qasem_Samangani
‫مامان
‫برام دعا کن
‫اول از همه، کل سوالات رو بخون
‫با سوالایی شروع کن ‫که از جوابشون مطمئنی
‫باشه؟
‫با دقت بنویس
‫وقتی نوشتن‌ت تموم شد، دوباره چک کن
‫آرون
‫این امتحان ماست
‫باید به هر قیمتی ‫ریاضی رو قبول بشی
‫موفق باشی
‫مراقب باش
‫مامااااان!
‫'۳۵: یه داستان کوچیک نیست'
‫'مامانم بهم گفت'
‫'وقتی از چیز منفی‌ای به اسم باخت'
‫'به سمت چیز مثبتی به اسم برد میریم'
‫'همه‌مون به مرحله‌ی صفر می‌رسیم'
‫'حالا فاصله‌ی بین باخت و برد من'
‫"کسی که برای عروسی خودش پول نداشت"
‫'ارایشگاه ممد خوز'
‫"آیا او به دعاهای بی‌پایان ما جواب می‌ده؟"
‫"کسی که هیچ‌وقت بدهی یا طلب رو حساب نمی‌کنه"
‫"آیا اون دست سرنوشت رو به نفع ما می‌چرخونه؟"
‫بابا، چرا باید سرمو کچل کنم؟
‫وقتی خدایگان موهاشو از دست داد، ‫نیلا دوی بهش مو داد
‫خدایگان خیلی خوشحال شد
‫به همین خاطره که به یکی از 7 تا تپه ‫میگن نیلادری
‫'نیلالو' تو زبان تلوگو به معنی موئه
‫حالا موهات رو میدی؟
‫"حقیقت گمراه‌کننده بالاخره ‫با موفقیت آشکار می‌شه"
‫چرا این افسانه‌ی 'سر' رو ‫به یه پسر بچه می‌گی؟
‫ساده‌ست داداش
‫اگه بهش نگیم ‫دیگه سوال نمی‌پرسه!
‫اگه سوال پرسیدن تموم بشه ‫یادگیری هم متوقف می‌شه
‫شروع کنم آقا؟
‫هی! موها رو خوب با آب گرم بشور ‫نباید دردش بگیره
‫- داداش، حواست باشه تکون نخوره ‫- باشه
‫گوش کن، باید با یه نگاه ‫کل تیرومالا بفهمن
‫این پسرزاده‌ی دی پی آر مورتیه
‫مگه می‌شه ندونم آقا؟
‫تماستو تموم کن و بیا ‫می‌خوام تمیزش کنم!
‫هی!
‫- یادت نره یه دسته مو بذاری ‫- باشه
‫الو؟
‫بی پی آر مورتی هستین؟
‫نه بی پی آر نه ای پی آر
‫دی پی آرم
‫دارشان، پراساد، اتاق ‫مورتی هستم
‫شما؟ ‫بفرمایید
‫ستایش خدای ویشنو ‫گوایندا گوایندا!
‫یعنی
‫مشکل‌تون چیه آقا؟
‫این کارو بکن ‫برای ورود برای دیدن خدا عدد 1 رو بزن
‫برای اتاق عدد 2 ‫برای پیشکش خدا به عنوان 'پراشادام' عدد 3
‫اگه می‌خوای ‫دوباره همه‌‌ی اینا رو گوش کنی
‫عدد 0 رو بزن
‫گریه نکن آرون
‫- نگران نباش ‫- چی شده؟
‫نمی‌دونی چطوری محکم بگیریش ‫نمی‌تونستی به من زنگ بزنی؟
‫همه‌ش تقصیر اون صفرته
‫'تقصیر صفر من؟'
‫- اشکالی نداره ‫- آرون
‫جای نگرانی نیست
‫نگه‌ش دار
‫آروم باش آرون
‫این چه مسخره‌بازی‌ایه؟ داری از بچه‌ی من ‫مثل موش آزمایشگاهی استفاده می‌کنی؟
‫اگه برادرزاده‌ت درست نمی‌نشینه، ‫تقصیر منه؟
‫من خواهرش نیستم ‫مادرشم
‫تقصیر اون نیست، چینو
‫بذارش رو پاهات ‫آروم می‌شینه
‫انقدر ازش طرفداری نکن عزیزم
‫بیا اینجا
‫جای نگرانی نیست
‫ای خدای نگهبان، کمکم کن! ‫اگه این کارو بکنی دوتا خط دیگه هم میفته
‫این دفعه بیشتر مراقبم
‫من بارها ریش شوهرمو زدم
‫میخوای علامت وایشناوی رو ‫روی پیشونیش بکشم؟
‫به لطف خواهرم ‫چتریش رفت
‫اگه حداقل علامت مارو بکشی
‫برادرزاده‌ام شبیه لرد ویشنو میشه
‫علامتو بکش
‫مامان، چرا آقا ‫کلاه به این بزرگی سرشه؟
‫آقا کاپیتان ماست، درسته؟
‫برای همینه که کلاه به این بزرگی سرشه
‫برادرزاده
‫چه ربطی بین این عمو، ‫اون صفر و سر کچل تو وجود داره؟
‫هی! لطفا اونطوری نکن
‫اگه گردنت رگ به رگ بشه
‫مادرت سرمو می‌تراشه!
‫عمو، صفر چیه؟
‫اگه چیزی نباشه
‫اون صفره
‫برای یه صفر که هیچی نیست
‫با اضافه کردن 1 به سمت راست
‫یا اضافه کردن 1 به سمت چپ
‫چی تغییر میکنه؟
‫چطوری تغییر میکنه؟
‫راستش، عمو چطوری 10 بزرگتر میشه؟
‫قسم می‌خورم این بچه نابغه‌ست!
‫واقعا، آقا چطوری 10 بزرگ میشه؟
‫کارت تموم شد؟
‫بفرما
‫این چیه، آقا؟
‫ما رو 10 روپیه توافق کردیم ‫اما شما 1 روپیه بهم میدی؟
‫شما گفتی صفر هیچی نیست
‫منم حذفش کردم ‫و بقیه‌شو بهت دادم
‫برو و پیشونیتو با 'ی' و 'من' علامت بزن!
‫[سرود ودایی]
‫پسرتو ‫تو مدرسه ودایی اینجا بذار
‫گواهینامه TTD تو یه دست ‫از طرف دیگه 2 لک روپیه میگیری
‫اون یه کاهن درجه یک میشه
‫این حقیقته
‫برادرزاده‌ام با یادگیری این مانتراها ‫مشکلی با اعداد نخواهد داشت
‫مادر به دنیا میاره ‫پدر باید بهش زندگی بده
‫صبر کن و ببین
‫من پسرمو ناظر 'هوندی' TTD می‌کنم
‫اگه پدر به عنوان یه کنترل‌چی سکه بشماره ‫پسرش کمک‌های خدا رو نمی‌شماره؟!
‫خوب محاسبه شده
‫واقعا حساب شده!
‫من و تو کسایی هستیم که ‫باید در مورد ریاضیات صحبت کنیم
‫گوش کن، تو فکر می‌کنی تحصیلم ‫یه داستان اخلاقیه
‫هر روز تکرارش می‌کنی!
‫کدوم دانشگاه ‫به الهه ساراسواتی مدرک داده؟
‫اون الهه ساراسواتی ‫و این ساراسواتی
‫هر دومون مثل همیم
‫آرون، وارون بیاین اینجا
‫داداش، اینو یادت باشه
‫بعد از 20 سال
‫این صنعت نرم افزار ناپدید میشه ‫و تقاضای کامل برای کاهنا خواهد بود!
‫"Ya evam Veda"
‫"Yopamayatanam Veda"
‫"Ayatanavan bhavati"
‫آرون، مدرسه برات خوب میشه
‫باید به حرف معلم گوش کنی
‫معلم کیه؟ ‫خدا
‫عزیزم
‫امروز روز خوبیه؟ ‫مدرسه‌ش رو از فردا شروع کنیم؟
‫با دوستای جدیدم بازی می‌کنم ‫و زود میام خونه
‫برام پودینگ شیر درست می‌کنی؟
‫حتما
‫اون پسره رو ببین ‫چقدر بچه خوبیه
‫تو هم پسر خوبی هستی، درسته؟
‫اسمت چیه؟
‫پاوان
‫وای! ساعتت خیلی قشنگه
‫من عاشق رنگ قرمزم
‫رنگ، رنگ، چه رنگی می‌خوای؟
‫اوه! تو همه بازی‌ها رو بلدی؟
‫فکر کنم پسرمون دوست پیدا کرد
‫شهریه مدرسه ‫چینو رو هم بدیم؟
‫میتونی کلاس دهم رو قبول بشی!
‫اول باید برم و ‫از برادرم آغوز بگیرم
‫باید با شکر برات پودینگ درست کنم ‫و با شکر قهوه‌ای برای اون
‫به وارون روغن مالی کن، حمومش کن، بهش غذا بده ‫چشم زخم رو ازش دور کن، براش لالایی بخون و مطمئن شو که چرتش رو میزنه
‫اول باید خودم رو جای یه مادر و همسر جا بزنم ‫کلاس دهم که دیگه کاری نداره
‫واقعا عملیه
‫هشت
‫نه
‫ده
‫- شک دارم ‫- به چی؟
‫هرچی دستش میاد میندازه تو چاه، منم باید برم درش بیارم
‫از طرف من یه چک محکم بهش بزن
‫داداش، دنیا عجب جای عجیبیه ها
‫میگن هرکاری بکنی بده
‫شاهزاده کوچولوی من
‫خوشبختی من
‫بابا فقط بغلت میکنه و میبوستت
‫برو بازی کن
‫همه چی باید یه اندازه باشه
‫وگرنه خوب نمیپزه
‫داداش، دنیا جای جادویییه
‫پر از شیطنت و کلک و حقه
‫- مامان، عالی ‫- عالی، مامان
‫اگه به حرفشون گوش کنی ‫تا تهش برات دست میزنن
‫اگه سرپیچی کنی، کارت تمومه ‫تا میتونن غصه بهت میدن
‫اگه به حرفشون گوش کنی ‫تا تهش برات دست میزنن
‫اگه سرپیچی کنی، کارت تمومه ‫تا میتونن غصه بهت میدن
‫چینو، نمیدونم چجوری ‫باید یه چیزایی رو به آرون توضیح بدم
‫نگران نباش عزیزم
‫اون فقط یه بچه‌اس ‫زود یاد میگیره
‫اگه ازشون سوال نپرسی ‫میگن هیچی بارش نیست
‫اگرم بپرسی ‫داد و بیداد میکنن و پدرتو درمیارن
‫اگه هم نفهمی ‫تا تهش مسخرت میکنن
‫حتی اگه حرف مفت هم بزنن ‫بازم میخوان باور کنی
‫عزیزم یه پیراهن نو بخر
‫باد میزندش پایین، بیا
‫تنفر از وسایل یادگیری
‫دنیا فقط محدودیت داره
‫هی... هی ‫یه لحظه وایسا
‫اگه به حرفشون گوش کنی ‫تا تهش برات دست میزنن
‫اگه سرپیچی کنی، کارت تمومه ‫تا میتونن غصه بهت میدن
‫مامان، چرا اسب همیشه ‫به شکل L حرکت میکنه؟
‫آرون
‫۴ تا L رو به هم وصل کن
‫حرف H
‫- H یعنی چی؟ ‫- اسب
‫حواستون کجاست
‫حواستون کجاست!
‫راحت
‫صبح همگی بخیر
‫تلاش منجر به موفقیت میشه
‫همیشه دانش‌آموزای خوبی باشین
‫اسمای ما هم اینجا باید باشه، نه؟
‫رنگش کردن
‫نگو "سونالو" ‫یعنی رنگ و صفر تو زبان تلوگو
‫دیوارا رو رنگ کردن!
‫V
‫N
‫آرون
‫نمیدونم چجوری ‫آرون رو سر عقل بیارم
‫[آواز ودایی]
‫ستاره‌ها تو آسمون ‫ریاضی یاد گرفتن که تو فضا حرکت کنن؟
‫پرنده‌ها جدول ضرب حفظن ‫که از خوشی‌های زندگی لذت ببرن؟
‫چطور میشه خط‌کش معلم ابزاری باشه ‫که دانش‌آموزا درساشون رو یاد بگیرن؟
‫مسابقه‌هایی که کلی غصه به آدم میدن ‫این همه فشار هر روز لازم نیست
‫معلمایی که شکنجت میدن ‫هیچ‌وقت غصه‌هات رو نمیفهمن
‫رویاهایی که تو سرت میچرخن
‫چرا نمیتونی کاری کنی دوستت بفهمه
‫مثل بقیه درس‌هات که خوبی
‫چرا نمیتونی ریاضی رو هم ‫بخونی و قبول شی؟
‫نمیتونم بفهممش
‫وقتی نمیفهمم ‫چطوری یاد بگیرم؟
‫و چطوری قبول شم؟
‫پس چرا این کارا رو میکنی؟
‫مامان بابام فقط اگه نمره‌هام خوب باشه ‫برام کادو میخرن
‫اینا همون بچه‌هایین که بزرگ میشن ‫و برای همه چی رشوه میخوان
‫دانش‌آموزا، همه این سوال رو یادداشت کنین
‫داداش، دنیا عجب جای عجیبیه ها
‫خانم، یه سوال دارم
‫میگن هرکاری بکنی بده
‫داداش، دنیا جای جادویییه
‫پر از شیطنت و کلک و حقه
‫پسرم، وقتی همه دارن یادش میگیرن، ‫چطور ممکنه اشتباه باشه؟
‫بابا، هیچکس نمی‌تونه ‫مشکلات منو درست و حسابی حل کنه
‫وقتی بزرگ شدم، حتما ‫همه این عددها رو عوض می‌کنم
‫چینو، یه کاری کن این آران بفهمه
‫بهش بگو دست از این حماقتش برداره ‫و درست حسابی درس بخونه
‫شما بهش بگو، مامان ‫من نمی‌تونم الکی یه چیزایی رو حفظ کنم
‫آران
‫واران
‫بلند شید
‫«اگه روز اول دیر برسی ‫کل سال دیر می‌رسی»
‫داداش، نگاه کن ببین ‫مارمولک اون تو هست؟
‫شلوارتو در بیار و حموم کن ‫مارمولک با دیدن اونجات فرار می‌کنه!
‫زود باشید، پسرا ‫داره دیر می‌شه
‫بیا اینم
‫دانشی که باید تو مغز باشه ‫رفته رو دوششون!
‫باید برای بلند کردن این کیف‌ها ‫نمره بدن
‫- خداحافظ، مامان ‫- مراقب باشید، خداحافظ
‫امروز وظیفه داشتی ‫تو آشپزخونه کمک کنی؟
‫آره، «اضافه کاری» ‫کار کردن تو خونه
‫زرنگ بازی در نیار
‫اگه پات پیچ بخوره ‫باید بریم پوتور
‫نمی‌ذاری کوچکترین کاری رو ‫انجام بدم
‫اینو بگیر
‫به رانندت بگو انقدر تند نره
‫اینطوری لازم نیست هر روز ‫پای تو ماساژ بدم
‫درسته، تو که الهه لاکشمی نیستی ‫که با میل و رغبت پای منو ماساژ بدی
‫تو ساراسواتی هستی
‫سریپاتی پاندیثارادیولا ونکاتاپادما ‫کامالاکانتا پراناوامانجولا بالاساراسواتی
‫با اخلاص به من نگاه کن
‫تو می‌تونی همه الهه‌ها رو ‫تو من ببینی
‫باشه...باشه
‫می‌خوای با فداکاری عاشقت باشم ‫و برات کافور روشن کنم؟
‫به کارهات برس، ‫شوهر نجیب من!
‫نذر کردم فردا به الهه شاکتی ‫فرنی بدم
‫تو راه برگشت به خونه ‫نارگیل و موز بخر
‫داداش، بشین
‫سنگ کاغذ قیچی
‫صبح بخیر، آقا
‫- این کیه؟ ‫- معلم جدیده
‫شنیدم خیلی سخت‌گیر نیست
‫ساکت!
‫ریاضیات
‫فقط یه درس نیست
‫«یه مکانیسمه که باهوش‌ها رو ‫از احمق‌ها جدا می‌کنه»
‫چاناکیا وارما
‫آقا، اسم من ویوک وارما هست
‫سعی نکن زرنگی کنی
‫- نمره ریاضیت چنده؟ ‫- 86، آقا
‫این یه تیکه گچه
‫این یه نیمکته
‫ایشون ویوک وارما هستن
‫«اسم چیزی نیست که ‫مامان بابات بهت بدن»
‫اسم چیزیه که ‫با تلاش به دست میاری
‫پس
‫نمره‌ای که تو ریاضی گرفتی ‫اسم تو می‌شه
‫بنابراین
‫تو 86 هستی
‫- فهمیدی؟ ‫- بله، آقا
‫آقا، من و ایشون ‫نمره‌هامون مثل همه
‫96
‫- تو خونه بهت چی می‌گن؟ ‫- اوتارا، آقا
‫- و تو؟ ‫- چنگاپا، آقا
‫«پوست نارگیل تو دست‌ پاچت»
‫همیشه اینطوری مسخره‌ام می‌کنن، آقا
‫مشکل خاصی نیست
‫از امروز تو C 96 هستی
‫تو هم U 96 هستی
‫- شما شاگرد اول‌های کلاس هستید، درسته؟ ‫- نه، آقا
‫- نمره‌ات چنده؟ ‫- 100، آقا
‫13 ضربدر 7؟
‫91، آقا
‫18 ضربدر 14؟
‫252، آقا
‫خوبه
‫خیلی خوبه
‫نمره تو چنده؟
‫صفر، آقا
‫چی، پسرم؟ ‫داری مسخره‌ام می‌کنی؟
‫صفر، آقا
‫تو 100
‫تو صفر
‫کیف‌تو بر می‌داری و می‌ری اون ته، روی نیمکت آخر می‌شینی
‫آقا
‫آقا، ما از اون موقعی که بچه کوچیک بودیم کنار هم می‌نشستیم.
‫کنار هم؟
‫صد ضرب در صفر چند می‌شه؟
‫صفر ‫[همخوانی]
‫شنیدی چی گفت؟
‫اگه با این بشینی
‫می‌شی یه صفر به تمام معنا
‫آقا، دوستی ما صد به علاوه صفره که می‌شه صد
‫هی، صفر
‫زود باش کیف‌تو بردار برو اون ته، روی نیمکت آخر بشین
‫برو... زود باش!
‫آقا، چطوری صد ضرب در صفر می‌شه صفر؟
‫- صد ‫- نه
‫تو بگو صفر
‫آقا، من دو تا خودکار دارم
‫این هیچ خودکاری نداره
‫این پسره که هیچی نیست جز یه صفر
‫چطوری می‌تونه منو با ضرب کردن صفر کنه؟
‫مگه من دو تا خودکار ندارم، آقا؟
‫انگار این معلم جدیده هم جواب رو نمی‌دونه!
‫« حسابی گیر افتاده! »
‫عالی شد، وارما، عالی شد! ‫[دیالوگ از فیلم « زندانبان »]
‫فقط وقتی سرت به سنگ می‌خوره به خودت می‌جنبی؟
‫باید تو همه کلاس‌ها اینطوری بشینین
‫اونایی که هشتاد می‌گیرن باید نود بگیرن
‫اونایی که نود می‌گیرن باید صد بگیرن. این باید آرزوتون باشه
‫اینو یادتون باشه
‫اگه اصول رو زیر سؤال ببرین
‫آیندتون یه صفر گنده می‌شه
‫بنابراین
‫هیچ‌کس ته کلاس نمی‌نشینه
‫فهمیدین؟
‫مامان، اسب رو حرکت دادم جلو
‫سمت شاه یا رخ؟
‫رخ
‫پس قلعه کن
‫« چینی، حوله رو یادم رفت »
‫الان میام
‫شوهر عزیزم!
‫بله... بله!
‫برنده برنده، شام مرغ!
‫برنده برنده، شام مر-
‫چشات شده اندازه گوجه! بسه دیگه بازی
‫مامان، خواهش می‌کنم مامان، یه بازی دیگه
‫نه، سهمیه امروزت تموم شده
‫مامان، فیلم با رخ‌تو زد!
‫همین! حرکت خیلی خوبی بود!
‫مامان، برو از بابا بپرس
‫خودم می‌دونم کی ازش بپرسم
‫به چی نگاه می‌کنی؟ بازی تموم شده
‫اگه می‌خوای ببری، فقط استفاده از فرصت‌های ‫روبروت کافی نیست
‫باید حواست به ‫تهدیدهای پشت سرت هم باشه!
‫وارون، بیا اینجا
‫بیا
‫اینو بخور
‫عالی شد، مامان!
‫اگه کانال یوتیوب بزنی ‫و اسمشو بذاری « جادوی مامان »
‫یه میلیون تا لایک تضمینی می‌خوری
‫- اول باید بابات لایک کنه ‫- مامان
‫- آرون، یه برنامه جدید اومده ‫- مامان، دوچرخه
‫انگار همه چی رو عملی یاد می‌ده
‫این-
‫می‌دونم بابا، پاوان خیلی وقت پیش گرفته
‫به درد رفع اشکال من نمی‌خوره
‫عزیزم، شام کشیدم
‫مامان
‫صبر کن
‫وارون، چیه؟
‫هیچی بابا
‫خورشت بامیه خیلی خوشمزه شده
‫بابا، بچش. محشره!
‫بهترین بامیه‌ای که تو عمرم خوردم
‫کار جاری‌مه، سوبولو
‫توش بادام زمینی سرخ شده و برگ کاری می‌ریزه، عالیه!
‫واقعاً خوشمزه شده!
‫چینی، همین که اسمشو میارم دهنم آب می‌افته
‫درسته
‫یه کم دیگه خورشت بده
‫هرچی می‌خوای بردار، من پنکه و لامپ رو خاموش می‌کنم و برمی‌گردم.
‫اگه سرخ بشه، دیگه نمی‌فهمیم بامیه‌ست یا کدو!
‫دستپخت زن داداش صبولو حرف نداره، آدم انگشتاشو می‌خوره!
‫برو بابا!
‫چینو!
‫گوشی رو بیار.
‫یه عالمه گذشته از آخرین باری که باهاش حرف زدم.
‫آقا شوهره!
‫چیه یهو «آقا»؟
‫انگار وارون دوچرخه می‌خواد.
‫کجا؟
‫بذار دفتر رو بیارم.
‫نه قربان و سرور من!
‫لطفا دار و ندارتو اینجا نیار.
‫چینو.
‫بیشتر از چیزی که می‌خوان...
‫...مهم اینه که چیزی که نیاز دارن رو بهشون بدیم.
‫پسرمون فکر می‌کنه مامانش غول چراغ جادوئه!
‫اگه نشد چی؟
‫مادره باید دلشو به دست بیاره، نه؟
‫اگه بفهمه به تو گفتم...
‫...و تو گفتی نه...
‫...اونوقت تو ذهنش از چشم باباش نمیفته؟
‫خیال باطل!
‫من کاری می‌کنم که پسرامون همیشه ‫اقتدار باباشون رو حس کنن.
‫نمی‌ذارم هیچوقت ‫تو ذهنشون کوچیک بشی.
‫چینو!
‫چینو، نه.
‫چینو! ‫خدایا!
‫بابا گفت باشه.
‫آره... آره بابایی.
‫وارون، بیا اینجا ببینم.
‫داداشت با اتوبوس میره مدرسه، ‫تو با دوچرخه؟
‫خوبه به نظر میاد؟
‫خوب به نظر میاد.
‫پاوان آنا رو داره که با هم برن.
‫اگه پسر یه بلیط فروش با اتوبوس نره...
‫...دوستای بابات مسخرش نمی‌کنن؟
‫بابا هنوز بچه‌ست که دوست داشته باشه؟
‫سال دیگه یه دوچرخه بزرگتر برات می‌خریم.
‫مثل بچه دهمیا با کلاس میری مدرسه.
‫اونوقت باید شلوار جدیدم برام بخری.
‫برو دیگه.
‫«دبیرستان ونکاتسوارا»
‫من ازش نخواستم.
‫پیاده داشتم میرفتم مدرسه که آقا ‫گفت منو هم برسونه.
‫اگه گفت سوار شو، سوار میشی؟
‫اگه قبول نکنم تنبیهم می‌کنه.
‫نمره‌ام رو کم می‌کنه. ‫اصلا به چه درد من می‌خوره؟
‫نمره از من برات مهمتره؟
‫تو از همه مهمتری، بریم.
‫نقشه اون آقای چانکیا اینه که ما رو ‫به جون هم بندازه.
‫بیا بریم بهش نشون بدیم نقشه ما چیه.
‫چه نقشه‌ای؟
‫رسوندن می‌خواین آقای وارما؟
‫آقا؟
‫«ای رفیق کوچولو!»
‫«با قدم‌های کوچیکت میری مدرسه»
‫«هر روز با شادی و هیاهو»
‫«برای دوستی روز خاصی نیست»
‫«دوستی‌های جدید، عمیق و صمیمی»
‫«دوستی واقعی شاگرد اول نداره»
‫«کسی که دوست نداره، بازندست»
‫«مهم نیست؛ همیشه رفیقیم» ‫«چه بزرگتر باشیم چه کوچیکتر»
‫«هیچ فرقی با هم نداریم»
‫«راک اند رول»
‫«با دل و جون»
‫«راک اند رول»
‫«با دل و جون»
‫«راک اند رول»
‫«با دل و جون»
‫«راک اند رول»
‫«با دل و جون»
‫«زنگ ناهار که میزنه»
‫«جعبه‌های ناهار جاشونو عوض می‌کنن»
‫«به خاطر شیطنت‌های هر روزت»
‫«معلم با خط کش ادبت می‌کنه»
‫«هرچی که مال من و توئه»
‫«با هم تقسیمش می‌کنیم، میشه مال ما»
‫«مثل مدادی که تهش پاک کن داره»
‫مثل پر کردن خودکاره رفیق
‫هی! ارون
‫آقای چانکیا از مدیر خواستن
‫... که کلاسمو عوض کنن
‫"جنب و جوش روزانه با شادی"
‫"دوستی روز خاصی برای حساب کردن نداره"
‫"پیوندهای جدید کاملاً در حال شکل گیری"
‫آقا، من همه کاری که گفتین رو انجام دادم
‫اما شما نیم نمره از من کم کردین
‫مثبت یک که علامت نمیخواد
‫- اما منفی یک ‫- باید علامت داشته باشه
‫هاه! بنابراین
‫صفر به خودی خود هیچ ارزشی نداره
‫منفی یک، منفی دو که از صفر کمترند ‫چه ارزشی دارن؟
‫تمومش کن دیگه
‫صد
‫گوش کن
‫دوستیتو با اون صفر منفی کن
‫آقا، ارون پسر خیلی خوبیه
‫اگه شک هاشو برطرف کنید ‫خوب میشه آقا
‫هی!
‫این غرور ضربدر پرروییه
‫به توان جسارت!
‫آقا، خواهش میکنم آقا
‫ساراسواتی
‫"چرا همینجوری وایستادی؟"
‫مهمان های ناخوانده بهترین غافلگیری ها هستن
‫- بیا... بیا ‫- بفرمایید داخل
‫ایشون سارادا هستن، موکلم
‫یادتونه در موردش صحبت کردیم
‫ایشون تو دفتر پنچایات ‫در پرمال پاله کار میکنن
‫نه، فروشگاه مواد غذایی دولتی در پونگانور
‫لطفاً بشینید
‫چند تا پونگانور میشه یه بنگلور؟
‫روزنامه، مقاله، وکیل
‫دیجیتال سازی دادگاه عالی کنوانت
‫آقای مورتی
‫کنوانت نیست
‫"مشاور" هست
‫همون... همون
‫لطفاً بشینید و از قهوه ی خواهرم بخورید ‫من نمازمو تموم میکنم و برمیگردم
‫و بعدش میتونیم از لرد بالاجی ‫روی تاب طلایی اش برکت بگیریم
‫- برنامه ی عالیه ‫- وسایل نمازشون اونجاست
‫- باشه ‫- الان قهوه میارم
‫پر رنگ درست کن
‫ساراسواتی
‫انتخاب کی زنگوله رو به صدا درمیاره؟
‫اون؟
‫شوهر عزیزم
‫ازش خواستم یه زنگوله بخره ‫که اسم خدا رو بخونه
‫پسر عزیزم اینو آنلاین سفارش داده
‫شما دو تا بچه دارید؟
‫شبیه یه عروس تازه عروس به نظر میرسید
‫دوازده ساله که ازدواج کردیم
‫خیلی زود شوهرت دادن؟
‫آره
‫هیچکس به حرفم گوش نداد
‫گفتند "عجله چیه؟ ‫بذارید یه مدت بگذره"
‫حس کردم تو تیروپاتی تنها میشه
‫برای همین تهدیدش کردم ‫و مجبورش کردم قبول کنه
‫باهاش ازدواج کردم
‫سه ماه مادرم باهام حرف نزد ‫چون موقع خداحافظی گریه نکردم
‫بعدش
‫برنامه ای برای کار کردن نداری؟
‫مثل دخترای این نسل ‫از آزادی لذت ببری؟
‫اگه آزادی میخوای، بیشتر از درآمد ‫به کسی نیاز داری که به نظرت احترام بذاره
‫تو این مورد ‫شوهرم یه فرشته ست
‫عالیه
‫قهوه واقعا خوشمزه ست
‫بریم
‫دیگه دیر میشه
‫میای اینجا و قبل از اینکه بتونیم حرف بزنیم ‫آماده ای که بری
‫این ماه فرخنده سرم خیلی شلوغه
‫آخر این ماه همینجا نقل مکان میکنم
‫این نکته رو یادداشت کنید، جناب قاضی
‫بله جناب قاضی
‫عنوانش اینه
‫ازدواج مقدس ساراسواتی
‫یادداشت شد
‫من دیگه مرخص میشم عزیزم
‫مرسی برای قهوه، خانم ساراسواتی
‫- سوریا ‫- حاضرم خانم
‫- ریشیتا ‫- حاضرم خانم
‫- پاوان ‫- غایب
‫خانم
‫پاوان براتون برگه مرخصی آورد؟
‫- گیتا ‫- حاضرم خانم
‫- تجاسوینی ‫- حاضرم خانم
‫- روهیت ‫- حاضرم خانم
‫مامان، پاوان بهت زنگ زد؟
‫نه
‫- داداش، وایسا ‫- اینو بگیر
‫«شماره ای که باهاش تماس می گیرید، ‫خارج از محدوده آنتن دهی است»
‫«شماره ای که باهاش تماس می گیرید-»
‫آرون
‫شاید رفته معبد تیرومالا
‫فردا یا پس فردا برمی گرده
‫عمو
‫پاوان خونست؟
‫بهت نگفت؟
‫برای درس خوندن بهتر فرستادمش ‫مدرسه شبانه روزی نلور
‫«بهش می گم اومدی اینجا»
‫«هی، صفر»
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫خونه پاوان
‫بهت نگفتن فرستادنش یه مدرسه ‫تو نلور؟
‫تو شیطون!
‫می ترسیدم ۱۰۰ بشه ۰
‫بخاطر این صفر
‫چراغ جلو، سیم کلاچ و لاستیک جلو
‫همه چیزشون نوئه
‫برسونمت خونه؟
‫مامان
‫«حس عجیبی که ‫با کلمات نمی شه گفت»
‫عزیز دلم
‫چی شده؟
‫منو پاوان از هم جدا شدیم
‫توسط آقای چاناکیا
‫«یه درد وحشتناک ‫تو قلبم مونده»
‫گریه نکن، آرون
‫«خستگی مفرط ‫غم و اندوه طولانی»
‫«ذات شیطنت من ‫تو یه حالت ساکت و آروم فرو رفته»
‫«سفر این زندگی ‫برام عجیب غریب شده»
‫مامان
‫اگه بابا مجبور بشه بره نلور ‫چیکار کنیم؟
‫آرون
‫این وقت شب چرت و پرت می گی؟
‫ساکت شو و بخواب
‫برو بخواب
‫«این دوستی بی دلیل ‫مثل فصل ها داره عوض می شه»
‫هی پاوان!
‫دیگه برنمی گرده
‫اینجا جای پاوانه
‫بزن به چاک!
‫«یه بار سنگین ‫فاصله جدایی»
‫آرون
‫- عزیزم ‫- بله
‫خیلی گرفته و ساکته
‫از اولین روز مدرسه ‫با هم بزرگ شدن
‫غصه نمی خوره، چینو؟
‫خوب می شه
‫قبض برق این ماه زیاد شده
‫پنجره هارو باز کن عزیزم ‫هوا عوض شه!
‫چینو
‫آرون
‫چک
‫عالی
‫اگه وسط بازی ولش کنی ‫چون وزیرتو از دست دادی
‫سربازت شانسی برای ‫وزیر شدن داره؟
‫اگه به بازی ادامه بدی ‫اوضاع بهتر می شه، آرون
‫به حرفم گوش کن و با خیال راحت بخواب
‫همه چی درست می شه
‫سری کانت، راوی، سخار، آنودیپ
‫همشون دانش آموزای باهوشین
‫ولی تو امتحان آخر ‫عملکرد خوبی نداشتن
‫- آقا، با من کار داشتید؟ ‫- بیا تو، چاناکیا
‫ایشون آقای پراساد هستن
‫پدر آرون، کلاس ششم
‫گفتید می خواید باهاشون صحبت کنید
‫ارون؟
‫اوه! صفر، اِ...؟
‫میدونین آقا...
‫من برای اینکه بهشون انگیزه بدم، ‫دانش آموزا رو با نمره هاشون صدا میزنم.
‫برای همین اسمشون ‫یهو به ذهنم نمیاد.
‫باشه آقا، ‫نَماسته.
‫علوم و علوم اجتماعی که ‫اصلا یه چیز دیگه ان.
‫ولی زندگی همش حساب کتابه.
‫اگه نتونه اینو بفهمه...
‫متوجهم آقا.
‫همه تو ریاضی یه جاهایی مشکل دارن.
‫ولی این که داره به مبانی ریاضی شک میکنه!
‫چیز جدیدی نیست.
‫بچه های دیگه هم دارن مسخره اش میکنن.
‫بچه زرنگا هم ‫دارن از راه به در میشن.
‫با این سیستم آموزشی که نمیشه ‫کسی رو انداخت.
‫ولی اگه همینجوری تا دهم ‫هی ردش کنیم...
‫صفر هیچ آینده ای نخواهد داشت.
‫آقا...
‫آقا!
‫باید تو خونه کمتر لوسش کنین.
‫بهش جدی بگین که حواسش رو جمع کنه.
‫چشم آقا.
‫بهش رسیدگی میکنم.
‫خانم...
‫بله؟
‫خانم؟
‫به ABCD تو انگلیسی میگن الفبا.
‫تو ریاضی بهشون چی میگن؟
‫جَبــر. ‫[همهمه]
‫جبر.
‫اگه میخوای فردا تو دانشگاه آی‌آی‌تی قبول شی...
‫اجازه هست آقا؟
‫بیا تو.
‫- داداشت چرا اینجاست؟ ‫- نمیدونم.
‫مطمئن نیستم.
‫هی صفر...
‫تو اولین دانش آموزی هستی که ‫تو مدرسه ما مردود شده.
‫حالا این دایره میشه یه خط راست.
‫چرا 90 درجه وایستادی؟
‫کلاست که عوض بشه ‫جات که عوض نمیشه.
‫برو بشین.
‫خب... همه بنویسین.
‫یه ستاره کنار فرمولای ‫مهم بذارین.
‫مثبت ضربدر مثبت...
‫- مثبت ضربدر مثبت... ‫- میشه مثبت.
‫منفی ضربدر منفی...
‫- مثبت. ‫- مثبت.
‫آقا...
‫اگه دوبار مردود بشم ‫قبولم میکنین؟
‫چی میگی پسر؟ ‫میخوای خودتو زرنگ نشون بدی؟
‫اگه دو تا منفی رو ضرب کنیم...
‫چجوری میشه مثبت آقا؟
‫نمیتونم اینا رو بفهمم.
‫برو رو نیمکت وایستا.
‫برو رو نیمکت وایستا!
‫یه مشت سوال چرت و پرت میپرسه ‫بعدشم مثلا خودشو میزنه به اون راه.
‫اگه باهاش حرف بزنین یا بازی کنین...
‫شما رو هم مثل خودش میندازن پایین.
‫خیلی خیلی مواظب باشین.
‫خیلی خوب، 65.
‫چی شده؟
‫یه معلمی هست به اسم چانکیا...
‫با پسر ما لج کرده.
‫باید بری مدرسه اش ‫با معلمش حرف بزنی.
‫خودم انداختمش پایین.
‫دیوونه شدی؟
‫الکی عقب میفته، ‫یه سالش هدر میره؟
‫یه قدم که برگرده عقب ‫دلیل نمیشه عقب بیفته!
‫بهتره بره کلاس ششم ‫تا اینکه بره دهم، درسته؟
‫ای خدا!
‫با تو نبودم عزیزم.
‫داشتم درباره ی آرون حرف میزدم.
‫وقتی رشد یه چیزی متوقف میشه ‫باید یه ذره هرسش کنیم.
‫اونوقت میبینیم که چجوری گل میده.
‫چه یه نهال باشه، ‫چه پسر خودمون.
‫بزنم تو سرت؟
‫با همین بزنم تو سرت؟
‫آروم باش
‫برو اونو بنداز گردن پسرت
‫بخاطر "کار بزرگی" که کردی ‫می خواد دیگه مدرسه نره!
‫من درستش می کنم
‫عزیزم؟
‫می دونه که تنزلش دادی؟
‫به مدیریت مدرسه گفتم ‫که بهش نگن
‫حالا فکر نمی کنم راهی جز این باشه ‫که بهش بگیم
‫خدا به دادم برسه!
‫آقای شوهر
‫آقا
‫چرا خانوم محترم؟
‫برای خودش این کارو کردی، نه؟
‫چینو
‫اهمیت راه رفتن رو ‫فقط وقتی می فهمی که پاهات دیگه حرکت نکنن
‫چرا باید آدم بده ماجرا تو باشی؟
‫من باهاش حرف می زنم و آرومش می کنم
‫ساراسواتی
‫واقعا که می تونی کوه رو جابجا کنی!
‫وای سرم، وای پام!
‫چینو؟
‫حوصله ندارم مامان
‫از مامان ناراحتی؟
‫از این برنج ناراحتی؟
‫اگه از کسی عصبانی هستی ‫درست نیست که سر یکی دیگه خالی کنی، درسته؟
‫آرون، زود باش بچش و بهم بگو ‫بابات هر لحظه ممکنه بیاد
‫ریاضی کاملا غلطه مامان
‫فقط به خاطر اینکه من اون اشتباهات رو نمی کنم ‫مدرسه اشتباه کرده و من رو رد کرده
‫دیگه از این به بعد نمی رم این مدرسه
‫این برای مامانته
‫اون یکی هم برای پاوانه
‫باشه
‫مامان، همه تو کلاس مسخره ام می کنن
‫میشه با بابا حرف بزنی ‫منو یه مدرسه دیگه ثبت نام کنه؟
‫خواهش می کنم مامان
‫حتی اگه کلاس پنجم هم باشم مهم نیست
‫کی تو رو تو این مدرسه ثبت نام کرد؟
‫بابا
‫- کی اشتباه کرد؟ ‫- مدرسه
‫یه دفعه ای ‫اگه بخوای مدرسه ات رو عوض کنی
‫کی اذیت میشه؟ ‫بابات یا مدرسه؟
‫بابا
‫درسته که باباتو ‫بخاطر اشتباه مدرسه ات تنبیه کنی؟
‫اگه از کسی عصبانی هستی ‫درست نیست که سر یکی دیگه خالی کنی، نه؟
‫مدرسه بخاطر اشتباهش ‫تنبیه نمیشه؟
‫آرون
‫چرا مدرسه ردت کرد؟
‫برای اینکه این مدرسه رو ول کنی ‫و بری یه مدرسه دیگه
‫اگه این کارو نکنی و ‫همین مدرسه بمونی چی؟
‫مدرسه با خودش فکر می کنه ‫"وای! همه نقشه هامون نقش بر آب شد"
‫مدرسه پشیمون میشه و ‫اینو یه تنبیه می دونه
‫اینو بگیر ‫برات ماست بیارم
‫مامان
‫خورش خیار زرد ‫خیلی خوشمزه شده بود
‫مامان
‫برای داداشم کتاب درسی نو بخر
‫همیشه فقط کتابای ‫دست دوم من رو می گیره
‫"چینو، خیار زرد"
‫"با عدس پخته میشه ‫تو سس تمر هندی و شنبلیله"
‫"یکی از بهترین غذاهایی ‫که عمه ام تو Pulivendula بهش معروفه"
‫عمو، بهم جنس جدید بده
‫- کتاب با عکس NTR رو جلدش داری؟ ‫- نه
‫ببخشید
‫خیلی متاسفم
‫متاسفم
‫آنا
‫بوی عطر میده ‫بیا ببین
‫بریم
‫امکان نداره ‫غیر ممکنه
‫باشه... باشه
‫اگه به هر حال شکست بخورم، از ‫گروه واتساپمون می رم بیرون
‫اونو ازت نمی خوام
‫داداشت کریکت باز خوبیه مثل ما؟
‫بازی که عدد و رقم داره، نه؟
‫پس بازی نمی کنه
‫دانش آموز خوبیه؟
‫حداقل بلده چطوری ‫تو امتحان استادانه تقلب کنه؟
‫مامانم گفت اگه با دانش آموزایی که ‫رد میشن دوست بشیم ما هم رد میشیم
‫هی گانش
‫من تو یه خونه باهاش زندگی می کنم ‫و هر روز کنارش می خوابم
‫رد شدم؟
‫مسئله این نیست. ‫داداشت از ما بزرگتره.
‫نمیتونه جزو گروه ما باشه.
‫پس بیا حذفش کنیم.
‫از تو پرسیدم؟
‫ها؟ از تو نظر خواستم؟
‫من ازت خواستم که منو جزو اون گروه مسخره ات کنی؟
‫تو کی هستی که منو حذف میکنی؟
‫من همتون رو حذف میکنم.
‫نه فقط شما پسرا رو.
‫کل کلاس رو Shift+Delete میکنم!
‫حتی اگه برگه خالی هم بدین...
‫میفهمم که تقلب کردین.
‫برین.
‫صبح بخیر خانم.
‫بیا تو، بیا دیگه.
‫با اینکه زنگ خورد، اینجا چه کار میکنی؟
‫بیرون چه کار میکنی؟ ‫برو تو کلاس.
‫چی تو کولره ولی سرده نیست؟
‫"ب" ، حرف الفبای شانسی من.
‫پس من میرم کلاس ب.
‫آقا وارما.
‫دانش آموز جدید.
‫فکر میکنی اینجا معبد تیروچانوره؟
‫که هرکی اومد بهش غذا بدیم؟
‫اگه همینجوری اضافه کنیم چی میشه؟
‫من نباید درس بدم؟
‫مامانم رو یهویی منتقل کردن آقا.
‫برو قسمت بعدی بشین.
‫آقا، میدونید این کیه؟ ‫نوه ی مدیر مدرسه است.
‫چت شده؟
‫عزیزم، بیا. ‫بیا تو.
‫- بهش گفت "عزیزم"؟! ‫- آقا، برای اولین بار اسمشو صدا زد.
‫صفر رو بلدی؟
‫۹۴، برو کنار.
‫- برو بشین. ‫- آقا.
‫من ته کلاسیم.
‫[صدای هیجان زده ی چند نفر]
‫حتی اگه ته کلاس هم بشینه، ‫با موفقیت جلو می ایسته.
‫هوشش که تغییر نمیکنه؟
‫نوه ی مدیر مدرسه است.
‫اینجا جای پاوانه.
‫سلام پاوان، میشه یه کم بری اونورتر؟
‫مرسی.
‫از پنجشنبه با یونیفرم میام.
‫نوبت توئه که رو من جوهر بپاشی. ‫اون موقع بی حساب میشیم، باشه؟
‫صفر عزیز، چرا تنبیه شدی؟
‫آقا، همه جا.
‫آقا، سوال دارم.
‫"روز اول سوال داری؟"
‫وقتی هم که به حرفام گوش نمیده سوال داره!
‫تو ژنش ه. ‫نوه ی مدیر مدرسه است دیگه!
‫این دختره خیلی باهوشه، نه؟
‫بگو عزیزم.
‫چرا خودتو اذیت میکنی؟ ‫مستقیم از خودم بپرس.
‫یه دقیقه آقا.
‫۳ به علاوه ی ۲ میشه ۵.
‫۵ ضربدر ۲ میشه ۱۰.
‫اگه من همون کار رو بکنم، طبق چیزی که شما یادمون دادین...
‫۲ ضربدر ۲ میشه ۴.
‫۴ به علاوه ی ۳ میشه ۷.
‫اگه هر دوتا محاسبه درسته، ‫چرا جوابشون مثل هم نیست آقا؟
‫اول تقسیم، بعد ضرب، بعد جمع.
‫چرا حتی برای علامتا هم ترتیب وجود داره آقا؟
‫بچه ی پررو!
‫برو بیرون از کلاس.
‫چون اینجوری سوال میپرسم تنبیه میشم.
‫بچه ی بد!
‫اون یه صفره.
‫اگه باهاش بپلکی تو هم میشی یه صفر گنده.
‫خیلی مراقب باش.
‫صفر عدد مورد علاقه ی منه آقا.
‫چون تنها عددی ه که گرده.
‫مسئله این نیست عزیزم.
‫- رنگ مورد علاقه ات چیه؟ ‫- قرمز.
‫آقا، مامانم بهم گفت...
‫اگه به بازی کردن ادامه بدیم، جای یه نفر یه نفر دیگه رو پیدا میکنیم.
‫فقط به خاطر اینکه تو منو نا امید کردی پیداش کردم!
‫مرسی آقا.
‫اسم من آرومه.
‫کیرنمائی ‫به زودی، کیران
‫آرون
‫بچه ها، با کیرنمائی مثل معلممون رفتار کنین
‫حتی آقای چانکیا بهش میگفت "عزیز دلم"
‫برای احتیاط، نه باید خیلی باهاش صمیمی شیم ‫و نه خیلی سرد،
‫- حواستون باشه چطور رفتار میکنین ‫- باشه؟
‫نکته خوبی بود
‫سِریوانی، جزوه ریاضیتو بهم قرض میدی؟
‫بعد از ناهار بهت میدم
‫نه، دستخطش خوانا نیست
‫من جزومو نیاوردم، ببخشید
‫یه چیزی بهتون بگم ‫اینو خوب یادتون باشه
‫اون اینجاست که کتابامونو چک کنه
‫نقشه اش اینه که به مدیر شکایت کنه
‫دختر باهوش
‫کیران
‫چرا ناراحتی؟
‫مامانم هی منتقل میشه
‫تا حالا 4 تا مدرسه عوض کردم
‫هیچ دوستی ندارم
‫پیتزا واقعا حرف نداره
‫اول میره جلو و عقب
‫آخرش هم سر جاش وامیسته
‫این چیه؟
‫تاب
‫"بدون توجه به روز و ساعت"
‫"خوش و بش ما ادامه داره عالی"
‫"هیچ فرقی نیست ‫بین رفیقای صمیمی تو کلاس"
‫"ما باید ادامه بدیم ‫این دوستی واقعیمونو"
‫"رابطه ای بدون هیچ چشم داشتی"
‫"ساخته شده تو بچگی برای همیشه"
‫"من با شما برای همیشه یکی شدم ‫حالا خطوط مرزی رو با عشق پاک میکنم"
‫آرون، این خودتی
‫این مادرتونه
‫مامان من از اینم خوشگل تره
‫"دوستی اینجا برای بردنه و موندنه"
‫"راک اند رول"
‫"قلب و روح"
‫"راک اند رول"
‫روز پیک نیک، روز کامل بازی نیست
‫یه پارک درست کنار ساحل چِنای هست
‫اگه زیر آفتاب بعد از ظهر بازی کنین ‫آفتاب سوخته میشین
‫فکر خوبیه، آقا
‫میشه بعد از ناهار، سر پیک نیکمون ‫درس نسبت رو شروع کنیم؟
‫بیاین تمومش کنیم
‫شما از پیک نیکتون لذت ببرین
‫اگه آقای چانکیا نیاد
‫میتونیم حسابی از پیک نیکمون لذت ببریم، درسته؟
‫راننده، راه بیفت
‫آقا، آقای چانکیا هنوز اینجا نیست
‫ایشون مرخصی هستن
‫هورااااااا!
‫چی؟ ‫نمیای؟
‫راننده، برو!
‫وقتی بازی رو بلد نیستی ‫چرا باید کاپیتان باشی؟
‫من مبصر کلاسم
‫تو کلاس ‫نه اینجا تو پیک نیکمون
‫حالا چیکار کنیم؟
‫پوشکلا، کیران
‫کیران، میخوای تو تیم من بازی کنی؟
‫اره، آرون تو کدوم تیمه؟
‫فقط جای یه نفر خالیه
‫- میخوای با من بازی کنی یا اونا؟ ‫- میخوام با همه بازی کنم
‫یه دست
‫خواهش میکنم؟
‫من همینجا منتظر میمونم ‫تو برو بازی کن و بیا
‫ممنون، به محض اینکه تونستم برمیگردم
‫بهترین بازیکن روز میشه
‫دی کیرنمائی ‫کلاس پنجم بی
‫از فردا کنار من میشینی، درسته؟
‫تو اولین و بهترین دوست من هستی
‫'من سفید انتخاب میکنم'
‫چون رد شدم و دارم تو کلاس داداشم درس میخونم، بهم بی محلی میکنن
‫این کلاس خوبی نیست
‫اینطوری نگو ‫اونا دوستای خوبی شدن
‫کلاس ما خیلی هم خوبه
‫از چه نظر خوبه؟
‫فقط به خاطر اینکه یه بار با هم بازی کردین ‫همه دوستات شدن؟
‫گوش کن، تو کلی بازی بلدی
‫اونا فقط به خاطر بازی هات باهات دوست شدن
‫با هم دوست نیستن.
‫میدونی توالت باهام دعوا کردن؟
‫تو هم دفعه اولی که دیدمت باهام بد اخلاق بودی.
‫دوستی که با دعوا شروع میشه.
‫به خاطر تو، حواسم بود چانکیا نیاد پیک نیک.
‫عینکشو برداشتم.
‫این میشه دوستی.
‫این میشه بهترین دوست بودن.
‫عینک آقای چانکیا رو برداشتی؟
‫کی برداشتی؟
‫هی، صفره!
‫چیکار کردی؟
‫اینجا چه غلطی میکنی؟
‫هی، تو ‫برو کنار.
‫من که میتونم برم کنار، آقا. درخت چطوری بره کنار؟
‫به سرایدار بگو وقتی داره جارو میکنه، حواسش به عینکم باشه.
‫آقای وارما، تو عقب بشین. ‫خدا بیامرزدتت، میرسونمت خونه.
‫خودم میرم، برو کنار.
‫آقا، به حرف من گوش کن.
‫- گفتم برو کنار! ‫- آقای وارما!
‫یه جایی حتما تصادف میکنی.
‫اگه درست تربیت شده بود، اینطوری میشد؟
‫آقای پسرزاد، رفتار پسرتون ‫تو مدرسه قابل قبول نیست.
‫آرون اخراج شده.
‫مامان!
‫به من غذا میدی؟
‫اشتباه کردی، آرون.
‫بابا!
‫قاشق میخوای؟
‫اگه قاشق نداشته باشه، نمیتونه غذا بخوره؟
‫ساکت شو غذاتو بخور.
‫آرون، بیا تو. ‫الان بارون میگیره.
‫لازم نکرده کسی رو ‫با التماس دعوت کنی.
‫اگه 5 سالش که بود ‫یه کتک درست حسابی میزدمش
‫کار به اینجا نمیکشید.
‫اون موقع که نزدمش.
‫حالا دیگه خیلی دیره.
‫چینو؟
‫نمیشه که فقط بگیم ‫حله و بریم پی کارمون.
‫باید درستش کنیم ‫و برگردونیمش سر راه درست.
‫غذاشو میدم و میام.
‫محبتمونو ‫با ضعفمون اشتباه گرفته.
‫اگه به همین روال باهاش راه بیایم ‫دیگه از کنترل خارج میشه.
‫اگه نم نم بارون بزنه
‫خودش میاد تو.
‫تو بخواب.
‫"راک اند رول"
‫"قلب و روح"
‫"راک اند رول"
‫"قلب و روح"
‫بابا؟
‫مامان.
‫عزیزم؟
‫سلام عمو.
‫آرون اومده بود خونتون؟
‫"مادر پریشون"
‫"نگران و مضطرب"
‫این پسر رو جایی ندیدین؟
‫"مادر الان وحشت زده است"
‫"محبت زیادی، عشق زیادی"
‫"قطعا این میشه واکنش"
‫"تو این موقعیت ناامید کننده"
‫"سعی میکنه قایم بشه، خیلی باهوشه"
‫"این پسر هنر رو یاد گرفته"
‫"به خاطر عشق بی قید و شرطش"
‫"چطور الان خوشبخت شده؟"
‫داداش، شماره صندلیت چنده؟
‫داداش!
‫تمام تیرُماله رو گشتم.
‫پیداش نکردم.
‫همه اینا تقصیر تویه.
‫بچه‌ست و خام! ‫تو رو چه به این کارا؟
‫کینه‌های الکی!
‫پسرمو میخوام، پسرزاد!
‫هر غلطی دلت میخواد بکن! ‫پسرمو میخوام.
‫گوش کن.
‫افسر تجسس الپیری وکیلمه.
‫بهش زنگ زدم. ‫پیداش میکنیم.
‫موتور!
‫انگار میخواد بارون بگیره. ‫وارون رو بردار و برو خونه.
‫خیالت راحت، خودم میارمش خونه
‫اگه لازمه، تو و شوهرم ‫وارون رو ببرید و برید خونه
‫بدون آرون ‫برنمی‌گردم
‫- چینو ‫- آبجی
‫- چینو ‫- مامان
‫- به حرف من گوش کن ‫- منم بدون داداشی نمیرم خونه
‫خدای هفت تپه
‫کمکمون کن از این مخمصه نجات پیدا کنیم
‫نذر می‌کنم برای گرفتن برکتت ‫تمام پله‌های هفت تپه رو سینه خیز برم
‫سلام ‫آبجی
‫نباید مثل یه مادر دعوات کنم؟ ‫نباید مثل یه پدر راهنماییت کنه؟
‫مامان
‫"حداقل الان یه چیزی می‌خوری؟"
‫کوچولو
‫نباید اونجا وایسی، بیا اینجا
‫با توام ‫میای یا نه؟
‫هی! مامان بابات کجان؟
‫مامان
‫وقتی برگشتی، حتما ‫برای ناهار بیا خونه ما
‫حتما میام عزیزم
‫اگه غذاشو بخوری، مقاله بعدی‌ات ‫درباره آشپزی فوق‌العاده آبجیم میشه
‫عنوانش میشه
‫مهارت‌های آشپزی ‫نالا-بхиما-ساراسواتی
‫میدونی مامانمون سر بابامون داد زد؟
‫آبجی، یه شیشه از ترشی‌های ‫خونگیتون به سارادا مام بده
‫داداشی، قطار ویجیاوادا ‫سکو شماره 4
‫- شماره سرویس 5278 هستش ‫- فهمیدم
‫مامان
‫فکر نمی‌کردم یه بار دیگه ‫یه خانواده خوشبخت بشیم
‫هیچ وقت لطفتون رو فراموش نمی‌کنیم
‫عنوانش میشه
‫کوماراسامباوام ‫شعر حماسی کالی‌داسا!
‫فهمیدم
‫من دیگه برم ‫خداحافظ
‫"برمی‌گردم ‫مواظب خودتون باشید"
‫چینو هنوز یه قطره آب هم ‫نخورده
‫گوش کن عزیزم؟
‫چرا انقدر جدی؟
‫انقدر عصبی بودم که از عصبانیت ‫حرف‌های الکی زدم
‫لطفا منو ببخش
‫نه
‫عشقت بهش بی قید و شرط و ‫غیر قابل مقایسه‌ست
‫گوش کن، من فقط اینو یادم میمونه
‫بعد از ازدواج برای اولین بار ‫منو به اسمم صدا زدی
‫خوشم اومد!
‫خوشت اومد، آره؟
‫شوهر عزیزم ‫پاندیثارادیولا سوبرامانیا ساتیاپراساد
‫مامان؟
‫بابا
‫ببخشید
‫دیگه این کارو نمی‌کنم
‫برات پودینگ شیر ‫درست کنم فردا؟
‫بله!
‫عشق مادر واقعا یه چیز دیگه‌ست
‫آخرش یه "پایان" وجود داره
‫اما هیچوقت تموم نمیشه
‫دوست
‫حتی تو "معلق" هم
‫یه "پایان" وجود داره ‫در آخرش، کیران
‫نه آرون، صفر ‫دوستی باهاش صفره
‫دایره‌ایه شکله ‫بدون پایان
‫کیران، وایسا ‫کجا میری؟
‫کیران، وایسا
‫امتحانات آخر سال داره نزدیک میشه
‫اگه هنو درساتو تموم نکردی
‫کی میخوای شروع کنی به مرور کردن؟
‫- کیران ‫- وایسا... وایسا
‫- میخوام با مدیر صحبت کنم ‫- آقا تو جلسه‌ست، نمیتونی بری
‫- ضروریه ‫- آقا، ما درس‌ها رو تو 10 روز تموم می‌کنیم
‫آقا
‫باید باهاتون حرف بزنم
‫تو یه جلسه مهم هستم
‫بعدا صدات می‌کنم
‫نمیخوام با مدیر بوچی ردی ‫صحبت کنم
‫میخوام با ‫پدربزرگم بوچی حرف بزنم
‫لطفا بیرون منتظر باش
‫صدات می‌کنم
‫[خواندن ودا]
‫چه رعد و برقی ‫دیشب اومد
‫بخاطر برادرزاده‌م
‫دماغم داره می چکه
‫خونه همه چی خوبه؟
‫وایسا برات شیر بیارم
‫آقا، آرون این کار رو برای خودمون کرد
‫آقای چاناکیا گفتن که میخوان ‫سر کلاس پیک نیک هم ریاضی درس بدن
‫کل کلاس نمیخواستن آقا بیاد
‫اگه باید همه رو اخراج کنید بکنید
‫اگه نه، خواهش میکنم آقا
‫لطفاً آرون رو ببخشید ‫و برش گردونید سر کلاس
‫کل کلاس که اینو نگفتن، نه؟
‫کل کلاس نمیخواستن ‫آقا بیاد؟
‫بله آقا
‫بیاین اینجوری کنیم
‫اگه اکثریت کلاس از آرون حمایت کردن
‫برش میگردونیم
‫به آرون بگید بیاد مدرسه
‫چشم آقا
‫شما گفتید بعد از ‫دو روز به پدر و مادرش زنگ میزنید و برش میگردونید مدرسه
‫حالا این چه داستانیه؟
‫گوویندا
‫فقط تقصیر این پسر نیست
‫یه اشتباهی شده
‫باید عمیق بشیم و بفهمیم
‫کسی که اشتباه کرده باید درس بگیره
‫باید اشتباه رو جبران کنیم
‫به جای اینکه ماستمالی ش کنیم
‫[خواندن وداها]
‫داداش، اینجام
‫به خواهرم بگو فردا یا پس فردا ‫میام خونه میبینمش
‫داداش
‫فقط تو میتونی ‫از این بحران نجاتم بدی
‫حلش میکنم
‫چینو ‫آرون...؟
‫این دوچرخه برای منه؟ ‫بگو ببینم برای منه؟
‫برای هر دوتونه
‫۱۸ دنده
‫- باشه؟ ‫- باشه!
‫چقدر شد عزیزم؟
‫آنا، بیا ‫بریم یه دوری بزنیم
‫الان نه
‫فردا صبح، بهش لیمو و ‫کومکوم میزنم، بعد میتونی باهاش بری
‫چینو
‫با مورتی صحبت کردم
‫برو تیرمाला
‫پیش عمو بمون
‫و وداها رو یاد بگیر، آرون
‫این همه صفر و عدد و این حرفا ‫به این دردسر ریاضی احتیاج نداریم
‫آرون با خوشحالی میره اونجا ‫وارون هم با دوچرخه ش میره مدرسه
‫نمیخواد بابا، داداش باید ‫فردا با من بیاد مدرسه
‫اگه داداش تو ریاضی بیفته خوب میشه؟
‫میدونم چی درسته کوچولو
‫هر دومون با اتوبوس میریم ‫دوچرخه رو هم پس بده
‫من اینارو نمیخوام بابا
‫- چی؟ ‫- من هیچ جا نمیرم
‫من خونه پیش مامان میمونم
‫آرون، ساکت باش
‫بیا تو حرف بزنیم
‫اون بچه نیست که دستشو بگیری ‫و راهش ببری
‫- یا میتونه رو پای خودش وایسه؟ ‫- مشکل ریاضیتو بعداً حل میکنیم
‫با من بیا مدرسه
‫من تو کلاس تو اصلاً دوست دارم؟
‫قبلاً فقط مدیر میگفت "برو بیرون" ‫فردا کل کلاس اینو میگن
‫- من نمیام ‫- آرون
‫تو مدرسه ودا دوستای جدید پیدا میکنی، ‫درسای جدید یاد میگیری
‫خیلی خوب میشه
‫میتونی هر روز از ‫نذری های خدا بخوری
‫هر وقت خواستی میتونی خدا رو ببینی
‫میتونی با عمو مورتی ‫تو کل تپه ها بچرخی
‫مامان که اونجا نیست ‫من هیچ جا بدون مامان نمیرم
‫چه خوشت بیاد چه نیاد
‫به خدای ونکاتسوارا قسم
‫من تورو تو مدرسه ‫ودا ثبت نام میکنم
‫دیگه یه کلمه هم حرف نباشه
‫میکشونمت و میبرمت ثبت نامت میکنم
‫فهمیدی؟
‫چینو
‫برام مهم نیست باهاش راه میای ‫یا هلش میدی، انتخاب خودته
‫راه وسط نداره
‫باید تا فردا صبح ‫آماده باشه
‫برید...برید
‫مامان
‫یعنی حتما باید برم؟
‫تمام شب طول کشید تا باباتو راضی کردم
‫حالا تو شروع نکن
‫یعنی باید برم؟
‫با اون دختره دعوا کردی
‫ولی بازم همه این کارارو برات کرد
‫نمیتونی بری ازش تشکر کنی؟
‫همیشه از دوستات حرف میزنی ‫اینه ارزشی که برای دوستی قائلی؟
‫اگه برم ‫میبازم
‫اشکال نداره اگه ببازی
‫میخوای بشینی تو خونه ‫و بترسی؟
‫برات شیربرنج درست کردم ‫با هم بخورید
‫هی
‫یواش برو
‫اگه دیدی تو ترافیک سخته ‫پیاده شو و دوچرخه رو هل بده
‫نمیخوام رو خیابون نمایش سیرک راه بندازی
‫باشه
‫داداش بگو
‫"چرا جواب میدی؟ ‫شوهرت هنوز خونس؟"
‫آره، هنوز داره با لذت خر و پف میکنه
‫- "میخوای گوش بدی؟" ‫- ازم خواست کمکش کنم
‫"الان پدر و پسر دارن با خوشحالی می‌خوابن"
‫هر دو تا برادرزاده هات رفتن مدرسه
‫"ارون هم رفته مدرسه؟"
‫ارون رفته مدرسه؟
‫داداش، بیدار شده
‫- بعدا بهت زنگ میزنم ‫- چِينو
‫ارون رفته مدرسه؟
‫وارون تمام شب مثل پشه کنار گوشم وزوز میکرد
‫این روزا بچه ها ازت میترسن
‫نمیخوام بفهمه که به خاطر باباش ‫نمیتونه بره مدرسه
‫بهش گفتم که تو قبول کردی و ‫فرستادمش مدرسه
‫دیروز خیلی واضح بهت گفتم
‫"ولی تو هر کاری که خواستی کردی"
‫این کارا چیه چينو؟
‫ما فقط میخوایم بره مدرسه، مگه نه؟
‫فرصت خوبیه
‫مگه من نمیدونم چی براش خوبه؟
‫ولی به ذهنت نرسید که قبل از تصمیم ‫گرفتن باهام مشورت کنی؟
‫چرا بهت نگم عزیزم؟
‫اول برو حموم
‫سر صبحونه به این دعوا ادامه میدیم
‫چينو، گفتن و انجام دادن فرق داره ‫با انجام دادن و بعد گفتن
‫حالا دوباره از مدرسه اخراجش میکنن
‫دفعه قبل فرار کرد
‫فکرشو کردی این دفعه چیکار میکنه؟
‫بگو این کارو کردی چون اگه مدرسه ‫ودایی بره نمیتونی ازش دور بمونی
‫میفهمم
‫بهم نگو که این کارو برای من کردی
‫چند بار بهت گفتم که بچه هامون باید ‫تحصیلات خوبی داشته باشن؟
‫هنوزم همونو میگم
‫مهمه که بهشون چیزی رو بدیم که ‫لازمه، نه چیزی که میخوان
‫اگه کارت درست بود، ‫ساعت به موقع زنگ میخورد
‫حالا چی شده؟ ‫چرا اینقدر عصبانی هستی؟
‫قبل از اینکه نمرش رو کم کنی ‫به من گفتی؟
‫برای خودش این کارو کردی، نه؟
‫من هم به همین دلیل این کارو کردم ‫برای خوبی خانواده مون
‫تو فقط برای ازدواج با من به دنیا اومدی
‫که اونم انجام شد
‫هیچ فکری برای آینده شون نمیکنی
‫مادره کلاس دهم رو رد شده
‫پسره کلاس پنجم رو رد شده
‫واقعا که کبوتر با کبوتر، باز با باز!
‫حرف بیخود نزن عزیزم
‫آینده پسرم درخشان میشه
‫آدم نمیتونه اشتباهاتشو قبول کنه!
‫به جای اینکه تو حرفام دنبال عیب باشی
‫ساراسواتی نمیتونه عیب کاراشو ببینه
‫ارزش حرف مرد به گوش دادنش نیست
‫به عمل کردن به حرفاشه
‫چرا باید با کسی که به حرفم احترام نمیذاره ‫حرف بزنم؟
‫روزی که پسرت تو امتحان ریاضی قبول شد
‫دهنمو باز میکنم و قبول میکنم که ‫اشتباه میکردم
‫تا اون موقع
‫عزیزم!
‫عزیزم
‫یعنی کلاس دهم من عامل تعیین کننده ‫برای ازدواج ما بود؟
‫کار دولتی
‫یه جهیزیه حسابی
‫بابام میگه با دختری که کلاس دهم رو رد شده ازدواج نمی کنی.
‫تو فقط به دنیا اومدی که با من ازدواج کنی!
‫اگه تو رو رد کنم با درس و جهیزیه چی گیرم میاد؟
‫نماز رو شروع کنم؟
‫نوادگان کائوشیکا
‫سوبرامانیا سیتیا پراساد ‫بالاساراسواتی
‫نیمه گمشده من!
‫او زینت خورشید است ‫سرشار از رحم و شفقت
‫گرچه یک جنگجو؛ مظهر همدلی ‫دست الهه لاکشمی را می‌گیرد
‫وقتی دختر زمین را ناراضی می‌بیند ‫نمی‌تواند بی‌خیال و عادی باشد
‫حتی اگر تیری به سویش پرتاب شود ‫نترسد و پشت نکند
‫برای حفظ شادی در چشمان سیتا عزیز
‫راما از منزلگاه خود به اینجا آمده است
‫گوش کن عزیزم
‫فقط اگه یه ساری عروسی قرمز جیغ، رنگ مورد علاقه تو، برام بخره
‫پدرشوهرت
‫یعنی، اینو به بابام بگو
‫هرجور راحتی
‫سیتا روی ابراست، از خوشحالی
‫با شنیدن صدای امواج، شادمان
‫بابابزرگم گفت که امروز میارتت کلاسمون
‫پس همینجا منتظر باش
‫کیران
‫ببخشید
‫مرسی
‫صبح بخیر آقا
‫صبح تو هم بخیر
‫بیا تو
‫شالینی، می‌تونی دو دقیقه ‫تو کلاس منتظر بمونی؟
‫وارون
‫بچه ها، آرون پسر خوبیه
‫اون بهترین دوستمه
‫کیران، لطفاً
‫اون صفر نباید از کلاس ما حمایت بگیره
‫اون از عصبانیت به آقا حمله کرد
‫اگه تو آینده به ما حمله کنه ‫نمی‌تونم ریسک کنم
‫به عنوان مبصر، امنیت کلاس ‫برای من خیلی مهمه
‫آقای مبصر
‫به بابابزرگم میگم که ‫سر کلاس آدامس می‌جوییدی
‫بیرون منتظر باش
‫اینو تموم می‌کنم و ‫می‌برمت پیشش
‫- بچه ها ‫- اینطوری نیست کیران
‫آرون حس می‌کنه کلاس ما ‫یه جور تنبیه براشه
‫نکته خوبی بود، وقتی خودش ‫دوست نداره سر کلاس باشه
‫خواستن اینکه سر کلاس باشه ‫فقط اتلاف وقته
‫آنا دوست داره با ما باشه
‫به خاطر همین به کلاس برگشت
‫وقتی اومد مدرسه
‫اصلاً بهمون سلام کرد؟
‫[همگی] نه
‫حداقل یه لبخند بهمون زد؟
‫[همگی] نه
‫لبخند نزد
‫باشه؟ راضی شدین؟
‫اصلاً شماها بهش لبخند زدین؟
‫بهش سلام کردین؟
‫اون این کارو کرد چون بهش گفتم ‫دوست ندارم آقا بیاد گردش علمی‌مون
‫اگه بخوام صادق باشم، هیچ کدوممون ‫تو این کلاس دوست نداشتیم بیاد
‫من دوست داشتم
‫اگه حرفمو قطع کنی ‫کمرت رو می‌شکنم
‫وقتی می‌خواست باهام بازی کنه ‫با شماها بازی کردم و محلش ندادم
‫وقتی تیمتون داشت می‌باخت ‫کاری کردم که تو همه بازی‌ها ببرین
‫ما تیم آرون هستیم
‫کاری می‌کنیم که ببره
‫مگه از گردش علمیمون ‫لذت نبردیم؟
‫این کارو برای کلاسمون کرد
‫برای سربلندی کلاسمون
‫بچه ها، حس می‌کنم کیران راست میگه
‫اگه این کارو بکنیم، آقای چانکیا ‫از نمره‌هامون کم می‌کنه
‫اگه نمره کم بگیرم ‫مامان بابام منو می‌کشن
‫کسایی که از آرون حمایت می‌کنن
‫این طرف وایسن
‫اونایی که نمی‌خوان
‫اون طرف وایسن
‫از تو شروع می‌کنیم
‫- ما ‫- تیم
‫پنجم ب هستیم
‫اتحاد قدرت است
‫خیلی تأثیرگذار بود
‫ادامه بدین
‫ارون
‫از استاد چانکیا معذرت خواهی کن.
‫خیلی متاسفم استاد.
‫آه، دانش آموزان...
‫شما همگی از استاد چانکیا معذرت خواهی کنید.
‫[همگی] ‫ببخشید استاد.
‫خوبه.
‫ارون،
‫به کلاس برگرد.
‫ببخشید استاد.
‫به خاطر درخواست دانش آموزا،
‫شما زرو رو دوباره به کلاس راه دادید.
‫من با تمام وجودم این تصمیم رو قبول می کنم.
‫اما یه خواهش از شما دارم استاد.
‫من اسم اینو تنبیه نمی ذارم،
‫فقط یه شرط.
‫تو امتحان ریاضی امسال،
‫حداقل... حداقل 35،
‫ازش بخواید نمره قبولی، 35 رو بگیره استاد.
‫اگه نه چی؟
‫اگه حتی نتونست حداقل نمره رو بگیره،
‫دیگه اومدنش به مدرسه چه فایده ای داره؟
‫نظر شما چیه؟ بچه های کلاس پنجم ب!
‫باشه استاد.
‫بهترین منظره همیشه بعد از سخت ترین صعوده.
‫به خاطر این درخواست،
‫من معتقدم که این پسر کاملا سود می بره.
‫200% استاد.
‫ارون،
‫با حمایت همه همکلاسی هات،
‫ثابت کردی که یه همکلاسی خوبی هستی.
‫سخت درس بخون،
‫تو امتحان قبول شو،
‫و ثابت کن که یه دانش آموز خوب هم هستی.
‫استاد، میشه من صحبت کنم؟
‫بگو.
‫مدیر محترم، خیلی خیلی ممنونم.
‫استاد چانکیا، من اصلا انتظار نداشتم شما ناراحت بشید.
‫قول می دم دیگه این کارو نکنم استاد.
‫خیلی متاسفم استاد.
‫مامانم گفت از کیران معذرت خواهی کنم و ازش تشکر کنم، به خاطر همین اومدم امروز.
‫نه برای این رای گیری.
‫فکر کردم می بازم.
‫اما همتون پشتم وایسادید و باعث شدید من برنده شم.
‫از همتون خیلی ممنونم.
‫دلم برای همتون تنگ میشه.
‫یعنی از فردا دیگه مدرسه نمیای؟
‫دیگه نمی تونم تحمل کنم کیران.
‫من نمی تونم ریاضی یاد بگیرم!
‫خب بالاخره سفر ریاضی پسر شما رو شروع کردید.
‫نمی دونم موقع برگردوندنش به خونه بهش چی گفتید،
‫اما انگار از شما خوشش اومده و بهتون احترام می ذاره.
‫اگه یه کم راهنماییش کنید، ‫به راحتی تو ریاضی قبول میشه.
‫یه بدمینتون لطفا.
‫اون خروسه رو مثل یه بازیکن رد کردی!
‫بلدی بدمینتون بازی کنی؟
‫ارون هی اسباب بازی ها رو میندازه تو چاه، ‫من عادت کردم که از تو چاه درشون بیارم.
‫این کارو هم به همون روش انجام دادم.
‫من یه پسر بچه ای رو می شناسم،
‫باید هم سن و سال ارون باشه.
‫مدرسه بهش یه نامه داد و گفت که به مادرش بده.
‫مادرش نامه رو خوند و لبخند زد.
‫پسر از مادرش پرسید ‫که تو اون نامه چی نوشته بود.
‫هیچی عزیزم.
‫مدرسه نمی تونه به یه پسر باهوش مثل تو چیزی یاد بده، ‫و از من خواستن که خودم بهت درس بدم.
‫اما چیزی که واقعا تو نامه نوشته شده بود این بود:
‫"برای بچه های احمقی مثل پسر شما مدرسه های مخصوصی وجود داره."
‫"برو و اونو اونجا ثبت نام کن."
‫اون احمق کسی بود که،
‫حتی بعد از غروب خورشید،
‫با اختراع لامپ، به دنیا روشنایی بخشید.
‫باور نانسی متیو الیوت،
‫یه ادیسون رو پرورش داد.
‫مگه باور ساراسواتی نمی تونه باعث بشه ‫ارون تو یه امتحان کوچیک قبول بشه؟
‫مادر ادیسون تا چه مقطعی درس خونده بود؟
‫معلم بود.
‫نکته همینجاست.
‫من تو یه مدرسه با زبان تلوگو درس خوندم، ‫کلاس دهم رد شدم.
‫خیلی زحمت کشیدم ‫و 15 گرفتم.
‫کتابو مثل اون راکت بگیر.
‫اولین مدرسه، بغل مادره
‫به حرفم گوش کن
‫تو قدم اول رو بردار
‫من مادرت میشم ‫و کمکت می‌کنم راه بری
‫حتی وقتی بچه بودم ‫هیچوقت از درس خوشم نمیومد
‫اگه الان بخوام درس بخونم
‫مثل این میمونه که بخوام دونه‌های خردل ‫پخش شده رو از رو زمین جمع کنم
‫درس خوندن یعنی یاد گرفتن
‫هر چیزی، هر وقت، به هر نحوی
‫من دیگه میرم
‫منتظرم
‫بهم بگو خانوم
‫اگه ۱ رو کنار ۰ بنویسیم ‫که به هر حال هیچ ارزشی نداره
‫چطوری می‌تونه از ۹ بزرگتر باشه؟
‫وقتی ۱ رو جلوی ‫یه ۰ بی‌ارزش می‌ذاریم میشه ۱۰
‫چطوری می‌تونه از ۹ بزرگتر باشه؟
‫اتوبوس خراب شد، ها؟
‫زود برگشتی؟
‫باید بهم زنگ می‌زدی
‫از گل ختمی سفید خوشت میاد؟
‫بیا بکاریمش
‫[صدای گزارش کریکت]
مترجم : تالاپاتی
‫یه دفعه ۲ دقیقه بارون اومد
‫همه جا بوی ‫خاک بارون خورده می‌اومد
‫بانو زمین سرشو بالا گرفت ‫و با شگفتی به بالا نگاه کرد
‫آقای ابر ‫چشمک زد و گفت
‫اگه بوسیده بشه، اون لحظه ‫باید تا ابد گرامی داشته بشه
‫"همسر سیتا، دختر زمین ‫رام، جنگجویی بی‌همتاست"
‫"وقتی ابروهام روی چشمان نیلوفرمان خم میشه ‫آیا اون می‌تونه ذهن آشفته منو آروم کنه؟"
‫"اون با کوچکترین علامت ‫میتونه یه ارتش سرباز رو مطیع خودش کنه"
‫"من واسودا، دختر این سرزمین هستم ‫مثل رود میتیلا جاری‌ام"
‫یکی
‫ببینم این وضع تا کی ادامه داره
‫خدا از هفت تا آسمون پایین اومده!!
‫بابا، مامان کجاست؟
‫می‌دونی امروز مدرسه چه اتفاقی افتاد؟
‫مامانت بیرونه ‫ندیدیش؟
‫مامان، امروز یه اتفاق خیلی عجیب ‫تو کلاس افتاد
‫چرا چشات قرمزه؟
‫حتماً یه چیزی رفته تو چشمم
‫خب بگو ببینم چه اتفاقی افتاده؟
‫از بچه‌ها پرسیدن کیا ‫میخوان من تو کلاس بمونم
‫گفتن کسایی که می‌خوان یه طرف ‫و کسایی که نمی‌خوان یه طرف دیگه وایسن
‫حدس بزن چی شد؟
‫به جز ۳ تا از همکلاسی‌هام ‫بقیه همشون ازم حمایت کردن مامان
‫پس قهرمان من دوباره آماده مدرسه شد
‫نه مامان این منظور من نیست ‫اول تا آخر حرفامو گوش کن
‫از ترس، چشمامو بستم ‫چون احساس درماندگی می‌کردم
‫همه دستشونو ‫گذاشتن رو شونه نفر کناریشون
‫و آخرش به من رسیدن، حس کردم ‫انگار قدرت همشونو دارم
‫مامان، اتحاد قوه
‫کلاسی که بهم میگفتن صفر ‫امروز منو قهرمان کرد
‫- چی گفتی؟ ‫- منو قهرمان کرد
‫نه، قبلش چی گفتی؟
‫کلاسی... که بهم میگفتن صفر
‫همونجا وایسا تکون هم نخور
‫گفتم تکون نخور
‫وقتی هیچی نداشتی و ‫یه نفر کنارت وایساد
‫احساس قدرت کردی؟
‫اگه میرفتن اون طرف
‫می‌ترسیدی، درسته؟
‫همینطور
‫وقتی ۱ رو کنار ۰ میذاریم ‫که هیچ ارزشی نداره
‫چرا نباید ارزشش بره بالا؟
‫چرا نمیتونه بشه ۱۰؟
‫"به دنبال سودش باش"
‫"بعد تکرارش کن"
‫"با دقت زیاد بعد از اون"
‫"دیدگاهت بهتر میشه"
‫مامان، دانش آموزایی که منو ‫قبول نکردن شدن منهای ۱ و منهای ۲، درسته؟
‫مامان داره بهم ریاضی یاد میده
‫مامان داره بهم ریاضی یاد میده!
‫مامان داره بهم ریاضی یاد میده ‫مامان داره بهم-
‫بابا، امتیاز شد ۳۲ به ۲
‫مامان
‫باید تو ریاضی قبول بشم
‫آقا معلم رو شکست بدم ‫و تو اون کلاس بمونم
‫هی، اگه از مامان ۳ تا ایدلی بخوام
‫۴ تا میذاره تو ظرف ناهارم
‫مامان بلد نیست حساب کنه
‫مثل اینکه ان تی آر برای هیروهاست
‫آما برای ریاضیات ‫اون یه مشعل داره
‫گورخا هم یه مشعل داره
‫این دفعه صفر نمیشه ‫نمره منفی میگیری، راه بیفت
‫آرون
‫از ال کی جی تا پنجم
‫همه سوالای ریاضی رو یادت میدم
‫بیا
‫چه تغییر حساب شده ای!
‫«همه چی که نمیشه طبق میل اون باشه»
‫اینکه خودش انتخاب کنه بیاد ‫و اگه نخواست بره
‫نه
‫قبولی آرون تو امتحان ‫امتحان تربیت منه
‫این وظیفه منه ‫که بهش ریاضی یاد بدم
‫به این مادر اعتماد کن
‫و یه فرصت دیگه بهم بده
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Tv::.
‫بابابزرگ نه گفت؟
‫آره
‫گفت نمیتونه بره خونه
‫گفت بره سر کلاس!
‫خدمتکار
‫زنگ رو بزن
‫برای کلاس دیر میشه
‫خداحافظ
‫درس خوندن یعنی یاد گرفتن
‫هر چیزی، هر زمانی
‫به هر حال
‫به ام ای پی خوش اومدی ‫آرون رو پاس کن
‫سه ساعت برای امتحان ما اتلاف وقته
‫اول اینکه تو و هم تیمی ات ‫اسمتون رو روی برگه امتحان نمینویسید
‫دوم اینکه برای اینکه قبول شی
‫هم تیمی ات همه جوابارو ‫کاملا درست مینویسه
‫سوم اینکه تو فقط باید ‫برگه هاتون رو عوض کنید
‫و اسمتون رو روی برگه بنویسید
‫بدون ریسک
‫تضمین قبولی ‫بهترین راه
‫همه آروم باشید
‫«من به هیچ تکنیکی نیاز ندارم»
‫درس میخونم و قبول میشم
‫مامان من بهترین ‫معلم ریاضی دنیاست
‫با نگاه کردن به حروف انگلیسی ‫مثل لوله هایی که به شکل های مختلف خم شدن
‫نمیتونم جلوی خوابیدنم رو بگیرم، خانم
‫اول بذار ریاضی رو یاد بگیرم بعد ‫برمیگردیم سراغ این
‫باشه
‫اعداد اول ‫اعداد مرکب
‫فاکتورها، اعداد صحیح، ک.م.م، ب.م.م
‫با کدوم یکی از اینا شروع کنیم؟
‫بیخیال خوندن اینا شو
‫حتی یادم نمیاد ‫اینارو شنیده باشم
‫وای خدای من!
‫همه چی تو ریاضی تغییر کرده؟
‫«اعداد اول»
‫«اعداد مرکب»
‫«فاکتورها»
‫اعداد صحیح
‫«کوچکترین مضرب مشترک»
‫بزرگترین مقسوم علیه مشترک
‫هیچ کدوم از اینا
‫آشنایی نیست؟
‫69 روز
‫درسای کلاس اول تا پنجم
‫باید یاد بگیری و بعد به پسرت یاد بدی
‫اگه قراره این اتفاق بیفته
‫من باید اول انگلیسی یاد بگیرم
‫هوم...دقیقا
‫همینجا بشین
‫الهه خواب اونجا بهت نمیرسه
‫«حتی ستاره ها هم باید...»
‫«حتی ستاره ها هم باید ‫بوته آزمایش آتشین رو تحمل کنن تا نشون بدن»
‫«و درخشششون رو ‫به فضا بتابونن»
‫«برای تغییر نتیجه، با عمل ‫آدم باید تغییر کنه»
‫«باید تلاش کنی تا کامل باشی ‫حتی با ضعف ها، نقص ها و عیب هات»
‫«دنبال سود باش»
‫«بعد تکرارش کن»
‫«اگه هنوز متوجه نشدی ‫چشماتو ببند و دوباره تصورش کن»
‫«بعد از اون با دقت زیاد ‫دیدگاهت بهتر میشه»
‫«حتی ستاره ها هم باید ‫بوته آزمایش آتشین رو تحمل کنن تا نشون بدن»
‫«و درخشششون رو ‫به فضا بتابونن»
‫هزار به علاوه هزار
‫دو هزار
‫به علاوه ۱۰۰۰
‫- ۳۰۰۰ ‫- به علاوه ۵۰
‫- ۳,۰۵۰ ‫- به علاوه ۴۰
‫- ۳,۰۹۰ ‫- به علاوه ۹
‫3,099
‫- به علاوه ۱ ‫- ۴,۰۰۰
‫۳,۱۰۰
‫"وقتی یه روز بدون شب شروع میشه"
‫"معنی واقعی تاریکی فقط با تمام وجود حس میشه"
‫اگه دهن این علامت بازه و به سمت توئه
‫یعنی «بزرگتر از»
‫حالا
‫اگه دماغش سمت توئه
‫«کوچکتر از»
‫"وقتی ارزش‌های عددی همگرا و صعودی می‌شن"
‫"حتی صفر هم یه جورایی اهمیت ذاتی پیدا می‌کنه"
‫"حتی ستاره‌ها هم باید..."
‫کیران، بسه
‫- چی؟ ‫- ۶ تا اور میشه ۳۶ تا توپ
‫هدفمون ۷۰ تا رانه ‫پس ۶ ضربدر ۱۲ میشه ۷۲
‫انگار آمادگی واسه امتحانا حسابی داغه
‫من تازه درسای کلاس سومو شروع کردم امروز
‫این ۵ هست ‫بعدیش میشه ۱۲
‫بعدیش ۱۹
‫میگم، ۱۹
‫- خب، بعدیش میشه ‫- ۲۶
‫همین‌طور بشمار تا وقتی که بهت بگم
‫باشه؟
‫گوایندا گوایندا
‫خداوند ویشنو رو به عنوان گوایندا ستایش می‌کنم
‫بفرما، آما
‫جمعش چنده؟
‫۲,۳۴۳
قـ ـا سـ ـم سـ ـمنـ ـگـ ـا نـ ـی
‫حالا، منها
‫این میشه
‫۲,۳۴۰
‫بعدیش چی میشه؟
‫۲,۳۳۷
‫وقتی به صفر رسیدی بگو
‫گوایندا گوایندا
‫«تبش خیلی بالاست»
‫اگه چیزی خواستم بهت میگم
‫«باشه، خداحافظ»
‫روزای خوب برای خواهرم شروع شده
‫عنوانشه
‫برکات الهه دانش
‫«حتما خیلی موفق میشه»
‫اگه یه کم باهاش راه بیای
‫«به نفع خودته»
‫دانش با یه رقابت سالم شکوفا میشه
‫خوشحال میشم
‫با چینو حرف بزنم و وقت بگذرونم
‫یه عمر وقت دارم
‫ولی آیندۀ آرون باید پایه و اساس محکمی داشته باشه
‫هر چقدرم تو صف عذاب بکشیم
‫با یه نگاه به خداوند، همۀ سختیا رو فراموش می‌کنیم
‫آرون چطوره؟ ‫تبش پایین اومده؟
‫الان بهتره
‫۴ روزه که مثل آفتاب وسط تابستون می‌سوزه
‫مادر درونم بهم می‌گه که از سلامتی پسرم مراقبت کنم
‫کلی درس مونده که باید بخونه
‫معلم درونم حس می‌کنه که داره دو قدم به عقب برمی‌گرده
‫آرون کی به نصف سن من می‌رسه؟
‫من ۵۱ سالمه
‫اگه سن تو بره بالا، سن اونم میره بالا دیگه
‫مگه میشه از دوغ، شیر گرفت؟
‫اونجوری نیست که
‫تو ۵۱ سالته
‫اون ۱۱ سالشه
‫خیلی با هم فاصله دارن
‫دقیقاً، چقدر فاصله دارن
‫۵۱ منهای ۱۱
‫وقتی آرون ۴۰ ساله بشه
‫تو ۸۰ سالت میشه
‫به یه بچه کوچیک هم میشه راحت ریاضی یاد داد
‫پس چرا انقدر می‌ترسی، خانم معلم-مامان؟
‫۴۸۶ ضربدر ۵ چنده؟
‫نصفِ ۴ میشه ۲
‫نصفِ ۸ میشه ۴
‫- نصفِ ۶ میشه ۳ ‫- درسته
‫چون داریم ضربدر ۵ میکنیم
‫باید آخرش یه ۰ بذاریم
‫جواب میشه ۲۴۳۰
‫بهش بگو این هدیه‌ایه از طرف تو
‫من دیگه برم
‫"با به وجود آمدن یه پیوند جدید ‫تصمیم گرفت پابه پای شوهرش بایسته"
‫"آغوش پدر و مادرش رو برای همیشه رها کرد ‫با وجود همه دردایی که توی دلش داشت"
‫"اون درد خودش رو نادیده میگیره ‫تا بچه‌هاشون رو به دنیا بیاره"
‫"با اینکه احتمال ‫مرگش خیلی زیاده"
‫"نبود درد، پیوندهای خانوادگی رو از بین میبره ‫سختی باعث رشد و تکامل میشه"
‫"نمیتونی با چالش‌ها شجاعانه روبرو بشی؟"
‫"نمیتونی به درستی بر سختی‌ها غلبه کنی؟"
‫"مقدمه و موخره در کنار همدیگه هستن ‫و با هم زندگی می‌کنن"
‫"مگه نمی‌بینی واضحه؟ ‫اصلا حواست هست؟"
‫"حتی وقتی جواب‌ها تو تئوری پیدا می‌شن ‫مگه میشه بدون پرس و جو به درک رسید؟"
‫مثل یه ترکیب گیاه تو یه حلقه گل ‫این حروف انگلیسی تو ریاضی چیه؟
‫مثل خط‌هایی که رو پوست یکی می‌شن
‫وقتی حروف الفبا ‫با اعداد یکی بشن
‫اون میشه جبر
‫جبر
‫بگو ببینم عدد رومی ۱۰ به انگلیسی چی میشه؟
‫'X'
‫اگه کنار ۱ یه ۰ بذاریم ‫می‌فهمیم که میشه ۱۰
‫تو جبر هم همینطوریه ‫برای اینکه جواب رو پیدا کنیم
‫اون حرف خاص رو
‫باید به عنوان 'X' در نظر بگیری
‫مامان، می‌تونی اینو بهم توضیح بدی؟
‫بده ببینم
‫مامان
‫چرا از قبل درس نخوندی؟
‫می‌خواستم باباتو درس کنم
‫تو و داداشتو گرفتم ‫به عنوان مدرک لیسانس و فوق لیسانسم
‫حالا هم دارم
‫دکترامو می‌گیرم
‫آنا این دفعه قبول میشه
‫همه‌مون با هم ‫یه سفر تابستونی میریم
‫قول
‫از بابا بپرس
‫تابستون ممکنه سرم شلوغ باشه
‫- می‌تونیم برای 'دوسِرا' برنامه‌ریزی کنیم؟ ‫- باشه
‫کجا می‌خوای بری؟
‫لب دریا
‫اجی‌مجی‌لاترجی!
‫استاد چانکیا خیلی باحال شده
‫استاد شاید حتی اینو ‫عکس پروفایلش کنه
‫امتحانا یه هفته دیگه تموم می‌شه
‫اینستا، واتساپ، اسنپ‌چت
‫اینو همه‌جا پخش می‌کنیم
‫یه هفته کامل به خاطر تبم هدر رفت
‫درسای کلاس پنجم رو ‫همین دیروز شروع کردم، می‌ترسم
‫وقتشه هوشمندانه عمل کنیم
‫من همه فصلای مهم رو بهت می‌گم
‫میتونی کاملا آماده بشی
‫این دفعه ۷۰ می‌گیری، قول می‌دهم!
‫وینود
‫موفق باشی ‫[همخوانی]
‫موفق باشی
‫اون یکی زاویه منفرجه‌ست استاد
‫کاری که با استاد چانکیا کردی درست بود؟
‫غلط
‫غلط یعنی چی؟
‫منفی
‫رفتن از خونه؟
‫اونم یه منفی دیگه
‫- این تغییری که تو به خاطرشون کردی ‫- مثبت
‫'آرون'
‫کیه؟
‫به خاطر 'باجیت' می‌تونم بهت نمره کامل بدم
‫البته، برای تدریست هم
‫نمره خوبی بهت می‌دم
‫می‌تونم پیشرفت زیادی تو «صفر» ببینم
‫مدرک تحصیلیت چیه؟
‫من کلاس دهم رد شدم استاد
‫رد شده کلاس دهم
‫پس LHS = RHS می‌شه
‫داری وادارش می‌کنی ریاضی رو حفظ کنه؟
‫BODMAS که میشه من
‫توی پرانتز دوستی
‫اولش، پوان تقسیم شد.
‫مشکلاتم با شکست ضرب شد.
‫بعدش که کران به عنوان دوست اضافه شد
‫همه شک و تردیدام کم شد.
‫اگه بخوام تو ریاضی هم جواب درست رو پیدا کنم
‫باید همین ترتیب رو دنبال کنم.
‫اگه همینطوری به وصل کردن ادامه بدی
‫ریاضیت میشه مثل صدای زنگ درتون!
‫مطمئن باش که رد میشه!
‫- آرون، برو برای آقا آب بیار. ‫- باشه، مامان.
‫آقا
‫۲۱ روز بعد از تولدش
‫خونه غرق در سردرگمی بود.
‫مراسم نامگذاری تو خونه بود.
‫مادرشوهرم می خواست اسمش رو بذاره ‫آناندا فانی شارما، مثل پدرشوهرم.
‫طبق طالع بینیش
‫برادرم می خواست اسمش رو بذاره ‫پردیومنا.
‫اگه اسمش با "آ" شروع میشد
‫شوهرم فکر می کرد ‫از همه جلوتر میشه.
‫من هیچ کدوم از اینا رو نمی خواستم.
‫می خواستم پسرم ‫مثل خورشید صبح بدرخشه.
‫با همه دعوا کردم.
‫التماس کردم.
‫راضیشون کردم.
‫یه اسم با معنی اسم پدربرزگش
‫با همون حرفی که شوهرم می خواست شروع بشه
‫و همونطور که من آرزو داشتم.
‫دست شوهرم رو گرفتم ‫و با یه چوب زردچوبه روی برنج
‫نوشتم: سریپاتی پاندیثارادیولا
‫شیواشانموکا ونکاتا ساتیاسای آرون شارما
‫نتونستم جلوی هیجانم رو بگیرم.
‫خودم اسمش رو تو گوشش زمزمه کردم.
‫از اون لحظه تا حالا
‫به جز آرون، هیچ اسم دیگه ای روش نذاشتم.
‫گفتی داره بهتر میشه، درسته؟
‫اگه اسم "صفر" رو عوض کنید
‫بهتر میشه.
‫۱۰ بار رد شده.
‫- [تلگویی] صفر! ‫- 'اومدم، آقا'
‫داره جواب میده.
‫عوضش کردم. ‫راضی هستی؟
‫- 'آرون' ‫- مامان؟
‫تو جبر به چیزی که تغییر نمی کنه چی میگن؟
‫ثابت، مامان.
‫'آفرین'
‫امتحانات نهایی ‫از فردا شروع میشه.
‫مطمئن شو همه دانش آموزا شرکت کنن.
‫- چشم، آقا. ‫- حتما.
‫چاناکیا
‫یه لحظه صبر کن.
‫این
‫سوالات امتحان کلاس پنجمِ؟
‫یا کنکور سراسری؟
‫ممنون، آقا.
‫همیشه تمام تلاشم رو می کنم.
‫قبول دارم، سوالای خوبی ان.
‫ولی انگار داری از اون پسر بچه انتقام می گیری.
‫اینطور نیست، آقا.
‫در مورد استاندارد مدرسه
‫شما همیشه به ما میگید ‫که کوتاه نیایم، درسته؟
‫از لحاظ منطقی درست میگی.
‫ولی از لحاظ اخلاقی
‫- سرایدار ‫- آقا
‫بفرستش برای چاپ.
‫چشم، آقا.
‫چاناکیا
‫بعضی وقتا
‫ما می بریم و بازم می بازیم.
‫تو ماجرای پیک نیک
‫وقتی دانش آموزا از آرون حمایت کردن
‫احساس نکردی ‫ازت دور شدن؟
‫نه، آقا.
‫تمام چیزی که من می خوام اینه که
‫با دانش آموزام رابطه صمیمی نداشته باشم،
‫ولی تو زندگیشون موفق بشن.
‫'۹ به توان ۳ به علاوه ۱۰ به توان ۳'
‫'= به ۱۲ به توان ۳ به علاوه'
‫مامان...؟
‫آقا معلم چانکیا که از قصد ‫ردم نمی‌کنه، می‌کنه؟
‫آرون
‫دست از این فکرهای احمقانه ات بردار ‫و فرمول حل اینو بهم بگو
‫- کران، بگو ‫- بوچی رِدی، مدیر مدرسه هستم.
‫آقا مدیر
‫یه لحظه
‫حالا بگو
‫سلام... آقا، حالتون چطوره؟
‫خوبم، خانم
‫آرون برای امتحاناتش خوب آماده میشه؟
‫ما تازه مرور فصل‌های مهم رو شروع کردیم.
‫اینکه فقط رو فصل‌های مهم تمرکز کنه کافی نیست.
‫اگه میخواد امتحان نهایی رو پاس کنه، باید کل کتاب رو بخونه.
‫لطفاً مطمئن بشید که خوب آماده شده.
‫- قطع می‌کنم. ‫- باشه، آقا.
‫مامان، باید ریاضی رو پاس بشم.
‫آقا چانکیا رو راضی کن ‫و تو اون کلاس بمون.
‫هی، صفره!
‫عوضش کردم. ‫حالا خوشحالی؟
‫مادره کلاس دهم رد شده، ‫پسره کلاس پنجم.
‫واقعاً کبوتر با کبوتر، باز با باز!
‫ریاضی رو به یه بچه هم میشه راحت یاد داد.
‫از پیش‌دبستانی تا کلاس پنجم.
‫همه سوال‌های ریاضی رو بهت یاد میدم.
‫بیا.
‫مامان
‫اگه رد بشم...
‫از مدرسه اخراجم می‌کنن.
‫کیران، برادرم، همکلاسی‌هام...
‫نمی‌خوام هیچکدومشونو از دست بدم.
‫از کلاس اول تا پنجم...
‫۵۱ تا فصل خوندی.
‫۸۴ درصد کتاب رو خوندی.
‫فقط ۱۶ درصدش مونده.
‫از پسش برمیای، پسرم.
‫الان که ریاضی رو خوب می‌فهمم، نه؟
‫فقط ۳۵ تا نیست.
‫با مدیر صحبت کن و بهش بگو ‫دفعه بعد ۱۰۰ درصد می‌گیرم.
‫لطفاً، مامان.
‫وقتی همه چیز رو یاد گرفتی، اگه تو مرحله آخر دو قدم به عقب برداری...
‫من به عنوان مادرت...
‫همه که مادرت نیستن، نه؟
‫اگه اون تب لعنتی سراغم نمی‌اومد...
‫کل کتاب رو تموم کرده بودم.
‫الان دیگه پاس کردن غیرممکنه.
‫آرون...
‫هوشی که بتونه بفهمه ‫برای هر مسئله از چه فرمولی استفاده کنه...
‫قدم به قدم، ‫هوشیاری برای حرکت...
‫یاد گرفتن اینکه موقع نیاز از راه‌های میانبر استفاده کنی...
‫عزمت برای جنگیدن ‫تا وقتی که به جواب برسی...
‫حتی اگه ۱۰۰ تا ‫ویژگی خوب مثل اینا داشته باشیم...
‫ترس از شکست...
‫همه چیز رو نابود می‌کنه.
‫۱۰۰ ضرب در صفر...
‫میشه؟
‫صفر.
‫این تعداد...
‫تعداد روزهایی که طول کشید ‫تا معلم بشم...
‫تعداد روزهایی که شاگردم ‫کتاب رو دستش گرفت...
‫برای موفقیت پسرش...
‫تعداد روزهایی که ‫مادرت منتظر بوده...
‫این یه امتحانه... برای باورم...
‫و عزم تو.
‫مامان، جمعش چقدر میشه؟
‫۶۸
‫تعداد روزهایی که از آخرین باری که ازم پرسیدی ‫"غذایی که پختم دوست داشتی؟" میگذره...
‫همون ۶۸ تاست.
‫دیگه داره دیر میشه.
‫۸ تا فصل تو ۸ ساعت.
‫برای هر فصل ۱ ساعت، یالا.
‫همون تعداد روزهایی که از آخرین باری که ‫بابات بهت گفت "چینو" میگذره.
‫وقتی از اون حس منفی به اسم "باخت"...
‫به سمت حس مثبت به اسم "برد" حرکت می‌کنیم...
‫همه ما از یه مرحله‌ای ‫تو سفر زندگی عبور می‌کنیم...
‫صفر.
‫باید از اون صفر عبور کنیم.
‫باید برنده بشیم.
‫برای این یکی نیازی به فرمول نیست.
‫۹ ضرب در ۹ ضرب در ۹ میشه ۷۲۹
‫۱۰ ضرب در ۱۰ ضرب در ۱۰ میشه ۱۰۰۰
‫'۱۲ × ۱۲ × ۱۲ = ۱۷۲۸'
‫'پس x = ۱'
‫ارون
‫این امتحان ماست
‫ارون
‫بلند شو پسرم
‫پسرم
‫ارون
‫لطفاً عجله کن داداش
‫لطفاً
‫ارون عزیزم
‫ارون
‫ارووون!!
‫خیلی دیر میشه ‫بهش بگو تندتر بره
‫آروم دراز بکش ‫تا برسیم بیمارستان
‫چرا داریم میریم بیمارستان؟
‫- هیس ‫- مامااااااان!
‫بابا، خواهش میکنم بابا
‫من باید برم امتحان بدم ‫خیلی خوب خوندم
‫باید قبول شم
‫صفر نه مثبته نه منفی
‫۱ میلیون = ۱۰ لاک، بابا
‫- بابا، خواهش میکنم ‫- حتماً قبول میشی
‫بابا، خواهش میکنم بابا
‫مامان خونه داره میشماره ‫باید برم امتحان بدم
‫بهت میگم
‫خفه شو
‫داداش، چقدر دیگه مونده؟
‫'تقریباً رسیدیم'
‫'بیمارستان همین نزدیکی‌هاست'
‫'ارون'
‫ارون؟
‫چند نفر غایب هستن؟
‫آقا، بگیرش
‫صبح بخیر آقا ‫صبح بخیر خانم
‫- آرون، وایسا ‫- مستخدم، بگیرش
‫- وایسا ‫- آرون
‫صبر کن
‫ارون، زخمِ بدیه
‫لطفاً راه رو باز کن
‫هی آرون، وایسا
‫ارووون!
‫سؤال ششم رو بخونید به عنوان-
‫میشه بیام تو آقا؟
‫خواهش میکنم آقا، بذارید امتحان بدم
‫خواهش میکنم آقا
‫به کسایی که دیر بیان اجازه داده نمیشه
‫- برو ‫- خواهش میکنم آقا
‫- خواهش میکنم ‫- برو بیرون!
‫- آقا...خواهش میکنم آقا ‫- دارم میگم از کلاس برو بیرون
‫- آرون ‫- 'پسره‌ی سمج!'
‫- برو کنار ‫- آقا، خواهش میکنم
‫آقا، خواهش میکنم آقا
‫- اینو بگیر ‫- آقا، بذارید امتحان بده
‫- آرون ‫- ازت شکایت میکنم
‫- آقا، من خیلی سخت درس خوندم ‫- آقا، خواهش میکنم آقا
‫- همه‌ی شما، به امتحانتون برسید ‫- آقا، خواهش میکنم آقا
‫آقا، اجازه بدید ‫امتحانشو بده
‫- آقا، بذارید بنویسه ‫- داری پامو لگد میکنی
‫- به پدر و مادرت میگم ‫- آنا، تو برو
‫- برو ‫- مگه نمیفهمی چی میگم؟
‫بذارید بنویسه آقا ‫طفلک، خیلی سخت درس خونده
‫وقتی همه ازش خواستند تقلب کنه ‫قبول نکرد و گفت نه
‫همتون برید سر امتحانتون
‫وقتی دارم امتحان میگیرم ‫مزاحم من نشید
‫'ارون، در رو باز کن'
‫'ارون'
‫تو دانش‌آموز خوبی هستی
‫ثابتش کردی، آرون
‫تو به کلاس هفتم ب رفتی
‫پدر و مادرم بهم گفتن آقا
‫هیچوقت از هیچکس ‫هدیه‌ی مجانی قبول نکنم
‫فقط اگه تو ریاضی قبول شدم ‫منو ببرید کلاس بالاتر
‫ارون، اگه زخم عفونت کنه ‫مشکل میشه
‫'اول تو بیا بیرون'
‫آقا، ۱ دقیقه
‫ارون
‫هی! فکر میکنی قبول میشم؟
‫برگه‌مو کامل نکردم
‫معلومه که قبول میشی ‫چقدر میخوای بپرسی؟
‫اگه بابا برگشت
‫و به مامان گفت "چینو"، ‫یعنی قبول شدم.
‫وگرنه، نه.
‫به مامانت زنگ بزن.
‫بدبخت شدم!
‫شک ندارم.
‫مطمئنم رد شدم.
‫مامان؟
‫ببخشید، مامان.
‫باختیم.
‫بیخیالش.
‫ما تمام تلاشمون رو کردیم، درسته؟
‫اینو بخور.
‫تلوگو - ۸۶
‫انگلیسی - ۷۸
‫هندی - ۸۲
‫اجتماعی - ۸۰
‫علوم - ۸۱
‫ریاضی
‫۳
‫۳...!
‫۳ ۵ - سی و پنج
‫- صبر کن، صبر کن. ‫- آرون!
‫آرون!
‫"داداش، بگو ‫چیکار میکنی؟"
‫داره سرد میشه. ‫بگیرش.
‫اینو بگیر ‫آرون.
‫بیا اینجا.
‫چینو!
‫این پونگال شیرین رو بخوره،
‫حتی اگه خود श्रीनिवास باشه!
‫از هفت تا تپه پایین اومده!
‫واقعا همه چی خوبه!
‫بابا، دوباره بگو.
‫"او بخشنده ی ‫نعمت ها برای همیشه است"
‫"او پروردگار آسمان هاست ‫اما هنوز کودکی در پاک ترین معنای آن"
‫"صدایش بهشتی و دلنشین است"
‫"لالایی ای برای شکوه تو بخواند"
‫چینو!
‫چینو، درو باز کن.
‫- چینو! ‫- مامان!
‫این چه دیوونه بازی ایه ‫برای تو و مادرت؟
‫همش خودتو تو اتاق حبس میکنی.
‫مامان!
‫"مامان!"
‫"درو باز کن، مامان!"
‫چینو!
‫درو باز کن، چینو.
‫چه موفقیت بزرگی!
مترجم : تالاپاتی
‫دهم رو قبول شدی؟
‫خانم!
‫"او زینتی برای خورشید است ‫سرشار از مهربانی"
‫"گرچه جنگجویی است؛ اما مظهر همدردی ‫او دست الهه لاکشمی را می گیرد"
‫"وقتی دختر زمین را ناراضی می بیند ‫نمی تواند بی تفاوت و عادی باشد"
‫عزیزِ من،
‫سریپاتی پاندیثارادیولا
‫شیواشانموکا ونکاتا ساتیاسای آرون شارما!
‫دیگه "صفر" نیستی. ‫خوشحالی؟
‫آرون، یه سوپرایز برات دارم.
‫هی! پاوان!
‫پسرت قبول شده. ‫بهم شیرینی نمیدی؟
‫خواهش میکنم، بیا تو.
‫پسرا، بیاین تو.
‫بله، بله. ‫داریم میایم.
‫آرون، تلویزیون رو روشن کن. ‫مسابقه شروع شده.
‫"درست مثل این بازی،"
‫"برای دانش آموزا،"
‫"اگه بخوام ریاضی رو ‫به یه روش جذاب یاد بدم،"
‫"باید چیکار کنم؟"
‫"اول باید خودت دهم رو قبول شی."
ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Tv::.