مسترمووي - دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .::MrMovie::.
.به خاطر دود معذرت می‌خوام - .اشکالی نداره -
.طوری نیست
.خیلی‌خب، یه کم سرعت میدم به کارم
.بیا از اول شروع کنیم
.شاید بهتر باشه - .باشه
.وقتی دستگیرت کردن، وضعیتت خوب نبوده
چهل و یک خشاب گلوله داشتی ،و یه تفنگ مگنوم 357 تو اتاقت بوده
.و به خاطر دزدی، تو آزادی مشروط بودی
این یکی فرق داره؟
.نه، منظورم اینه که کلاً یه مسئله دیگه‌س
...خیلی از آدما میگن
.من بیرون از زندان آدم مقدسی نبودم
.در عین حال، اونقدرا هم شرور نبودم
...ولی کارایی که بیرون زندان کردم، این مسئله رو
...توجیه نمی‌کنه که یه نفر رو به جرم قتلی که مرتکب نشده
.تو زندان بندازن
.واقعاً توجیه نمی‌کنه
گروه اسکرین چنل تقدیم می‌کند
‫کانال تلگرامی: ‫ScreeningChannel@ ‫ارائه‌ دهنده‌ی آثار نایاب سینمای جهان
«چول سو لی را آزاد کنید»
«سال 1973 - سانفرانسیسکو، محله چینی‌ها»
،اون موقع
.یکی دو ماه به تولد بیست و یک سالگیم مونده بود
،یه جوون ولگرد خیابونی بودم
.حتی نمی‌فهمیدم چه موقع از روزه
.و تو محله چینی‌ها زندگی می‌کردم
،اطراف خیابون جکسون چرخ می‌زدم
،همین‌طور اتاق بیلیارد
.که یه جای محبوب واسه خلافکارای خیابونی محله چینی‌ها بود
.اما یه بارم اذیتم نکردن
.چون شخصیت آرومی داشتم
.اغلب حس می‌کردم تو محله‌ی چینی‌ها، یه کره‌ای تنهام
،اولین باری که چول سو لی رو دیدم .همیشه لبخند به لب داشت
«رانکو یامادا - دوست» .فکر کنم به ما لبخند زد
.همیشه لبخند می‌زد
،اون موقع
،خواهر بزرگ‌ترم .داخل مغازه مرواریدفروشی کار می‌کرد
،هربار که می‌خواست یه صدف رو باز کنه
چول سو کنارش وایمیستاد تا .باز شدن صدف و پیدا شدن مروارید رو ببینه
.و در موردش سوال می‌پرسید
از کجا می‌دونی داخلش مرواریده؟
یا چه مرواریدی از توش میاد بیرون؟
.و انقدر اونجا می‌موند و می‌موند تا مغازه تعطیل بشه
...خواهرم حس می‌کرد چول سو لی تنهاست
،و بهش می‌گفت
«می‌خوای بیای خونه ما شام بخوریم؟» .و اونم می‌گفت باشه
.اون با خیلیا آشنا بود
،ولی همیشه تنها کره‌ای جمع بود
...و بنابراین همه می‌گفتن
«یارو کره‌ایه رو میگی؟»
.و باهاش دوست بودیم
.بعضی وقتا بعد از محل کار می‌رفتیم با هم غذا می‌خوردیم
یه بار ازم خواست با هم بریم ...پیش افسر عفو مشروطش
:و گفت
،اگه یه دختر ژاپنی مهربون رو با خودم ببرم» ...بعد پیش خودشون فکر می‌کنن
چه دوستای خوبی دارم «.نظرشون نسبت بهم بهتر میشه
.به خاطر دزدی عفو مشروط خورده بودم
،از وقتی بچه بودم و از کره اومده بودم اینجا
،خوشم نمیومد تو خونه بمونم
.به خاطر همین هم زیاد می‌رفتم بیرون
وقتی بیرون باشی، می‌خوای غذا چی بخوری؟
،مجبوری یه چیزی بدزدی یه کاری بکنی، درسته؟
.تا سال 1973 دست به کارای عجیبی می‌زدم
...بعضی وقتا به عنوان یه جارچی واسه یه کلوب استریپ
.تو برادوی کار می‌کردم
...جارچی کسی بود که جلوی کلوب‌های شبانه می‌ایستاد
.و سعی می‌کرد مشتری جذب کنه
.یه بار مدیر اونجا تفنگش رو بهم نشون داد
.اولین باری بود که یه تفنگ دستم گرفته بودم
.ازش خواستم تفنگش رو بهم قرض بده
...برگشتم خونه‌م و چخماقش رو عقب و جلو کردم
...باهاش ور می‌رفتم
«اتفاق مشکوک» .بعد یه دفعه اشتباهی به دیوار شلیک کردم
«جای گلوله بر روی دیوار» «چول سو لی»
.پنج روز بعد دستگیر شدم
،ولی وقتی بهم گفتن به جرم قتل دستگیر شدم
.درک نمی‌کردم دارن چی می‌گن
.من از قضیه قتل هیچ اطلاعی نداشتم
«سوم ژوئن سال 1973»
...ییپ یی تاک به ضرب گلوله و به سبک اعدام
.در مقابل دیدگان صدها شاهد کشته شد
...تیراندازی حوالی ساعت 7:30 بعدازظهر
.در تقاطع پسیفیک و خیابان گرنت اتفاق افتاد
شاهدین گفتن که به قربانی توسط ...یک مرد چینی که بیست و چند ساله بوده
.از پشت سر شلیک شده
...گفتن گلوله‌ای که به دیوار
.از تفنگی که آلت قتاله بوده، شلیک شده بوده
«کالیبر 38، تفنگ اسمیت و وسون»
«فرانک فالزون - اداره پلیس سان‌فرانسیسکو» ...در نهایت سه شاهد آقای لی رو
.به عنوان مجرم تایید کردن
...این قضیه به خاطر این بوده که مقتول
.از گروه خلافکار خودش ده هزار دلار دزدیده بود
«ترسش از کشته شدن به حقیقت پیوست»
....و اونا آقای لی رو استخدام کردن تا یکی از اعضای خودشون رو
.به خاطر دزدی به قتل برسونه
...وقتی فهمیدم چول سو
،به جرم قتل در محله چینی‌ها دستگیر شده .شوکه شدم
تو محله چینی‌ها، مردم می‌دونستن که .قتل کار اون کره‌ایه نبوده
،من یه کره‌ای هستم .و با چینیا فرق دارم
...و احساس کردم در نهایت
،چیزی که یه سوءتفاهم هست
.به مرور زمان برطرف می‌شه
«هیئت‌منصفه رای گناهکار را برای مظنون قتل محله‌چینی‌ها صادر کردند»
شخص کره‌ای محکوم به قتل در سان‌فرانسیسکو» «.به حبس ابد محکوم شد
...من به خاطر جرمی که مرتکب نشده بودم
.به حبس ابد محکوم شدم
.سفر آرومی بود
...یه جوری بیرون رو نگاه می‌کردم که انگار
.این آخرین باری بود که اون منظره رو می‌دیدم
،از رادیو یه صدای آهنگ میومد که خیلی صداش کم بود
...و یه آهنگی پخش می‌شد که هنوز
:یادمه چی بود
«ترانه «تو هنوز جوونی .از گروه برج قدرت
،احساس پیری می‌کردم
.انگار که زندگی در 21 سالگی واسم تموم شده بود
«موسسه فنی حرفه‌ای دوول»
،به محض اینکه به زندان رسیدم
.برای اولین بار جستجوی بدنی شدم
.سرت رو بیار پایین
.خیلی‌خب، دستات رو ببر بالا
.بالاتر
.پاهات رو باز کن
.خیلی‌خب، حالا ازت می‌خوام خم بشی
،هرچقدر هم که محکومین این روال رو تکرار کنن
...باز هم واسه‌شون تحقیر و چنین رفتار غیرانسانی‌ای
.عادی نمیشه
.همین موضوع باعث ایجاد آتیشی در درونمون شد
،این‌ها اعضای باندهای زندانی هستن
...اونا به قدری خشن هستن که زندان حداکثر تدابیر امنیتی رو
....برای باندهای دیگه ترتیب داده
...تا جلوی حملاتشون رو به همدیگه بگیرن
.و اجازه ندن اعضای همدیگه رو شکار کنن
...من وارد یکی از خشن‌ترین زندان‌های کالیفرنیا شدم
اون هم زمانی که تمام باندهای داخل زندان .با هم سر جنگ داشتن
.«لقب اون زندان رو گذاشته بودن «مدرسه گلادیاتوری
،ظرف کمتر از یک سال
.شاهد شکسته شدن سر یکی از زندانی‌ها بودم
.یه نفر هم روی صندلی وزنه‌زنی کشته شد
،و یکی از زندانیا در فضای باز .بیست و چهار بار چاقو خورد
.همچین سوالی یه دفعه همه فکر و ذکرم رو درگیر کرد
،اینکه چطور من
،به عنوان یه مجرم آسیایی تنها و خام
از این قضیه جون سالم به در ببرم؟
«هشدار» «از دست زدن به در ورودی خودداری کنید»
.من اولین قانون بقا تو زندان رو در پیش گرفتم
.اینکه ترسم رو نشون ندم
.اون اشتباه، دیگه خیلی بزرگ بود
چیـــ...؟
می‌خوای چیکارش کنی؟
،و با خودم گفتم
...می‌خوام از اون وکیلا بشم»
«.که همچین پرونده‌هایی رو قبول می‌کنن
،تو اون موقعیت
.تنها کاری که از دستم برمیومد این بود که مثل دوست کنارش باشم
«،رانکو عزیز»
«.زیباترین و بهترین دوستم»
«.به هیچ‌کس مثل تو اعتماد ندارم»
«.تو چیزی بیشتر از یه دوست واسم هستی»
.کم‌کم بهش احساس پیدا کردم
.ولی اون همچین حسی بهم نداشت
.ممکن بود به خاطر این قضیه رابطه‌ش رو قطع کنه
.ولی قطع نکرد
...در عوض، واکنش رانکو به این قضیه در تمام این سال‌ها
نشون می‌داد که هدف اصلیش اینه که .عدالت رو برقرار کنه
،درسته رابطه شخصی با هم نداشتیم
ولی دوستی با رانکو تو دنیای تاریک من .حکم روشنایی رو واسم داشت
«سال 1977 - بعد از چهار سال حبس»
!صبح‌بخیر خوانندگان اتحادیه ساکرامنتو
.مردم خوبم، خبرای خوبی دارم
،مردم کی دبلیو لی رو دوست دارن
،خبرنگار تحقیقاتی‌ای که برنده جایزه شده
،کی دبلیو لی، می‌گرده، تحقیق می‌کنه
.با بوروکراسی مقابله و به دنبال کشف ناشناخته‌هاست
!نوشته‌های کی دبلیو لی رو بخونید
«کی دبلیو لی - خبرنگار تحقیقاتی»
.این رو از یه مشاور مواد مخدر در محله چینی‌ها یاد گرفتم
،همیشه می‌گفت
هی، باعث شرمساریه که واسه اون» «.پسر کره‌ایه پاپوش دوختن
.داشتم پرونده‌ای رو می‌خوندم که واسه 4 سال قبل بود
.ولی هیچ نتیجه‌ای دستگیرم نمی‌شد
،من یه خبرنگار تحقیقاتی هستم
.و یه چیز مشکوک پیدا کنم، دنبالش میرم
،مدام سوابق دادگاه رو مرور می‌کردم
.و انگار همه چیز واسم عجیب بود
«گزارش‌های رسمی‌ دادگاه»
...افسری که تو جایگاه ایستاده بود
...و چول سو لی رو
:به عنوان کسی که دستگیر کرده بود، شناخت و گفت
«اوناهاش، همون چینیه‌س»
و به چول سو لی که پشت میز مخصوص متهم .نشسته بود، اشاره می‌کرد
.به یه کره‌ای گفته بود چینی
،هر کسی که یه ذره از فرهنگ آسیایی سردربیاره
.این قضیه رو عجیب می‌دونه
«قتل در گروه تبهکاری: همچنان ناتمام باقی مانده»
...یکی از جوونای چینی تفنگ داشت
.و چندین گلوله به یه جوون چینی شلیک کرد
...یه آدم 60 ساله جلوی آپارتمانش که روبروی یه مدرسه بود
.توسط یه نوجوون شرقی به قتل رسید
...قتل در محله چینی‌ها
.شامل جوونای زیادی می‌شد
،قتل‌ها توسط گروه‌های تبهکار انجام می‌شد
...افراد رو خفه می‌کردن
.و دست و پا بسته به داخل خلیج مینداختن
.آدما رو وسط خیابون می‌کشتن
،ترس از باندهای خلافکار باعث می‌شد خیلی از مغازه‌دار‌ها
.شب‌ها زودتر از موعد مغازه رو تعطیل کنن
.تو خیابون گرنت خبری از بومی‌ها و توریست‌ها نبود
،محله چینی‌ها در سان‌فرانسیسکو یه محله توریستی محسوب میشه
.و ده دوازده‌تا قتل حل نشده رخ داده بود
.و شهردار الیوتو واقعاً پلیس رو تحت فشار گذاشته بود
،همیشه اولویت‌هایی وجود داره
.و در حال حاضر اولویت ما محله چینی‌هاست
.لازم نیست نابغه باشی تا بفهمی کجای قضیه می‌لنگه
.چینی‌ها، ژاپنی‌ها و کره‌ای‌ها، همه شبیه هم هستن
،همچین قضیه‌ای روی این پسر خیابون اثر گذاشته
،نه گروهی بهش گیر داده بود ،نه گروهی ازش دفاع کرده بود
.اون یه آدم تک و تنها بود
«موسسه فنی حرفه‌ای دوول یا دی‌وی‌آی»
...چطوری یه آسیایی می‌تونه
،تو یه زندان مثل دی‌وی‌آی که توسط تبهکارای زندان اداره میشه
دووم بیاره؟
،بقای یه آسیایی تو زندان
...بیشتر به این بستگی داره
.که از خشونت دوری کنه، نه اینکه دست به خشونت بزنه
ولی طوری نباشه که در مواقع لزوم .از اعمال خشونت بترسه
دوتا از باندهای زندان .سر کسی که بازی‌های پوکر رو اداره می‌کرد، دعوا داشتن
.من با هردوتا باند دوست بودم
...ولی باند سفیدپوستا خوششون نمیومد که من
.با باند مکزیکی‌ها همکاری می‌کردم
.حاضر نبودم طرف یه کدومشون رو بگیرم
...و خیلی زود فهمیدم
.که سفیدپوستا به خونم تشنه‌ن
«هشت اکتبر 1977»
،تو دنیای زندان
...یه کد رفتاری مشخصی وجود داره
.که با جامعه عادی فرق داره
.کد رفتاری زندانی‌ها کاملاً واضحه
.شهرت تو زندان از همه چیز مهم‌تره
.هرگونه بی‌احترامی‌ای ممکنه به خشونت ختم بشه
.ممکنه این کد رفتاری دیوونگی به نظر بیاد
...نمی‌تونم با کلمات توضیح بدم تا شمایی که
،تو یه جامعه آزاد زندگی می‌کنید .متوجه وخامت اوضاعم بشین
تنها چیزی که می‌دونستم این بود که ،واسه بقا تو این دنیا
.باید کد رفتاری زندانی‌ها رو دنبال می‌کردم
،اگه این‌کار رو نمی‌کردم
.کشته می‌شدم
...زندانی چول سو لی به جرم کشتن یکی از زندانیان
.با چاقو، محکوم شد
چول سو لی یکی از اعضای برادران آریایی رو .به قتل رسوند
«موریسون نیدهام» ،ولی مهم نبود چی شده باشه
،چاقو از کجا اومده ،اولین بار دست کی بوده
اینکه چی پوشیده باشه ...یا چی خورده باشه
...مهم این بود که اون به جرم چیزی تو زندان بود
که مرتکبش نشده بود، درسته؟
،به خاطر همین هم
.هر کاری که انجام می‌داد، دفاع از خود محسوب می‌شد
...یه بازرس بهم گفت به قتل درجه یک
.متهم شدم
.باعث می‌شد حسابی بترسم
،تا اون لحظه
.حتی خبر نداشتم کسی که باهاش دعوا کردم، مُرده
،و به خاطر اینکه همون اول به جرم قتل زندانی شده بودم
.اعدام می‌شدم
.داشتم به خودم می‌شاشیدم
.چون واسه نوشتن داستان چول سو لی آماده بودم
!و بعد بنگ، واسه قتل دوم محکوم شد
.حالا دیگه تصور آدما رو عوض می‌کرد
.اون موقع بود که به ملاقاتش رفتم
:چول سو لی عزیز»
.اسم من کیونگ وون لی هست
...می‌خوام در مورد مشکلاتی که در آمریکا
«.باهاش مواجه شدی بنویسم
:جناب کیونگ وون لی عزیز»
...می‌خوام به خاطر کلمات دلسوزانه‌ای که
.تو نامه نوشته بودین، تشکر کنم
لطفاً درک کنید که از تجربیات من .داستان شادی بیرون نمیاد
«.واقعاً دوست داشتم باهاتون صحبت کنم
،وقتی وارد زندان شدم
.تنها کره‌ای اونجا رو پیدا کردم
من خودم تنها خبرنگار کره‌ای .تو یه روزنامه معروف بودم
.خودم هم همیشه احساس تنهایی داشتم
،بنابراین وقتی چول سو لی رو دیدم .احساس کردم با یه رفیق قدیمی ملاقات کردم
.چه پسر خوشتیپی
.واقعاً خوشتیپ بود
.اوضاعش واقعاً جهنمی بود
.ولی از اون آدمایی بود باهاش احساس صمیمیت می‌کردی
.همیشه لبخند به لب داشت
.یه جور هم‌ذات‌پنداری با هم پیدا کردیم
،بعد از اون همه سال
،بالاخره این فرصت رو داشتم که بگم
«.من بی‌گناهم»
،اون زمان که امیدی وجود نداشت .به تنهایی بهم امید بخشید
«سال 1952»
من طی جنگ کره .و از یه رابطه خارج از زناشویی به دنیا اومدم
،و متاسفانه مادرم
،از ارث خانوادگی محروم شد
بنابراین با یه سرباز آمریکایی ازدواج کرد .و به آمریکا رفت
و خاله و شوهرخاله‌م من رو نگه داشتن .و تو کره بزرگ شدم
،تازه جنگ تموم شده بود
.و اوقات سختی رو داشتیم
.واسه تامین مخارجمون، ضایعات فلزی جمع می‌کردیم
.پیش میومد که دو سه روز غذا نمی‌خوردیم
...ولی وقتی خاله‌م یه کاسه برنج پیدا می‌کرد
می‌دونی اون رو به کی می‌داد؟
،یه کاسه کوچیک واسه من
.و یه کاسه کوچیک به کوچیک‌ترین پسرش می‌داد
.اونا آدمای خیلی خیلی مهربونی بودن
به خاله و شوهرخاله‌م می‌گفتم ،مادر و پدر
.و اونا هم با من مثل پسر خودشون رفتار می‌کردن
...چند سال بعد، مادرم از شوهرش جدا شد
.و به کره برگشت
،گفت «اون پسر منه
«.می‌خوام با خودم ببرمش آمریکا
،خانم‌ها و آقایان
...مهمانداران شما
،من چهارده نوامبر 1964 به سان‌فرانسیسکو رسیدم
.اون موقع دوازده سالم بود
،مادرم آپارتمانش رو بهم نشون داد
،که آشپزخونه و اجاق گاز داشت
.همین‌طور یه وان حمام با آب گرم و سرد
،پیش خودم فکر کردم
«.چقدر مامانم پولداره که انقدر وسایل لاکچری داره»
.ولی با زبان انگلیسی خیلی مشکل داشتم
،بیشتر بچه‌های مدرسه مهاجرین چینی بودن
.و خبری از معلم یا مشاور کره‌ای نبود
یه روز، یکی از دانش‌آموزا .یه دعوا باهام درست کرد
.من رو بردن دفتر مدیر مدرسه
،ولی نمی‌تونستم توضیح بدم تقصیر من نبوده
.به خاطر همین عصبانی شدم
،مدیرمون رو کتک زدم .و متهم به ضرب و جرح شدم
«کانون اصلاح و تربیت سان‌فرانسیسکو»
،اولین بار که وارد کانون اصلاح و تربیت شدم
.پیش خودم فکر کردم که الان یه پسر کره‌ای شرور هستم
،شروع کردم به سیگار کشیدن
.سعی کردم ادای گردن‌کلفتا رو دربیارم
،آدم وقتی زندان میره
که شرور باشه، می‌دونی؟
...یه بار انقدر از بودن تو اونجا ناراحت بودم
.که یه حوله دور گردنم انداختم
...مشاورم فکر کرد
.قصد خودکشی داشتم
.خودکشیم واقعی نبود
...می‌خواستم جلب توجه کنم
.تا از اونجا آزادم کنن
.من رو به بخش روان‌پزشکی فرستادن
.هر روز یه مشت قرص به خوردم می‌دادن
،ولی حاضر نبودم بخورمشون
.به خاطر همین به زور بهم آمپول می‌زدن
،به مدت سه ماه تو بیمارستان روانی بودم
.ولی وقتی فهمیدن دیوونه نیستم، مرخصم کردن
.فقط بلد نبودم انگلیسی حرف بزنم
.این پسر جوون رو به جنون محکوم کرده بودن
،هیچ‌کسی نبود که ازش حمایت کنه
.نه مشاوری بود، نه معلمی
،هیچ‌کس نبود .خودش بود و خودش
...و نظام عدالت کیفری
...هیچ انگیزه‌ای برای شناخت این پسر
.و فرهنگش و زبانش نداشت
.وقتی برگشتم خونه، فهمیدم مامانم سر دوتا کار می‌ره
تو کارخونه کنسروسازی کار می‌کرد .و خدمت کار بار هم بود
،و بعضی‌وقتا که خونه بود
.من رو کتک می‌زد
،به خاطر همین شروع کردم به فرار کردن
.یه بار، تا اقیانوس دوییدم
.شاید دلم می‌خواست برگردم کره
هنوزم نمی‌دونم چرا .مامانم من رو آورد اینجا
...فقط لطف خدا بود که
.به سرنوشت اون دچار نشده بودم
چون بین اوضاع من و اون .فقط یه مرز باریک وجود داشت
بیشتر عمرش در آمریکا رو .به عنوان تنها کره‌ای حاضر در زندان گذروند
.من خوش‌شانس بودم
.اون خوش شانس نبود
.آدمای بدشانس زیادی وجود دارن
.به خصوص بین آسیایی‌ها
.اونا زبان بلد نیستن .نمی‌تونن داستانشون رو تعریف کنن
حماسه جایگاه نادرست شخصی که» «به اندازه شخصیت کافکا در رمان محاکمه عجیب است
،نهادها، رسانه‌ها
...و نیروی قانون و سیستم قضایی
همچنان خودشون رو به بی‌خبری .و بی‌توجهی زدن
و به خاطر همین احساس کردم ...که رسالتم اینه
...تا خدشه کوچیکی
.به اون دیوار بی‌خبری و بی‌توجهی وارد کنم
«گمشده در فرهنگی غریبه»
اینکه مایه تسلی فرد مصیبت‌زده باشم و شخص بی‌خیال رو کمی اذیت کنم
.این سنت خبرنگاری در روزنامه‌هاست
،این اتفاق تو آمریکا افتاده بود ...و فقط هم تو آمریکا
.می‌شد همچین چیزی رو درست کرد
«پرونده قتل آلیس در محله‌ی چینی‌ها»
«جف آداچی -فعال حقوق» من و هم‌اتاقیم دیو کاکیشیبا به دانشگاه برکلی می‌رفتیم
.و خودمون رو فعال حقوق می‌دیدیم
هجده نوزده ساله بودیم .و به کلاس‌های آسیایی و آمریکایی می‌رفتیم
«دیوید کاکیشیبا» ...و درباره ظلم حرف می‌زدیم
.و به نظرم من دقیقاً همین‌طوری بودم
،یه بار اتفاقی یه مقاله روزنامه رو خوندیم
.و یه چیزی مثل آلیس در محله چینی‌ها نوشته بود
:و جفتمون گفتیم
«.هی، انگار این یارو بی‌گناهه»
...بنابراین به دفتر روزنامه اتحادیه ساکرامنتو رفتیم
.و کی دبلیو لی رو از نزدیک دیدیم
،همه جا پر از کاغذ بود
.و کلی چیز روی دیوار چسبونده بود
...فقط یکی دو ساعت طول کشید
.تا جزئیات پرونده رو مرور کرد
...اگه ازم بپرسین، میگم کنترل خشمش ما رو
.تحت تاثیر قرار داد
ازش پرسیدیم چه کاری از دستمون برمیاد؟
...و اون هم چندتا از اسامی فعالین رو بهمون داد
.که با هم انجمن حامیان تشکیل داده بودن
«جی کون یو - رئیس انجمن حامیان» .من تازه از دانشکده حقوق فارغ‌التحصیل شده بودم
.موضوع موردعلاقه‌م آیین دادرسی کیفری بود
.و رفتم زندان و از نزدیک چول سو لی رو دیدم
«.و بهش گفتم «از زندگیت واسم بگو
.و گفت در زمان جنگ کُره به دنیا اومده
.روز تولدش 15 آگوست بود .یعنی روز استقلال کُره
،اسمش چول سو بود .محبوب‌ترین اسم تو کُره
از اون دسته از آدما بود .که ناراحت‌کننده‌ترین اتفاقات تاریخ کُره رو به دوش می‌کشید
،من و کی دبلیو لی و گریس کیم
...تصمیم گرفتیم یه انجمن حامیان تشکیل بدیم
.و چول سو لی رو آزاد کنیم
!چول سو لی را آزاد کنید
...اون موقع، کلیساهای کره‌ای کار سازماندهی نیروها رو
.در جامعه‌ی مردم کره انجام می‌دادن
و در واقع جنبش چول سو لی .از اونجا آغاز شد
«گریس کیم - نائب رئیس انجمن حامیان» من و جی یو، همیشه با همدیگه .به کلیساهای کره‌ای‌ می‌رفتیم
.و اخبار رو بهشون می‌دادیم
موقعیت چول سو فاجعه‌بار بود .و باید آزادش می‌کردیم
.اون می‌تونست یه رهبر جوان و عالی بشه
.برادرها و خواهران عزیز، باید نجاتش بدیم
.ممنون
.همه‌شون کمک‌های ویژه‌ای کردن
...به معنای واقعی یه سیستم کُره‌ای مهاجر بود
.که در ساکرامنتو گرد هم اومد
!و حاضر بودم هر مانعی رو پشت سر بذارم
و به هر نمایشگاه اجتماعی‌ای که ...در منطقه خلیج برگزار می‌شد می‌رفتیم
تا امضا بگیریم ،و ملت رو مجبور به امضا کنیم
.یا در مورد پرونده‌ش حرف بزنیم
و مردم سمت «چول سو لی را آزاد کنید» میومدن .و پیگیری می‌کردن
.چون آزاد بودن
.فکر می‌کردن غذای مجانی پخش می‌کنیم
.ما سوسیس می‌فروختیم
.مراسم خیریه رقص برگزار می‌کردیم
همه اون جوونا می‌گفتن «.می‌خوایم پول جمع کنیم»
،اونا مهمونی برگزار می‌کردن
...کنسرت میذاشتن
.همه اینا کلی خرج داشت
...ما هم بهشون پول می‌دادیم
!ولی هیچ پولی جمع نمی‌شد
!اونا کل پولمون رو خرج می‌کردن
.یه شعر درباره پرونده چول سو لی نوشتم
«و گفتم «چرا به یه آهنگ تبدیلش نکنیم؟
«می‌تونیم آهنگ رو تو رادیو پخش کنیم»
«!و اینطوری همه از پرونده خبردار میشن»
«چول سو لی رو آزاد کنید»
«برای حقوق دموکراسی مبارزه کنید»
«برای برابری بجنگید»
«چول سو لی رو اعدام نکنید»
♪ از کوچه صدای شلیک اومد ♪ ♪ جنازه مردی نقش زمین شد ♪
♪ شاهدها سه تا مرد توریست بودن ♪ ♪ که به سختی یادشون میومد ♪
♪ یه جورایی شبیه این یکی بود ♪ ♪ ولی همه‌شون شکل هم هستن ♪
♪ پلیسا واسه بستن پرونده عجله داشتن ♪ ♪ بنابراین چول سو لی رو دستگیر کردن ♪
:خیلی وقتا از خودم می‌پرسیدم
....چرا این همه آدم غریبه»
«واسه آزادی من انقدر تلاش می‌کنن؟
.و یه جورایی متحیر بودم
.نمی‌دونستم چرا دارن این‌کار رو می‌کنن
،من فقط یه زندانی بودم
و همچین اتفاقی تا حالا .تو زندگیم رخ نداده بود
همچین حمایتی رو به شخصی‌ترین شکل ممکن .دریافت کردم
...و تا چندین سال بعد متوجه نشدم
.از دید این مردم، چقدر عظمت دارم
.به یه هدف تبدیل شده بودم
.به یه نماد
...چول سو لی
...نامش در بین جامعه مردم کره مترادف شده بود
.با مبارزه برعلیه بی‌عدالتی و تبعیض
...تو این جامعه نیاز به چیزای اساسی داشتم تا بتونیم بچرخیم
.و داستانش رو تعریف کنیم
،و توضیح دادنش خیلی سخت بود
.اینکه کلمه به کلمه قضیه این پرونده رو تعریف کنی
.بنابراین این عکسای اسلایدی رو آماده کردم
...مبارزه برای آزادی چول سو لی، مبارزه‌ایست
.که همه مردم باید انجام بدن
.این جنگ، جنگ آزادی خودمون هست
چیزی از پرونده چول سو لی می‌دونین؟
.بله، البته
.اول از همه می‌دونم دادگاه عادلانه‌ای نبوده
،به عنوان یه هم‌وطن کره‌ای .می‌خوام دادگاه عادلانه‌ای برگزار بشه
.بنابراین طرفدار این دادگاهم
...جوامع آسیایی و عموم مردم
.به این مبارزه ملحق شدن
.موقع تظاهرات، صدها نفر میومدن
.موقع جلسات دادگاه، صدها نفر میومدن
.جنبش چول سو لی، اوضاع خاص خودش رو داشت
مردم ملیت‌های مختلف .گرد هم جمع شده بودن
،سه نسل مختلف با هم کار می‌کردن
.باعث می‌شدن ثبات قدممون بیشتر بشه
آدمایی با جین‌های‌ آبی و لباس‌های کره‌ای .با هم متحد شده بودن
«اعدام نکنید»
«چول سو بی‌گناهه»
...شاید اولین باری بود که
این همه آدم متفاوت .به خاطر یه مسئله واحد، با هم متحد شده بودن
نسبت به حامیانت چه احساسی داری؟
...از اینکه کره‌ای‌ها و این همه آدم از طبقات مختلف
.باهام ارتباط برقرار کردم، حس خوبی دارم
...از همه‌ی کسانی که ازم حمایت کردن
،و به خاطر من وقتشون رو گذاشتن .صمیمانه متشکرم
و امیدوارم من هم باهاشون .ارتباط برقرار کنم
،و حمایتی که از من می‌کنن
...اینطوری شاید
یه چول سو لی دیگه تو خیابون باشه ،که به هم ریخته باشه
.و این حمایت به کارش بیاد
.تعداد زیادی به ملاقاتم میومدن
سعی می‌کردم بهشون لبخند بزنم .و هر کاری از دستم برمیاد انجام بدم تا باهاشون ارتباط برقرار کنم
.ولی همچین چیزی همیشه آسون نبود
یه زندانی، ممکنه انسجام شخصیتی داشته باشه
.و انسانیت در درونش شعله‌ور باشه
ولی بعدش باید واسه نگه داشتن این خصوصیات .حسابی تلاش کنه
،به خاطر بقای خودش باید دست به اقداماتی بزنه
و یه سری چیزا آروم آروم در اون نهادینه .و بعد دچار تغییر میشه
هیچ‌وقت در مورد این احساساتم .با حامیانم صحبت نکردم
،وقتی نیت خوب این جنبش رو می‌دیدم
.دلم نمی‌خواست حس منفی بهشون بدم
،امروز داخل استودیو، مهمون لئونارد واینگلس هستیم
...که به خاطر عضویت در شورای دادگاه شیکاگو هفت
.مشهور هستن
.ایشون از آنجلا دیویس دفاع کردن
...آقای واینگلس، دلیل علاقه‌تون
به پرونده چول سو لی چی هستن؟
...وقتی جامعه مردم کره پیش من اومدن
،و سوابق پرونده چول سو لی رو بهم نشون دادن
قانع شدم که پرونده اون .با بی‌عدالتی پیش رفته
...من جوزایا تامپسون هستم
.در پرونده دولت بر علیه چول سو لی
.این قضیه در وسط محله چینی‌ها اتفاق افتاد
.باید سی چهل نفر شاهد قضیه بوده باشن
«جوزایا تینک تامپسون - کارآگاه خصوصی» .پلیس حتی با یک نفرشون هم مصاحبه نکرد
.حتی یک نفر از اونا هم تو دادگاه شهادت نداد
،تنها کسایی که تو دادگاه شهادت دادن .چندتا سفیدپوست آمریکایی بودن
،با هرکسی که می‌شناختم تماس گرفتم .دنبال شاهد بودم
.و تینک نمی‌تونستم همچین کاری بکنه
واقعاً یه کارآگاه سفیدپوست .نمی‌تونست این‌کار رو بکنه
.ولی من می‌تونستم
.رانکو یه شاهدی به نام آقای ایکس داشت
«شاهد ایکس» .من مطمئنم که کار چول سو نبود
«شاهد قتل قدم جلو گذاشت»
،قبل از تیراندازی، باتوجه به اینکه تو محله چینی‌ها زندگی می‌کردم
هم چول سو رو دیده بودم .و هم اون یکی رو
شاهد ایکس قاتل رو دیده بود ...که تفنگ رو دور انداخته بود
.و حاضر نبود تو دادگاه علنی شهادت بده
چرا؟
.چون کشته می‌شد
.خیلی ترسناکه
...واسه من خیلی ترسناکه
.که این خطر رو بکنم، چون خانواده‌م زنده‌ن
.یه قتل وحشیانه در ملا عام بود
،با همیچن تیراندازی‌ای، نمیشه از همچین اجتماعی
.یه شاهد بیرون کشید
...ساکنین محله چینی‌ها، به شدت تردید داشتن
،در مورد چیزی که دیده بودن یا شنیده بودن
.یا حتی فکر می‌کردن، حرف بزنن
...و بعد یه کارمند دفتری مرتکب یه اشتباهی شد
.و چندتا از برگه‌های دادگاه رو ارائه کرد
.اون برگه‌ها حاوی چیزای جدیدی بودن
یه چیزایی در مورد استیو .و پوینت ریچموند نوشته شده بود
.بنابراین به پوینت ریچموند رفتم
...و پرس و جو کردیم و بالاخره
یه نفر به اسم موریس پیدا کردیم .که یه ربطی به استیو داشت
و بالاخره وقتی تو لس‌آنجلس پیداش کردیم ...با گفتن اینکه در زمان قتل
«استیون موریس» ...دوازده قدم با صحنه فاصله داشته
.شگفت‌زده‌مون کرد
یه شاهدی که از همه شاهدها ،به صحنه قتل نزدیک‌تر بوده و اون رو دیده
،و پلیس هم ازش اطلاع داشته
ولی کسی به وکیل متهم .در موردش نگفته بوده
،یه چیزی در مورد هیپنوتیزم خونده بودم
،اینکه چطوری با هیپنوتیزم میشه جزئیات رو ترسیم کرد
.جزئیات یه خاطره خاص رو
،دکتر با یه صدای آهنگین شروع به حرف زدن کرد
.و از عدد 15 شروع کردن به شمارش معکوس
!بعدش وای
.هنوز یادمه که چقدر واسم باورنکردنی بود
استیو گفت
«.یه شیر می‌بینم»
...اون شیر یه نقاشی دیواری خیلی بزرگ بود
که موقع ورود به محله چینی‌ها .می‌تونستی اون رو ببینی
«.بعد گفت «بیرون شیرینی‌فروشی پینگ یوئن ایستادم
«بازآفرین صحنه»
و بعد یه مرد آسیایی رو دیدم» «.که اولین شلیک رو کرد
«.گلوله به قفسه سینه قربانی خورد»
«،و بعد چرخید»
«.و قاتل یه گلوله به پشت سرش زد»
گزارش کالبدشکافی نشون می‌داد ،که به قفسه سینه‌ش شلیک شده
.درست بالای نوک سینه راستش
!ولی گزارش رسانه‌ها، کاملاً اشتباه بودن
«دوبار به پشت سر»
اون قضیه رو طوری دیده بود ،که دقیقاً اتفاق افتاده بود
نه مثل بقیه آدما .که روزنامه رو خونده بودن
!همین باعث می‌شد شهادتش معتبر باشه
،بنابراین موریس رو با خودم به صحن دادگاه بردم
.و دستگاه ضبط صوت رو روشن کردم
«.و گفتم «استیو، تو همین الان چول سو لی رو دیدی
...آیا چول سو لی همون شخصیه که»
«ییپ یی تاک رو جلوی چشمات به قتل رسوند؟»
.نه، اون نیست
«.گفت «نه، اون زیادی کوچولوئه
.مطمئنم
.و خوشگل هم هست»
«.قاتل یه جورایی زشت بود
«.ممنون، استیو»
،ضبط صوت رو خاموش کردم .و مدرک رو گیر آوردیم
«شاهد جدیدی اعلام کرد که کار لی نبوده»
...قاضی لارنس کارلتون اعلام کرد
.محکومیت قاتل محله چینی‌ها فاقد اعتبار است
«دادگاه جدیدی برای قتل محله چینی‌ها برگزار می‌گردد»
.ولی خوشحالیم زیاد دووم نداشت
دادستان‌های سان‌فرانسیسکو بلافاصله .درخواست تجدید نظر دادن
...من تو زندان موندم
.و منتظر اعدامم به خاطر پرونده قتل در حیاط زندان بودم
.ولی دوران خوشی واسم بود
.خیلی از حامیانم به جلسات دادرسی میومدن
...و احساس می‌کردم از دنیای خشن و ملالت‌بار زندان
.به تعطیلات رفتم
چول سوی عزیزم»
.یه بسته کتاب برات فرستادم
می‌تونیم یه شیشه کیمچی هم واست بفرستیم؟
حتی حیوونای باغ وحش هم حق دارن «.غذای محبوبشون رو بخورن
آقای کیونگ وون عزیز»
...من هم خیلی دوست دارم کیمچی بخورم، همین‌طور
...غذاهای دیگه کره‌ای و برنج رو
.ولی فکر نکنم همچین اجازه‌ای رو بهم بدن
.ممنون بابت کتابایی که امروز به دستم رسید
،هر بار که نامه‌ای واسم می‌فرستین «.روحیه‌م بیشتر میشه
چول سو»
تو مظهر آدمای کوچیکی هستی .که زندگی غمگین و در عین حال قهرمانانه‌ای دارن
.دیگه فقط خودت و خودت نیستی «.بلکه نماینده تمام ما هستی
اونایی که وقت میذاشتن و .به دیدن چول سو می‌رفتن، شگفت‌زده می‌شدن
همچین ارتباط شخصی‌ای .باعث ایجاد تفاوت زیادی می‌شد
،شروع به مکاتبه کردم
«گیل وانگ - انجام حامیان منطقه خلیج» ،و از مکاتباتش و اینکه جواب نامه‌هام رو می‌داد
.حسابی شگفت‌زده شدم
.دست‌خطش واقعاً زیبا بود
«جی لی وانگ - انجمن حامیان لس‌آنجلس» ،زبان کره‌ایش به زبان کوچه بازاری کره‌ای بود
همون‌طور که زبان انگلیسیش .به زبان کوچه بازاری بود
.و به نظرم بامزه بود .از نظرم خیلی جذاب بود
.آره، اون سبک حرف زدن خودش رو داشت
«مایک سوزوکی - انجمن حامیان منطقه خلیج» .نوع سیگار کشیدنش خیلی باحال بود
،من به عنوان یه شخص و یه رهبر .بهش نگاه می‌کردم و باورش داشتم
...باورش سخته که تا همچین چند وقت پیش
...همه‌ش به امید این بودم که
.یه نامه از طرف مادرم یا رانکو به دستم برسه
،وقتی نگهبانا تو ردیف سلولا قدم می‌زدن
،و نامه‌ها رو می‌دادن
.حسابی منتظر می‌موندم
،تو همچین مواقعی
.سکوت بر کل زندان حکمفرما می‌شد
..این سکوت
.تو هر زندانی مثل همدیگه‌ست
...ولی الان اینجام
،کل شب رو بیدارم
...تا به نامه‌هایی که از سراسر کشور و یا حتی کره جنوبی
.واسم فرستاده شدن، جواب بدم
.اونا من رو شناختن و من رو با اسم صدا می‌زدن
«.می‌گفتن: «چول سو، تسلیم نشو
«.ما به خاطرت می‌جنگیم»
...انجمن حامیان چول سو لی
...یه سازمان گسترده‌ست
.و از کره‌ای‌ها و دیگر آسیایی آمریکایی‌ها تشکیل شده
ما از نیویورک تا لس‌آنجلس .انجمن‌های حامیان فعالی داریم
«خواستار دادگاه عادلانه هستیم»
.هم در کُره و هم در ژاپن
،همه ما با یه هدف مشترک متحد شدیم
.اینکه چول سو لی رو آزاد کنیم
«چول سولی را آزاد کنید»
«برای آزادی چول سو لی متحد شوید»
،و مادر چول سو
.با اکراه به جنبش حمایتی ملحق شد
...احتمالاً فکر می‌کرد که پسرش
«می یا لی - مادر چول سو لی» .یه مجرم اصلاح‌ناپذیره
...و کلی طول کشید تا حاضر شد تو این جنبش
.از پسرش حمایت کنه
.و بعد حضورش طوفانی بود
چرا یه پسر بی‌گناه باید زندانی بشه؟ ،پول مالیات‌دهنده‌ها رو الکی هدر میدن
.و اون رو زندانی کردن
،اگه پسرم گناهکار بود
.ازش دفاع نمی‌کردم
،اگه گناهکار بود .سزاوار زندان بود
.ولی اون بی‌گناهه
.بله، ایمان دارم که بی‌گناهه
.این اتاقک گاز زندان سان کوئنتین هست
شاید چول سو لی اولین شخص کُره‌ای ....در ایالات متحده باشه
.که قراره در اینجا بمیره
.یه رنگ سبز فسفری عجیبی داشت
یه محفظه سیانید داشت ،که داخل وان اسیدی ریخته شده بود
.و دود سیانید ازش خارج می‌شد
.اگه سیانید وارد ریه بشه، می‌میره
«سال 1979 - پس از 6 سال حبس»
دادگاه قتل در حیاط زندان» «.در شهر استوکتون کالیفرنیا برگزار می‌گردد
...این افراد احساس می‌کنن رفتار سیستم دادگستری
.با چول سو لی عادلانه نبوده
....در موسسه فنی حرفه‌ای دوول بود که لی
.یک زندانی دیگر را به قتل رساند
...واقعاً می‌خوایم به مردم، به قاضی، به سیستم قضایی
...به سیستم زندان نشون بدیم که
!به مبارزه ادامه میدیم و مصمم هستیم
.استوکتون شهری پر از سفیدپوست بود
.یهویی، همه‌ی این افراد آسیایی پیداشون شد
به نظرم یه جورایی .از تعجب داشتن شاخ درمیاوردن
وقتی یه دادگاه برگزار می‌شه .این حمایت کردنِ خیلی اهمیت داره
هیئت‌منصفه و قاضی ...می‌تونن جامعه افراد کُره‌ای رو ببینن
...که آماده‌ی پذیرش این مرد هستن
و این حس القا می‌شه که می‌تونن .اون رو دوباره به جمع‌شون راه بدن
...بسته به اتفاقی که میفته
«لئونارد تاومن - وکیل مدافع» ...یا ممکنه چول سو حکم اعدام بگیره
یا اینکه فوراً آزاد بشه .و به جامعه برگرده
.بنابراین همه چی در هاله‌ای از ابهامه
«لئونارد وینگلاس - وکیل مدافع» چول یه جوون آسیاییه ...به معنای واقعی کلمه بین تیراندازی متقابل
جنگ گانگسترها که یه زد و خورد نژادی بوده گیر افتاده
.این یه پرونده‌ی کلاسیک از دفاع شخصیه
.نهایتاً همه چیز منحصر به بقای خودت می‌شه
.داخل سیستم زندان، آدم جایی برای فرار نداره
.قاضی پاپاس خیلی ستیزه‌جو بود
و از حضور مردمی که حامی چول سو بودن .ناراحت شده بود
راستش رو بخواید تعداد کمی .قفقازی تو این اتاق دیدم
.قفقازی‌ها وارد هیئت‌منصفه شدن .متاسفانه این قسمت اهمیت بالایی داره
..وقتی وارد اتاق دادگاه شدم
و به همه‌ی اعضای هیئت‌منصفه ...یه نگاهی انداختم
و چهره‌هایی که دیدم ...شبیه همون چهره‌هایی بود که
.تو سال 1974 در ساکرامنتو دیده بودم
.اعضای هیئت‌منصفه
...و اون‌موقع به وکیلم گفتم که
حس می‌کنم کُل این ماجرا .چیزی جز مسخره کردن عدالت نیس
هیئت‌منصفه، لی رو به اتهام .قتل عمد گناهکار اعلام کرد
و حکم اعدام با گاز سمی رو .واسش صادر کرد
قاضی پا پیش گذاشت و .حکم اعدام برای چول سو رو رد کرد
هنوز کارمون تموم نشده .باید به مبارزه ادامه بدیم
!آزادی برای چول سو - !آزادی برای چول سو -
لئونارد، از این همه حمایت چی به دست اومد؟ مفید بود؟
یه جوری میگی انگار .از پیش طراحی شده بوده
.این آدما به خواسته‌ی خودشون اومدن
پس دارن این‌کار رو انجام میدن .چون حس می‌کنن کار درستیه
«مادر چول سو لی»
«زندان ایالتی سان کوئنتینِ کالیفرنیا»
«دسته اعدامی‌ها»
...اولاً
درکش واسم سخته که ...تو صف اعدامی‌ها هستم
.اون هم واسه جرمی که مرتکب نشدم
تقریباً حسش اینجوریه که ...هر روزی که نفس می‌کشی
...انگار در حال مُردنی، ولی
ولی تجربه‌ی تعامل با مردمی ...که بیرون هستن
...یکی از خارق‌العاده‌ترین و زیباترین تجربه‌ایه که
.توی زندگیم داشتم
...مرد بیچاره‌ای که نمی‌تونه انتظار داشته باشه
...تنهایی عدالت رو به دست بیاره
...بلکه به مردمی نیاز داره که
.تلاش کنن و عدالت رو واسش اجرا کنن
.همین
در طول سال‌هایی که ...حکم اعدام داشتم
،ایالت کالیفرنیا هیچ‌کس رو اعدام نکرد
.ولی دو نفر خودکشی کردن
کم کم به این نتیجه رسیدم که ...سیستم جوری طراحی شده
که اون مرد محکوم به اعدام ...قبل از اجرای حکمش
.خودش رو بکُشه
اون هم وقتی که اون رو مجبور می‌کردن .به تنهایی با افسردگیش کنار بیاد
و شاید با گرفتن جون خودش ...باعث صرفه‌جویی
.در زمان و انرژی سیستم شده
...تک تک متهمان محکوم به اعدام
.به خودکشی فکر می‌کنن
...ولی من هرگز با همچین افکار تیره و تاری
.به مردمی که اون بیرون بودن فشار وارد نکردم
...در عوض
...همیشه مراتب قدردانیم رو ابراز می‌کنم
...و تشویق‌شون می‌کنم تسلیم نشن
.چون مبارزه‌ی طولانی‌ای رو در پیش داریم
...قبل از اینکه محاکمه‌ی مجددم شروع بشه
.سه سال دیگه هم با حکم اعدام سَر کردم
«بعد از 9 سال تحمل زندان» «سال 1982»
«سان‌فرانسیسکو»
لی در محاکمه‌ی مجدد به لغو شدن» «حکم اعدام امیدواره
این 9 سال تو زندان چی کشیدی؟
...به نظرم
.واقعاً سوال سختیه
تو این 9 سال چه بلایی سرم اومده؟
چه جوریا بوده؟
...به نظرم از یه طرف
حس خیلی بدی داشتم که ...این همه مدت به اتهام
.قتلی که مرتکب نشدم زندانیم
ولی از طرف دیگه ...من واقعاً شکرگزار بودم که
...پرونده‌م تبدیل به یه تجربه‌ی آموزشی
.برای جامعه‌ی آسیا شد
اینکه دورانی که دارم تو زندان سپری می‌کنم ...قرار نیست بیهوده باشه
بلکه به طور مثبتی در جهت .آموزش مردم آسیایی عمل می‌کنه
اینکه ما وقتی اراده کنیم .می‌تونیم باهمدیگه کار کنیم
...اون‌موقع یه وکیل بودم
.و وارد تیم حقوقی شده بودم
و ما تونی سرا و استوارت هانلون رو .استخدام کردیم
.نگران بودم
فکر کنم تونی سرا رو تقریبا .تا زمان محاکمه ندیدم
این مرد که اصلاً شبیه تصوری که ...آدم از یه وکیل داره نیست
...وقتی تو این جلسات شرکت نمی‌کرد
نمی‌دونستم چطوری می خواد .تو این پرونده باهامون کار کنه
!و بعدش یهویی پیداش شد
.مثل یه خیال بود
وقتی وارد دادگاه شدم ...یه نگاهی به هیئت‌منصفه انداختم
یه کلمه هم حرف نزدم ...و اونا کم کم داشتن تعجب می‌کردن
.بعدش دست زدم
"اسمش رو گذاشتم "سیلیِ ذن «ذن مکتبی در مذهب بودایی است»
.چون تمرکزشون رو تغییر می‌داد
.اونا تازه یه استدلال متفاوت رو شنیده بودن
این دست زدن یه جورایی ...اون استدلالات رو پاک می‌کرد
،ذهن‌شون رو باز می‌کرد .پاکسازی می‌شدن
«استوارت هانلون - وکیل مدافع»
ما استدلالات‌مون رو با گرفتن .یه عکس از کتاب عکس بازداشت شروع کردیم
...اداره‌ی پلیس سان‌فرانسیسکو
...در سال 1973 یه کتاب داشت
به اسم «کتاب عکس بازداشتی‌های «باند محله‌ی چینی‌ها
...که جلد روی کتاب یه کاریکاتور بود
...تو ذهن من یه چیزی بین شخصیت فو مانچو
.و هو شی مین بود
.یه کاریکاتور کاملاً نژادپرستانه بود
و در مقابل هیئت‌منصفه ...این استدلال رو مطرح می‌کنیم که
این پرونده تو همچین وضعیت .نژادپرستانه‌ای آغاز شده
اون برداشتی که شاهدین سفیدپوست ...از این عکس‌ها می‌کردن این بود
"اون فقط یه آسیاییه، اون فقط یه چینکه" «چینک:یک نوع توهین به شخصی با تبار چینی»
...محل وقوع این قتل
...سر نبش خیابون گرنت و پسیفیک
تو یه یکشنبه‌ی شلوغ .تو محله‌ی چینی‌ها بود
.قاتل به سمت شرق خیابون پسیفیک میره
.تفنگش رو پرت می‌کنه تو کوچه
...و متوجه می‌شن که چول سو لی
دو روز قبلش، تو یه حادثه‌ی ...در رفتن تیر از تفنگ
.تو اتاق یه هتل نقش داشته
.پلیس یه تجزیه و تحلیل روی گلوله انجام میده
و در کمال ناباوری، گلوله‌های تفنگی ...که باهاش قتل صورت گرفته بود
همون گلوله‌هایی بود که .تو اتاق هتل پیدا شد
.خیلی‌خب، این حقیقت داره .چول سو لی گناهکاره
.ولی مشخصات دسته‌ی گلوله‌ها متفاوت بود
...مشخصات دسته به شیارها و خطوطی که
...موقع رد شدن گلوله از لوله‌ی اسلحه
.روی اون حک شده مربوط می‌شه
.مشخصات دسته باهاش جور درنمیومد
.همین برای مختومه کردن نتیجه آزمایش کافیه
.لازم نیست بیش‌تر از این جلو بریم
...حالا معلوم نیس طرف از عمد این‌کار رو کرده یا نه
،معلوم نیس از سر بی‌دقتی این‌کار رو کرده یا نه
معلوم نیس این‌کار رو به خاطر اینکه ...باید یکی رو دستگیر می‌کردن انجام داده یا نه
.هیچ‌کدوم‌مون هیچ‌وقت خبردار نمی‌شیم
«فرانک فالزون - اداره پلیس سان‌فرانسیسکو» .همون اوایل تحقیقات از این اشتباه باخبر شدیم
...و خیلی قبل‌تر از اولین جلسه‌ی دادگاه
.این اشتباه رو به وکیل‌مدافع اطلاع دادیم
ولی همین باعث شد که .پلیس روی چول سو لی کلید کنه
...به محض اینکه فهمیدن
...تفنگ اون این شخص رو کُشته
.دیگه اشخاص دیگه واسه‌شون مهم نبود
.فرض رو بر گناهکار بودن اون گذاشتن
متوجه بودم که چطور یه مسیر اشتباه رو ...در پیش گرفتن
.به خاطر تحلیل آثار به جامونده از گلوله
متوجه شدم که شاهدین عینی اونا ...به شدت دارای احتمال خطا هستن
.خیلی بی‌اعتبار کردن‌شون آسونه
شاهدین اصلی دادستان ...لنون و میل
،سر این نبش بودن .سیزده متر از محل تیراندازی فاصله داشتن
یه حقیقتی که هیچ‌وقت ...تو محاکمه‌ی اصلی آشکار نشد
دیو لنون در سال 1969 ...به طور اتفاقی در
«کانون اصلاح و تربیت نوجوانان سان‌فرانسیسکو» مرکز راهنمایی جوانان در سان‌فرانسیسکو نگهبان امنیتی شد
...یه بچه‌ی آسیایی 17 ساله اونجا بود
که موقع خدمت لنون .فقط همین یه بچه‌ی آسیایی رو داشتن
به طور خیلی اتفاقی اون بچه‌ی آسیایی .همین چول سو لی بوده
و به طور کاملاً اتفاقی عکسی که ...دیوید لنون در شب قتل
...به عنوان مظنون احتمالی انتخاب کرد
همون عکسی بود که .در سال 1969 گرفته شده بود
به محض اینکه اون رو ...متوجه‌ی این مسئله کردیم
هویتش رو پس گرفت ...و اصلاً یادش نبود که
در گذشته اون رو دیده .و باهاش تعامل داشته
.خب اون شاهد اول بود
.شاهد دوم اندی میل بود
.اون اسکی‌بازی در سطح جهانی بود
.اون‌موقع 20 سالش بود
.خیال می‌کرد بهترین اسکی‌باز دنیاس
...و کاملاً مطمئن بود که
.توصیف اولیه از قاتل باید صحیح باشه
...یه مرد بدون سیبیل با قد 178 سانتی‌متر
که در عرض یک و نیم ثانیه .از 13 متر اون‌طرف‌تر دیدتش
یه شخصی رو شناسایی کرده بود که .هیچ‌جوره ممکن نبود چول سو لی باشه
چول سو لی قدش کوتاه بود .قدش 157 سانتی‌متر بود
اون یکی رو شناسایی کرده بود .که قدش 178 سانتی‌متر بوده
...شاهدین اونا توریست‌های سفیدپوستی بودن
.که به طور موازی اون‌طرف خیابون ایستاده بودن
...یه پرونده‌ی کلاسیک بود
.که بهش میگن شناسایی زیان‌بخش-نژادی
یعنی آدم نمی‌تونه ویژگی‌های چهره‌ی .یه نژاد دیگه رو به خوبی تشخیص بده
...ولی بالاخره یه شاهد آسیایی
که سر صحنه بود رو پیدا کردیم و .بهش گفتیم بیاد و شهادت بده
بعد از تیراندازی، قاتل به سمت .شرق خیابون پسیفیک میره
.در نهایت می‌رسه به کوچه‌ی بکت
استیون لو داشته به سمت خیابون ...پیاده‌روی می‌کرده
...و قاتل دقیقاً از اینجا از بغلش رد می‌شه
.سر نبش کوچه‌ی بکت
.لو واقعاً نزدیک‌ترین شاهد به قاتل بود
«استیون لو» «قاتل»
"خودش میگه " من اونجا بودم
"نرفتم پیش پلیس چون ترسیده بودم"
...و الان تمایل دارم پا پیش بذارم"
"چون دیگه تو محله چینی‌ها زندگی نمی‌کنم"
...استیون لو شاهد مهمی بود
...چون تنها شاهد آسیایی بود که
"می‌گفت: "مطئنم این مرد نبود
یه پرونده‌ی آسون بود که ...می‌تونستیم به طور شفاف متوجه بشیم
.که آدم اشتباهی رو دستگیر کرده بودن
...اگه سیستم واقعاً روراست بود
باید پرونده رو رها می‌کردند ...به جای اینکه تلاش کنن
.واسه دومین‌بار یه آدم بی‌گناه رو محکوم کنن
و واقعاً همین باعث شده بود که .همه از کوره در برن
محاکمه مجدد قاتل رهبر گروه خلافکار «به هیئت‌منصفه ابلاغ می‌شود
«سوم سپتامبر، 1982»
،بیرون منتظر بودیم و قدم می‌زدیم
و یکی از دوستام به رستوران .جک این د باکس رفته بود
.منم به طوراتفاقی اونجا بودم
پس وقتی که گفتن قراره حکم نهایی هیئت‌منصفه رو .اعلام کنن رفتم به دادگاه
...اتاق دادگاه پُر شده بود
...ولی ما مجبور بودیم منتظر بمونیم
..تا 30 کلانتر مسلح بیان به دادگاه
...چون قاضی واقعاً ترس این رو داشت که
،اگه گناهکار شناخته بشه ...تو دادگاه
.جنجال به پا بشه
.پس همه قیام کردند .خیلی رسمی بود
.و صدا از هیچ‌کس درنمیومد
اگه هیئت‌منصفه بهتون نگاه کنه .نشونه‌ی خوبیه
ولی اگه هیئت‌منصفه بیاد بیرون ...و بهت نگاه نکنه
!وحشتناکه
.نمی‌دونستم کی قراره برنده بشه
...به افرادم هشدار دادم
،حتی اگه ما برنده شدیم» «.فریاد نکشید. ساکت باشید
:قاضی گفت "حکم نهایی هیئت‌منصفه مشخص شد؟"
"و رئیس هیئت‌منصفه گفت: "بله
.و حکم رو به منشی دادن
...و جوری حکم رو می‌خونه که
.انگار قراره تا ابد طول بکشه
...مردم ایالت کالیفرنیا
...دادگاه عالی سان‌فرانسیسکو
پرونده‌ی دولت برعلیه چول سو لی ...به شماره‌ی فلان و بهمان
:و رسید به این قسمتش ...ما اعضای هیئت‌منصفه متهم را"
.و مکث کرد
...فقط شنیدن این جمله رو یادمه
"گناهکار نمی‌دونیم"
!آره
!برنده شدیم
!بُردیم
!ما بُردیم
.نمی‌تونستم خودم رو کنترل کنم
«رئیس هیئت‌منصفه» تا زمان اثبات جرم و شک منطقی .متهم بی‌گناهه
در موردش بحث کردیم، مطرحش کردیم ...و ازش استفاده کردیم
.و سعی کردیم تو ذهن‌مون نگهش داریم
...خب، بعد از تقریباً پنج سال تو عرصه بودن
.واقعاً احساس بی‌حسی می‌کردم
...ولی به طور واضح
.خیلی خوشحال بودم
این نتیجه‌ایه که هر گزارشگری .بهش افتخار می‌کنه
.یه امر غیرممکن رو ممکن کرده بودیم
!همه می‌پریدن هوا و فریاد می‌زدند
.آشوبی تو دادگاه به پا شده بود
.خیلی هیجان‌انگیز بود
«پیروزی من از آن شماست»
وقتی تبرئه شد ...اون می‌خواست ما بدونیم که
.پرونده یه چیزی فراتر از اون بوده
...چول همه رو تو دادگاه موردخطاب قرار داد
...و حرفی رو زد که واقعاً مشخص بود
...که این پیروزی از آن جامعه‌ی مردم اهل آسیاس
.و فقط از آن خودش نیست
"و بعدش گفت: "ممنونم
.از همه تشکر کرد
بعد دستش رو دقیقاً از بغل چشم‌های من .نشونه گرفت
...به سمت دادستان اشاره کرد و
...شروع کرد سرش داد زدن
"کُل این مدت می‌دونستی من بی‌گناهم"
"!می‌دونی خودت مقصری"
...وای پسر، حالا کلمات دقیقش رو یادم نیست
.ولی خیلی بلند و سرزنش بار بودن
.تا الان هیچ‌کدوم‌شون اعتراف نکردن
.که این همه سال من به ناحق زندانی شده بودم
.نه اداره‌ی پلیس و نه دادستانی
به نظرم یه اجرای عدالتِ ...خارج از حد معقوله که
...بخوام آدمایی که مسئول زندانی کردن من بودن
.به اشتباهات‌شون اعتراف کنن
...من فقط امیدوارم و دعا می ‌کنم
...جامعه‌ی مردم کره و مردم اهل آسیا
...که از اون حمایت کردن و بهش باور داشتن
به محض آزاد شدنش ...باز هم ازش حمایت کنن
و امیدوارم این دفعه به سمت .مسیر درست هدایتش کنن
.داستان شما قطعاً یه اعتراض همگانیه
از اینکه تبدیل به یه جنبش و یا یه نماد شدید چه حسی دارید؟
به نظرم واسه مدت زمان زیادی ...آسیایی‌ها در تاریخ کشور آمریکا
.تحت‌تاثیر بی‌عدالتی نژادی قرار گرفتن
و به نظرم این‌دفعه جامعه‌ی مردم اهل آسیا ...پا پیش گذاشتن و گفتن
"دیگه هر چی کشیدیم بسه"
«بیست و هشتم مارس سال 1983»
...لحظاتی قبل از آزاد شدنش
حس کرده بود نمی‌تونه ...به اون چول سو لی‌ای پایبند بمونه که
.مردم ازش توقع داشتن
«صدای استوارت هانلون»
یادمه پیشش وایساده بودم ...و در حال رفتن به سمت در
بهش گفتم "خب، بیا بریم ته توش رو دربیاریم"
...استوارت بهم گفت
.رسانه‌های خبری زیادی منتظرت هستن
،اگه واسه روبرو شدن با اونا آمادگی نداری
.می‌تونیم از در پشتی بریم
...و من در جوابش گفتم
...نه
.من از در جلویی میرم بیرون
چول سو لی، می‌شه یه دقیقه با هم حرف بزنیم؟
ده سال زندانی بودی امروز چه احساسی داری؟
احساس خیلی خوبی دارم ...و واقعاً سپاسگزارم
بابت تمومی اون حمایت‌هایی ...که مردم در حقم کردن
مخصوصاً آقای جی کون یو ...از آن سوی ساکرامنتو
...و واقعاً ممنونِ حمایت و اعتمادی هستم که
.مردم تا روز آزادیم در حقم روا داشتن
!سلام، چول سو
!محشره !محشره
.بهش گفتم این زندگی توئه
.این زندگی توئه .سرشار از خوشبختی نیست
.تحمیل شده نیست .نفرین شده نیست
.این زندگی‌ایه که بهت رو آورده
...و این
.می‌دونید، مسئله‌ی بزرگیه
می‌شه علامت پیروزی نشون بدی؟
راستی چول سو، الان چند سالته؟
.پنجاه سالمه - .باورم نمی‌شه -
...و الان 20 سالی می‌شه که از زندان
.آزاد شدم - .باورم نمی‌شه -
زمان مثل برق و باد می‌گذره، نه؟
...و با یادآوری گذشته
روی هم رفته چند سال زندانی بودی؟
.ده سال - .آره، ده سال -
وقتی آزاد شدی از خیلی جهات سخت بود؟
...آره، همین‌طور بود، چون که - چرا؟ -
هیچ‌کس بهم نگفته بود .که تا این حد آدم معروفی شدم
...اون مثل یه آدم مشهور
.تور راه انداخته بود
.همه‌ من رو می‌شناختن
دخترای جوون میومدن پیشم و .ازم می‌خواستن باهام عکس بندازن
.ما با چول سو به هاوایی رفتیم
.حامیان اهل هاوایی رو اونجا دیدیم
همه ازمون استقبال می‌کردن .و خوشحال‌کننده بود
.به مراسم فستیوال موسیقی جاز دعوتش کردن
.می‌دونید، خب اونا آهنگ جاز می‌زدن
:و چول سو می‌‌گفت "اینجا از زندان بدتره"
"باید بریم، من رو از اینجا ببر بیرون"
.پس می‌دونید؟ کار سختی بود .مجبور بود همچین کارایی رو انجام بده
«پنج ماه بعد از آزادی»
دادستان‌ها به چول سو در رابطه با» «.پرونده‌ی محوطه‌ی زندان پیشنهاد مصالحه دادند
و گفتن، برای اینکه آزاد بمونی ...بیا روی
...قتل غیرعمد توافق کنیم
.و خبری از عفو و آزادی مشروط هم نیست
.هیچ شرطی شاملش نمی‌شه
پس من به جای اینکه ...درگیر یه چالش دیگه در سیستم قضایی بشم
.اتهام رو قبول کردم
.لی از خودش دفاع کرده بود .اصلاً هیچ‌وقت نباید اونجا می‌بود
و این واضح‌ترین مثال .از عدم کاراییه سیستمه
چون ده سال طول کشید .تا بی‌گناهیش مشخص بشه
...جامعه‌ای کامل از مردم
چندین و چند سال جنگیدن و ...یه عالمه دادگاه رو پشت سر گذاشتن
بهترین وکلا رو به کار گرفتن .تا به خاطر لی بجنگن
واسه آزاد شدنش .همه‌ی این‌کارا لازم بود
«مرکز خدمات چندجانبه برای اهالی کره»
.خدمات چندجانبه برای کره‌ای‌ها چه کمکی از دستم برمیاد؟
...این روزها
چول سو لی رو می‌تونیم .تو یه محیط کار معمولی پیدا کنیم
...به عنوان کارمند مرکز خدمات چندجانبه
...برای اهالی کره در سان‌فرانسیسکو
اون به حفظ روابط خود .با جامعه آسیایی ادامه میده
آخرهفته‌ها سعی می‌کنم ،برم به دیدن شهروندان سالخورده
تا احترامم رو بهشون ابراز کنم .و ازشون تشکر کنم
واقعاً حس خوبیه که شخصاً ...میرم به دیدن‌شون و ازشون تشکر می‌کنم
.و اونا هم خیلی گرم ازم استقبال می‌کنن
.اسمت رو تایپ کن .فکر کن داری اسمت رو می‌نویسی
الان ببین، وقتی این رو تایپ می‌کنی ...واسم مشخص می‌شه که
.کجای زبان انگلیسیت می‌لنگه
همین‌جور ادامه بده تا کلمات اضافه رو پاک کنی، می‌بینی؟
تو یه مغازه‌ی خرده‌فرشی کامپیوتر .به عنوان فروشنده سر کار گذاشتمش
یه چند ماهی خوب پیش رفت .ولی بعدش استعفا داد
از رئیسش پرسیدم چرا استعفا داد؟
...گفتش خواب می‌موند و
.نمی‌تونست صبح‌ها سروقت بیاد سرکار
...اون زمان یه فیلمی از روش ساختن
...که توش جیمز وودز موی دم اسبی داشت
.که مثلاً تونی سرا بود
اونا جامعه رو یه جورایی .مثل ابزار و ادوات نمایش به تصویر کشیده بودن
.انگار واسه جامعه‌ت تبدیل به یه نماد شدی
می‌شه شما من رو برسونید؟
.برو، شو
.مهم باش
.من خیلی عصبانی بودم
این پیروزی به خاطر یه جنبش مردمی .به دست اومد
.آدمای خیلی خیلی زیادی درگیرش بودن
.ما رفتیم به دانشگاه کالیفرنیا
دو سه نفر از اعضای انجمن حامیان رو .با خودم برده بودم
.ازم خواستن برم بالا و یه حرفی بزنم
من هیچ‌وقت به این شکل .جلوی کسی صحبت نکرده بودم
خب باید چی می‌گفتم؟
اونا گفتن فقط برو اون بالا ...و بهشون بگو آدمای خوبی باشن و
.همین
...من رفتم اون بالا و گفتم
مفید واقع بشید، حسابی درس بخونید .و ممنونم
...و برگشتم سرجام و همه‌ی اون دانشجوها
جوری بهم نگاه می‌کردن که !انگار با خودشون می‌گفتن عجب احمقیه
بعد از کُلی هیاهوی دیگه ...یه دوست دیگه که
...اون هم در انجمن حامیان بود
تونست به عنوان سرایدار .واسش یه کاری دست و پا کنه
...ولی چول سو
...از منصب رهبر جنبش
یهویی رسیده بود به .تمیز کردن دفترهای کار
.واسش سخت بود
.به نظرم من خیلی خیلی تنها بودم
هر وقت با بقیه می‌رفتم بیرون .بهم خوش می‌گذشت
...ولی وقتی تموم می‌شد
تک و تنها می‌شدم .انگار که باز برگشتم زندان
به نظرم یه چندنفری بودن که ...سعی می‌کردن
.راهنماییش کنن
باید این زندگی خشک و .حوصله‌سربر رو تحمل می‌کرد
.به جامعه مردم کره مدیون بود
اگه گند بزنی ...آدمای زیادی رو
.ناامید می‌کنی
.اون واقعاً در حال دست و پا زدن بود
حس می‌کرد جامعه انتظارات ...خیلی زیادی در مورد
.نحوه‌ رفتارش بعد از آزادی ازش داره
.و می‌خواست به این نقطه خودش رو برسونه
ولی همچنین سرشت خبیثانه هم .در وجودش نهادینه بود
وقتی از زندان اومدم بیرون ...به نظرم توقعاتی که ازم می‌رفت این بود که
،باید تو زندگی موفق بشم
،یه زندگی معمولی رو پیش بگیرم
،که واسم سخت بود
مخصوصاً وقتی ده سال رو ،تو زندون گذرونده باشی
.چهار سالش رو با حکم اعدام گذرونده باشی
سخته که از این وضعیت بیای بیرون و بگی "من یه آدم معمولیم"
.همچنین دوست داشت مهمونی راه بندازه
.من یه خورده با این قضیه راحت نبودم
...یعنی درکش می‌کردم و همزمان
مطمئن نبودم که باید .امکان این‌کار رو واسش فراهم می‌کردیم یا نه
.دنبال یه جور تسکین بود
.مواد می‌خواست .مشروب می‌خواست
...و وقتی به همچین آدمی مواد بدی
...که متاسفانه بقیه بهش دادن
.چون خیال می‌کردن دارن در حقش رفاقت می‌کنن
.در نهایت اون معتاد شد
.همه‌جا مواد بود .کوکائین
...شروع به کشیدن کردم
بعضی‌وقت‌ها 7 گرم یا 13 گرم تو روز .مصرف می‌کردم
...هیچ‌ آدمی با مصرف همچین مقدار زیادی کوکائین
.نمی‌تونه زنده بمونه
نمی‌دونم چطور بدنم تونست .این مقدار مواد رو تحمل کنه
...و بدتر و بدتر شد
.و کارم به بی‌خانمانی کشیده شد
اون میومد به دفتر حقوقی ما و پول گدایی می‌کرد
و من بهش گفتم "نه، این درست نیست"
چرا قبل از اینکه پولت تموم بشه اقدامی نکردی؟
.باید می‌رفت سرکار
.باید کار کنی
.سعی نکن به کسی وابسته بشی
«صدای استوارت هانلون» یه روز اومد پیشم و ...شروع کردم سرم دادن زدن
پول می‌خواست، واسه تهیه‌ی مواد ...ساقی می‌خواست
.کوکائین لازم بود ...نمی‌تونست اینطوری ادامه بده
.می‌گفت من بهش مدیونم
...هی گفت و گفت و گفت
و مشت زد به دیوار و ...یهویی یه چاقو درآورد
.و جلوم هی تکونش داد
...من یه اسلحه کشیدم و بهش گفتم
"باید چاقو رو بندازی زمین و بری"
یه شب من رو غافلگیر کرد ...اومده بود دم در و التماس می‌کرد
.چون پول لازم بود
پس من چندتا استوانه سکه‌ی 25 سنتی .و یه شیشه پول خورد داشتم
...و اونا رو بهش دادم و گفتم
"دیگه هیچ‌وقت برنگرد اینجا"
"دیگه سرزده نیا اینجا"
بهم هشدار داده بود که .چول سو به شدت غرق مواد شده
.من تقریباً مثل پدرش باهاش رفتار می‌کردم
و اون واقعاً بابت کاری که .داشت انجام می‌داد عذاب‌وجدان داشت
و به نظرم اون‌موقع سعی می‌کرد .زیاد با من برخوردی نداشته باشه
...سال 1990 برگشتم زندان
و به 18 ماه حبس به اتهام .حمل موادمخدر محکوم شدم
.جولای سال 1991 برگشتم سان‌فرانسیسکو
...به خاطر حبس کشیدن و از این صحبتا
.شهرت قابل اطمینانی داشتم
...پس کم کم با یه چندتا از
این گروه خلافکارای .محله‌ی چینی‌ها دمخور شدم
.اون هم واسه اولین‌بار تو زندگیم
چول سو لی به شدت در آتش‌سوزی خونه» «.دچار سوختگی شد
دستور مستقیم گرفتم که .تو این خونه حریق عمدی ایجاد کنم
...اتفاقی که افتاد این بود
...روی کف خونه سُر خوردم
لباسم به تمومی بنزین‌هایی که ...ریخته شده بود زمین آغشته شد
...نمی‌دونم چطوری آتیش به پا شد، ولی
.دیدم خودم و هر چی که دور و برمه در حال سوختنه
...پیش خودم می‌گفتم
...فقط 10 تا 15 ثانیه وقت داری
.و نمی‌دونم بعدش دووم میاری یا نه
به زور در رو باز کردم .و خودم رو از اونجا انداختم بیرون
اولین کاری که کردم ...چرخیدن روی زمین بود
هر آتیشی که هنوز رو بدنم روشن بود رو .خاموش کردم
.بعدش دیگه از هوش رفتم
.تقریبا تو ماه اول فقط درد کشیدم
.دردی که تحملش خیلی سخت بود
.و یادمه بلند داد می‌کشیدم
،اگه جهنمی وجود داشته باشه
...اون‌موقع من خوب می‌دونم که
.ممکنه چه دردی رو به طرف تحمیل کنه
.ای کاش زنده نمی‌موندم
«زندان فدرال» «روچستر، مینه‌سوتا»
،چول سوی عزیزم
می‌خوام این شکاف دردناک رو واسم پر کنی
...سردرگمی، ناامیدی و شک زیادی
بین کسایی که از جنبش ما .حمایت کردند وجود داره
می‌خوان بدونن چه اتفاقی افتاده .و دلیلش چی بوده
...اون افرادی از ما که در طی تموم این سال‌ها
...طرف تو بودن
.تحت هر شرایطی به همدیگه پیوند خوردن
...اگه وجود زودگذر ما روی زمین
.اصلاً معنا و مفهومی داشته باشه
چول سو با شهادت علیه گروه خلافکاری که» «.اون رو برای حریق عمدی استخدام کرده بودند موافقت کرد
«.سپس تحت حمایت حفاظت از شاهدین فدرال قرار گرفت»
«دوازده سال بعد از حریق عمدی» «سال 2003»
این مدت چطوری زندگیت رو گذروندی؟
.به عنوان سرایدار کار کردم .به عنوان فروشنده‌ی ماشین کار کردم
چطوریا بود؟
...خیلی سخت بود، من - .آره، می‌دونم -
.تو به فروشنده‌ها نمی‌خوری
...نه، ولی به نظرم خیلی از فروشنده‌ها
از من به شدت می‌ترسیدن، می‌دونی؟
پیش خودشون می‌گفتن این یارو الان خیلی قیافه‌ی بدجنسی داره، می‌دونید؟
چرا نتونستن کاری واسه صورتت بکنن؟
.دکترم گفت پیوند صورت واسم انجام میدن
می‌دونی؟ .از صورت یه آدم مُرده
.من بهشون گفتم نمی‌خوام
.دیگه الان این صورت نصیبم شده
.با همین صورت میمیرم .با همین صورت میمیرم
...وقتی واسه اولین‌بار فرار کردی
دلیل فرار کردنت چی بود؟
.به خاطر مادرم بود
هر وقت فرصتش رو پیدا می‌کرد .من رو می‌زد
چرا؟ - ...نمی‌دونم، نمیـ -
از دوریس بپرس .خودش بهت میگه
.اون می‌تونه واست تعریف کنه
«دوریس یاماساکی - دوست خانوادگی»
مامان چول سو در مورد .خواب دوران بارداریش بهم گفته بود
خواب دوران بارداریش؟
.در طول دوران بارداری یه خوابی دیده بود
...مامان چول سو گفته بود
.تو خوابش یه مار افتاده بوده دنبالش
اون مدام از دستش فرار می‌کرده .ولی اون بالاخره گرفتتش و نیشش زده
نیشش زده و حتی وقتی که ...با چاقو تکه تکه‌ش کرده
.باز هم ولش نکرده
.بهم گفته بود فامیلی چول سو، سونگه
.سونگ. پدرش - .پدرش -
.بهم گفته بود آقای سونگ بهش تجاوز کرده
چون اون بچه، حاصل یه تجاوز بوده .واقعاً ازش بدش میومده
خانم لی، چول سو واقعاً پسر بدی بود؟
.نه
.اون یه پسر کوچولوی مهربونه
اون پسر مهربونیه؟ - .آره -
دلیل اومدنم به اینجا چیه؟
...اولین دلیل اومدنم به اینجا
...اینه که می‌خواستم بهترین شرایط تحصیلی
،در سرتاسر دنیا رو در اختیارش بذارم
چون خودم اصلاً درس نخوندم، می‌دونید؟
...ولی بعضی‌ها یه حرفایی بهم می‌زنن
.که تو حتی نمی‌تونی بنویسی .گاهی وقتا این حرفا رو می‌شنوم
.از جانب خواهرهام، برادرم
.پس از درون خرد می‌شدم
به خاطر همین دوست دارم .پسرم درس بخونه
.به خاطر همین با یه مرد آمریکایی ازدواج کردم
به خاطر همین اون رو .پیش خودم آوردم
پس اون نباید زندگی سخت من رو .تجربه کنه
...وقتی تو زندان بودم
...وقتی حکم اعدام بهم دادن
،متهم به قتل داخل زندان شدم
واسه مامانم یه نامه نوشتم ،و اون هم جواب نامه‌م رو داد
"تو فقط مایه‌ی دردسر ما بودی"
.و گفت دیگه نمی خوان از من خبری بشنون
خدای من - !مادر آدم این حرف رو بزنه -
...و
همون‌موقع بود که .تو اومدی تو زندگی من
...تو، پگی
...رانکو، دیوید کاکیشیبا
.کسایی که قهرمان‌های واقعی بودن
.من نه .شما قهرمان بودید
گوش کن، می‌دونی؟ .گوش کن، لعنتی
.بهم گوش بده، مرد جوون
یکی اون بالاس که یه دلیل .واسه زندگی بهت داده، لعنتی
خب کِی برگشتی؟
.حدود دو هفته پیش
.دیگه تحت برنامه‌ی حفاظت نیستم
پس یعنی دیگه الان آزادی؟
.آره
هر چی سنم بالاتر میره ...بیش‌تر بابت
رنجی که به بقیه تحمیل کردم .احساس پشیمونی می‌کنم
.تبدیل به یه ناامیدی و رسوایی شدم
چول، واقعاً سعی کردی .دور از توجه عموم بمونی
این سانحه‌ی آتش‌سوزی چطوری ...تغییرت داد، نحوه‌ی دیدت رو
به زندگی تغییر داد؟ اصلاً همچین‌چیزی رخ داد؟
.تو خیلی رنج کشیدی
...به نظرم
...اگه زندگیم رو از زمان تولدم بررسی کنید
...شخصی رو می‌بینید که
...درد و رنج بی‌شماری رو تجربه کرده
.که هیچ‌وقت خواهانش نبوده
...ولی
از طریق ملاقات با آدمایی ...مثل آقای کِی دبلیو لی
...و از طریق دریافت حمایت از
...تعداد خیلی بی‌شماری از مردم
...به واسطه‌ی درد عمیق یه شخص دیگه
...انسانیت، رشد می‌کنه
...و اون انسانیت به طور خالص و
بدون هیچ قید و شرطی .به آدم هدیه داده می‌شه
حس می‌کنی زندگیت رو به آقای کِی.دبلیو.لی مدیونی؟
.حس می‌کنم بیش‌تر از این حرفا بهش مدیونم .فقط زندگیم رو نه
...وقتی به گذشته‌ی من رو به یاد بیارید
...فقط یه مرد بی‌خانمان رو به خاطر نمیارید
...یه زندانی رو به خاطر نمیارید
بلکه یه مرد کره‌ای آمریکایی ...و یه مهاجر رو به خاطر میارید
کسی که حق و حقوقش به شدت پایمال شده .و باید به حقوق خودش برسه
من هر کاری که از دستم بربیاد .واسه آقای کِی.دبلیو.لی انجام میدم
.آقای کِی.دبیلو.لی بهم زندگی بخشید
.و من رو آدم باوجدانی کرد
و بهم اجازه داد انسانیتی داشته باشم .که بتونم به بقیه هم هدیه‌ش بدم
.وقتی که اونا تو درد و رنج هستن
.چول، خیلی ممنون
.ممنون
«دانشگاه کالیفرنیا، دیویس» «بیست و دوم فوریه 2006»
.چول سو لی، زندانی محکوم به اعدام سابق
...از وقتی که از زندان آزاد شده
.این اولین سخنرانی اون در بین عمومه
«عدالت برای چول سو لی»
واقعاً مایه‌ی افتخارمه که .امروز اینجا حاضر شدم
اون هم در بین تمومی این مهمون‌های محترمی .که اینجا حاضرن
...حس می‌کنم مثل یه ذره شن
.در تلاشم که با زندگی ترکیب بشم
.واقعاً به خاطر دعوتتون ممنونم
.مایلم با حرفی که آقای گاندی زده شروع کنم
:ایشون میگن
شر، بی‌عدالتی، نفرت، وجود دارند .ولی فقط تا حدی که ما ازشون حمایت کنیم
...اونا به خودیِ خودشون بدون همکاری ما
.وجود خارجی ندارن
...دفعه‌ی اولش خیلی استرس داشت
.و سخنرانیش رو یادداشت کرده بود
«ریچارد کیم، پرفسور دانشگاه کالیفرنیا دیویس» .خیلی خشک و رسمی بود
.و خودش هم فهمیده بود
.پس کاغذ رو مچاله کرد و گفت: گورباباش
...و انداختش زمین و بعدش
.از اعماق قلبش شروع کرد به سخنرانی
.زندان، شرورانه‌س
ذره ذره‌ی شان و منزلت و انسانیت رو .در وجود هر شخصی نابود می‌کنه
.آدم رو به نابودی می‌کشونه
.روح آدم رو نابود می‌کنه .ذهن آدم رو نابود می‌کنه
و ذهن من رو نابود کرد و .من سعی کردم دوباره احیاش کنم
من می خوام جوری زندگی کنم .که زندگی دیگران رو بهبود ببخشیم
مثل همون کاری که انجمن حامیان و .مردم حامی واسه من انجام دادن
.و تا به امروز دارن از من حمایت می‌کنن
شاید گاهی‌اوقات تو این اوضاع آشفته .احساس سردرگمی‌کنم
.ولی من یه قهرمان نیستم .فقط یه انسانم
!خیلی خوشحالم که هنوز زنده‌ای
.شکل ظاهریت فرق کرده
.ولی باهوش‌تر شدی
.بالغ شدی .بامحبت شدی
و حالا داری در مورد هوای دیگران رو داشتن .هم حرف میزنی
...چول سو من رو دید و بهم گفت
.خانم یو، دارم کارم رو خیلی خوب انجام میدم الان بهم افتخار می‌کنی؟
.به نظرم چول سو از یه کشور کشف‌نشده برگشته
.و الان اومده پیش ما
.و به خاطرش باید جشن گرفت
...یه نفر از اون بالا
...اونایی که فوت کردن، روح چینی- آمریکایی‌ها
ژاپنی‌ها، فیلیپینی‌ها و کُره‌ای‌هایی ...که این کشور رو ساختن
...به نظرم همه‌شون دارن به چول سویی
که تو زندان سان کوئنتین حبس بوده :میگن
،هی، چول سو، چول سو" ".به خاطر ما زنده بمون
...نمی‌دونم چند ماه قبل از مرگش
.چه اتفاقی واسش افتاده بود
ولی می‌دونم درد و رنج زیادی رو .داشت تحمل می‌کرد
.از روی صداش می‌تونستم بفهمم
...تقلا کردن برای اینکه
بتونه زندگی کنه و فقدان عاطفی ...و ذهنی‌ای که در اون وجود داشت
آره، به نظرم احتمالاً اون فقط .دیگه داشت خسته می‌شد
.انتخاب کرد بمیره
به خاطر مشکلات روده‌ش .بهش پیشنهاد جراحی داده بودن
ولی اون گفته بود «من قراره بمیرم»
«چول سو لی» «1952 - 2014»
سال‌های زیادی این درد و رنج رو .تحمل کرده بود
.به نظرم دیگه توانی واسش نمونده بود
...با نگاه کردن به گذشته
اون صدها بار مرگ رو تجربه کرده بود ...اون هم به خاطر زندگی کردن تو یه جهنم لعنتی
!به اسم سیستم زندان کالیفرنیا
،و حتی موقع آزادی ...تو یه دنیای آزاد
.از هزاران مرگ دیگه رنج برد
شصت و دو سال واسه مردن .خیلی کم سن و سال به نظر می رسه
ولی چول سو تو همین سال‌های کوتاه .زندگی‌های متعددی رو تجربه کرد
.ما خیلی از سختی‌های اون سود بردیم
...وحشت پرونده‌ی اون
.سیاست و آگاهی ما رو جلا داد
...زندگی قابل توجه اون
.الهام‌بخش زندگی خودمون شد
می‌خوام مردم به خاطر کاری که .در حق من کردن احساس خوبی داشته باشن
می‌خوام مردمی که بهم کمک کردن ...قادر باشن بگن که
".حداقل زندگیش رو جفت و جور کرد"
...امیدوارم بتونم با سر بالا برگردم و
:یه کاری کنم با خودشون بگن "ما کار درستی کردیم"
مسترمووي - دانلود فيلم و سريال بدون سانسور .::MrMovie::.