‫- اینجا واحد امداد و نجاته, ‫- کمک!
‫یه تیم باید همین دور و برا باشه,
‫باد داره هلشون میده ‫سمت پل,
‫یکی بهشون کمک کنه!
‫آمبولانس! آمبولانس!
‫افسر ویدیا جیوتی ‫داره میاد,
‫رسانه ها چطوری انقدر سریع خودشونو رسوندن؟
‫کمک!
‫- کمک! ‫- جون سالم به در بردن,
‫آمبولانس کجاست؟ تو! برو عقب!
‫- خانم! ‫- عجله کنید!
‫برید کنار!
‫جمعیت رو متفرق کنید,
‫- بذارید خانم بیاد, ‫- خانم وی‌جی اینجاست,
‫چه اتفاقی افتاده؟ دارید چیکار می‌کنید؟
‫دارید چیکار می‌کنید؟ ولم کنید!
‫با من حرف بزن، سومیا,
‫دروو سود سعی کرد اون بالا منو بکشه,
‫- چه چرندیاتی! داره دروغ میگه! ‫- ساکت!
‫"دو کارت"
‫"سه ماه قبل "
‫سلام، یه تصادف کامیونی ‫کنار لیمو تاون اتفاق افتاده,
‫بیا، گوپلو, گوپلو، یه چیزی بخور,
‫- نمیخوای قوی بشی؟ ‫- چه خبره؟
‫هان؟
‫بدبختی شد, فیوز پریده,
‫حالا کی تو این سرما بره درستش کنه؟
‫من نمیرم,
‫خانم، شما هر روز ‫اون خرگوش بیچاره رو
‫میارید کلانتری,
‫- خب که چی؟ ‫- جاش اینجاست؟
‫مادرم حدود یه ماه پیش فوت کرد,
‫و حالا اون یتیم شده,
‫میخوام یکی به فرزندی قبولش کنه,
‫- تو پدرش شو, ‫- من؟ خدای من، چه فکرهای عجیب غریبی میکنی!
‫اونجاست! اونجاست,
‫- این یکی، درسته؟ ‫- بله,
‫یه سوال کاری دارم,
‫- چی؟ ‫- داستان‌های جالبی درباره شما شنیدم,
‫شما حتی برادر خودتون رو هم انداختید زندان!
‫برای شش ماه، درسته؟
‫اگه این کارو نمیکردم، ‫هیچوقت تغییر نمیکرد,
‫باشه,
‫اما اون گوشت و خون خودته؟ درسته؟ هان؟
‫- خانواده، خانواده‌ست, ‫- قانون هم قانونه,
‫باید دیگه فیلم خانوادگی نگاه کردن رو کنار بذاری,
‫فیلم ترسناک انتخاب بهتریه, هوم؟
‫اونوقت میفهمی زندگی واقعی یعنی چی,
‫خانم، سرکار لالیت با شما کار دارن,
‫- بیا، سیم رو درست کن, ‫- چشم,
‫جناب!
‫هنوز دارید سعی می‌کنید ‫به آب و هوای دیوی‌پور عادت کنید,
‫خب، دارامپور ‫انقدر سرد نمیشه، جناب,
‫ویدیا جیوتی, میدونید که ‫اسم خیلی پرمعنایی دارید,
‫ویدیا یعنی دانش، جیوتی یعنی نور الهی,
‫اما من که نوری نمیبینم، جناب,
‫سه ساله که تو دارامپور ‫توی همین درجه موندم و ترفیع نگرفتم,
‫شما تو کارتون خیلی خوب هستید، وی‌جی,
‫اونقدر خوب
‫که ترفیع دادنت یه چالشه,
‫شما انقدر به قوانین پایبندید ‫که نمیشه باهاتون کنار اومد,
‫حواستون باشه تو مسیر پیدا کردن حقیقت، ‫آدم‌ها رو هم درک کنید
‫و یاد بگیرید سیستم چطوری کار می‌کنه,
‫تا حالا درختایی رو دیدید ‫که کاملاً صاف و مستقیم ایستادن؟
‫صاف و سفت و سخت,
‫وقتی باد شدیدی میوزه، ‫اونا اولین کسایی هستن که میفتن,
‫چون هیچوقت یاد نگرفتن خم بشن,
‫جناب، من معتقدم اگه یه درخت ‫با هر بادی خم بشه،
‫هیچوقت یاد نمیگیره چطور صاف و مستقیم بایسته,
‫ممنون، جناب,
‫فردا شیفت گشت زنی داری,
‫جناب، اما من…
‫من همه جای دیوی‌پور رو گشتم,
‫باید دوباره این کارو بکنم؟
‫پرونده ای هست که,,,
‫فکر نکنم,
‫باشه,
‫مطمئنم ‫فقط داشت زنشو میزد,
‫تو چه همسایه عجیبی هستی, ‫برو درشونو بزن!
‫برو زنگو بزن, زنگ!
‫بهت میگم همه چی درست میشه, ‫معلومه که درو باز می‌کنن,
‫فقط بگو یه کم شکر لازم داری, همینه!
‫- مشکل حل شد, ‫- اوه!
‫- چی؟ ها؟ ‫- خانم,
‫هممم,
‫الو جی؟ آدرس رو بده,
‫- داریم میریم, ‫- داریم میریم؟
‫داریم میریم اونجا؟ ‫جدی جدی داری اینو جدی میگیری؟
‫میدونم چی میشه,
‫میرسیم اونجا, ‫زنه طرف شوهرشو میگیره,
‫میگن ‫همدیگه رو دوست دارن و پرونده بسته میشه,
‫بعداً نگی نگفتی ها,
‫وقتمونو هدر میدیم, ‫اینو قبلاً هم دیدم,
‫- کسی با من میاد؟ ‫- کسی با خانم میره؟
‫کی باهاش ​​میره؟ ‫تو! صدامو میشنوی یا نه؟
‫آره! خانم، انگار ‫اینجا گیر افتادی,
‫- خانم گیر افتاده, ‫- مشکلی نیست,
‫- من اینجا رو درستش میکنم, ‫- گیر افتاد,
‫من به گیر افتادن عادت دارم,
‫میدونی، گیر افتادن تو چارچوب در،
‫گیر افتادن تو کارم، گیر افتادن با وظایف گشت،
‫گیر افتادن با ‫قانون مجازات هند و گیر افتادن
‫در راه عمل به آرمان های پدر و مادرم,
‫پدرم قاضی بود,
‫و به همین خاطر معتقد بود ‫که قانون مقدس است,
‫کلمه قانون,
‫مامانم وکیل بود,
‫او معتقد بود که قانون ‫کاملاً بی معنی است
‫مگر اینکه بتواند ‫به نیازمندان عدالت بدهد,
‫روح قانون,
‫به همین خاطر بود که پدر و مادرم هیچ وقت با هم کنار نمی اومدن,
‫من تصمیم گرفتم راه ‫پدرم رو دنبال کنم,
‫تمام عمرم طبق قوانین بازی کردم،
‫و این من رو به اینجا رسونده
‫که گیر بیفتم,
‫- سلام, ‫- سلام,
‫همه چی اینجا خوبه؟
‫- خانم سود؟ ‫- بله,
‫یکی زنگ زد شکایت کرد,
‫صدای کتک خوردن کسی رو ‫از خونه تون شنیدن,
‫- حالتون خوبه؟ ‫- بله، کاملاً خوبم,
‫اینجا هیچ مشکلی نیست,
‫صورتت چی شده؟
‫سرم خورد ‫به کابینت آشپزخانه موقع باز کردنش,
‫ممنون,
‫صبح بخیر، خانم!
‫خب، خانم، دیشب چطور بود؟ ‫زنه حقیقت رو بهتون گفت؟
‫نه، درسته؟ ‫میدونستم این اتفاق میفته,
‫میدونی، تجربه من بهم نشون داده،
‫- همه زنای این شهر-- ‫- هی!
‫- ها؟ ‫- همین جا بمون!
‫باشه,
‫آه!
‫یه بازرس پلیس و یه وکیل!
‫روش نوشته عدالت,
‫- دردسر دوتا شد, ‫- هممم,
‫شما هم وکیل هستین، خانم جی؟
‫خوبه که آدم سرش گرم باشه,
‫شنیدم آدماي مجرد ‫که وقت خالی دارن آخرش خودکشی میکنن,
‫قسم میخورم، واقعیه, به خدا,
‫ها؟
‫وقتی آدمای عادی ‫حرف چرت و پرت میزنن و مثل احمق ها به نظر میان،
‫میدونی که یه جای کار ‫میلنگه,
‫مغزشون دیگه کار نمیکنه,
‫برای همینه که، وی جی! فقط بذار همش بیاد بیرون,
‫بیا دیگه,
‫این دفتر خاطراتمه، خب؟
‫نامزدم سه روز ‫بعد از فوت مادرم باهام بهم زد,
‫خب که چی؟ سعی کردم تیکه های ‫قلب شکسته ام رو با
‫کوبیدن یه پارچ ‫آب به سر نامزدم…
‫دردسر,
‫…درستش کنم و در نهایت ‫مستقیم سر از پیش تراپیست درآوردم,
‫اون بهم گفت ‫ناامیدیم رو روی کاغذ خالی کنم
‫نه روی آدما,
‫اما راستش، ‫کی این روزا وقت نوشتن داره؟
‫- درسته, ‫- برای همینه که ضبط کردن با گوشی از همه بهتره,
‫و میخوای بدونی ‫چرا این روش برای من جواب میده؟
‫- بله؟ ‫- آدما دیگه باهام در نمیفتن,
‫آره، معلومه,
‫هممم,
‫بیا تو برای سوبهاش!
‫یه دعوا تو ‫وادی ویو پوینت راه افتاده,
‫یکی زود بره اونجا,
‫خانم جی، بگیر,,, ‫اینو بگیر, کلیدها رو بده,
‫قدرت زنانه حاکمه! بریم,
‫من همینجوری تو هوا معلق بودم,
‫- مثل یه اژدها! ‫- کاتوچ، برو ببین چه خبره,
‫- رئیست کجاست؟ ‫- اما خانم,,,
‫- اگه اون بالا می مردم چی؟ ‫- اما خانم، به خاطر وزن شما،
‫- سبد به جلو خم شده بود, ‫- حالا می‌خوای ایراد انداممم هم بگیری، آره؟
‫عالیه! ‫درو بھیا اینجاست,
‫همه چیز رو درست می‌کنه,
‫چی شده خانم؟
‫یه جورایی قهرمان محلّه است، درو سود,
‫اهل هاریاناست، ‫اما الان دیوی پور رو گرفته دستش,
‫پسر لوس یه مرد پولدار,
‫۲۵۰ کرور رو به باد داد ‫و یه میدان تیر باز کرد,
‫حالا هم داره ‫این کار و کاسبی "فرش پرنده" رو می‌چرخونه,
‫نگاهش کن,
‫به نظرم زیادی جذابه,
‫خانم جی، اگه نظر منو بخوای،
‫فکر کنم کلا با مردها مشکل داری,
‫اگه "کلا" نظر منو بخوای، ‫من با عوضی‌ها مشکل دارم,
‫واقعا؟
‫راستی، ‫اون تماس خشونت خانگی رو یادته؟
‫از خونه‌ی اون بود,
‫زنش معلمِ,
‫تو مدرسه رقص همین نزدیکی‌ها درس می‌ده,
‫زود برمی‌گردم,
‫بله خانم؟ کاری داشتید؟
‫اوم,,,
‫عه، عود,
‫کلی عطر مختلف داریم اینجا, ‫الان میارم,
‫دیشب اومدی خونم، ‫حالا هم دنبالم اومدی اینجا؟
‫اگه با عود، یه سینی هم بخرید، تخفیف داره, بفرمایید,
‫حالا می‌خوای سینی بخری؟
‫عه، خواهر دوقلومه,
‫دختر خوب، سومیا؟
‫اینا رو ببین, ‫یاس داریم، موگرا داریم,,,
‫رز؟ رز دوست داری؟
‫لعنتی!
‫ببخشید؟
‫چه غلطی میکنی !
‫چرا با مشتری‌ام اینقدر بد حرف زدی؟
‫وی‌جی، چرا داری ‫می‌پری وسط این ماجرای سیتا و گیتا؟
‫اگه مشکلی نداره شب باهاش بخوابه ‫و روز کتک بخوره،
‫به خودش مربوطه!
‫دختره و پیرزنه رو ول کن,
‫اون شب به کلانتری زنگ زدم,
‫این مال توئه,
‫- سومیا به شدت به کمکت نیاز داره, ‫- چرا؟
‫چون هیچ‌وقت جلوش واینمیسته, ‫جلوی شوهر خودش,
‫چون می‌خواد زن کاملی باشه؟
‫نمی‌تونه به خواهرش ببازه,
‫فقط پنج سالشون بود ‫که برای اولین بار دیدمشون,
‫عزیزم، ‫من و تو یک روحیم، یک زندگی,,,
‫و فقط ‫هشت سالشون بود که مادرشون فوت کرد,
‫تو شاهد منی، هویت منی
‫عزیزم، من و تو یک روحیم,,,
‫سومیا؟
‫چی شده بچه؟ سومیا؟
‫سومیا؟
‫هرچی می‌خوای بردار, ‫فقط بذار ساعت مامان پیش من بمونه,
‫اما ساعت پیش من نیست,
‫می‌دونم قایمش کردی,
‫- ساعت مامان مال منه, ‫- نه، مال منه,
‫- شایلی؟ ‫- من نگهش می‌دارم,
‫شایلی، بده بهش,
‫لطفا یه چیز دیگه بردار, ‫می‌دونی که حالش خوب نیست، نه؟
‫مامان، اول موهای منو درست می‌کنی؟
‫نه، الان نوبت منه, باید صبر کنی,
‫که همیشه اول باشی, فهمیدی؟
‫مامان,
‫شایلی، به حرفم گوش کن,
‫لطفا، امروز خودت موهاتو درست می‌کنی؟
‫سومیا حالش خوب نیست,
‫- چه نمایشیه، می‌دونی؟ ‫- تو دختر قوی منی، نه؟ لطفا--
‫بیا,
‫چرا اینقدر می‌ترسی؟
‫به عنوان خواهر باید ‫همدیگه رو بالا می‌کشیدن و با هم بزرگ می‌شدن,
‫اما شروع کردن به زمین زدن همدیگه,
‫- شایلی! ‫- بگیرش!
‫- حالا برو پیش مامان بزرگ موهاتو درست کنه, ‫- مامان بزرگ!
‫چه قدر فیلم بازی می‌کنه,
‫برای همه چی گریه می‌کنه,
‫- همیشه می‌خواد نفر اول باشه! ‫- شایلی، تو چیکار کردی؟
‫به خاطر این، هیچ‌کس توی این خونه ‫منو دوست نداره,
‫بس کن! شایلی!
‫نه مامان بزرگ و نه حتی بابا,
‫- بس کن! ‫- هیچ‌کس به حرف من گوش نمی‌ده,
‫مامان بزرگ همیشه طرف اونو می‌گیره,
‫- شایلی، بس-- ‫- ازت متنفرم!
‫دیگه از این مسخره بازیات خسته شدم,
‫بیا, می‌فرستمت خوابگاه,
‫شما دوتا دیگه نمی‌تونید با هم زندگی کنید,
‫دارن منو می‌فرستن خوابگاه, ‫همه اش تقصیر توئه!
‫همینو می‌خواستی, ‫آره، سومیا؟
‫تو بردی، ولی این آخرین باریه که ‫از تو می‌بازم,
‫آخرین بار,
‫داستان عاشقانه ما
‫همه می‌دونن…
‫بعد از اینکه نیرن بای صاحب فوت کرد،
‫حال روحی سومیا ‫بدتر شد,
‫مشکلات تنفسی، ترس از ارتفاع,
‫از طرف دیگه، شایلی دیگه ‫حتی موقع تعطیلی مدرسه هم خونه نمیومد,
‫حتی موقع تعطیلی‌های مدرسه هم,
‫فقط جایزه‌هاش به خونه می‌اومدن,
‫و اینجا، من برای سومیا،
‫از طرف مامان بزرگ، ‫مامانش شدم,
‫این دو خواهر از هم دورتر شدن ‫و شایلی تلخ‌تر شد,
‫بعد، حدود یک سال پیش، ‫وقت برگشتن شایلی به خونه رسید,
‫اما قبل از اون یه طوفان به ما زد,
‫کمک میخوای؟
‫آره، بیا,
‫ناز,
‫خب، عوضش کن,
‫می‌خوای ابرها رو واقعاً حس کنی؟
‫سرعت باد حدود ۱۵ کیلومتر بر ساعته,
‫ارتفاع عالیه، و پرواز هم همینطور,
‫واقعاً فکر می‌کنم پاراگلایدر سواری ‫نباید یه ورزش ماجراجویانه باشه,
‫باید یه ورزش برای قرار عاشقانه باشه,
‫۲۴۰۰ متر بالاتر از سطح زمین، ‫دو غریبه کنار هم بسته شدن,
‫مگه قرار عالی نیست؟
‫و این مهار…
‫…هر دوتاشون رو کنار هم نگه می‌داره,
‫اگه می‌خوای ابرها رو حس کنی، ‫به بال نیاز داری، درسته؟
‫برای همین سایبان برای عاشق‌هاست,
‫عه، قبل از پرواز دعا می‌کنی,
‫حداقل برای وقتی که سایبانمون پاره بشه
‫- یا مهارمون پاره بشه نگه دار, ‫- چی می‌گی؟
‫- منظورم… ‫- نه…
‫اصلاً جدی نگفتم, شوخی کردم,
‫- حالت خوب می‌شه, ‫- قول می‌دهی؟
‫قول می‌دم, حالت خوب می‌شه,
‫- آماده‌ای؟ ‫- نه,
‫عالیه, بریم,
‫خب، من تموم کردم, بسه دیگه,
‫از ارتفاع می‌ترسم, ‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم!
‫واقعاً از ارتفاع می‌ترسم,
‫- خواهش می‌کنم، من تموم کردم! ‫- عه، تازه بلند شدیم,
‫- سومیا، آروم باش! ‫- نه، خواهش می‌کنم، من تموم کردم!
‫هیچی نمی‌شه, ‫من اینجام پیش تو,
‫- خواهش می‌کنم! ‫- به‌زودی فرود میایم، آروم باش,
‫- می‌خوام همین الان فرود بیایم, ‫- هی، سومیا,
‫- مستقیم به جلو نگاه کن, ‫- نه، خواهش می‌کنم، می‌خوام برگردم,
‫چشماتو باز کن و مستقیم به جلو نگاه کن,
‫اونجا رو نگاه کن,
‫سومیا! شایلی!
‫مامان!
‫مامان,
‫بد نبود، سومیا جی,
‫اون بالا پرواز کردی و ‫ابرها رو هم حس کردی,
‫بهت گفتم حالت خوب می‌شه,
‫بهترین آدم رو پیش خودت داری,
‫سومیا؟ سومیا!
‫الو؟
‫سومیا؟
‫ممنون,
‫از وقتی دیدمت، عاشق تو شدم,
‫قلبم فقط منتظر توئه,
‫دیگه به حرفم گوش نمی‌ده,
‫فقط به حرف تو گوش می‌ده,
‫دلم فقط به تو اعتماد داره
‫جادوت دلمو برده
‫با هر تپش میگه
‫این حتما عشقه
‫جادوت دلمو برده
‫با هر تپش قلبم میگه
‫این حتما عشقه
‫درو
‫تو توی من جریان داری، از من عبور میکنی
‫من آروم آروم توی تو، از تو باز میشم
‫کاش میتونستم توی تو حل بشم و آب بشم
‫خودمو توی تو گم کنم ‫و دیگه هیچوقت پیدام نشه
‫من رودخونه‌ام، تو ساحل منی
‫- سومیا! ‫- مادرجون,
‫- خدا خیرت بده! ‫- سلام عموجون, ام، عموجون،
‫ایشون دوست من هستن، درو,
‫یه شرکت ورزش‌های ماجراجویی داره, ‫تو ولی ویو پوینت,
‫- سلام! ‫- سلام,
‫ورزش‌های ماجراجویی؟
‫چه نترسی هستی, من که نمیتونم انجامش بدم!
‫به نظرم باید امتحانش کنی,
‫باحال میشه,
‫خیلی خوشت میاد,
‫
‫سورپرایز!
‫یا شوک؟
‫بیخیال مادرجون,
‫دلم برات تنگ شده بود؟
‫- سلام آبجی, ‫- سلام,
‫عموجون!
‫سلام! من دوقلوئم,
‫و من دوست جدیدم, درو سود,
‫درو سود…
‫اوه، یه لحظه، ‫تو همون یاروئی، نه؟
‫ام، "سود میگه، اوج بگیر!"
‫وقتی میری سمت دیویپور، ‫همه بیلبوردها تبلیغ خمیردندون دارن
‫یا عکس صورت تو,
‫"اوج بگیر," درسته؟
‫آره، خودمم,
‫"اوج بگیر!"
‫عالیه,
‫پرواز,
‫منم همینطور, عاشقشم,
‫شایلی با یه هدف برگشته بود,
‫اینکه همه چیو از سومیا بگیره,
‫هممم,
‫ببین، این یارو درو خیلی خوشگله، نه؟
‫شما دوتا فقط دوستین، درسته؟
‫امیدوارم که بهش حسی نداشته باشی,
‫ببین، ناراحت نشی، ‫ولی به نظرم خیلی از تو سرتره,
‫اما میتونی امتحان کنی,
‫و به هر حال، مادرجون، عموجون
‫هواخواه سومیا هستن، نه؟
‫پس شاید درو بتونه…
‫میدونی که من عاشق پروازم,
‫ها؟
‫خوبی؟
‫آره، خوبی؟
‫خوبم,
‫سومیا؟
‫شایلی که دقیقا هم تایپ منه، مگه نه؟
‫یعنی، ام، حس میکنم یه جورایی باهاش ارتباط دارم,
‫اون خیلی وحشیه، ماجراجو، ورزشکار,
‫اون فقط… فقط…
‫محشره,
‫آره,
‫نفس‌هام مثل خاکستر داغه
‫فقط تو میتونی خاموشم کنی
‫آرزوی مست کننده ‫همه رگ‌هامو پر کرده
‫تو باعث میشی حس کنم زنده‌ام
‫میتونم برات بمیرم
‫من برده هر هوس توأم
‫با اولین لمست
‫مال تو شدم
‫تو دلمو زدی ‫از وسط
‫بی‌قرارم ‫پر از اشتیاق برای تو
‫تو رو دوباره و دوباره میخوام
‫جادوت دلمو برده
‫با هر تپش میگه
‫این حتما عشقه
‫جادوت دلمو برده
‫با هر تپش میگه
‫این باید عشق باشه
‫اگه دوستت نداشت
‫حتی بعد از اینکه همه چی رو فدا کردی
‫قسمت تو نبود…
‫- طرف رو تور کردی, ‫اوه - لطفا
‫خودت دلت می‌خواست تور بشی,
‫وقتی نتونستی بهش برسی
‫حتی با اینکه همه چی رو فدا کردی
‫قسمت تو نبود
‫تپش قلب وجودت
‫- مرسی, ‫- خواهش,
‫راستی، واسه شام فردا شب میای، دیگه؟
‫اوم…
‫بیا دیگه,
‫باشه,
‫می‌دونم باشگاه تیراندازی یه کم ضرر داده,
‫اما این دفعه، بابا هم هست,
‫فقط یه تایید نهایی از تو لازم دارم,
‫خب بگو, چطوری می‌خوای این کارو بکنی؟
‫همه چی رو امروز نهایی می‌کنیم, ‫من گزارش کامل رو گرفتم,
‫تاجر خیلی خوبی هستی,
‫هر پولی که دولت سرمایه‌گذاری کنه، ‫چند برابر میشه,
‫به سلامتی!
‫- آره, خب، بگو چیکار کنم, ‫- درو!
‫- بیا تو، یارو! ‫- ها؟
‫خشک نباش,
‫تیاگی جی! به سلامتی!
‫بریم برقصیم,
‫هی، شایلی، بیا,
‫ببخشید، من… الان برمی‌گردم, ببخشید,
‫باشه,
‫هی، اومدی!
‫-چیکار میکنی! ‫- هی!
‫ببخشید,
‫خب، تیاگی جی، درباره تاییدیه‌ها…
‫اینجا خیلی شلوغه که حرف بزنیم,
‫بیا دفتر,
‫اونجا درباره همه چی حرف می‌زنیم,
‫و من با پدرت درباره همه تاییدیه‌ها حرف می‌زنم,
‫البته, هر طور شما بگید, حتما,
‫درو!
‫زیادی خوردم,
‫وای، خیلی مستم,
‫زیاد خوردم, ببخشید، ببخشید، ببخشید, ‫زیادی خوردم, ببخشید,
‫شایلی، یه کم آب بخور,
‫توروخدا، یارو، سومیا، انقدر ضایع بازی در نیار,
‫چه دراماتیک!
‫از بچگیش همینقدر مدوبالا بوده!
‫"یه کم آب بخور!"
‫خودت آب بخور!
‫نگاهش کن، ‫الان بببین چطوری شروع می‌کنه به گریه کردن,
‫فقط دنبال توجهِ!
‫سومیا؟
‫مرسی,
‫همش داره گریه می‌کنه!
‫درو؟
‫مطمئنی ‫انتخاب درست رو می‌کنی؟
‫چی شده؟
‫داشتم درباره انتخاب نوشیدنی حرف می‌زدم,
‫چی فکر کردی؟
‫مرتیکه! یه سرمایه‌گذاری ۵۰۰ کروری رو ‫واسمون خراب کردی!
‫یه وزیر میاد خونت ‫و تو فقط مشغول مهمونی دادنی؟
‫زن‌های مست اونجا بودن؟
‫مادرت درست می‌گفت درباره‌ات,
‫باید یه دختر ‫واست پیدا می‌کردیم و می‌دادیمت بهش,
‫اشتباه کردم, به حرفش گوش ندادم,
‫حالا، فقط یه چی بهم بگو، ‫می‌خوای تو کار باشی یا نه؟
‫و اگه می‌خوای، ‫پس این مهمونی رقصا،
‫این لاس زدن‌ها ‫با زن‌ها باید همین الان تموم بشه!
‫دیگه نمی‌تونم ماست‌مالی‌ات کنم!
‫دیگه بسمه، مرتیکه!
‫مرد باش ‫و با یه دختر خونه‌دار ازدواج کن,
‫یا بی‌خیال تاجر شدن شو,
‫احمقِ بی‌خاصیت,
‫تمام تلاشمو کردم ‫که شایلی رو بیدار کنم,
‫بیدار نمیشه,
‫می‌خوای بیای؟
‫باشه!
‫نترسی که؟
‫با منی دیگه، مگه نه؟
‫یادت هست چی گفتی؟ ‫گفتی تو کاردرستی,
‫راست میگن،
‫هر چی برای خوشبختی لازمه
‫جلوی چشممونه، با این حال
‫دنبالش جاهای دیگه میگردیم,
‫با من ازدواج کن,
‫چی؟
‫با من ازدواج کن,
‫اما فکر میکردم از تایپ من خوشت نمیاد,
‫از اون چیزا خبر ندارم,
‫فقط میدونم که، نمیدونم چرا،
‫با تو احساس آرامش میکنم,
‫ماجراجویی زیاد خوب نیست, ‫آدم سکته میکنه,
‫نجاتم بده، سومیا,
‫لعنتی!
‫یکی بخر، دوتا ببر!
‫و شایلی؟
‫شایلی!
‫سود!
‫مبارک باشه، زنِ خونه دار و ‫ساده گیرت اومد,
‫پنج تا شات، دیگه کارت تمومه,
‫اما فکر کنم امروز ‫کل بار رو خالی کنم,
‫چون از باختن به خواهرم ‫متنفرم,
‫اگه فقط یه بازیه برات، ‫پس بهتره باختن رو یاد بگیری,
‫…و پر کشید و رفت، منو تو گل ول کرد
‫حالا دیگه دلم
‫به هیچکس اعتماد نمیکنه
‫عشق رو از من گرفتی
‫عشق من
‫برو، ای رانجها، رانجها، رانجها
‫میدونم برات مهم نیست
‫اما این هیر از تو میگذره
‫برو، ای رانجها، رانجها، رانجها
‫میدونم برات مهم نیست
‫اما این هیر از تو میگذره
‫اینجوری ولم نکن، عشقم
‫همه ی راه هام به تو میرسه
‫اینجوری ولم نکن، عشقم
‫همه ی راه هام به تو میرسه
‫برو، ای رانجها، رانجها، رانجها
‫میدونم برات مهم نیست
‫اما این هیر از تو میگذره
‫هر چقدرم تلاش کنم
‫دلم نمیفهمه
‫فقط میخواد با تو باشه
‫مثل زرِ ناب بودی ‫درخشیدی و غیب شدی
‫حالا چطوری فراموشت کنم، عشقم؟
‫برو، ای رانجها، رانجها، رانجها
‫میدونم برات مهم نیست
‫اما این هیر از تو میگذره
‫ای رانجها، رانجها، رانجها
‫میدونم برات مهم نیست
‫اما این هیر از تو میگذره
‫اما این هیر از تو میگذره…
‫عشق بین دو نفره,
‫اما بین سه نفر، جنگه,
‫و شایلی نمیخواست ‫به این راحتی تسلیم بشه,
‫وای خدای من! ‫یه شکل، یه لباس,
‫این چه جور خواهریه؟
‫- نگاش کن, ‫- خیلی ضایعه، بابا,
‫کی این کارو میکنه، یار؟
‫عکس خانوادگی؟
‫بیاین، مامان، زود باشین!
‫- شایلی… ‫- هوم؟ چی؟
‫مامان همیشه لباسای ‫شبیه هم تنمون میکرد,
‫باید یادش رو زنده نگه داریم, نه؟
‫بگیر دیگه,
‫لبخند!
‫اوه!
‫شب بخیر، زن داداش!
‫آره، آره، حالا گمشین,
‫بابا، باید به من اعتماد کنی, ‫فکر کنم سال دیگه تو…
‫چه گهی!
‫زن داداش، اینجایی؟
‫پس به کی تو سوییت ماه عسل ‫شب بخیر گفتیم، داداش؟
‫شایلی! شایلی!
‫شایلی، در رو باز کن!
‫شایلی!
‫سلام آبجی!
‫تو حمومه,
‫ریلکس باش!
‫هیچی بینمون نشده,
‫بابا جدی میگم,
‫قسم می‌خورم، فقط داشتم باهاش حرف می‌زدم,
‫با داداشم,
‫بهش گفتم که خوب مراقب خواهرم باشه,
‫کاملاً یادم رفت,
‫مامان داره میاد پیش شما، درسته؟
‫می‌خوای باهاش زندگی کنی، مگه نه؟ ‫که ازش مراقبت کنی؟
‫معلومه!
‫- مثل همیشه-- ‫- شایلی، ما الان دیگه ازدواج کردیم,
‫پس سعی نکن بین من و درو بیای,
‫فهمیدی؟
‫شب عروسیته، یه کم آروم باش عزیزم!
‫بیا! خوش بگذرون!
‫تا وقتی که طول می‌کشه,
‫مسئله اینه که، تو ممکنه ‫الان درو رو به دست آورده باشی,
‫اما سوال میلیون دلاری اینه…
‫تا کی می‌تونی نگهش داری؟
‫این همه نفرت بین خواهرا؟
‫بزرگترین جنگ دنیا،
‫مهاباراتا، بین برادرها اتفاق افتاد، نه؟
‫پس کی همه چی ‫شروع به خراب شدن کرد؟
‫فقط چند ماه بعد از عروسی،
‫درو عصبانی‌تر شد,
‫اوضاع کارش خراب شد, ‫و عصبانیتش رو سر اون خالی می‌کرد,
‫خانم، سامیا همه چیزش رو فدا می‌کنه
‫تا زندگیش از هم نپاشه,
‫اون هیچوقت شکایت نمی‌کنه,
‫در این صورت، هیچ دلیلی نداره ‫داستان غم انگیزت رو به من بفروشی,
‫یا شکایت کن یا مدرک بیار,
‫مدرک؟
‫ام… اما شما مدرک پیدا می‌کنید، درسته؟
‫آخه، اینطور نیست که ‫بتونم برم تو خونت
‫و برات مدرک جمع کنم,
‫شاید بهتر باشه ‫به جای نوشیدن، شروع به گشتن کنی,
‫هممم,
‫خوبه!
‫این چیزای محلی می‌کُشَدت,
‫همه اینا رو فراموش کن، شایلی,
‫بگو ببینم، کی از این خونه میری؟
‫وقتی داداشم بگه,
‫اون ازم خواست که اینجا نقل مکان کنم,
‫گفت: «بیا با من زندگی کن,»
‫- شایلی! ‫- ریلکس باش، مامان,
‫خونم داره بازسازی میشه,
‫به جای اینکه غرق گرد و خاک بشم،
‫بهتر نیست که ‫پیش خانواده عزیزم بمونم؟
‫با عشق، بیشتر و بیشتر عشق,
‫درسته، آبجی؟
‫خب، پس…
‫آقای تیاگی، این پارک ماجراجویی ‫بزرگترین سرمایه‌گذاری ما تا الان خواهد بود,
‫و بازگشت سرمایه کاملاً تضمین شده است,
‫پس ورزش‌های ماجراجویی و دیویپور، ‫اون رو به سطح بعدی می‌بریم,
‫- هممم, ‫- بابا هم خیلی برای این هیجان زده است,
‫بنابراین، کل هزینه پروژه ‫۱۵۰۰۰ کرور است,
‫اما برای مجوز منطقه بندی، ‫به تأیید ۵۰۰ کرور نیاز داریم,
‫چی شده؟ آقای تیاگی؟
‫تنده! تنده!
‫آروم!
‫- ببخشید, ‫- تنده,
‫لطفاً کمی آب بنوشید,
‫لطفاً دو دقیقه به من وقت بدهید, ‫من درستش می‌کنم,
‫نه!
‫آقای تیاگی، حالتون خوبه؟
‫آآآه!
‫با این غذا، جوانه‌های چشایی من ‫به مرگ تدریجی دچار شدن,
‫من غذای چینی سفارش میدم, کس دیگه‌ای می‌خواد؟
‫نه، نه، من چیزی نمی‌خوام, ‫چیزی نمی‌خوام,
‫ایشون وزیر گردشگری اوتاراکند هستن,
‫و داشت ۱۵۰۰۰ کرور برای پروژه‌ام تصویب می‌کرد,
‫- و تو؟ ‫- درو…
‫غذا رو انقدر تند درست کردی…
‫…که نزدیک بود بکُشَش,
‫خواهش می‌کنم, ‫درد داره، درو, خواهش می‌کنم,
‫و تو داری به کسب و کار من آسیب می‌زنی,
‫بعداً به حسابت میرسم,
‫هی! کی بهت اجازه داده اینجا پارک کنی؟
‫- یالا، ببرش, ‫- باشه خانم، چشم,
‫هی! یالا، از اینجا برو,
‫زود باش, یالا,
‫یه چایی تازه دم برای ما درست کن,
‫بدجوری داری ماست مالی میکنی, ‫همه چی خیلی واضحه,
‫چرا از شوهرت شکایت نمیکنی؟
‫همه میدونن کتکت میزنه,
‫اما کسی نمیدونه که ‫اون واقعاً دوستم هم داره,
‫بریم، مامان,
‫فکر میکنه میتونه به پلیس دروغ بگه,
‫تمام صورتش کبوده،
‫اما میگه، ‫"اون دوستم داره,"
‫عشق چیز عجیبیه,
‫خانمِ محترم، ‫تا حالا عاشق شدی؟ ها؟
‫نه,
‫- دستفروش‌ها رو بیرون کنید! ‫- باشه,
‫زندگی برای هیجان به یه کم چاشنی دیوونگی نیاز داره,
‫- کاتوچ! ‫- بله قربان!
‫- اومدم تو چایی خونه؟ ‫- بفرمایید چایی داغتون,
‫بفرمایید میل کنید,
‫یه دقیقه صبر کن, این اینجا چیکار میکنه؟
‫از خانواده‌ام دور بمون خانم, ‫این آخرین اخطار منه بهت,
‫صبح بخیر، قربان,
‫شنیدید؟ ‫زنمو اذیت میکنه,
‫مجبورش میکنه از من شکایت کنه، ‫علیه‌ام اعلام جرم کنه,
‫قربان، من سعی ندارم ‫پرونده‌ای علیه ایشون درست کنم,
‫پرونده روی صورتشه, ‫یه پرونده خشونت خانگی,
‫وقتی از کوره در میره، ‫زنش تاوانشو میده,
‫ازش بپرسید,
‫آرایشت نمیتونه "داستان عاشقانه‌"تون رو قایم کنه!
‫قبلاً بهتون گفتم ‫به کمد خوردم,
‫جای کبودی روی گردن!
‫میبینی اینو؟
‫اون به ما وسواس داره!
‫به هیچی دیگه نمیتونه فکر کنه!
‫بگو دست از سرمون برداره,
‫وگرنه مجبور میشم ‫پدرمو وارد ماجرا کنم,
‫بچه میخوام,
‫دروو، بچه میخوام,
‫بچه میخوام,
‫همون مزخرفات همیشگی!
‫شایلی، عصبانی میشه، ‫بعدش تبدیل به یه هیولای تمام عیار میشه,
‫همش کتکش میزنه، ‫و اونم هیچی نمیگه,
‫اوه، خواهش میکنم!
‫همه اینا فیلمه, ‫همیشه همینجوری بوده,
‫- اما من خودم چندین بار دیدم که زده‌تش, ‫- پس باید ترکش کنه!
‫از همون اولش میدونستم,
‫یکی مثل اون نمیتونه از پس دروو بربیاد,
‫خودت همینو میخوای، نه؟ ‫که ترکش کنه؟
‫جذابیت تو ‫قلبمو طلسم کرده
‫هر تپش قلبم میگه
‫نه! نه! سومیا!
‫اونجاست، سومیا کوچولوی بیچاره تو,
‫داره دو صدایی میخونه,
‫شایلی، باید این خونه رو ترک کنی,
‫یه وقتایی میخوای از اتاق برم بیرون، یه وقتایی از خونه,
‫میخوای برم ‫خوابگاه، و حالا هم این…
‫بیا یه کاری کنیم، مامان بزرگ, ‫چرا از این بالکن هولم نمیدی پایین؟
‫اونوقت از دنیا راحت میشم,
‫اونوقت راضی میشی؟
‫خوشحال میشی؟
‫فکر کنم آره,
‫ببخشید، آب گرم ‫حمامم امروز کار نمیکنه,
‫دروو! دروو! ‫دروو! دروو! بس کن، بس کن، بس کن دیگه، دروو!
‫بس کن، دروو, بس کن!
‫بس کن!
‫بس کن، دروو!
‫آخ! بس کن, آخ!
‫مامان بزرگ، چرا با ما ‫نمیای تو اتاق خوابمون؟
‫نه، نه، خواهش میکنم، اصرار دارم,
‫میتونی بین ما دوتا بخوابی,
‫آره؟ کلی جا هست, ‫بیا تو، مامان بزرگ,
‫مامان بزرگ؟
‫بچه ها!
‫بیا، شایلی!
‫- بیا امشب سومیا رو مست کنیم, ‫- هی!
‫بیا! بیا!
‫- نه، نه! ‫- یه دونه دیگه، بیا,
‫بیا دیگه!
‫شایلی! شایلی!
‫ببخشید بچه ها! من حوصله سر بر رو انتخاب کردم,
‫چرا نمیتونی منو و درو رو تنها بذاری؟
‫و بعدش؟
‫رفتن من همه چی رو درست میکنه برات؟
‫ازدواجت که خیلی خوب داره پیش میره,
‫عالی!
‫میخوایم بچه دار بشیم,
‫میخوایم یه نی نی بیاریم,
‫خیلی خب,
‫و شایلی؟
‫چی؟
‫از خونم برو بیرون,
‫منم داشتم میرفتم, ‫باید یه چیز دیگه می خواستم,
‫میخوام برای کافه خرید کنم, ‫مامان هم میاد,
‫پس وقتی تو بچه درست میکنی،
‫یکی باید کار کنه,
‫- کی برمیگردی؟ ‫- فقط یه هفته دیگه,
‫- درو؟ ‫- هوم؟
‫بچه میخوام,
‫- وقتی برگشتم حرف میزنیم, ‫- سرت شلوغ میشه با کار,
‫باز همون حرفا؟
‫کلی کار ریخته سرم، ‫پروژه های مهم تو راهه,
‫الان وقت بچه دار شدن نیست,
‫یعنی چی؟ ‫من واقعا بچه میخوام,
‫- که نمیشه همیشه هر چی تو میخوای بشه, ‫- یعنی چی هر چی من میخوام؟
‫از وقتی ازدواج کردیم، ‫هرچی تو گفتی شده,
‫تو اون جادوگره رو خواستی تو خونه باشه،
‫- و حالا اون داره رو سرمون رقص و آواز راه انداخته-- ‫- «جادوگر؟»
‫درو، اون مثل مادر منه!
‫آ، پس، حالا من باید ‫تمام روز جون بکنم،
‫و وقتی برگشتم خونه، ‫با درام تو سر و کله بزنم,
‫من دارم درام راه میندازم؟
‫تمام روز به حرف تو گوش میدم، ‫ولی اگه به کوچکترین چیزی نه بگم--
‫مرد هر کاری بکنه، ‫زن هیچوقت راضی نمیشه,
‫اگه شوخی کنم، ‫زود ناراحت میشی,
‫اگه بخوام برم بیرون، ‫استرس میگیری!
‫و لیست داروهات هیچوقت تمومی نداره,
‫نمیتونم درست و حسابی زندگی کنم، ‫میدونی که؟
‫احساس خفگی میکنم, ‫لعنتی من بچه نمیخوام!
‫آه، حالا این,
‫گریه! میدونی، ‫من بودم که اشتباه کردم؟
‫با خواهر اشتباهی ازدواج کردم,
‫- شاید باید با شایلی ازدواج میکردم, ‫- آره، باید میکردی,
‫ولی اون موقع تو یه زن خونه دار میخواستی، نه؟ هان؟
‫من فقط یه لیست بودم برات,
‫یکی که از خونه مراقبت کنه، ‫آشپزی بلد باشه، مشروب نخوره,
‫و حالا دقیقا همین چیزا ‫دارن خفت میکنن، هان؟
‫و از چه کاری حرف میزنی؟ ‫همه چی رو آماده تحویلت گرفتن,
‫بابا این کار و کاسبی رو برات راه انداخت، ‫و تو حتی نمیتونی درست و حسابی اداره اش کنی,
‫چی گفتی؟ هان؟
‫تو میخوای به من ‫یاد بدی چطوری کارم رو اداره کنم؟
‫خونه، خونه ی شیرین…
‫خواهش میکنم، خواهش میکنم، ‫خواهش میکنم، خواهش میکنم,
‫خدایا، چرا من برای یه نفر به دنیا اومدم
‫که یکی دیگه منو ازش بگیره، آه…
‫بچه میخوای، هان؟
‫اینطوری با من حرف نزن!
‫چرا باید هی حرفم رو تکرار کنم؟
‫چرا باید هی ‫دوباره و دوباره بگم؟
‫هان؟ نمیفهمی، نه؟
‫…ای پدر، در خانه ات
‫دختر دلبندت حالا رفته…
‫سومیا!
‫چرا این کارو با من میکنی؟
‫تو…
‫میدونی وقتی از کوره در میرم ‫چی میشه,
‫چرا این کارو میکنی؟
‫چرا منو انقدر عصبانی میکنی؟ هان؟
‫حالا ببین چی کارم کردی,
‫همانطور که مادر ‫و دختر برای آخرین بار همدیگر را در آغوش گرفتند
‫چهار دیوار از غم لرزیدند
‫خدایا، چرا من برای یه نفر به دنیا اومدم
‫که یکی دیگه منو ازش بگیره، آه
‫خونه، خونه ی شیرین
‫ای پدر، در خانه ات
‫یک کبوتر رنگین کمانی با صدای بلند ناله می کند، آه
‫خونه، خونه ی شیرین
‫ای پدر، اون بالا تو خونه‌ات
‫دختر دردونه‌ات دیگه نیست
‫خونه، خونه‌ی شیرینم
‫- اینجوری نمیشه, ‫- ها؟
‫باید یه کاری بکنیم,
‫خانم، من چیزای بدی ‫درباره گذشته شوهرش شنیدم,
‫پرونده‌های خشونت ‫علیه اون تو هاریانا هست,
‫یکی‌شون "اقدام به قتل"ه,
‫- ماشین رو بیار, میریم هاریانا, ‫- ها؟
‫- واقعا باید یاد بگیرم که خفه خون بگیرم, ‫- بیا، راه بیفت!
‫سونیت‌پت
‫سلام، خانم,
‫پیدا کردن اینجارو سخت بود؟
‫میدونیم چرا اینجایی, ‫منتظرت بودیم,
‫تو بازرس جدید ‫از داویپور هستی، درسته؟
‫ما میدونستیم داری میای اینجا ‫چون از سونیت‌پت رد شدی,
‫عمو وزیرِ, ‫خیلی تو دهلی پارتی داره,
‫و "دی" ما یه شیرِ! ‫فقط یه کم زود از کوره در میره,
‫خب خانم، اومدی ‫با مدیر صحبت کنی، درسته؟
‫آره، اینجا همون بارِ ‫که "دی" توش تیر هوایی شلیک کرد,
‫یه پرونده علیهش تشکیل شد,
‫به من اعتماد کن، زحمت نکش ‫با مدیر ملاقات کنی,
‫هر کاری میخوای بکنی خانم، ‫یه بار دیگه روش فکر کن,
‫ما اینارو نمیگیم
‫که الکی اذیتت کرده باشیم ‫میدونی که خانم,
‫حتی من اینجا نیستم
‫که باهات بازی کنم,
‫میخوام مدیر بار رو ببینم,
‫گویند، چمدون رو از ماشین بیار,
‫میتونست بمیره,
‫اگه یه بار دیگه دست روت بلند کنی، ‫میبرمت کلانتری,
‫این افسر جدید ‫فقط دنبال یه بهونه‌اس
‫که یه پرونده جنایی علیه تو تشکیل بده,
‫جرئت داری یه بار دیگه بهش نزدیک بشی,
‫مامان، برو و شکایت کن,
‫منم بهشون میگم ‫چه داروهایی مصرف میکرده
‫برای استرسش، ‫برای افسردگیش، برای اضطرابش،
‫اینکه چطور غیرقابل پیش‌بینی شده بود,
‫اونا باید بدونن
‫چطور یه مرد بیچاره رو گول زدن تا ‫با یه زن دیوونه ازدواج کنه,
‫اونا میبینن چقدر دوسش دارم، ‫و نسخه‌ها رو هم میبینن,
‫و اگه این همه استرس ‫باعث بشه به خودکشی فکر کنه چی؟
‫اگه خودکشی کنه چی؟
‫مامان!
‫سومیا، کلید خونه رو ندیدی؟
‫اینا چیه دیگه؟
‫- چرا ولش نمیکنی؟ ‫- هیس!
‫هر کاری میخوای بکن,
‫بله؟
‫شایلی یار، این بازرس جدید ‫داره حسابی رو مخم راه میره,
‫وقتشه یه سر بهش بزنیم,
‫خب، هاریانا چطور بود خانم؟
‫انگار حسابی خوش گذشته, ‫پرونده‌های قدیمی رو هم درآوردی,
‫خوبه,
‫قشنگه!
‫این کار میکنه یا فقط واسه قشنگیه؟
‫امیدوارم بدونی با کی در افتادی,
‫من همه چیزو میدونم,
‫از همه پرونده‌هایی که ‫علیه تو تو هاریانا هست خبر دارم,
‫مراقب باش,
‫وگرنه به جرم خشونت خانگی دستگیرت میکنم…
‫…و میندازمت زندان,
‫فکر میکنی دستگیر کردنم انقدر راحته؟
‫حتما این جمله رو زیاد شنیدی,
‫تو فیلما چی میگن؟
‫"میدونی بابام کیه؟"
‫تا وقتی که تو بدونی بابات کیه، ‫فرقی نداره,
‫تو!
‫مواظب خودت باش! ‫داری پاتو از گلیمت درازتر میکنی!
‫چه مرگته؟
‫چرا هی عصبانی میشی؟
‫قسم میخوری که سومیا رو نزدی، درسته؟
‫بهت گفتم از پله‌ها افتاد, ‫معلومه که آسیب میبینه,
‫باشه، آروم باش,
‫آروم باش,
‫حقیقت خواهرتو میدونی,
‫میدونی چه کارایی ازش برمیاد,
‫اول منو عصبی میکنه، ‫بعدشم فیلم بازی میکنه,
‫زندگیم جهنمه!
‫هیس! آروم باش, می‌دونم، می‌دونم,
‫دیگه نمی‌تونم با سومیا زندگی کنم,
‫واقعا نمی‌تونم,
‫برای آخرین بار می‌گم، ‫بهش دست نزدم,
‫فقط رفتم اونجا باهاش حرف بزنم,
‫خب، فکر کنم حرف زدن رو با کتک زدن قاطی کردی,
‫می‌دونی که از هاریانا فرار کرده؟
‫یه پرونده علیهش تشکیل شده، ‫"اقدام به قتل",
‫بعدی، قراره تو رو بکشه,
‫خانم، اون پرونده‌ها ‫تحت صلاحیت اون حوزه قضایی هستن
‫و تحت رسیدگی هستن,
‫و به هر حال، ‫موکلم الان آدم دیگه‌ای شده,
‫می‌دونی، خیلی تلاش کرده ‫که خشمش رو کنترل کنه,
‫به‌به!
‫باید بهش بهارات راتنا بدیم ‫بخاطر کنترل خشمش؟
‫وقتشه حرف بزنی,
‫به خودت فکر کن چون ‫اون قرار نیست دست از کتک زدنت برداره,
‫همه چی بین ما خوبه,
‫ما…
‫دیوونه‌وار عاشق همدیگه‌ایم,
‫در واقع، داریم بچه‌دار می‌شیم,
‫می‌خوایم بچه‌دار شیم,
‫مگه نه؟
‫آ… آره,
‫سومیا، ممنونم بابت کاری که کردی,
‫شایلی احتمالا می‌خواد بدونه ‫نقشه‌هامون برای هولی چیه, همینه,
‫هولی رو بی‌خیال,
‫بیا داستان عشقمون رو از اول شروع کنیم,
‫یادت میاد چه‌جوری ازم خواستگاری کردی؟
‫می‌خوام دوباره این کار رو بکنی ‫وقتی داریم تو هوا پرواز می‌کنیم،
‫وسط ابرها,
‫نمی‌ترسی؟
‫تو پیشمی,
‫باشه,
‫اما بعد از جشن هولی می‌ریم,
‫قول میدم, ها؟
‫طبل بزن، سنج بزن
‫بهار امسال دیوونه شده
‫بگو هی هو، هی هو، هی هو
‫هی، این هیجان ‫رفته تو سرم
‫هی، امیدوارم مامان ناراحت نشه
‫وقتی تفنگ آب‌پاش رنگارنگم آب می‌پاشه
‫اگه همه ‫مثل رانویر سینگ بشن چی؟
‫هی، ناراحت نشو، هولی‌یه
‫این دختره می‌خواد لاس بزنه، هی
‫بنگ بنگ!
‫رنگ‌های سایه‌دارم
‫بنگ بنگ!
‫امیدوارم روت نپاشم
‫بنگ بنگ!
‫امیدوارم خیلی بالا نرم
‫بنگ بنگ!
‫اینجا، اونجا، همه جا ‫داره یه کم شلوغ میشه
‫تو و من، من و تو ‫داریم بهم می‌پیچیم
‫آره، آره، آره، آره
‫تو یه ظرف برنجی براقی ‫تو یه بادکنک آبی
‫هرجا نگاه می‌کنم ‫مثل یه کرکره آویزونی
‫من یه گنجم
‫من یه گنجم، تو یه صندوقی
‫چه زوجی، اوه
‫بنگ بنگ!
‫هی، رنگ‌های سایه‌دارم
‫بنگ بنگ!
‫امیدوارم روت نپاشم
‫بنگ بنگ…
‫بله، مادرجان؟
‫دم در معبد وایسادم، باشه؟
‫امیدوارم روت نپاشم ‫روت نپاشم، یه کم رنگ بگیرم
‫امیدوارم روت نپاشم…
‫بله، باشه,
‫امیدوارم خیلی بالا نرم…
‫- بریم؟ ‫- بعدا می‌ریم,
‫همین الان,
‫بریم,
‫دنبالت می‌گشتم, ‫مدرک کجاست؟
‫نشونم بده, چی پیدا کردی؟
‫خانم، همه چی تموم شد,
‫شایلی و درو با همن,
‫خیلی نگران سومیام,
‫- این مدرکته؟ ‫- به دردت نمی‌خوره؟
‫با این چی کار کنم؟
‫فقط داری منو ‫سرِ کار می‌ذاری,
‫سومیا!
‫الو؟
‫ب… بله، سومیا,
‫الو؟ الو؟
‫چی شده؟
‫خیلی ترسیده به نظر می‌رسید,
‫رفتن به سمت ولی ویو پوینت,
‫الو؟
‫میرم یه سر می‌زنم,
‫- می‌تونم باهات بیام؟ ‫- نه!
‫- پلیس اینجاست, ‫- کمکم کنید!
‫- یکی کمکم کنه! ‫- مطمئنم که نجات پیدا نمی‌کنن,
‫حتما سقوط می‌کنن,
‫امیدوارم حالش خوب باشه، ‫داره سعی می‌کنه بکشتش!
‫به اون یارو نگاه کن, ‫داره سعی می‌کنه بکشتش,
‫بدو، بدو! بدو!
‫دارن می‌میرن, من…
‫یه کاری بکن، دارن ‫به ته دره پرت می‌شن,
‫خدای من!
‫- یکی کمکم کنه! ‫- دارن می‌میرن,
‫خانم جی,
‫- یکی کمکم کنه! ‫- نجات پیدا نمی‌کنه,
‫سومیا!
‫درو، خواهش می‌کنم، نه!
‫- کمکم کن! ‫- داری چی کار می‌کنی؟
‫- تیم رو بردار و برو روی پل! ‫- بله,
‫اگه زنده بمونن، ‫اونجا سقوط می‌کنن,
‫بله,
‫و به آمبولانس زنگ بزن,
‫بله، خانم جی,
‫به چی نگاه می‌کنین؟ ‫یالا، ماشین رو روشن کن,
‫کمک!
‫- کمکم کن! یکی کمکم کنه! ‫- سومیا، نه!
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫کمک!
‫چرا اینقدر شلوغه؟
‫اینجا چه خبره؟ هه؟
‫برید کمکشون کنید,
‫مراقب باشید، باشه، مراقب باشید,
‫- با ما همکاری کن, ‫- حالت خوبه؟
‫بگو، بگو,
‫این دفعه گند زدی, ‫می‌خواستی زنت رو بکشی؟
‫- خودش مهارش رو ول کرد, ‫- چرا باید همچین کاری بکنه؟
‫آهای، آقا، اون خواهرمه, ‫اون خواهرمه، خواهش می‌کنم,
‫سومیا، بهم بگو! حرف بزن، سومیا,
‫- قسر در نمی‌ری, ‫- چی می‌گی؟
‫- سعی کردم نجاتش بدم, ‫- باشه، باشه,
‫- می‌دونم تو-- ‫- دستگیرش کنید!
‫- و از سومیا اظهارات بگیرین, ‫- باشه,
‫- بجنبید! ‫- چه خبره؟
‫سومیا، بهشون چی گفتی؟
‫این چه مسخره‌بازی‌ایه؟
‫کجا می‌برینم؟ ولم کن!
‫سومیا! سومیا!
‫- بهشون چی گفتی؟ ‫- عوضی، خفه شو!
‫سومیا! هی، تو، ولم کن!
‫من کاری نکردم, سومیا!
‫می‌تونی با من حرف بزنی، سومیا,
‫درو سود سعی کرد اون بالا منو بکشه,
‫- چه مزخرفاتی! داره دروغ می‌گه! ‫- ساکت!
‫خانم، من کاری نکردم,
‫شایلی، تو همه چیز رو می‌دونی,
‫چرا بهشون نمی‌گی؟
‫الان ازش اظهارات بگیرین,
‫آقا!
‫اوضاع از کنترل خارج شده, ‫ممکنه پای مقامات بالاتر هم وسط کشیده بشه,
‫از تریپاتی جی بخوایم ‫پرونده درو رو رسیدگی کنه,
‫اما وی جی، زیاد به خودت امید نده,
‫امیدم رو از دست نمی‌دم، آقا,
‫چون تریپاتی جی با این موضوع مبارزه نمی‌کنه, ‫خودم انجامش می‌دم,
‫مهم نیست ‫چقدر پارتی داره,
‫این دفعه، در ملاء عام مرتکب جرم شده,
‫مردم فیلم گرفتن,
‫و نمی‌ذارم قسر در بره,
‫مطمئن شو که این دفعه برنده می‌شی، ویدیا جیوتی,
‫تمام تلاشمو می‌کنم، جناب, ‫این کارو برای سومیا می‌کنم,
‫تا حالا ندیدم ‫یه افسر پلیس پرونده‌ای رو وکالت کنه,
‫می‌دونی، ‫باید درخواست بدی,
‫به هر حال اون ‫یه مدرک حقوق قاب گرفته تو خونه داره,
‫واقعاً نمی‌دونم ‫خانم چطوری می‌خواد این کارو بکنه,
‫- باشه، خانم, ‫- کاتوچ، پرونده؟
‫اوم، خانم، بفرمایید,
‫همه مدارک سود رو ثبت کردم,
‫چرا می‌دوی؟ ‫چی شده؟ یواش‌تر,
‫- جناب، پدرش اینجاست, ‫- پدرش اومده اینجا؟
‫به نظر می‌رسه وزیر یه کاری کرده,
‫نگران نباش، کاتوچ,
‫حتی پدرش هم ‫نمی‌تونه امروز نجاتش بده,
‫خانم، سلام,
‫خانم جی، هر غلطی دلت می‌خواد بکن,
‫اما از من می‌شنوی،
‫به زودی آزاد می‌شم!
‫- تو! داری چیکار می‌کنی؟ ‫- دی ما کجاست؟
‫دروو!
‫گوش کن، داری میای دهلی، درسته؟
‫جلوی قاضی تو دادگاه بشکن بزن,
‫وقت ادب کردنته,
‫هی! بندازینشون بیرون, ‫اینجا کلانتری منه,
‫- دهلی تو نیست, گمشو بیرون! ‫- به زودی آزاد می‌شی,
‫جناب، ‫این اتفاق جلوی همه افتاد,
‫مدرک هست,
‫- این دفعه باید بریم دادگاه, ‫- قاضی کیه؟
‫قاضی آروانا گوئل,
‫یه زن,
‫لعنتی!
‫شماره پرونده ۱۰۴۵، ‫دروو سود علیه سومیا سود,
‫جناب قاضی، هر سال، ‫۴۰۰۰ زن در کشور ما جونشون رو از دست می‌دن
‫در پرونده‌های خشونت خانگی,
‫برای این زنان کشته شده غیرممکنه
‫که علیه شوهرشون به جرم "تلاش برای قتل" شکایت کنن,
‫اما موکلم خوش شانس بود ‫که از این ماجرا جون سالم به در برد,
‫و امروز اینجا برای عدالت خواهی حاضر شده,
‫نه فقط علیه شوهرش,
‫بلکه علیه یک مرد بسیار قدرتمند ‫و خانواده‌ی پرنفوذش,
‫اینها برخی از سوابق پزشکی سومیا سود در چند ماه گذشته است,
‫شوهرش او را وحشیانه و بی‌رحمانه کتک می‌زنه,
‫واضحه که ‫نمی‌تونه خشمش رو کنترل کنه,
‫یک بار، او را کتک زد ‫و از پله‌ها هلش داد پایین،
‫و بعدش اونجا رهاش کرد تا بمیره,
‫جناب قاضی، اون پاش لیز خورد ‫و از پله‌ها افتاد پایین--
‫لطفاً اجازه بدید خانم کانوار حرفش رو کامل کنه,
‫ممنون، جناب قاضی,
‫و این خشونت ‫به بخشی از زندگی روزمره‌اش تبدیل شد,
‫شکستگی انگشت، سوختگی دست‌ها،
‫جراحات روی پاهاش، ‫همه اینها ثابت می‌کنه که ذاتاً خشن است,
‫خانم جی، قبلاً هم بهتون گفتم، ‫اون فقط یه آدم خیلی دست و پا چلفتیه,
‫کلی ‫تصادف تو آشپزخونه داشته
‫و همیشه به کابینت‌ها می‌خوره,
‫کابینت‌های آشپزخونه‌تون رو خوب تربیت کردین، آقای سود,
‫اونقدر باهوشن که ‫یه جوری فقط به زن شما آسیب می‌زنن,
‫وقتشه حقیقت رو بپذیری,
‫بگو، تا حالا ‫دست روی زنت بلند کردی؟
‫خانم جی، بین عاشق و معشوق خیلی چیزا پیش میاد,
‫درست، غلط،
‫سوءتفاهم، دعوا، هرج و مرج,
‫اما عشق هیچ‌وقت از بین نمی‌ره,
‫از شما انتظار بیشتری نمی‌ره,
‫سومیا جی، همه چیز رو به دادگاه بگو,
‫روز جشن هولی چی شد؟
‫بعد از جشن هولی،
‫دروو منو برای پاراگلایدر سواری به دره برد,
‫اون روز خیلی خوشحال بودم,
‫فکر می‌کردم که بالاخره ‫داریم یه شروع تازه می‌کنیم,
‫اما بعدش،
‫بحث بچه دار شدن رو پیش کشیدم
‫و اون وسط آسمون شروع کرد به بحث کردن,
‫و بعد یهو، ‫دروو کمربندم رو باز کرد,
‫- سومیا! ‫- کمک!
‫- چه مزخرفاتی! داره دروغ میگه, ‫- بذارید حرفش رو کامل کنه، آقای سود,
‫سومیا جی، روزی که شما رو از پله‌های خونه‌تون ‫هل داد پایین،
‫سر بچه دار شدن دعوا کردین؟
‫بله، خانم,
‫اون خیلی وقت‌ها سومیا رو کتک می‌زد,
‫چرا قبلاً ازش شکایت نکردی؟
‫خب، یه موضوع خصوصی بین خودشون بود,
‫سر هر چیز کوچیکی گیر میداد, همیشه,
‫- یه بار بادام زمینی ریخت تو پوها و,,, ‫- خانم، من به بادام زمینی آلرژی دارم,
‫و اون از آلرژی من خبر داشت,
‫با این حال خیلی بیخیال بود, ‫هر کسی بود عصبانی میشد,
‫آقای درو، دیوان عالی کشور تا به امروز ‫حتی یه حکم هم صادر نکرده
‫که به درو سود اجازه بده هر وقت ‫عصبانی شد هر کاری دلش خواست بکنه,
‫همه میدونن که پدرت وزیرِ,
‫بدبختانه، حتی اون هم نتونسته همچین ‫قانونی رو تصویب کنه,
‫خانم، پای پدرمو وسط نکشید,
‫من فقط اون روز دستشو پیچوندم,
‫اگه اون با همچین مسئله‌ای روبرو میشد، ‫فکشو میشکست,
‫میخوای بدونی قتل چیه، درسته؟
‫بهت میگم,
‫یه همسایه داشتیم به اسم آقای هودا,
‫عروسشو زنده زنده آتیش زد، ‫جلوی همه، تو روز روشن،
‫در حالی که همه داشتن تماشا میکردن,
‫این یعنی قتل,
‫در واقع، پدر و مادر دختره ‫اومدن پیش ما برای کمک,
‫و ما واقعاً بهشون کمک کردیم,
‫چون ما به زن‌ها احترام میذاریم, من به زن‌ها احترام میذارم,
‫سوال دیگه‌ای ندارم، جناب قاضی,
‫آقای کومار، شما چیزی برای گفتن دارید؟
‫جناب قاضی,,,
‫بله، موکلم مشکل کنترل خشم داره,
‫چیزایی مثل سیلی زدن به کسی ‫یا پیچوندن دست،
‫همه این اتفاقات کوچیک و بی‌اهمیت ‫تو هر خونه‌ای پیش میاد,
‫درسته نیست، نباید اتفاق بیفته,
‫اما اتفاق میفته,
‫و به همین دلیله که اینا ‫کاملاً مسائل خصوصین,
‫حالا بیاید روی مسئله اصلی تمرکز کنیم,
‫اتهام "تلاش برای قتل",
‫جناب قاضی، در حال حاضر، ‫مهمه که به این واقعیت توجه کنیم
‫که موکلم هیچ آسیب یا صدمه جدی‌ای ‫به خانم سومیا وارد نکرده و قصدش رو هم نداشته,
‫اون پاش لیز خورد و از پله‌ها افتاد,
‫و موکلم وقتی با هم پاراگلایدر سواری ‫میرفتن، سعی نکرد هلش بده و بکشتش,
‫و وقتی که رفتن پاراگلایدینگ نه موکل من سعی کرد که اونو هل بده و نه اونو بکشه
‫به همین دلیله، جناب قاضی،
‫این اتهام "تلاش برای قتل" ‫کاملاً بی‌اساسه,
‫و بقیه جراحات چی؟
‫آخه خانم، شما سرتقانه اصرار داشتید ‫که براش دردسر درست کنید,
‫"شکایت کن! اتهام بزن,"
‫اما خانم سومیا از شکایت علیه شوهرش ‫خودداری کرد,
‫چرا؟ چون ته دلش میدونست که
‫این نه پرونده خشونت خانگی بود
‫نه پرونده تلاش برای قتل,
‫اگه اینطور بود، جناب قاضی، سومیا سود ‫حتماً شکایت میکرد,
‫جناب قاضی، مدارکی که میخوام ‫به دادگاه ارائه بدم
‫همه چیز رو عوض میکنه,
‫و ثابت میکنه که این پرونده علیه موکلم
‫بی‌اساسه,
‫چون سلامت روان خانم سومیا ‫کاملاً ناپایدار بوده,
‫اینم نسخه‌ها و قرص‌هاش,
‫آقای سود، لطفاً بیاید جلو و ‫به دادگاه بگید,,,
‫درباره مشکلات روانی همسرتون,
‫خب، راستش رو بخواید، ‫نمیخواستم این موضوع فاش بشه,
‫چی؟
‫اینکه سومیا از نظر روانی ناپایداره,
‫من بعد از ازدواج متوجه این موضوع شدم,
‫اون افسردگی شدید داره,
‫همیشه داره براش دارو مصرف میکنه,
‫علائم واضحی داره، مثل گریه بی‌دلیل، ‫جیغ زدن،
‫سر هم کردن داستان‌های عجیب، ‫توهم، فوبیا،
‫ترس از ارتفاع، افکار خودکشی,
‫جناب قاضی، من خسته شدم از اینکه ‫هر روز با این موضوع دست و پنجه نرم کنم,
‫زندگی من جهنمه!
‫و این چیز جدیدی نیست,
‫از هشت سالگیش اینطوریه،
‫از وقتی مادرشو از دست داد,
‫بگید بهم، جناب قاضی،
‫چرا مردم همیشه فرض میکنن ‫زن بی‌گناهه؟
‫ما چی؟ مردها هم دارن زجر میکشن,
‫سومیا، من واقعاً میخواستم ‫ازت مراقبت کنم,
‫میخواستم یه شوهر خوب باشم,
‫اما متاسفم,
‫جناب قاضی,
‫دادگاه اظهارات امروز رو شنید,
‫جلسه هفته آینده از سر گرفته میشه,
‫شما باید فردا به دادگاه بیایید, ‫اینم ابلاغیه رسمی,
‫میخوام شاهد بعدی‌مو احضار کنم، ‫شایلی پوندر، بیا جایگاه شاهد,
‫می‌دونستی که ‫درُو ساومیا رو کتک می‌زد؟
‫نه، نمیدونم,
‫اممم، مطمئن نیستم,
‫و هیچ‌وقت سعی نکردی ‫جلوشو بگیری؟
‫نه!
‫چون من هیچ‌وقت چیزی ندیدم ‫و سومیا هم چیزی بهم نگفت,
‫اصلاً، چرا باید دخالت می‌کردم ‫بینشون؟
‫"دخالت؟"
‫شاید چیزی بهت نگفته
‫چون تو و درو ‫با هم بودین؟
‫قبل از ازدواجشون، آره,
‫پس از این رابطه ناراضی بودی,
‫اعتراض!
‫حدس و گمانه,
‫جناب قاضی، این سوالات انگیزه پشت این ‫اقدام به قتل رو آشکار می‌کنه,
‫نکته اصلی پرونده, رابطه نامشروع,
‫ادامه بدید,
‫ممنون,
‫نمی‌تونستی تحملش کنی، مگه نه؟
‫اینکه خواهر ساده و مهربونت
‫دل درو رو برده ‫و از چنگت درآورده,
‫به خاطر همین، ‫چند روز بعد از عروسی،
‫وقتی دیدی رابطه‌شون داره خراب می‌شه،
‫پا گذاشتی وسط،
‫رفتی تو زندگیشون، حتی تو خونشون,
‫فقط همین نه, ‫دنبالش رفتی و باهاش رابطه شروع کردی,
‫اعتراض!
‫اذیت کردن شاهد,
‫رابطه‌ت با شایلی پوندار
‫بعد از عروسیت دوباره شروع شد؟
‫تمام مکالمات تلفنی‌تون رو داریم,
‫جناب قاضی، من و شایلی ‫قبل از ازدواجم با هم دوست بودیم,
‫اما بعد از عروسی، تحمل سومیا ‫واقعاً برام سخت شده بود,
‫برای کنار اومدن باهاش به کمک نیاز داشتم,
‫به خاطر همین بیشتر با شایلی حرف می‌زدم,
‫خانم کانوار، سوالی دارید؟
‫بله، جناب قاضی,
‫لطفاً به دادگاه بگید ‫در جشن هولی چه اتفاقی افتاد,
‫بعد از جشن هولی، ‫سومیا رو برای پاراگلایدر سواری به دره بردم,
‫یهو، وسط هوا، ‫یه اتفاقی براش افتاد,
‫کمربند ایمنی‌شو باز کرد ‫و شروع کرد به داد و فریاد,
‫در واقع، من باید ازش ‫به جرم اقدام به قتل شکایت کنم,
‫- کنترل رو بهم نمی‌داد, ‫- چرا؟
‫شاید از اینکه من و شایلی ‫دوباره داشتیم به هم نزدیک می‌شدیم، ناراحت بود,
‫شاید می‌خواست عمداً منو تو دردسر بندازه,
‫یعنی جدی جدی داری می‌گی ‫که عمداً کمربندشو باز کرده،
‫و جون خودشو به خطر انداخته ‫که تو رو گناهکار نشون بده؟
‫دقیقاً همین رو گفتم,
‫اون مشکل روانی داره,
‫یادت رفته ‫چی به دادگاه درباره همسرت گفتی؟
‫که همیشه از ارتفاع می‌ترسیده؟
‫و اینکه چیزی از پاراگلایدر سواری نمی‌دونه؟
‫پس چطوری می‌تونسته ‫کمربند خودشو باز کنه؟
‫جناب قاضی، می‌خوام شاهد بعدی رو ‫صدا کنم,
‫کسی که اون روز همه چیز رو ضبط کرده,
‫روز حادثه در «ولی ویو پوینت» چی دیدی؟
‫داشت بلند بلند کمک می‌خواست,
‫و دیدم که ‫کمربند ایمنی‌اش باز بود,
‫و اون… داشت هلش می‌داد,
‫از ماجرا فیلم گرفتم،
‫و بعدش اون رو با مأموران تحقیق ‫به اشتراک گذاشتم,
‫خیلی ترسیده بود، خانم, ‫کمربندش بسته نبود,
‫- وسط هوا معلق بود, ‫- کمک!
‫تمام تلاشش رو کرد که دستشو بگیره، ‫اما اون هی هلش می‌داد,
‫همه دارن دروغ می‌گن,
‫سکوت در دادگاه!
‫جناب قاضی، پرونده کاملاً واضح است,
‫درو سود نمی‌تونه خشمش رو کنترل کنه,
‫از دست همسرش خیلی کلافه بود,
‫دوباره با شایلی برگشته بود,
‫وقتی داشتن پاراگلایدر سواری می‌کردن و سومیا ‫درباره بچه‌دار شدن حرف زد،
‫اونقدر عصبانی شد ‫که سعی کرد سومیا رو وسط هوا بکشه,
‫می‌خواست همه فکر کنن ‫یه تصادف بوده،
‫و آقای سود از شر همسرش خلاص شه,
‫اما به ذهنش نرسیده بود ‫که اون مقاومت کنه,
‫این دفعه مقاومت می‌کرد,
‫برای اطلاع،
‫این اولین بار نیست که درو سود ‫به جرم اقدام به قتل متهم می‌شه,
‫قبلاً یه پرونده علیه این مرد ‫در دادگاه هاریانا تشکیل شده،
‫که توش، ‫کنترلشو از دست داد و وحشی شد,
‫به یه نفر شلیک کرد ‫و بعدش ولش کرد تا بمیره
‫با توجه به همه مدارک و شهادت شهود،
‫دادگاه آقای درو سُود رو گناهکار اعلام می‌کنه،
‫و به ده به علاوه‌ی سه سال زندان محکوم میشه
‫به جرم اقدام به قتل و خشونت خانگی,
‫- چه خاکی تو سرمون کنیم، کومار؟! ‫- قربان، تو دادگاه تجدید نظر درخواست میدیم,
‫اونجا با این زن‌ها طرف میشیم, ‫می‌جنگیم,
‫این پرونده هنوز بسته نشده,
‫- تبریک میگم خانم, ‫- عالیه، عالیه,
‫اینو بگیر داداش, بله,
‫به همه یه تیکه بده,
‫بیاین، بیاین، بیاین، آقا,
‫بفرمایید خانم جی، ‫یه خبر خوب براتون دارم,
‫- برای برنده شدن پرونده؟ ‫- نه، نه، نه، نه,
‫گوپلوتون… بالاخره یه خانواده‌ی ‫مهربون براش پیدا کردیم,
‫کلی بهش محبت می‌کنم خانم جی، ‫و البته کلی هویج هم بهش میدم,
‫ممنون,
‫بیا اینجا عزیزم,
‫خداحافظ خانم!
‫- باشه, ‫- خداحافظ خانم!
‫شما… شما نمیری خونه؟
‫ده دقیقه دیگه,
‫باشه,
‫- من دارم میرم خونه, ‫- آره,
‫بیا، گوپلو عزیزم,
‫دیدی؟ خانم تونست یه پرونده‌ی ‫اینقدر پیچیده رو به این راحتی ببره,
‫مسئله,
‫راستش، حق با اونه,
‫این پرونده یه کم زیادی راحت حل نشد؟
‫نه,
‫شاید،
‫از دیدن چیزی که کاملا واضح بود، غافل شدم,
‫در حین گوش دادن به داستان هیجان‌انگیزش،
‫اونقدر درگیرش شدم
‫که اصل موضوع پرونده رو گم کردم،
‫مدرک، ضبط صدا
‫و شاهد,
‫همه چی,
‫و حتی کوچکترین سرنخی هم نداشتم,
‫همه چی خیلی بی‌نقص برنامه‌ریزی شده بود,
‫اما فقط یه اشتباه کردن,
‫اینکه با افسر اشتباهی در افتادن,
‫ممکنه از من برای برنده شدن این پرونده استفاده کرده باشن،
‫اما نمی‌دونن که من تا چه حد
‫برای کشف کردن عمیق‌ترین رازهاشون ‫و پیدا کردن مدرک علیهشون پیش میرم,
‫خانم جی، همینطوری می‌پرسم،
‫دقیقا دو ساعته اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫- دارم می‌فهمم, ‫- چی رو؟
‫طرز فکرشون رو,
‫چیزی فهمیدی؟
‫- یه چیزی درست نیست, ‫- ها؟
‫راث میدان چقدر از اینجا فاصله داره؟
‫حدود پنج دقیقه، کمتر یا بیشتر,
‫و ولی ویو پوینت؟
‫اون پایین‌تره, از اون طرف, ‫حدود ده دقیقه‌ای میشه,
‫کاتوک,
‫می‌خوام تمام فیلم‌های دوربین مداربسته‌ی ‫روز جشن هولی رو داشته باشم,
‫البته,
‫از اطراف خونشون،
‫نزدیک راث میدان،
‫کوچه‌های پشت مغازه‌شون، همه جا,
‫هر کوچه‌ی کوچیکی که ‫به سمت ولی ویو پوینت میره,
‫راستش خانم، ما بیشتر ‫نقاط شهر رو بررسی کردیم,
‫اما حتما پیداش می‌کنیم,
‫هرچی که دنبالشین رو پیدا می‌کنیم,
‫بهتون قول میدم,
‫این چیزا آدمو می‌کشن,
‫بردار,
‫راستشو بگو,
‫درو واقعا با سومیا بدرفتاری می‌کرد؟
‫تو که حقیقت رو می‌دونستی، درسته؟ ‫اینکه خواهرت یه ملکه‌ی درامه,
‫ها؟ برای همینه که تو هیچ‌وقت ‫تو این ماجرا ازش حمایت نکردی,
‫چون از اول می‌دونستی که اون یه دروغگوعه,
‫ها؟
‫به نظرم درو راست می‌گفت,
‫- اینکه سومیا بوده که سعی کرده بکشتش, ‫- نه, اون هیچ‌وقت همچین کاری نمی‌کنه,
‫اون هیچ‌وقت چیزی بهم نگفت، ‫اما فکر کنم درو کتکش می‌زده,
‫فقط اینو می‌دونم که سومیا ‫ممکنه به خودش آسیب بزنه،
‫اما هیچ‌وقت به کس دیگه‌ای آسیب نمی‌زنه,
‫از همون اول شک داشتم,
‫که تو در واقع یه خواهر خوبی هستی,
‫خوش گذشت!
‫یه زوج آسمونی,
‫یه بچه یتیم و یه بیچاره,
‫این دوقلوها منو گول زدن
‫و یه پرونده‌ی خشونت خانگی رو ‫تبدیل به قصد به قتل کردن,
‫به جای سه سال، ‫کاری کردن ۱۳ سال بره زندان,
‫نمی‌ذارم قسر در برن,
‫این یه شبکه از هزارتا دروغه, ‫فقط باید یه سرنخ پیدا کنم,
‫اگه فقط بتونم یه چیزی رو بفهمم,
‫فکر کن، وی‌جی,
‫تمام حقیقت‌هاشون، ‫دروغ‌هاشون، همه‌ی فریب‌هاشون
‫جلوی چشماته,
‫فقط باید ببینی‌ش,
‫یادتون نره خانم، ‫شما که پرونده رو بردید,
‫بهت نگفتم؟ ‫تخصص من گیر کردن تو اینجور چیزاهاست,
‫چیه؟
‫کار درست رو کردیم؟
‫تو بگو,
‫نظرت چیه، شایلی؟
‫هیس!
‫هر کاری دلت می‌خواد بکن!
‫می‌خواستم برم، ‫ولی یه حسی بهم گفت یه چیزی درست نیست,
‫برای همین برگشتم,
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بهم نشون بده,
‫مگه خل شدی؟ ‫چت شده؟
‫سومیا!
‫همه‌ش تقصیر منه, نتونستم نجاتش بدم,
‫اون شب مامان رو کشت,
‫نتونستم نجاتش بدم, همه‌ش تقصیر منه,
‫بابا باید می‌رفت زندان, ‫همه‌ش تقصیر منه, همه‌ش تقصیر منه,
‫سومیا؟
‫بابا باید می‌رفت زندان,
‫اون شب مامان رو کشت, ‫نتونستم نجاتش بدم,
‫درُوو هم نمی‌ره زندان, ‫اونم مجازات نمی‌شه,
‫می‌خواد منو بکشه، نه؟ هان؟
‫درُوو قسر در می‌ره, ‫می‌خواد منو بکشه,
‫- من… من… من دارم می‌میرم, ‫- هیچیت نمی‌شه,
‫با من بیا,
‫همین الان وسایلت رو جمع کن,
‫دیگه لازم نیست با ‫درُوو زندگی کنی، باشه؟
‫یالا, بریم,
‫اما من دو تا دختر دارم,
‫دو تا دختر کوچولو,
‫نمی‌تونم همین‌جوری ولشون کنم و برم,
‫می‌خوای ببینی‌شون؟
‫سومیا و شایلی,
‫من دو تا دختر دارم,
‫نمی‌تونم همین‌جوری ولشون کنم و برم,
‫هنوز خیلی کوچیکن,
‫چطور می‌تونم ولشون کنم و برم؟ ‫نمی‌تونم ولشون کنم و برم,
‫باید اینجا بمونم, ‫نمی‌تونم این خونه رو ترک کنم,
‫اما درُوو می‌خواد منو بکشه,
‫درُوو می‌خواد منو بکشه، ‫و مجازات هم نمی‌شه,
‫مجازات نمی‌شه, ‫مجازات نمی‌شه,
‫می‌خواد منو بکشه,
‫مجازات نمی‌شه,
‫درُوو مجازات نمی‌شه, ‫همه‌ش تقصیر منه,
‫همه‌ش تقصیر منه! همه‌ش تقصیر منه!
‫- همه‌ش تقصیر منه, ‫- سومیا! سومیا!
‫سومیا! سومیا!
‫همه‌ش تقصیر منه,
‫به من نگاه کن,
‫به من نگاه کن, به من نگاه کن,
‫تقصیر تو نیست، باشه؟
‫هیچی نمی‌شه, من پیشتم,
‫درُوو تاوانش رو پس می‌ده,
‫ما مطمئن می‌شیم که تاوانش رو پس بده, هان؟ باشه؟
‫اما اون می‌گه ‫که آدم خفن و قدرتمندیه، هان؟
‫اما هر از گاهی، ‫حتی خفن‌ترین و قدرتمندترین آدما هم له و لورده می‌شن,
‫تو ماهابهاراتا،
‫کریشنا از ارجون خواست ‫که بره بجنگه…
‫با افتخار و به وظیفه‌ش عمل کنه,
‫لعنتی! برگشته!
‫- بدون وکیلم حرف نمی‌زنم, ‫- هی! بشین,
‫آروم باش,
‫هممم,
‫حالا همه چیز رو بگو,
‫صبح روز تصادف ‫چی شد؟
‫جفتتون مهمونی هولی رو ترک کردید ‫و مستقیم رفتید ولی ویو پوینت؟
‫یا جای دیگه ای رفتی؟
‫چرا ماشینتو نزدیک بازار دیدم ‫در حالی که اون مسیر به سمت دره نیست؟
‫سومیا اسپریشو تو مغازه جا گذاشته بود,
‫وایسادیم که برش داریم, ‫من چند دقیقه ای بیرون بودم,
‫… همیشه از ارتفاع می‌ترسیده؟
‫و اینکه هیچی از پاراگلایدر سواری نمی‌دونه؟
‫پس چطوری می‌تونسته ‫کمربند خودشو باز کنه؟
‫برمی‌گردم,
‫هی!
‫کمک! کمک!
‫- کمک! ‫- زده به سرت؟
‫- کمک! ‫- خل شدی؟
‫- کمکم کن، لطفا, کمک! ‫- سومیا!
‫همیشه می‌دونستم یه کم خل و چلی,
‫چیزایی که باید به دادگاه می‌گفتی رو ‫هیچ‌وقت نگفتی,
‫پسر جذابی,
‫همین‌جا بمون,
‫ممکنه قبل از آزمایش‌های پزشکیشون ‫تنهاشون گذاشته باشی؟
‫نه خانم، هر دوشون همینجا بودن, ‫درست روبروی من,
‫بله خانم، ‫هر دوشون رفتن دستشویی,
‫اما من باهاشون رفتم اونجا,
‫هر دو با هم رفتن؟
‫بله خانم, ‫جفتشون جلوی من رفتن داخل,
‫پس دوباره تو کلانتری ‫جاشونو با هم عوض کردن
‫تا از هر مشکلی با گزارش‌های پزشکی ‫و DNA جلوگیری کنن,
‫عالیه!
‫یه چند پیک دیگه واسه خودتون بریزید, ‫باور کنین، بهش نیاز دارین,
‫چه بازی زیرکانه‌ای ‫شما سه تا بازی کردین!
‫تو مغازه جاشونو عوض کردین ‫و تو کلانتری دوباره برگشتین سر جای اولتون,
‫و این پیرزن، ‫چه نمایش فوق‌العاده‌ای راه انداخت,
‫"من مدرک رو میارم, من مدرک رو میارم,"
‫ها؟
‫از دادگاه می‌خوام این پرونده رو دوباره باز کنه,
‫و مطمئن می‌شم ‫بابت کاری که کردین تاوانشو بدین,
‫خانم، خانم، ‫لطفا به حرفم گوش کنین, خا… خانم,
‫بهم دست نزن!
‫به برادر خودم رحم نکردم,
‫چرا باید با تو، ‫خواهرت و اون پیرزن راه بیام؟
‫خوب می‌دونی که درُو ‫دیر یا زود سومیا رو می‌کشت,
‫اون به هر کاری قادره,
‫از ما چی می‌خواستی؟ ‫منتظر می‌موندیم اونو بکشه؟
‫و بعد بریم دادگاه واسه عدالت؟
‫خانم، اون قطعا ‫تلاش برای قتل بود,
‫و حتی شما هم می‌دونید که اون لیاقت ‫اون ۱۳ سالی که واسه این کار گرفت رو داره,
‫و به هر حال، عدالت چیه؟
‫کورکورانه از قانون پیروی کردن؟ ‫مهم نیست چی بشه؟
‫می‌دونی ‫درُو خیلی وقت پیش به مادربزرگ گفت
‫که به راحتی به همه ثابت می‌کنه ‫که سومیا دیوونه‌اس,
‫و تقریبا هم تو دادگاه این کارو کرد, ‫خودت دیدی,
‫واقعیت اینه که ما نمی‌تونستیم ‫هیچ کاری بکنیم،
‫چون همه چیز ‫پشت درهای بسته اتفاق افتاد,
‫و به همین دلیله که مجبور شدیم ‫یه کاری رو تو فضای باز انجام بدیم،
‫جلوی همه,
‫چون دادگاه فقط به مدرک نیاز داره,
‫و من باید اون عوضی رو ‫به خاطر کاری که با خواهرم کرد، گیر می‌آوردم,
‫من فقط کاری رو کردم که فکر می‌کردم ‫درسته,
‫حالا ازت می‌خوام کاری رو بکنی ‫که فکر می‌کنی درسته,
‫پرونده امروز، درخواست تجدیدنظر ‫ثبت شده توسط خانم ویدیا جیوتی هست
‫برای بازگشایی پرونده درُو سود علیه ‫ایالت اوتاراکند و دیگران,
‫خانم جیوتی، ‫افسر تحقیقات سابق،
‫مدارک جدیدی ارائه داده ‫که بررسی مجدد رو ضروری می‌کنه,
‫دادگاه درخواست ایشون ‫برای جلسه فوری رو پذیرفته,
‫همه بلند شید,
‫می‌تونیم دادرسی رو شروع کنیم,
‫جناب قاضی,
‫من گناهکارم,
‫اگه چیزی می‌خواین بگین، ‫برین جایگاه شهود,
‫من در مرگ مادرم ‫گناهکارم,
‫عزیزم، ‫تو و من یک روحیم، یک زندگی
‫عزیزم، تو و من ‫یک روحیم، یک زندگی
‫تو شاهد منی، هویت منی
‫عزیزم، تو و من ‫یک روحیم، یک زندگی…
‫وقتی که ‫خشونت خانگی تو هر خونه‌ای هست،
‫آیا فقط مرد مقصره؟ نه,
‫کسایی که می‌بینن ‫و هنوز سکوت می‌کنن
‫به همین اندازه گناهکارن,
‫خواهش می‌کنم… خواهش می‌کنم…
‫عزیزم
‫پدرم… ‫… تنها کسی نبود که مادرم رو کشت
‫داستان عشق ما
‫همه می‌دونن…
‫سومیا، دخترم، ‫چیزی دیدی؟
‫خط‌های روی دستت ‫دعاهای روی لبت…
‫عموم هم گناهکار بود,
‫منم همینطور,
‫هیس!
‫عزیزم، ‫من و تو یه روحیم، یه جونیم
‫تو شاهد منی، هویت منی
‫عزیزم، ‫من و تو یه روحیم، یه جونیم…
‫باید اون روز ‫حرف می‌زدم,
‫اما حرف زدن، یه جا وامیستادن،
‫برای حق جنگیدن، ‫خیلی شجاعت می‌خواد,
‫و این نوع شجاعت ‫خیلی سخت پیدا می‌شه,
‫از هرکسی برنمیاد,
‫مادرم نتونست این کارو بکنه,
‫اما خواهرم سومیا پاش وایساد ‫و من بهش افتخار می‌کنم,
‫می‌دونم که لجباز و بدعنق بودم ‫و براش مشکل درست کردم,
‫خیلی متاسفم,
‫هیچ وقت این شجاعت رو از دست نده,
‫خانم کانوار، بدون اینکه ‫وقت دادگاه رو بیشتر بگیرین،
‫لطفا مدارک جدیدی که پیدا کردین رو
‫ارائه بدین که می‌خواین دادگاه ‫بررسی‌شون کنه تا به درخواست تجدیدنظرتون رسیدگی بشه,
‫بله، جناب قاضی,
‫جناب قاضی،
‫آموزش ما بهمون یاد داده ‫که حقیقت و مدارک تعیین می‌کنن
‫کی مستحق مجازاته ‫و کی بی‌گناهه,
‫و همچنین مدت و شدت ‫مجازات چقدر باید باشه,
‫اما وقتی حقیقت ‫و مدارک، درست و غلط
‫با هم تضاد دارن
‫ما باید چیکار کنیم؟
‫طرف کی رو بگیریم؟
‫حرف قانون؟
‫یا روح قانون؟
‫این پرونده قطعا ‫یه درس مهم بهم یاد داد,
‫وقتی یه زن خشونت خانگی می‌بینه، ‫فقط به خودش آسیب نمی‌رسه,
‫کل خانواده آسیب می‌بینه,
‫و تقریبا همیشه…
‫بچه‌هاش بیشترین ضربه رو می‌خورن,
‫یه نسل کامل آسیب می‌بینه,
‫بنابراین، درخواست بازگشایی ‫این پرونده رو پس می‌گیرم,
‫و از دادگاه عذرخواهی می‌کنم,
‫متاسفم، جناب قاضی,
‫داری شوخی می‌کنی!
‫مغزت رو از دست دادی؟
‫تو کی هستی که ‫درخواست تجدیدنظر رو پس می‌گیری؟
‫برو به درک با اون یونیفرمت,
‫داستان عشق ما
‫همه می‌دونن ‫همه می‌دونن
‫یاد ما
‫هیچوقت فراموش نکن، هیچوقت فراموش نکن
‫خط‌های روی دستت ‫دعاهای روی لبت
‫ما با هم خواهیم بود، ‫خدایا، برای همیشه
‫عزیزم، من و تو ‫یه روحیم، یه جونیم
‫عزیزم، من و تو ‫یه روحیم، یه جونیم…
‫شاید بالاخره عدالت اجرا شد,
‫گیر افتاده بین روح و حرف قانون،
‫این دفعه، انتخاب کردم ‫که راه مادرم رو برم,
‫یه شکایت داریم,
‫صدای کتک خوردن یه نفر ‫از خونه‌تون میومده,
‫- همه چی خوبه؟ ‫- بله، بله، خانم, همه چی خوبه,
‫به هر حال، این یه مسئله‌ی خانوادگیه,
‫بیا، درو ببند و بیا تو,
‫این یه مسئله‌ی خانوادگی نیست, ‫یه مسئله‌ی جناییه,
‫امیدوارم از دیدن این فیلم لذت برده باشید