‫مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫ تلگرام: aManOfWar@
‫چی داری می‌کشی؟
‫شوخیت گرفته؟ خاموشش کن.
‫الان وقتشه؟
‫تو هم کشیدی؟
‫- من رو ببین. ‫- یه چند پک.
‫- کسخلی؟ ‫- بس کن.
‫چی شده؟
‫بیا اینجا.
‫وقتی رفتیم داخل کیکی...
‫تو پیش ماشین می‌مونی.
‫- چی می‌گی؟ ‫- ببین، مهمه.
‫مهمه.
‫تو پیش ماشین بمون. ‫حواسمون نباشه خبری نیست.
‫یعنی من مثل اسکل‌ها عقب بمونم؟ ‫یعنی چی!
‫می‌زنم یکیشون رو...
‫کاری که می‌گم رو بکن.
‫کاری که می‌گم!
‫- فهمیدی؟ ‫- آره.
‫حواست جمع باشه.
‫[قلب‌های تپنده]
‫نکن.
‫بسه!
‫نکن دیگه!
‫می‌کنم. بسوز!
‫حرومزاده کثافت!
‫به من فحش می‌دی!
‫انقدر مثل روانی‌ها رفتار نکنید!
‫بس کنید!
‫بسه دیگه!
‫داد نزنین!
‫این دیگه چه کاری بود؟
‫خسته شدم دیگه!
‫می‌کشمت!
‫- دنیل! ‫- نگران نباش.
‫بس کن.
‫باز کن ببینم!
‫قول می‌دی من رو نزنی؟
‫از قول خبری نیست.
‫باز کن!
‫آروم باش عزیزم!
‫دارم مشق می‌نویسم.
‫جدی، گوش کن...
‫خیلی‌خب.
‫کلوتیر عصبانیم می‌کنه!
‫من می‌رم سرکار که وسایل رو بشکونین؟
‫سوپ خوبیه ولی.
‫- آره. ‫- یکم بیشتر.
‫- خودت بخور. ‫- مال من رو می‌خوای؟
‫- من خوردم. ‫- چند قاشق دیگه.
‫می‌دونی استفانی چی می‌گه؟
‫استفانی کیه؟
‫دختر همون یارو که کچل و گنده‌ است.
‫می‌گه بچه زیاد آوردی که ‫مزایا بهت تعلق بگیره.
‫بهش بگو که جنده‌ی احمقی بیش نیست.
‫درست حرف بزن.
‫به دوستت بگو...
‫بچه‌های ما حاصل عشقن.
‫حاصل عشق!
‫ببند دهنت رو!
‫کارت رو بکن.
‫آره، خفه.
‫تو ساکت.
‫- ببند. ‫- دخالت نکن.
‫نگاه، زرافه گیر کرده!
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫چاله آب. قشنگه.
‫قشنگی فایده نداره.
‫باور کن...
‫توی زندگی اگه از هیچی ‫خوشت نیاد هرگز ناامید نمی‌شی.
‫ببخشید. دردت اومد؟
‫آره بابایی.
.شونه نکن. مامان قبلا برس می‌کشید
‫برس.
‫این یکی دیگه؟
‫آره.
‫خوبه؟ خوشت اومد؟
‫آره.
‫- می‌خوای واست پیتزا بذارم توی مایکروویو؟ ‫- آره.
‫کنار ساحل قدم می‌زنی ژولیت
‫با چهار تا بال قرمز پشتت
‫آلیسِ لوئیس کارول رو می‌خونی
‫♪ روی نوار مغناطیسی که باز می‌شه ♪
‫♪ مامانی، می‌ریم که گل مینا بچینیم... ♪
‫♪ توی سرزمین جادویی ژولیت. ♪
‫دو سه تا؟
‫شیش تا.
‫پنج بعلاوه شیش؟
‫یازده.
‫خیلی‌خب حالا...
‫شیش پنج تا؟
‫سی تا.
‫ژاکلین، ببین الان درست شده؟
‫نشده.
‫یعنی چی؟ چرا درست نمی‌شه؟
‫اصلا نشده.
‫آره فهمیدم. مرسی.
‫- حتی یه کوچولو. ‫- باشه دیگه!
‫اگه می‌خوای بشین اینجا.
‫از ظاهرت مشخصه جدید اومدی.
‫شبیه بچه مثبت‌هایی.
‫نه، مدرسه «صلیب مقدس» بودم. بخاطر اونه.
‫مدرسه غیرانتفاعی کاتولیک. ‫خسته شدم دیگه
‫به بابام گفتم مدرسه فرقی نمی‌کنه...
‫اخراج شدی.
‫آره.
‫واسه چی؟
‫گستاخی.
‫ای بابا. اومدن که.
‫کی؟
‫کلوتیر و گروه بدردنخورش.
‫هی هویج. موهات آتیش گرفته.
‫زنگ آهن مالیدی؟
‫بزن به چاک جادوگر!
‫تو واسه خون‌آشام ساک می‌زنی!
‫تعطیلات رو رفته بودی غارت؟
‫خیلی کوچولویی. انگار دوری.
‫این هم برتای گنده!
‫غذای مدرسه بهت ساخته؟
‫بدتر شد! با مادربزرگش اومده!
‫ژاکتت مال انسان‌های اولیه‌ست؟
‫انقدر چاقه گیر می‌کنه.
‫هی پیرزن!
‫واسه کلیسا لباس پوشیدی؟
‫که دعا کنی سلیقه‌ات بهتر بشه؟
‫با منی؟
‫با تو بودم، با منی؟
‫چیه؟
‫- آروم باش. ‫- آروم باشم؟
‫عوضی، قبل این‌که بگی آروم باشم...
‫بپرس واسه چی آروم نیستم. ‫یکم فکر کن احمق.
‫احمق؟ به من می‌گی احمق؟
‫چرا که نه؟
‫اگه دنبال دلیلی که واقعا احمقی.
‫فکر کردی کی هستی؟
‫دختری که قرار نیست بهش توهین کنی.
‫اصلا.
‫فهمیدی؟
‫الان خودت مگه توهین نکردی؟
‫نه، توهین نبود.
‫حقیقت بود. فرق دارن دیگه.
‫آره، حتما.
‫حقایق مثل تصادفن.
‫تو هم مثل تصادفی هستی که در شرف وقوعه.
‫چیه؟
‫هیچی، ولی خیلی مسخره بود.
‫گمشو.
‫هر وقت بخوام می‌رم.
‫نمی‌خوای گم شی؟
‫- بیا بریم ژاکلین. ‫- ژاکلین؟
‫ملت هنوز اسم ژاکلین رو انتخاب می‌کنن؟
‫خندیدم.
‫اسم تو چیه؟
‫کلوتیره اگه واست سواله.
‫به من می‌خنده. حالا اسم خودش کلوتیره!
‫جکی صدات می‌کنم.
‫من اصلا صدات نمی‌کنم.
‫رید بهت!
‫خفه شین!
‫شوخیت گرفته؟
‫کثافت‌ها!
‫خسته شدم.
‫- امروز کلی دختر کردم. ‫- معلومه کردی.
‫کل روز رو پیش هم بودیم!
‫یعنی امروز صبح.
‫جکی!
‫چی می‌خوای؟
‫بیا، این واسه تو.
‫هدیه‌ست.
‫که چی؟
‫نمی‌دونم. همین‌طوری.
‫دارمش.
‫همه‌شون رو دارم.
‫همه‌شون؟
‫همه‌شون!
‫چیکار داشت؟
‫می‌خواست بهم آلبوم کیور بده.
‫یعنی باهات لاس زد.
‫گمون نکنم.
‫اشتباه می‌کنی.
‫کلوتیر داره باهات لاس می‌زننه.
‫نه.
‫سگ پیر دیروز زایمان کرد.
‫حدس بزن چی؟ ‫می‌خواد یکیش رو بده به ما.
‫فکرش رو بکن.
‫سگ بیاریم اینجا.
‫البته سگ خوشگلیه‌ها.
‫ولی سگ مسئولیت داره. ‫مثلا بخوای بری مسافرت...
‫بابا!
‫مایکل جکسون اومد!
‫این هم سربار اضافی!
‫اگه بپزیمش کل کشور سیر می‌شن.
‫توی قمقمه‌اش خونه.
‫با موهاش طناب بازی می‌کنه!
‫کوتوله رو نگاه!
‫خفه شو!
‫- کجا بودی؟ ‫- داشتم آماده می‌شدم دیر شد.
‫از اتوبوس جا موندم و پیاده اومدم.
‫یه خانمی سوارم کرد.
‫به خدا دهنش خیلی بو می‌داد.
‫نفس کشیدن خیلی مهمه.
‫بزن بریم
‫بهت آلبوم داد؟
‫آره.
‫هیجان زده نشو. پونزده تا دوست دختر داره.
‫مگه تارا همون آرایشگره دوست دخترش نیست؟
‫حداقل 19 سالشه!
‫آره، ولی خسته می‌شه.
‫میاریش مهمونی؟
‫مگه واست مهمه؟
‫دختر جدیده خیلی سریعه.
‫عوضی‌ها. دختر جدیده اسم داره.
‫چی هست اسمش؟
‫جکی.
‫تا حالا این کار رو کردین؟
‫آره بابا، ده بار. بیا!
‫ده بار؟ تو چی؟
‫آره بابا.
‫خیلی‌خب، بریم سراغ اسم‌ها.
‫مگه من دفتر تلفنم؟
‫انگار من همه اسم‌ها رو یادمه!
‫داداش خودمه! تا حالا با دختر ندیدمش.
‫اولا که زندگی شخصی خودمه.
‫دوما این‌که تعطیلات بودم. ‫پس ساکت!
‫آخری هم آمریکایی بود.
‫اسکیت پاش بود. ارتباط چشمی برقرار کردیم.
‫- و حرف زدیم. ‫- حرف زدن!
‫اصلا بلد نیستی انگلیسی حرف بزنی.
‫با زبان بدن حرف زدیم!
‫توی ساحل بودیم...
‫توی ساحل اسکیت پاش بود؟
‫خیلی‌خب، نمی‌گم. کون لقتون!
‫من هم کردم.
‫حالا انگار واسمون مهمه؟
‫با دخترعموم.
‫دخترعموش!
‫یعنی چی! دختر عمو!
‫دختر عمو؟ عجب لاشی‌ایه!
‫یکم می‌خوای؟
‫نه.
‫می‌خوای باهام برقصی؟
‫نه.
‫یکی اونجاست!
‫چی؟ دعوا شده؟
‫برید بیرون!
‫همه بیرون.
‫دعوا!
‫خانواده‌ام می‌خوان مدرسه‌ام رو عوض کنن.
‫- خیلی عوضین! ‫- خواهرم اذیت شده.
‫این همه خون. خیلی وحشتناک بود!
‫من رو می‌ترسونه.
‫و تو دستمالت رو دادی بهش.
‫که چی؟
‫جدی می‌گم، یارو داغونه.
‫ببین!
‫داغون؟ سه به یک بود.
‫پلیس‌ها چی شد؟
‫نمی‌دونم. نیومدن.
‫حالا دعوا چرا؟ کشور آزاده دیگه.
‫از خشونت متنفرم.
‫چاره‌ای نبود.
‫همیشه یه چاره‌ای هست.
‫بیا، بپر بالا.
‫کلاس دارم.
‫خب نرو.
‫آره، فکر خوبیه.
‫مثل تو زندگیم رو هدر کنم.
‫جدی می‌گی؟
‫تو به آینده فکر می‌کنی اصلا؟
‫آینده خودم آره.
‫چرا؟
‫بدون برنامه که بدرد نمی‌خوره.
‫برنامه من اینه که کل روز پیش تو باشم.
‫برنامه من ارائه کنفرانس لویی چهاردهمه
‫یعنی آینده‌ات لویی چهاردهمه؟
‫- باید برم. ‫- وایستا!
‫شماره‌ات رو بهم بده.
‫نه.
‫- بده. ‫- نه.
‫بده دیگه!
‫وای. چقدر خوب قانع می‌کنی!
‫- شماره ندارم. خونه بابام زندگی می‌کنم. ‫- که چی؟
‫بعد دو زنگ قطع می‌کنم.
‫که آقات یه وقت جواب نده.
‫خیلی از لفظ «آقات» متنفرم.
‫خیلی‌خب، می‌بینمت.
‫وایستا.
‫یه بوس کوچولو؟
‫دسر؟
‫فلانبی چطوره؟
‫فلانبی تموم کردیم.
‫مشکلت با فلانبی چیه؟
‫جمعشون می‌کنی؟ می‌فروشیشون؟
‫باهاشون برج ایفل درست می‌کنی؟
‫بپر جکی! من هستم!
‫من هستم، من هستم!
‫عاشق شده!
‫نمی‌شه انقدر آدامس نجوی؟
‫اومدی؟
‫آره.
‫بیا اینجا.
‫چرا؟
‫بیا.
‫ای بابا.
‫چیه؟
‫چرا این‌طوری نگاه می‌کنی؟
‫گونه‌های قرمزت رو نگاه می‌کنم.
‫دویدم که به اتوبوس برسم.
‫توی اتوبوس هم دویدی که گونه‌هات قرمز بمونن؟
‫کل راه رو ایستاده بودم. ‫صندلی خالی نبود.
‫روز خوبی داشتی؟
‫حقیقت رو بگم؟
‫حقیقت اینه که...
‫معلم فرانسوی ازم متنفره.
‫باهام لجه.
‫چون قبلا مدرسه غیرانتفاعی بودم.
‫از لا فونتن می‌پرسه.
‫بهش می‌گم که از نظرم مزخرفه.
‫نگران نباش، نگفتم. ‫خیلی حوصله‌سربره.
‫می‌گه اگه خودت بهتر بلدی ‫خودت توضیح بده.
‫آخه لا فونتن مال کلاس چهارمته.
‫جیرجیرک، مورچه، خرگوش و لاک‌پشت. فهمیدیم.
‫از حیوانات بامزه استفاده می‌کنن که ‫ اخلاقیات آشغال رو بهمون انتقال بدن.
‫خیلی بزدلانه و حقیرانه و ‫زشت و بی‌انگیزه‌ست. نه؟
‫نرفتی.
‫امروز نرفتی.
‫آره.
‫یه آبجو واسم بیار.
‫از دستم عصبانی‌ای؟
‫- بابایی خودم... ‫- نه، نکن.
‫از الان...
‫دو دفعه آخر. جای بحثی نیست.
‫دیگه از فرار خبری نیست.
‫درسته.
‫از دروغ خبری نیست.
‫درسته.
‫خب دوباره می‌پرسم. ‫روز خوبی داشتی؟
‫آره.
‫اسمش چیه؟
‫کلوتیر.
‫در مورد لا فونتین درست می‌گی.
‫گمونم فرار از مدرسه دلیل نمی‌شه ‫ که مشق نداشته باشی.
‫آره، خب...
‫- می‌رم دیگه. ‫- باشه.
‫راضی هم نیستما.
‫کلوتیر.
‫این دیگه چه اسمیه؟
‫قلب ماهیچه‌ای توخالی در ‫ سمت چپ قفسه سینه‌ست.
‫هر روز به طور معمول قلب ‫ما صد هزار بار می‌تپه.
‫یعنی سالی سه میلیون بار.
‫و در طول عمرمان چهار میلیارد بار.
‫ضربان قلب معمولی یه انسان...
‫﻿سلام.
‫سلام.
‫ظاهرا کسی بهت نگفته.
‫چی رو نگفته؟
‫بازرسی؟
‫چی؟
‫- آی‌آر‌اف امروز میاد. ‫- آی‌آر‌اف؟
‫بازرسی قفسه‌خانه‌های فرانسه. نمی‌دونی؟
‫اوسو بوکو.
‫نه، تلفظش اینه.
‫آره. اوسو بوکو.
‫فلانبی!
‫بیا. بعدا می‌بینمت.
‫- اوسو بوکو گوشت بره‌ست. ‫- نه، شیرینیه آشپز.
‫ولم کن بابا. اوسو بوکوئه.
‫فردا می‌بینمت.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- هیچی.
‫بیا عشقم.
‫اونجا چیکار می‌کنی؟
‫اصلا نمی‌دونم.
‫ساعت 04:57 رسیدم فروشگاه پاریس.
‫بابام اومد دنبالم. ‫سه چهار ساعت مسیر بود.
‫گفت این بار دیگه زیاده‌روی کردم.
‫عوضی مستقیم من رو فرستاد ‫دانشکده افسری تاربس.
‫تا ده سال داداشم رو ندیدم.
‫چرا مدرسه رو ترک کردی؟
‫وقتی دیگه صحبت سی‌پی‌پی‌ان شد...
‫بی‌خیالش شدم.
‫نه بابا، خنگ که نیستم.
‫واسه خنگ‌ها نیست.
‫سی‌پی‌پی‌ان واسه اینه که دانش‌آموزها ‫طبق برنامه پیش برن.
‫یه مشت مزخرف.
‫عمرا. واسه خنگ‌هاست دیگه.
‫واسه آدم‌هایی مثل من زندگی از قبل مشخصه.
‫وحشتناکه.
‫وحشتناک نیست. صرفا خودم رو گول نمی‌زنم.
‫کلاس ریاضیشون رو رفتم.
‫بلدم تا هزار بشمارم.
‫منفی بی‌نهایت، ‫مثبت بی‌نهایت.
‫چه فایده‌ای داره؟
‫بهت منطق یاد می‌ده.
‫آره، منطق خودشون.
‫من منطق خودم رو دارم.
‫نگران نباش. جلوی ستاره شدنم رو نمی‌گیره.
‫پس این آقا که می‌بینید...
‫به نحو خودش بسیار خاص بود.
‫از حکومت متنفر بود.
‫چرا همیشه سر چیزهای الکی دعوا می‌کنی؟
‫مزخرفه.
‫آره، ولی من همیشه...
‫ای بابا. چطوری می‌گن؟
‫می‌دونی، هیچ‌وقت...
‫درک نشدی؟
‫احساس می‌کنی قضاوت می‌شی؟
‫آره، قضاوت می‌شم.
‫ملت بدون این که من رو بشناسن قضاوتم می‌کنن.
‫روم لقب هم می‌ذارن.
‫خیلی کُندن. ولی من که نیستم.
‫آره، مشکل دامنه لغات داری.
‫حالا فکر بقیه مگه مهمه؟
‫بی‌خیال جکی.
‫هیچ‌کس بی‌خیال حرف مردم نیست.
‫وقتی بچه بودم...
‫همه با ترحم بهم نگاه می‌کردن.
‫معلم‌ها با احتیاط باهام ‫حرف می‌زدن که روانی نشم.
‫می‌خواستم بهشون بگم که مریض نیستم.
‫مادرم رو از دست دادم.
‫هیچ‌وقت ازت نپرسیدم.
‫چی رو؟
‫در مورد تصادف.
‫چی بگم؟ چیزی نیست که بگم.
‫می‌خواست واسم یه جفت کفش بخره.
‫داشت حرف می‌زد...
‫و بعدش سرتاپا خونی بود.
‫اسمش رو صدا زدم. جواب نداد.
‫بقیه ماشین‌ها وایستادن.
‫مردم دویدن سمت من.
‫بعدش...
‫دیگه چیزی یادم نیست.
‫فکر می‌کردم این داستان رو فراموش کردم.
‫چیزی نیست.
‫می‌دونم که چیزی نیست.
‫واقعا.
‫نباید به اسپیکرم دست بزنی. ‫مگه نمی‌فهمی؟
‫واسه خودم نیست بابا.
‫واسه خودت نیست؟ مگه احمقم؟
‫واسه دوست دخترمه.
‫دوست دختر داری؟
‫آره
‫دوباره مرتبش کن و احتیاط کن.
‫عاشق شدی؟
‫آره عزیزم؟
‫ولش کن، بیا.
‫دوستت دارم عزیزم.
‫من هم دارم.
‫بیا بریم بیرون رو ببینیم.
‫سکه می‌خواد.
‫گور پدرش. بیا بریم آبجو بخوریم.
‫لیونل!
‫- وای. ‫- چیه؟
‫حشیش!
‫وای!
‫یه کیسه پیدا کن.
‫- چی؟ ‫- خفه شو و یه کیسه بیار.
‫کجا بذاریمش؟
‫توی گاراژ بابام.
‫- خیلیه. چیکارش کنیم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫آدم توی زندگیش برنامه لازم داره.
‫همین رفیق. برنامه ما اینه.
‫می‌دونی قیمتش چقدره؟
‫حداقل هزار تا.
‫روانی شدی؟
‫میلیونیه قیمتش.
‫یه چیزی بهت بگم؟
‫من هم نداشتم.
‫راستی، پرس و جو کردم و فامیلمون هوبرت...
‫- هوبرت کیه؟ ‫- یکم مثل چینی‌هاست.
‫یه نفری رو می‌شناسه که ‫ حشیشمون رو 12 هزار تا می‌خره.
‫بیا اینجا!
‫- این‌ها حشیش رو دزدیدن؟ ‫- خودشونن.
‫ندزدیدیم آقا، در باز بود...
‫خفه شو!
‫جدا؟ دو تا بچه ترتیبتون رو دادن؟
‫کارش بد نیست.
‫- کاکاسیاه رو می‌گی؟ ‫- نه، اون یکی.
‫جای شما می‌رن. که جبران کنن.
‫نمی‌شه بفرستیشون پیش صلاح که.
‫بفرستشون. که واسشون عبرت بشه.
‫بیایید قهرمان‌ها!
‫بگید از طرف آقای لابروز اومدین.
‫راه بیفت!
‫[ورود افراد زیر 18 سال ممنوع]
‫چی می‌خوای؟ سواد نداری؟
‫از طرف آقای لابروز اومدیم.
‫لابروز؟
‫بیا داخل.
‫بچه‌ها، از طرف آقای لابروز اومدن.
‫به لابروز بگو بره درش رو بذاره.
‫هیچ‌کس من رو گول نمی‌زنه.
‫بندازیدشون بیرون.
‫بشین.
‫بیا لابروز.
‫پاکت‌ها.
‫بهش یکم پول بده. ‫دویست‌تا.
‫چی؟ دست‌کشم رو خراب کرده.
‫ده دقیقه‌ای موفق شده. ‫تو نمی‌تونستی.
‫صلاح تحویل داده.
‫دو تا بزرگ بده بهش و برو بیرون.
‫واسه توئه.
‫- مدرسه می‌ری؟ ‫- نه.
‫- ترک تحصیل کردم. ‫- کار درستی کردی.
‫تحصیلات مال احمقاییه که قوه تخیل ندارن.
‫پونزده سالگیت می‌خوان ‫که مسیر زندگیت رو انتخاب کنی.
‫کسی چه می‌دونه.
‫غیرممکنه.
‫مهم‌ترین چیز...
‫پوله.
‫پول درآوردن.
‫با تمام وجودت.
‫سیگار می‌کشی؟
‫فندک باحالیه نه؟
‫چیزهای براق دوست داری.
‫چون ثروتمندانه‌ست.
‫می‌فهمم. من هم مثل تو بودم.
‫وقتی بچه بودم با والدینم ‫می‌رفتیم فروشگاه‌ها رو دور می‌زدیم.
‫چیزهای خوشگلی مثل این ‫فندک رو نگاه می‌کردیم.
‫نگاه می‌کردیم...
‫و اتفاقی رخ نمی‌داد.
‫و می‌گذشتیم.
‫اگه بخوای می‌تونی بری توی مغازه.
‫اگه واسه من کار کنی.
‫می‌فهمی؟
‫بیا، مال تو.
‫بگیرش.
‫به عنوان هدیه.
‫خیلی‌خب...
‫گم شید دیگه. کارمون تمومه.
‫لولوخورخوره رو یادت نره.
‫بیا، صد تا واسه تو.
‫نمی‌خوام.
‫بگیر احمق. واسش زحمت کشیدیم.
‫نمی‌خوام گفتم مال خودت.
‫اگه نظر من رو می‌پرسی بریزش دور.
‫اون آدم‌ها رو دیدی؟ دیدی باهامون ‫چطوری رفتار کردن؟
‫دیدی چیکارمون کردن؟
‫و رفتی میله آوردی؟ که چی؟
‫تو کجا بودی؟
‫اگه تو بودی میله‌ای لازم نبود.
‫ترسو.
‫ترسو؟ من ترسو‌ام؟
‫حرفت رو پس بگیر.
‫ترسویی. مثل سگ ترسیدی.
‫اگه من ترسیدم تو هم عوضی‌ای!
‫- من عوضیم؟ ‫- آره، عوضی‌ای.
‫کاریت هم نمی‌شه کرد ظاهرا.
‫آره درسته. بزن به چاک. ‫کسی رو لازم ندارم.
‫بدو برو پیش مامان. فهمیدی؟
‫گور بابات!
‫دیر اومدی خونه. باز چیکار می‌کردی؟
‫هیچی.
‫از این رفتار خسته نشدی؟
‫داری با خودت چیکار می‌کنی؟ ‫بهش فکر کردی؟
‫کردی؟
‫بابا...
‫آره، آره.
‫به درد هیچی نمی‌خوری.
‫چی شده؟
‫زخم‌هات واسه چیه؟
‫دعوا کردم.
‫واسه چی؟
‫امروز پیشم می‌مونی؟
‫روز خوبی واسه شناست.
‫نه، می‌دونی که نمی‌شه.
‫به نظرت من عوضیم، نه؟
‫نه، چرا باید عوضی باشی؟
‫کلاه‌ها!
‫بالا!
‫برخورد!
‫ازدواج کردن غیرقانونیه؟
‫مگر این‌که دمپایی و جلابه پوشیده باشی؟
‫معموله! بیا...
‫توی عروسی این‌جوری شده؟
‫کشیش‌ها رو که می‌شناسی. ‫همینن!
‫لابروز، بیا.
‫نوبت ستاره‌ست.
‫به سلامتی رئیس. هورا!...
‫زل نزنین!
‫بلین!
‫تف توش. بیا.
‫- مرسی. ‫- پروسه رو واسه بچه توضیح بده.
‫کلوتیر...
‫می‌ری اون داخل و کلی سوال ازت می‌پرسن.
‫بابا حقه رو بهمون گفته.
‫جواب نده. فقط به چشم‌های ببل نگاه کن.
‫ببل؟
‫ولش کن. به پوستر نگاه کن.
‫اون داخل.
‫اینجا می‌تونیم نوشیدنی بخوریم؟
‫خیال کردم حرومزاده‌ها ول نمی‌کنن.
‫خوبی؟
‫آره.
‫گمونم در مورد من پرسیدن؟
‫آره.
‫چی گفتی؟
‫همه چیز. کلا گفتم.
‫یعنی چی؟
‫سرقت. عروسی الکی.
‫گروه.
‫تو.
‫همه‌چیز.
‫چطور؟ اشتباه کردم؟
‫پدرت چند وقته که توی اسکله کار می‌کنه؟
‫از وقتی به دنیا اومدم.
‫- مشروب می‌خوره؟ ‫- نه.
‫شاید یکم.
‫- مامانت رو دوست داره؟ ‫- آره.
‫البته بابام چیزی نمی‌گه.
‫با چشم‌هاش دوستش داره.
‫حقیقت رو دوست داره.
‫پدر من از سرطان مرد.
‫چندین ماه درد کشید.
‫اگه گفتی وقتی مُرد چه فکری کردم؟
‫- که دلت براش تنگ می‌شه؟ ‫- نه.
‫که می‌تونم از داروخانه سرکوچه سرقت کنم.
‫پونزده سالم بود.
‫با خودم گفتم اون روز کسی فکر نمی‌کنه ‫که کار من بوده باشه.
‫هیچ پسری توی دنیا...
‫مقدسات...
‫بهترین بهانه ممکنه.
‫واسه توئه. سهمته.
‫پونزده هزار فرانک.
‫[همه پلیس‌ها حرومزاده‌ان]
‫باید جبران کنیم.
‫سلام عزیزم.
‫چه خبر شده؟
‫همشون امروز بیکار شدن.
‫بیست و پنج سال واسشون کار کردیم!
‫و باهامون این‌طوری رفتار می‌کنن!
‫قهوه داغ آوردم.
‫- فایده نداره. ‫- یعنی بیکار بشینیم؟
‫جمعه بندر رو مسدود می‌کنیم.
‫تعطیلش می‌کنیم.
‫دهنمون رو سرویس کردن!
‫بچه‌ها! جمعه بندر رو مسدود می‌کنیم!
‫سوار شو جکی.
‫گفتم باید شما دو تا باشین.
‫سوار شو دیگه.
‫کجا بریم؟
‫بی‌خیال عزیزم.
‫بهم اعتماد کن.
‫نمی‌دونستم دوست‌دختر داری کلوکلو.
‫چه بامزه‌ست!
‫- کجا می‌ریم؟ ‫- نیوراد.
‫سلام دخترها.
‫چه بزرگه!
‫واقعیه؟
‫- عمرا. ‫- معلومه!
‫اگه حلقه الکی بده می‌دونی چیکار می‌کنم؟
‫ساک الکی می‌زنم!
‫زیپش رو باز می‌کنم، درش میارم...
‫دستمالیش می‌کنم و بعد...
‫گوش کنین.
‫کامیون.
‫هر جمعه ساعت شیش میاد.
‫کارش رو انجام می‌ده.
‫حقوق همه باراندازها داخلشه.
‫خب؟
‫بهتون نشون می‌دم.
‫این بندره.
‫ما اینجا وارد کار می‌شیم.
‫مشکل اینه که...
‫گمرک هم اونجاست.
‫بررسیشون کردی؟
‫کلا 15-20 نفرن. ‫یه چند تاشون رو باید بشناسم، ولی سخته.
‫و حرومزاده‌ها عوض می‌شن...
‫یعنی گند زدیم.
‫پس یعنی...
‫سخته.
‫کلا این فکر جواب نمی‌ده.
‫البته اعتصاب جمعه هفته ‫دیگه بندر رو تعطیل می‌کنه.
‫گمرک بسته می‌شه. خالیه.
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫نه، صبر کن.
‫واقعا مطمئنی؟
‫آره، مطمئنم.
‫خوبه. مگه نه بچه‌ها؟
‫برگشتیم سرکار.
‫کجا بودی؟
‫کجا رفته بودی؟
‫بندر رو شخصی کنید! ‫بندردارها رو بکشید!
‫بندر رو شخصی کنید!
‫بندردارها رو بکشید.
‫نه، نه، نه، نه به شخصی‌سازی!
‫همون وقت موردعلاقشون.
‫معترض‌های کوفتی.
‫مسیر بسته‌است.
‫دریافت شد.
‫از مسیر دوم برید.
‫دریافت شد.
‫بریم!
‫یعنی چی!
‫برو! برو کوفتی!
‫برو!
‫- مراقب باش! ‫- پلاستیک!
‫پول رو بگیرید!
‫ایست! وگرنه سوراخت می‌کنم!
‫گفتم ایست!
‫خوبه!
‫حرکت کنید!
‫بیا!
‫زودتر!
‫حرکت نکن!
‫گفتم حرکت نکن!
‫زودتر بچه‌ها! زودتر!
‫تمرکز کن عوضی!
‫ریتون!
‫بسه، بیایین جدا شیم!
‫چیکار می‌کنی؟
‫نه، نکن!
‫آقا!
‫تو رو خدا!
‫آقا!
‫کی شلیک کرد؟
‫پسرت.
‫سلام عشقم.
‫کار من نبود!
‫چی شده؟
‫- کار من نبود. ‫- چی کار تو نبود؟
‫به یه نفر شلیک کردن!
‫درست جلوم بود، ولی کار من نبود!
‫چی شده؟ کجایی؟ چیکار می‌کنی؟
‫کار من نبود، قسم می‌خورم. ‫باور کن.
‫عشق می‌خورم عشقم!
‫قسم می‌خورم!
‫قسم می‌خورم کار من نبود.
‫بیا بیرون، زود!
‫بیا بیرون از اونجا!
‫آروم.
‫به جان مادرم قسم گفتم...
‫گفتم که من بودم که... ‫می‌دونی.
‫نگران نباش، چیزی نمی‌شه.
‫فقط منتظر باش و...
‫دهنت رو بسته نگه دار و بابام میارت بیرون.
‫ولم نمی‌کنین؟
‫قسم می‌خورم!
‫ماه‌ها گذشت که کاری نمی‌کنی.
‫حتی جرئت ندارم گزارش‌هات رو بخونم ‫ یا باهات حرفی بزنم.
‫می‌خوای همین‌طوری بگذره؟
‫عزیزم، نمی‌خوام نصیحتت کنم...
‫ولی بحث آینده‌ات وسطه.
‫من خوشخبت نیستم بابا.
‫دوست مشترکمون...
‫ازم خواست که ازت دفاع کنم.
‫کاری که می‌کنیم اینه.
‫چیزی نمی‌گی. اسمی نمی‌گی.
‫و من ازت مراقبت می‌کنم.
‫خیلی زود از این مخمصه خلاص می‌شی.
‫می‌دونی آقا، کار من نبود.
‫معلومه، ولی الان مهمه که...
‫ساکت بمونی.
‫خب؟
‫ممنون آقا.
‫اگه قدرتمند باشی، ‫ چه درستکار و چه خرابکار...
‫دادگاه سیاهیت رو تبدیل به سفیدی می‌کنه.
‫این سخن از...
‫لا فونتین بود.
‫فقط از همین الهام می‌گیری؟
‫مرد جوان، متوجه هستی که...
‫سکوت احمقانه‌ای که...
‫از اول این دادگاه پیشه کردی...
‫گناهکاریت رو اثبات می‌کنه؟
‫مرد جوان، می‌دونی که...
‫کسی به فداکاران اهمیت نمی‌ده؟
‫اون‌ها فراموش می‌شن.
‫متهم...
‫چیزی داری که بگی؟
‫دادگاه به تعویق می‌افته.
‫[انتخاب تصمیم درست ممکن نیست زیرا که...]
‫متهم لطفا به جایگاه.
‫دادگاه شما رو گناهکار شناخته...
‫و شما رو به دوازده سال حبس محکوم می‌کنه.
‫ختم جلسه.
‫بیا بریم.
‫شنیدم!
‫ای بابا! بیدار شدی؟
‫آره، هنوز نخوابیدی؟
‫بسوز!
‫آره خب...
‫آره.
‫تف توش!
‫عجب احمقی.
‫ببخشید سوفی، باید بهت بگم...
‫جز دردسر هیچی نصیبم نشده.
‫و می‌گن جریمه‌ام می‌کنن.
‫یعنی 6 فرانک پول بلیت ندارم، ‫120 تا دیگه چیه؟
‫بعد فهمیدم که زیاده‌روی کردم.
‫واسه همین امتحانش کردم.
‫گفتم صبر کن، پسره.
‫ببخشید یه لحظه.
‫گفتم پسره. ‫گفت پسره؟
‫گفتم توی شکمم آقا.
‫می‌دونی چه جوابی داد؟
‫گفت که... عجیبه.
‫اگه اشکالی نداره خانم...
‫ماشینی نداریم آقا. متاسفم که می‌گم.
‫عجیبه. من رزرو کرده بودم.
‫اسمتون چیه؟
‫والرینک. جفری والرینک.
‫- رزرو واسه... ‫- گلف.
‫همه دوستش دارن. هیجان‌زده نشو.
‫از کلاس گلفه.
‫نه، خود گفت رو می‌خوام.
‫من هم می‌خوام میلیونر بشم. ‫که چی؟
‫چت شده؟
‫[مدیر منطقه شمالی]
‫خب گلف خواستید. ‫به چه مدت؟
‫واقعا خیال کردی واسه کرایه ماشین اومدم؟
‫نمی‌دونم. خودت نظرت چیه؟
‫بذار یه چیز دیگه بگم.
‫مثلا چی؟
‫نمی‌تونی حدس بزنی؟
‫که اخراجم؟
‫درسته.
‫باشه.
‫واقعا که روز گهی بود.
‫خوش گذشت سوفی.
‫می‌دونی چیه؟ اخراجم نمی‌کنی...
‫آره، خودت می‌ری.
‫دقیقا.
‫راستش باید حدس می‌زدم.
‫کی آخه همراه خودش چتر میاره؟
‫کسی که دوست نداره خیس بشه.
‫دقیقا. حرفم همین بود
‫خوبه. حدس می‌زدم ماشین داشته باشی.
‫یونیفرمت مال شرکته‌ها.
‫یونیفرم تخمیت رو می‌خوای؟
‫صبر کن.
‫برگرد.
‫مسخره بازی در نیار. ‫خیس می‌شی.
‫واست نوشیدنی می‌خرم.
‫- چرا باید قبول کنم؟ ‫- مگه کاری داری؟
‫یه جور دیگه وقتم رو تلف می‌کنم.
‫- گمون نکنم. ‫- جدا؟ بگو. می‌شنوم.
‫نه راستش...
‫گوش نمی‌کنم.
‫می‌دونی چیه؟
‫قبل این‌که من رو واسه نوشیدنی ببری بیرون...
‫قبل این‌که با افتخار واسم یه موهیتو بخری...
‫و خودت هم شیش تا بخوری که فراموش کنی ‫ انقدر عوضی‌ای...
‫قبل این‌که بگی تا حالا چنین حسی به کسی ‫نداشتی.
‫قبل این‌که خم بشی و لب‌هات رو غنچه کنی، ‫باید بدونی...
‫من دیگه به چیزی اعتقاد ندارم.
‫هیچی.
‫صبر کن!
‫خوش اومدی پسرم.
‫برو بوی گندت رو بشور.
‫بوی کثافت می‌دی.
‫چطوره دارکوب زبله ببینیم؟
‫تشنه‌ای عزیزم؟
‫ضبط رو روشن کن.
‫نعنایی می‌خوری؟
‫بشین که حال کنیم
‫بیا.
‫یه لیوان آب چی؟
‫مسخره‌ست می‌دونم. ‫نمی‌تونستم بی‌خیالش بشم.
‫انگار همچنان اینجاست.
‫از کیک خوشت اومد عزیزم؟
‫شکلاتیش از همه بهتره. ‫کره داره.
‫مخصوصا انتخابش کردم.
‫پشت برج لیلک یه قنادی جدید باز شده.
‫خوبه، نه؟
‫و کیک زردآلو دارن. عاشقشم.
‫فردا واسه صبحانه‌ات کروسان می‌گیرم.
‫کروسان کره‌ای.
‫بعدا می‌ریم بیرون؟
‫یکم خودت رو نشون بده.
‫افسانه بزرگ.
‫- بس کن. ‫- افسانه‌ست دیگه.
‫نکن. الان نه.
‫می‌رم یکم استراحت کنم.
‫بعدا می‌بینیم.
‫خوبی داداش؟
‫خوبی؟ رو به راهی؟
‫خوبم کیکی.
‫بوست کنم؟
‫کسخلی؟
‫بیا، ببین...
‫بیا، یه کاپشن واست آوردم. ‫آمریکاییه!
‫جدی. ببین.
‫نمی‌تونم اون رنگی بپوشم.
‫مگه طلایی دوست نداری؟
‫نه.
‫مثل اسکل‌ها که نمی‌تونی بری بیرون.
‫هوی. ادب داشته باش.
‫صبر کن...
‫- بذار امتحانش کنم. ‫- باشه.
‫شونه‌هات رو خوب نشون می‌ده.
‫- کوچیکه. ‫- ای بابا، حیف شد.
‫حس خوبی نداره. حیف شد.
‫- ممنون. ‫- با این خیلی خفن می‌شدی.
‫توی کشوها واسه وسایلت جا خالی کردم.
‫اینجا؟
‫نه، کشو پایینی مال توئه.
‫پایینی؟
‫سلام.
‫سلام آقا.
‫تف توش!
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم جکی رو ببینم.
‫چرا الان اومدی به دیدنش؟
‫گفتی توی زندان نیاد دیدنت.
‫اولین باری که فکرت کار کرد همون بود. ‫الان هم دیگه خرابش نکن.
‫لطفا، باید ببینمش.
‫الان این منطقیه؟
‫خجالت نمی‌شی؟ مرتکب قتل شدی. ‫یه نفر رو کشتی.
‫من کاری نکردم، خب؟
‫کار من نبود.
‫ده سال زندگیم الکی هدر رفت.
‫اگه باور نمی‌کنی که حیف.
‫باید ببینمش.
‫آقا...
‫ده سال...
‫فقط به دخترت فکر کردم.
‫هر روزش. حتی...
‫یه فهرست درست کردم.
‫از کلامتی که من رو یاد اون می‌‌اندازن.
‫من خیلی مدرسه نرفتم.
‫خیلی سواد خوبی ندارم...
‫ولی توی زندان لغت‌نامه داشتم.
‫دیکشنری لاروس.
‫کلماتش رو پیدا کردم.
‫457 تا کلمه.
‫حتی معانیش رو حفظ کردم.
‫تنها کاری که می‌تونستم بکنم همین بود...
‫که یکم یادش رو پیش خودم نگه دارم.
‫بقیه...
‫راستش همه جوره بهم گیر می‌دادن.
‫و حق با شما بود. من احمق بودم...
‫خلافکار بودم. هر چیزی که خودتون بگید.
‫ولی جوان بودم.
‫چیزهای زشتی دورم بود.
‫دختر شما تنها زیبایی زندگیم بود.
‫ببین...
‫جکی دیگه اینجا نیست. ‫رفته.
‫کجاست؟
‫ازدواج کرده.
‫و خوشبخته.
‫خوشبخته دیگه...
‫پس خواهشا زندگیش رو خراب نکن.
‫ولش کن، خب؟
‫ببخشید. همین رو خواستم بگم.
‫همین دیگه. خداحافظ.
‫نه، توافق کردیم.
‫گفتیم بیستم. بهت زنگ می‌زنم.
‫عزیزم؟
‫چی شده؟
‫چی شده عزیزم؟
‫من پیشتم.
‫این قسمت...
‫دیوار رو برمی‌داریم.
‫پنجره می‌ذاریم.
‫آشپزخونه رو می‌بریم اونجا.
‫اینجا هم کارگاه می‌شه.
‫کارگاه می‌خوایم چیکار؟
‫مگه دوست نداری نقاشی کنی؟
‫نه، صرفا گذاشتمش اونجا.
‫شاید فوقش یکی دو بار نقاشی کرده باشم.
‫حالا یه اتاق اضافی داریم دیگه. ‫ببینیم کی از آینده خبر داره؟
‫آره، کی خبر داره؟
‫من دارم.
‫ای بابا. با این سیستم نمی‌شه. ‫نمی‌تونی پریز بذاری؟
‫آینده همینه. عالیه.
‫اگه ارگاسم نشم آینده‌ای نداری.
‫چی گفتی؟
‫فردا زنگ می‌زنم برق‌کار.
‫من رو یادته؟
‫برادر کوچیک مارکو. ‫با هم می‌رفتیم مدرسه.
‫تف توی زندان.
‫یادته؟ خفن‌ترین آدم اینجا بود.
‫ولش کنین بچه‌ها، نمایش که نیست.
‫خیلی وقته ندیدیمش.
‫باشه، موضوع رو عوض کن.
‫عوض شدی.
‫آره، تو هم شدی.
‫فقط صدام فرق نکرده.
‫ولی باید مراقب باشم. ‫ازش مراقبت کنم.
‫باید داد بزنم. اینجا همه ناشنوان.
‫واسه همین باید احتیاط کنم.
‫اگه یه نفر دیگه بود اصلا...
‫شک دارم که متوجه می‌شد.
‫جای همه رو می‌شه پر کرد.
‫همه.
‫چاره‌ای نداشتم.
‫تو بودی یا پسرم...
‫اگه دوباره هم مجبور بودم، ‫همین کار رو می‌کردم.
‫بابت تمام....
‫اتفاقاتی که برات افتاد متاسفم. ‫حیف شد. ولش کن.
‫نه، ولش نمی‌کنیم.
‫از من چه انتظاری داری؟
‫می‌خوای چیکار کنم؟
‫پول می‌خوای؟ ندارم.
‫سراغ آدم اشتباهی اومدی.
‫برو سراغ پسرم.
‫اون پول داره.
‫قرص می‌فروشه. ‫مواد و کوکائین.
‫هر چیزی می‌فروشه.
‫آدم بدی نیستن.
‫فروشنده‌ان.
‫من دیگه چیزی نیستم.
‫صرفا یه خاطره‌ام.
‫حتی واسه پسرم هم یه خاطره‌ام.
‫چیه؟
‫همین؟
‫وای، کلوتیر!
‫جا باز کنین.
‫بشین!
‫کی آزاد شدی؟
‫اینجا کلوپ توئه؟
‫آره، مال منه.
‫بدک نیست.
‫نوشیدنی می‌خوای؟ ‫بفرما.
‫نه، خوبم.
‫اوضاعت ردیفه.
‫سخت بود.
‫می‌خواستم باهات حرف بزنم. ‫واست پول واریز کنم، ولی...
‫بابا گفت نکنم.
‫گفت دردسر می‌شه.
‫یه کاری واست جور کنم؟
‫شغل نمی‌خوای؟
‫شغل‌های مسخره‌ات رو نمی‌خوام.
‫می‌خوام بهم پول بدی.
‫پولی که بهم بدهکاری.
‫پولی که بدهکارم رو بدم؟
‫چی بهت بدهکارم کلوتیر؟
‫چیزی که بردین...
‫علاوه بر این‌که خبرچینی نکردم.
‫ضربدر ده برابر.
‫می‌شه شصت هزار تا.
‫پول زیادیه‌ها.
‫بذار نصفش رو الان بدم، چون...
‫نه، توی این جیب نیست...
‫نه، پول ندارم.
‫تو چی؟ نداری؟
‫- تو؟ ‫- صد تا دارم.
‫صد تا؟ چطوره؟
‫از مجموع کسر کن.
‫اگه راضی هم نیستی برو شکایت کن.
‫ولی حواست باشه این سری یه وکیل خوب ‫ گیر بیاری، وگرنه...
‫صاف برمی‌گردی همون‌جا.
‫تکون نخور!
‫لیونل؟
‫کلوتیر؟ اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خودت اینجا چیکار می‌کنی؟
‫من مُردم دیگه؟
‫صدای تصادف شنیدم.
‫زندگیم از جلوی چشمام گذشت...
‫نور سفید روشن دیدم.
‫- آروم باش! ‫- تو هم مُردی؟
‫داریم حرف می‌زنیم. ‫نمردیم. همین‌جاییم.
‫نفس بکش!
‫وای!
‫وحشت کردم. خیلی بد می‌شه اگه بمیرم. ‫عاشق زندگیم.
‫- اون داخل چیکار می‌کنی؟ ‫- تقصیر تونیه.
‫آشغال فکر می‌کنه زنش رو کردم.
‫کردی؟
‫یه جورهایی.
‫بیا بیرون.
‫اون داخل تلویزیون داشتی؟
‫آره.
‫سیگار چی؟
‫آره بابا.
‫راستش واقعا دارم فکر می‌کنم...
‫زندان اون‌قدرها هم بد نیست.
‫زندگیت مثل من بود. ‫بدون این‌که مامانت سرت غر بزنه.
‫هنوز با مامانت زندگی می‌کنی؟
‫خب کجا برم؟
‫بامزه.
‫پس فقط من ده سال هدر ندادم.
‫این رو نمی‌ذارم بگی، ‫چون من همچنان...
‫نه، می‌تونی بگی.
‫می‌دونی، پسرهایی که بچه بودیم ‫ مسخره‌شون می‌کردیم...
‫الان با دخترهای خفنی می‌گردن.
‫دخترهای خفن پیش اون‌ها...
‫روانی می‌شم به خدا. ‫عوضی‌ها عصبانیم می‌کنن.
‫کسکش‌ها، کلوتیر! ‫می‌بینم ماشین چروکی دارن و این داستان‌ها.
‫بهم چشمک می‌زنن کسکش‌ها.
‫پول دارنا... خیلی...
‫می‌دونی باید چیکار کنیم؟
‫نه، هیچ ایده‌ای ندارم.
‫زمان از دست رفته رو جبران کنیم.
‫بچه داری مریم؟
‫آره، دو تا.
‫پسرهای دوقلو. هیفده ساله.
‫همیشه می‌ترسیدم بچه‌هام دوقلو بشن.
‫ممنون که می‌گی!
‫در موردش حرف زدیم. خبر داره.
‫نمی‌دونم. آره می‌ترسم.
‫چطور آشنا شدین؟
‫بهشون بگم؟
‫اشکالی نداره بابا.
‫آره، حتما.
‫خیلی حوصله‌سربره. ‫اومده بود تلویزیونم رو درست کنه.
‫این‌طوری که می‌گی عین فیلم سوپره.
‫عشق در نگاه اول.
‫شش سال پیش.
‫مارس می‌شه هفت سال.
‫هفت سال؟
‫چرا انقدر صبر کردین که با هم زندگی کنین؟
‫من دنبال چیز جدی‌ای نبودم.
‫ولی...
‫عجله‌ای نیست.
‫اینجا رو تموم کنیم و بریم سراغ جعبه‌ها؟
‫و حالا شیش پنج تا چند تا می‌شه؟
‫صبر کن، بلدم. سی و پنج!
‫- نه، اشتباهه. ‫- دیوونه.
‫- بیا. ‫- ممنون بابا.
‫عجیبه که این همه وسیله اینجا داشتی. ‫اصلا متوجه نشده بودم.
‫اتاق خودت که مثل بازار شام بود!
‫خوشحالم رفتی و جا باز کردی.
‫خداروشکر که خونه جدیدت بزرگه. ‫موفق باشی رفیق.
‫از نظافت متنفره. ‫عاشق آشوبه.
‫واقعا زن شلخته‌ایه.
‫چه بامزه. سی و جی.
‫سی کیه؟
‫کلوتیره.
‫همون یارو... تا حالا نگفته؟
‫اصلا. کلوتیر؟ این دیگه چه اسمیه؟
‫همونی نیست که اخیرا اومده بود؟
‫آره.
‫کی هست یارو؟
‫عشق جوانیش بود. ‫یه قضیه پیچیده.
‫خیلی نگرانمون کرده بود.
‫متوجه نمی‌شم. اومده بود جلوی در؟
‫که با جکی حرف بزنه؟
‫چه مدت بود ندیده بودینش؟
‫یادت می‌مونه فیلم رو برگردونی کلوپ؟
‫وگرنه باز پولش زیاد می‌شه.
‫دیروز سر زدم.
‫تا دو هفته بسته‌ان. بخاطر تعطیلات.
‫دو هفته تعطیلی دارن. ‫شغل خوبیه‌ها.
‫باید ویدئوکلوپ می‌زدم.
‫چرا اصلا بهش اشاره نکردی؟
‫به کی؟
‫همون یارویی که زندان بود.
‫نمی‌دونم.
‫چرا نمی‌دونی؟
‫نمی‌دونم دیگه. چون مهم نبوده.
‫ده سال زندان بودن که مهمه.
‫بعد ده سال اولین کاری که کرده این بوده ‫ که اومده سراغ تو.
‫آدم الکی که ده سال به یه نفر فکر نمی‌کنه.
‫- اصلا واسه چی زندان بوده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫هیچی نمی‌دونی؟ ‫مسخره کردی من رو؟
‫نمی‌دونم...
‫خیلی وقت پیش بوده.
‫و راستش رو که بخوای...
‫سعی کردم فراموشش کنم.
‫واسم مهم نیست. همین.
‫بابامون با لبخند رفت سرکار.
‫این کار به زندگیش معنا می‌داد.
‫هر روز صبح ساعت چهار بیدار می‌شد.
‫از خونه می‌رفت بیرون. رانندگی می‌کرد، ‫ کل روز رو صرف آبکشی مخزن می‌کرد.
‫بیست و هفت سال مخازن رو آب‌کشی می‌کرد.
‫کل روز کاری که بهش می‌گفتن رو می‌کرد.
‫دائما همون چیز تکراری.
‫داستانی نداری که بگی. ‫هیچی...
‫این زندگی نیست.
‫بقاست. بقا واسه غذا دادن به خانواده‌ت.
‫و کسی واسش مهم نیست.
‫و بعد هم اخراجش کردن.
‫خیلی راحت. بدون دلیل.
‫حرامزاده‌ها اخراجش کردن.
‫پدرمون...
‫همیشه سلام می‌کرد. تشکر می‌کرد. ‫خداحافظی می‌کرد.
‫به نظم باور داشت. ‫که همه جایگاه خودشون رو بدونن.
‫اشتباه می‌کرد.
‫اون دوران گذشته.
‫خدا رحمتش کنه.
‫متوجه منظورم هستین؟ ‫والدین ما...
‫والدین ما هیچی ندارن.
‫من از این خوشم نمیاد. ‫من همه‌چیز می‌خوام!
‫به جایگاه خودم قانع نمی‌شم
‫سلام و خداحافظی و تشکر نمی‌کنم!
‫می‌تونی چشمات رو ببندی و ‫واسه بازگشتش دعا کنی.
‫و یا بازشون کنی و ببینی که اون رفته.
‫شاید قلبت از ندیدنش اندوهگین بشه.
‫یا سرشار از عشقی بشه که نسبت بهش داشتی.
‫می‌تونی به آینده پشت کنی ‫ و در گذشته زندگی کنی.
‫یا به آینده بنگری...
‫[مقدسات بهترین بهانه‌ست]
‫انگار روی ابرهام.
‫امکان نداره. بالای ساختمونیم دیگه.
‫- اصطلاحه کسخل. ‫- نه، استعاره‌ست.
‫استعاره چی بود؟
‫استعاره چیزیه که واسه بیان ‫ حقیقت از دروغ استفاده می‌کنی.
‫- مثلا؟ ‫- مثلا که...
‫بگی روی ابرهایی، چون روی ساختمونی.
‫مثل وقتی که می‌گی سگ دمش رو دنبال کرده.
‫اشتباهه. اون اصطلاحه.
‫نه، استعاره‌ست.
‫چطوری؟
‫این هم شد کفش؟
‫انگلیسین. سفارشیه.
‫از پوست گوساله درست شده.
‫از وقتی چهارده سالم بود آرزوش رو داشتم.
‫حالا که پول دارم هر رنگش رو خریدم. ‫9 جفت.
‫و می‌دونی چیه؟
‫لذتش واقعی نیست.﻿
‫صرفا دارمشون. همین. ‫دقیقا مثل تو.
‫مثل من؟ مزخرف نگو!
‫ولمون کن بابا. تو هم دیگه ‫ هیچی خوشحالت نمی‌کنه.﻿
‫همچنان دائما حوصله‌مون سررفته.
‫- البته الان من یه حق انتخابی دارم. ‫- چی؟
‫ما هر کاری بخوایم می‌کنیم، ‫هر جایی بخوایم می‌ریم، آزادیم.
‫ولی نمی‌خوای.
‫درسته. نمی‌خوام.
‫چیزی نمی‌خوام.
‫چه خبره؟ این‌ها کین؟
‫قراره خورشیدگرفتگی بشه.
‫جدی؟ خبر داشتی؟
‫شنیده بودم.
‫من تا حالا خورشیدگرفتگی ندیدم. ‫تو چی؟
‫یه بار.
‫حتما خیلی خوب بوده.
‫باید عینک مخصوص بخریم.
‫می‌خرم. مشکلی نیست.
‫بذارش سرجاش. ‫واقعا میز رو مرتب چیده.
‫- چطوری سم؟ ‫- خوبم، تو چی؟
‫وای، بزرگ شدی.
‫- تو چه مرگته؟ ‫- بی‌خیال.
‫- چی گفتی؟ ‫- وای، بزرگ شدی.
‫- بشقاب رو بدم بالا؟ ‫- آره، بیایید بچه‌ها.
‫اول داداشت.
‫- آره، بخور. ‫- مرسی.
‫داری هدر می‌دی.
‫آره، خیلی کار می‌کنم.
‫می‌دونم، می‌دونم، ‫خفه شو و بخور.
‫- یکم شیر خوردی؟ ‫- آره.
‫با صبحانه‌ات شیر دوست نداشتی.
‫خب؟
‫نه، شیر نخوردم.
‫می‌دونستم.
‫چرا دروغ می‌گی؟
‫دروغ نمی‌گم.
‫صرفا صبحانه نمی‌خورم. ‫خیلی دیر بیدار می‌شم.
‫بس کن. احمق نباش.
‫احمق نباش.
‫نفرینه که خودت رو توی دردسر بندازی. ‫باور کن.
‫- به نظرت من نفرین شدم؟ ‫- نه.
‫به نظرم حق انتخاب داری.
‫چرا اون عوضی‌ها به آسمان نگاه می‌کنن؟
‫یه اتفاقی قراره رخ بده، ‫نمی‌دونیم چی.
‫فضایی‌ها دارن حمله می‌کنن، ‫یا آلمان‌ها دوباره برگشتن.
‫واقعا پشمام می‌ریزه.
‫قراره خورشیدگرفتگی بشه.
‫عجیبه.
‫آره، عجیبه.
‫می‌ترسم.
‫عینک مخصوص لازم داریم.
‫سه تا می‌گیریم.
‫نه، من نیستم بچه‌ها.
‫از بچه‌هایی که چشم‌های قوی دارن می‌گیریم
‫هی بیلل. بیا اینجا!
‫گریه می‌کنی؟
‫بخاطر خورشیده.
‫گریه می‌کنی؟
‫خورشید کیری چشمم رو اذیت کرد.
‫بریم.
‫داداش، من بدون این‌که گریه‌ام بگیره دیدم. ‫چه‌ات شده؟
‫داره زار می‌زنه! اسکل!
‫- یکم شبیه... ‫- یکم.
‫از کجا می‌دونی کی رو می‌گم؟
‫بچه‌ها، چی می‌خواین؟
‫- چی داری؟ ‫- دو تا گزینه هست.
‫آبی، بتمن.
‫شیش ساعت طول می‌کشه. ‫خفنه. ولی قیمتش دو برابره.
‫یا زرد، اسمایلی.
‫بیست دقیقه طول می‌کشه.
‫خیلی‌خب، دو تا اسمایلی. ‫پول هر دوش رو می‌دی؟
‫بس کن، کافیه.
‫کافیه.
‫تو کی هستی؟
‫چرا توی بخش من کار می‌کنی؟ ‫ما توی بخش شما نمیاییم.
‫- کی فرستادت؟ ‫- هیچکس.
‫بگردینش.
‫مال بلژیکه.
‫بلژیکی هستی؟
‫با تو حرف زدم. ‫بلژیکی هستی؟
‫کی فرستادت؟ کی فرستادت عوضی؟
‫کی فرستادت؟
‫حرف نمی‌زنم. گور پدرت.
‫بندازینش بره.
‫صبر کن، اول آرزو کن.
‫ممنون.
‫خیلی بده.
‫خیلی خوشگلی.
‫مرسی.
‫خب؟
‫- آرزوت چی بود؟ ‫- عمرا بگم.
‫نمی‌تونم بگم.
‫وگرنه برآورده نمی‌شه دیگه.
‫ممنون.
‫نکته خوبیه.
‫جفتمون می‌دونیم که مزخرفه.
‫معلومه مزخرفه.
‫خب بگو.
‫نمی‌گم.
‫چرا؟
‫چون خصوصیه.
‫خصوصیه؟
‫و راستش مسخره‌ست.
‫چی مسخره‌ست؟
‫این که بگی برآورده نمی‌شه، ‫یا صرفا این که نگی؟
‫حالا چرا انقدر بزرگش می‌کنی؟ ‫گفتی آرزو کنم.
‫واسم مهم نیست.
‫دلیلی نیست که نگی.
‫نمی‌خوام بگم.
‫چرا نمی‌خوای؟
‫چون پرسیدی.
‫چون دستور دادی.
‫من یه فکر دیگه کردم.
‫وقتی چشم‌هات رو می‌بندی ‫توی یه دنیای دیگه سیر می‌کنی...
‫دنیایی خارج از دنیای واقعی.
‫دوست دارم بدونم اونجا چطوریه...
‫پشت پلک‌هات، زیر پوستت.
‫اونجا چیه؟ کیه؟
‫چی رو می‌بینی که من نمی‌بینم؟
‫چی می‌خوای؟
‫جزئیات می‌خوای؟ یه چیز واضح؟
‫سرم سوت می‌کشه.
‫پر از زیبایی و زشتیه. ‫پر از خشم و امید.
‫توی سرم آشوبه. نمی‌دونم...
‫من مثل تو خیلی منظم نیستم.
‫تظاهر نکن که نمی‌دونی. ‫خیلی خوب می‌دونی.
‫راستش اصلا خبر ندارم.
‫مسائل حل نشده رو دوست دارم.
‫رازها رو.
‫چیزی که تو خیلی زود داری از دستش می‌دی.
‫پس راز می‌خوای؟
‫می‌دونی که حین زندگی مشترک رازی ‫ وجود نداره دیگه؟
‫شاید من هم باید ناپدید بشم؟
‫چی داری می‌گی؟
‫مهم نیست، مشخصا.
‫صرفا چیزهای حوصله سربر.
‫کسی دوست نداره حوصله سر بر باشه.
‫درسته؟
‫مگر این‌که واقعا احمق باشی.
‫بیا. یه هدیه کوچیک.
‫بریم پاکش کنیم.
‫فکر کنم سکه دارم.
‫هر کی برنده شد تقسیم می‌کنیم.
‫خانم...
‫می‌شه با این کمکم کنید؟ یکم...
‫- البته. ‫- سنگینه.
‫لطف دارید.
‫خیلی بالا نیست.
‫نگران نباشید.
‫کثیفه.
‫وقتی اومدیم اینجا انقدر شلوغ نبود.
‫توی بروشور...
‫معماری و طراحی ساختمون حرف نداشت...
‫مثلا دسته گل داشت.
‫حالا گل‌ها رو ببین.
‫خراب شدن.
‫شوهرم وقتی زنده بود می‌گفت...
‫وقتی سقف بالای سرت باشه خوشحالی.
‫ممنون خانم.
‫- بذارم اینجا؟ ‫- ممنون. لطف کردی.
‫روز خوبی داشته باشید.
‫نه، وایستا.
‫یه لحظه وایستا.
‫- نه، واقعا. ‫- یه لحظه.
‫واقعا، جدی می‌گم.
‫راستش واقعا اصلا...
‫اصلا مطمئن نبودم.
‫اصلا عوض نشدی.
‫خوشحالم بالاخره دیدمت.
‫بعد این همه مدت.
‫اگه بفهمه بهت گفتم من رو می‌کشه...
‫ولی وقتی بچه بود این رو می‌ذاشت ‫ کنارش و می‌خوابید.
‫پسرم پسر خوبیه.
‫اون کارهایی که می‌گن رو نکرده.
‫نمی‌دونم که من...
‫جرئت دارم بهش زنگ بزنم یا نه.
‫خوبه؟
‫نمی‌دونم.
‫ممنونم.
‫صبح بخیر عشقم.
‫خوب خوابیدی؟
‫می‌دونی دارم کجا می‌رم؟ ‫بهت گفتم؟
‫یادم نیست گفتم یا نه. ‫دارم می‌رم دفتر مرکز.
‫یه خبرهایی شده که می‌گن...
‫برتون، رئیس اصلی، ‫ که از من و سابقه‌ام خوشش میاد...
‫می‌خواد بهم یه پیشنهاد بزرگ بده.
‫مثلا معاونت.
‫یعنی مهمه.
‫به هرحال می‌بینیم.
‫بهم افتخار می‌کنی؟
‫واسم آرزوی موفقیت می‌کنی؟
‫موفق باشی.
‫خب، شب می‌بینمت.
‫چرا ولش کردی؟
‫اصلا متوجه شرایط نمی‌شی.
‫واسه چی؟
‫چرا به چیزی باور نداری؟
‫بعد این همه سال، همیشه همون داستانه.
‫واسه اولین بار اوضاعت مرتب بود.
‫واسه اولین بار طرف مناسب بود.
‫از عمد می‌کنی؟ سرنوشتت اینه؟
‫این‌طوری زندگیت رو تباه می‌کنی.
‫تازه داشتیم خوشبخت می‌شدیم، جفتمون.
‫نه، ما همیشه خوشبخت بودیم.
‫واسه من سخنرانی نکن.
‫چی رو نفهمیدم؟
‫چی رو متوجه نیستم؟ بگو.
‫یه دلیل خوب واسم بیار.
‫نه، بیار.
‫کلوتیر.
‫چی؟
‫کلوتیر.
‫گوش کن!
‫بذار توضیح بدم.
‫حداقل گوش کن. ‫می‌دونی مشکل چیه؟
‫تو به جای من فکر می‌کنی، ‫به من فکر نمی‌کنی.
‫من بهت فکر نمی‌کنم؟
‫همین ثابت می‌کنه که متوجه نیستی.
‫که لبخند من واقعی نیست، چون...
‫اونجا خونه من نیست، ‫اون‌ها دوست‌های من نیستن.
‫حتی اون خودم نیستم. ‫اون زندگی من نیست!
‫من مناسب اون نیستم.
‫آره، خوب بود...
‫ولی بهش باور نداشتم. ‫خودم رو مجبور می‌کردم.
‫خودم رو مجبور می‌کردم که باور داشته باشم.
‫خوب بودن کافی نیست.
‫خودت هم می‌دونی.
‫تف توش. خیلی وضع بدیه.
‫خدایا...
‫می‌شه همیشه انقدر درست نگی؟
‫در جوابت چی می‌تونم بگم؟
‫بیا...
‫بیا اینجا.
‫مشخصه که خوب بودن کافی نیست.
‫امشب پاریسم رو بهت نشون می‌دم.
‫متروپولیس. چهار اتاق. ‫چهار فاز متفاوت. خیلی بزرگه.
‫سالسا هست، فانک هست، ‫تکنو هست...
‫دیگه چی؟
‫توی ذهنت یه نازی رو کرده بود.
‫چرا حالا لقبش نازی بود؟
‫خیلی روی مخ بود. واقعا نازی نبود.
‫- پس چرا برنادت این رو گفته؟ ‫- چون احمقه.
‫اتاق آخر چیه کیکی؟
‫- راک. ‫- آره، راک اند رول!
‫کاری که می‌گم رو بکن!
‫خیلی‌خب؟
‫از ماشین برو بیرون.
‫چی؟
‫- گفتم از ماشین برو بیرون. ‫- چرا؟
‫نمی‌ریم.
‫الان نمی‌تونیم بی‌خیال بشیم.
‫رفیق...
‫نمی‌ریم داخل. کارمون تمومه.
‫کلا متوقف می‌شیم. فهمیدی؟
‫از این ماشین پیاده می‌شی...
‫و سوار ماشین پشتی می‌شی و می‌ری خونه.
‫فهمیدی؟
‫شنیدی چی گفتم؟
‫برو خونه.
‫بهم اعتماد داری؟
‫بیا بریم.
‫به کی زنگ می‌زنی؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫هیچی. می‌خواستم حرف بزنم.
‫- داری تعقیبم می‌کنی؟ ‫- اصلا.
‫- داری می‌کنی. ‫- نه، می‌خواستم حرف بزنم.
‫می‌خواستم بهت بگم...
‫به حرف‌هایی که زدیم فکر کردم و...
‫خیلی مسخره‌ست. نمی‌شه الان خرابش کنیم که.
‫ما هم رو دوست داریم.
‫تو و من. تو من رو دوست داری.
‫- می‌دونم داری. ‫- دیگه چیزی واسه گفتن نیست.
‫خودم تجربه‌اش کردم. ‫وقتی عشق‌بازی کردیم...
‫جفری.
‫دیگه حرفی واسه گفتن نمونده.
‫ببخشید، سعیم رو کردم. ‫نمی‌تونم.
‫- نمی‌تونم. ‫ - چی؟
‫بیا بریم خونه نوشیدنی بخوریم و حرف بزنیم.
‫می‌خوای التماس کنم؟
‫- همین رو می‌خوای؟ ‫- نه، ازت انتظاری ندارم.
‫هیچ انتظاری ندارم. ببخشید.
‫ببخشید. حالا هم ولم کن.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- منتظر کسی هستی؟
‫جواب بده. هستی؟
‫- ولم کن. ‫- جواب بده!
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ این وقت شب؟
‫- خیال کردی من احمقم؟ ‫- آروم باش.
‫همیشه فکر می‌کردی من احمقم. ‫منتظر اونی!
‫- داری می‌ترسونیم. ‫- دنبال پولم بودی نه؟
‫- حقه‌ات چیه؟ ‫- داری من رو می‌ترسونی.
‫دارم می‌ترسونمت؟
‫من می‌ترسونمت؟ عمرا.
‫من با تمام وجود دوستت دارم. ‫مگه چیکار کردم؟
‫چه اشتباهی کردم؟ ‫چیکار کردم؟
‫- آروم باش. ‫- مگه چه غلطی کردم؟
‫چی؟ من که کاری نکردم!
‫- چرا این کار رو می‌کنی؟ ‫- بس کن!
‫ولم کن!
‫بسه!
‫ولم کن!
‫لطفا معاینه‌اش کنین خانم.
‫وایستا، خونریزی داره.
‫چیزی نیست.
‫این چه جور رفتاریه دیگه؟
‫خوبی؟
‫مطمئنی؟
‫- برات آب بیارم؟ ‫- خوبم.
‫نمی‌تونن همین‌طوری ولت کنن که.
‫خوبم. جدی می‌گم.
‫- بیا بشینیم. ‫- نه، جدی.
‫مطمئنی؟
‫نمی‌خوام حرف بزنم. همین.
‫صبر کن...
‫بشین، قول می‌دم می‌گذره.
‫یکم می‌سوزه.
‫اگه درد داشت بگو.
‫مشکلی نداره.
‫این همه سال بهت فکر می‌کردم.
‫و به خودمون. که چی بودیم.
‫راستش حس نوستالژی نداشت.
‫اصلا خاطره‌ای از خودمون نداشتم.
‫دیگه خاطره قشنگی ازت نداشتم.
‫دیگه با فکر کردن به رابطه‌مون ‫ حس پرواز نداشتم.
‫زمین‌گیر شدم، متوجه هستی؟
‫برام جالب نبود.
‫اصلا. ناراحت بودم.
‫ناراحت‌تر از چیزی که فکرش رو بکنی.
‫فکر کردن بهت به معنی این بود که نگرانت بشم.
‫حتی وقتی خودم رو مجبور می‌کردم ‫دوباره زیبا بشم...
‫امکان نداشت.
‫همه چیز رو خراب می‌کردی.
‫همیشه زیبایی و زشتی تو بودی.
‫ولی گذاشتی زشتیت برنده بشه.
‫نمی‌تونستی بدترین بخش ‫ وجودت رو ساکت نگه داری.
‫خشمت. انتقامت.
‫خشم و توهینت.
‫توهینت نسبت به همه چیز.
‫حتی به شانست.
‫حتی به من.
‫مطمئن بودم که هم دیگه رو درک می‌کردیم.
‫درواقع تنها چیزی بود که ازش مطمئن بودم.
‫که هرگز هم رو تنها نمی‌ذاریم.
‫که می‌تونم بهت اعتماد کنم.
‫ما مثل هم بودیم.
‫دنیایی رو از جایی می‌دیدیم ‫ چشم‌انداز خودمون بود.
‫ولی من شخصیتت رو نشناختم.
‫یا نخواستم باورش کنم.
‫غیرممکن بود که فکر کنم انقدر احمقی.
‫و واسه من هم به اندازه کافی احمقانه بود...
‫که این همه سال نگرانت باشم. ‫بعد این مشکل و پشیمانی.
‫چرا؟
‫ظاهرا واسه جواب دادن به سوالت احمقم.
‫این طور به نظر میاد.
‫ولی گمونم...
‫درست می‌گی.
‫در مورد من...
‫هر حرفی که زدی.
‫یعنی موافقم.
‫همین؟
‫آره.
‫صبر کن.
‫دیگه چیزی نداری که بگی؟
‫من درست می‌گم، همین؟ ‫همین رو می‌تونی بگی؟
‫اگه کسی احمق باشه اون منم.
‫صبر کن.
‫همه‌اش این نیست.
‫یادته یه بار...
‫بهم گفتی...
‫دامنه لغاتم واسه بروز خودم مشکل داره؟
‫یادته؟
‫نمی‌دونم.
‫- یادته. ‫- شاید یادمه.
‫یه لیست از کلمات درست کردم...
‫که همراهم بود، محض این‌که...
‫یه جایی دیدمت.
‫خیلی سعی کردم ولی...
‫انگار قرار نبود هم رو ببینیم.
‫حالا اگه دیده بودیم...
‫کنترلم رو از دست می‌دادم.
‫آدم وقتی انتظار چیزی رو ‫ داره اصلا آمادگیش رو نداره.
‫واسه همین یه فهرست از کلماتی که ‫من رو یاد تو می‌اندازن درست کردم.
‫معنیشون رو حفظ کردم.
‫مال تو ان...
‫چیزی هستن که...
‫تو رو توصیف می‌کنن.
‫کلماتی که کاش می‌تونستم بگم.
‫کلمات جکی هست.
‫457 تا. بگمشون؟
‫457 تا؟
‫آره، کافی نیست؟
‫واقعا عوضی‌ای.
‫می‌دونم.
‫عوضی کثافت.
‫الان گفتی دیگه.
‫نوبت شماست آقا.
‫من چیزیم نیست.
‫حداقل ضدعفونی کنم.
‫بیا بشین.
‫بفرما.
‫واقعا چیزی نیست.
‫صرفا تمیزش کنیم.
‫پس بخونمشون؟
‫نه.
‫- در هر صورت می‌خونم. ‫- نه.
‫- می‌خونم. ‫- نمی‌خونی.
‫می‌خونم پس.
‫- تموم شد. چیزی نیست. ‫- گفتم.
‫من می‌رم.
‫ممنون.
‫یه جورهایی...
‫اصلا ترتیب خاصی ندارن...
‫روشنایی.
‫باوقار.
‫جذاب.
‫مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫ تلگرام: aManOfWar@
‫خیلی شست گنده‌ای داری.
‫اگه بخوای هم نمی‌تونی اشتباه کنی.
‫- واقعا بلد نیستی. ‫- الان.
‫الان؟
‫یک دو سه چهار، جنگ انگشتی.
‫خوبید؟ مزاحم نشدم؟
‫ببخشید که مزاحم نوشیدنی خوردنتون می‌شم.
‫اون چیه دور مچت؟
‫ساعت.
‫به نظرت واسه چیه؟
‫گرم کردن غذا؟
‫نه. وقتی باهات حرف می‌زنم به من نگاه کن.
‫واسه غذا گرم کردنه؟
‫بیا پایین، دارم حرف می‌زنم.
‫ممنون.
‫- دارم گوش می‌کنم. ‫- نه.
‫خوبه. واسه چیه؟
‫واسه فهمیدن زمان.
‫آهان، پس بلدی.
‫حالا یه معما. ساعت خوندن بلدی؟
‫آره.
‫آره نه، بله.
‫بله.
‫پس چرا ساعت یک و ده دقیقه ‫ داری استراحت می‌کنی؟
‫عقربه رو اشتباه خوندی؟
‫نمی‌دونم، شاید...
‫از خانم یه ساعت کوارتز بخواه که ‫ فرق ساعت یک و یک و ده دقیقه رو بفهمی.
‫من اینجام. من رو نگاه.
‫من امثال تو رو می‌شناسم.
‫از زیر هر مشکلی شونه خالی می‌کنین.
‫خبر بد دارم. مشکل داری.
‫دارم به تو نگاه می‌کنم.
‫فهمیدی؟
‫عالیه.
‫خب قوطیت رو بردار و برو.
‫صرفا می‌گم که مراقب باشی.
‫مراقب جلوی پات.
‫فهمیدی؟
‫خوبه.
‫پنج دقیقه دیگه شروع می‌کنم.
‫آره، مشکلی نداره.
‫می‌شه یه حرفی بزنم؟
‫- معمولا من این رو می‌گم. ‫- آره.
‫مشکل زمان‌داری رو می‌فهمم.
‫مطمئنا واسه هر شرکتی مهمه.
‫ولی شخصی که الان بهش توهین کردی...
‫و جلوش خلافکار بازی درآوردی...
‫می‌تونه با همون ساعتش خفه‌ات کنه.
‫- صبر کن... ‫- حرفم تموم نشده.
‫یه چیزی که توی زندان یاد گرفته...
‫آره، زندان بوده.
‫مشخصا توی رزومه‌اش نبوده.
‫وزن کلمات رو یاد گرفته.
‫کلمات مثل وزنه‌هایی توی ذهنت پشت چشماتن.
‫که فکرهای خودت و بقیه رو ‫ اندازه بگیری به عنوان مثال.
‫«مراقب جلوی پات باش.»
‫از نظر تو یعنی می‌ری دفترت...
‫که یه فرم پر کنی که اون یا من رو اخراج کنی.
‫ولی از نظر اون...
‫یعنی آدرست رو پیدا کنه ‫و یه شب بیاد سراغت...
‫بزنه داغونت کنه و جلوی ‫ زن و بچه‌ات خونی ولت کنه.
‫یه بام و دو هواست دیگه. ‫متوجه هستی؟
‫صرفا یه مثاله.
‫چون خودم شخصا از خشونت متنفرم.
‫اون هم سرکوبش می‌کنه.
‫بهم قول داده که بدون ‫توجه به شرایط خونسرد باشه.
‫چون من رو دوست داره.
‫این هم کلمه سنگینیه.
‫در هر صورت باید برگردم.
‫پس دفعه بعدی که با اون یا من ‫حرف می‌زنی فکرهات رو وزن کن.
‫فهمیدی؟
‫آره.
‫آره نه.
‫بله.
‫ممنون.
‫دوباره ببخشید که دیر کردم. ‫دیگه تکرار نمی‌شه.
‫می‌دونی چه فکری کردم؟
‫به پیراشکی فکر می‌کردم.
‫زیاد خوردی؟
‫نه.
‫فکر کردم...
‫از این بهتر نمی‌شه.
‫از چی؟
‫از ما.
‫دوستت دارم.
‫چی گفتی؟
‫- یه چیزی گفتی. ‫- نه. اصلا.
‫- مطمئنم گفتی. ‫- چیزی نگفتم.
‫- مطمئنی؟ ‫- اصلا.
‫طول کشیدها.
‫ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming