«مترجم: «تارخ علی‌خانی ‫ تلگرام: aManOfWar@
.موزس
‫زیر کتری رو روشن کن واسم.
و زیاد هم پرش نکن‫،
‫یه فنجون بریزی کافیه. اسراف نکن
‫الان میام مامان.
‫باز کجا می‌ری؟
.بیرون - کجای بیرون؟ -
‫قدم بزنم.
‫چند بار باید بهت بگم؟
‫ملت بهت اتهام جاسوسی و فضولی می‌زنن.
‫اگه پلیس گرفتت زنگ نزنی به من،
‫که بیام وثیقه بذارم درت بیارم.
‫خانواده من با قانون مشکل نداشتن، ‫
‫سرمون جلوی مردم بالاست.
‫مطمئن باش در رو کامل می‌بندی.
‫خیلی خب؟
‫صبر کن.
اوکیه؟ - آره، آره -
‫اوکیه؟ - ‫.آره خوبه -
‫روز خوبیه، نه؟
‫این چیه؟
‫موزم.
‫باورم نمی‌شه همین‌طور دراز می‌کشی،
‫و زندگیت رو هدر میدی.
‫مگه امید و رویا نداری واسه خودت؟
‫هدفت نداری؟
‫اینجا مثل خوکدونی شده.
‫ببین!
‫جوراب‌های کثیف، پوست شکلات، قاشق!
‫چندبار باید بهت بگم،
‫که غذات رو نیاری این بالا؟
‫دستمال توالت؟
‫واسه چی دستمال توالت آوردی توی اتاقت؟
‫موزس کینگزلی دیکن.
‫من خدمتکارت نیستم.
‫انتخاب گسترده‌ای...
‫از املاک...
‫در بازار کوبا رویگ موجود هست...
‫و وابسته به کارهای مورد نیاز...
‫سه تخته‌ها از 106 هزار پوند شروع می‌شن.
‫اخیرا گزینه‌ای پیدا کردیم که تازه بازسازی ‫ شده...
‫ و پیاده نیم ساعت تا دریا فاصله داره.
‫فضای‌ عالی‌ای واسه سگشون هم داره. ‫ پنلوپه هستم.
‫نظر شما در مورد محله چیه؟
‫- عالی. عالی. ‫- خوب و ساکته.
‫آرامش‌بخشه.
‫- تمیز و خوبه. ‫- مگه نه؟
‫- کرتلی؟ ‫- بله؟
‫- خوبی؟ ‫- نه!
‫اون چیه؟
‫کجا می‌ری؟
‫به نظر خودت کجا می‌رم؟
‫دقیقا می‌دونم کجا می‌ری.
‫دوباره می‌ری همون کثافت‌خونه‌ای ‫ که خدا هم ترکش کرده.
‫سرگرم همون کارهای بدردنخورت...
‫که کثافت سر گرفته می‌شی.
‫می‌ری کثافت‌هاشون و...
‫مدفوع‌های فاسد پرنده‌ها رو لگد کنی...
‫که بعدش هم با همون کفش‌هات ‫ بیای...
‫ توی آشپزخونه‌ی من.
‫چرا هنوز کفش پاته؟
‫ دارم مستقیم می‌‌رم بیرون.
‫- خب؟ ‫- خب چی؟
‫می‌خوای درشون بیارم و بپوشمشون...
‫ و دوباره هم در بیارم و بپوشم؟
‫آره دیگه. معلومه.
‫ هزار بار بهت گفتم.
‫کرتلی.
‫در رو باز نذار...
‫ نمی‌خوام کبوترهای کثافتت...
‫بیان اینجا دنبال غذا بگردن.
‫بدردنخور.
‫خوبی؟
‫آره.
‫بیرون رفته بودی امروز.
‫آره
‫کجا رفتی؟
‫آدم نمی‌تونه بره سوپرمارکت و...
‫اون کارمندهای لبخندبه‌لب خیریه...
‫نیان و...
‫ازت درخواست پول نکنن.
‫چرا باید انقدر لبخند بزنن؟
‫کثافت‌های خوشحال پوزخندزن.
‫طاقتشون رو ندارم.
‫اونجا ولگردی می‌کنن...
‫پولی که به سختی به دست آوردی رو ازت بگیرن.
‫واقعا که کلاهبرداریه.
‫از مردم کلاهبرداری می‌کنن.
‫حوصله‌‌شون رو ندارم.
‫شماره تلفنت رو می‌خوان، ‫ایمیلت رو می‌خوان...
‫از یکیشون پرسیدم...
‫گفتم کد پستیم رو می‌خوای چیکار؟
‫می‌خوای کلید خونه رو هم بدم...
‫بیای داخل خونه وسایلم رو بگردی و...
‫تنها بچه‌ام رو هم بکشی؟
‫کسی هم به پلیس گزارشی نمی‌ده.
‫پلیس اصلا نمیاد هم.
‫مشغول اذیت پسرهای سیاهپوستن.
‫و اون یارو بغل هم با سگشون ایستاده.
‫که کت قرمز پوشیده...
‫ با چکمه‌ی سبز.
‫چرا باید سگ کت بپوشه؟
‫پشم دارن دیگه.
‫حتما خیلی عرق می‌کنن.
‫بوی گند می‌گیرن.
‫واقعا آزار به حیوانات محسوب می‌شه...
‫این همه پلاستیک تنش کنی.
‫باید برم گزارششون بدم به ان‌اس‌پی‌سی‌جی...
‫ یا هر چیزی که اسمش بود.
‫و اون چی با اون بچه‌ی چاقش؟
‫هوا به این سردیه.
‫توی این هوای سرد توی خیابون می‌چرخه...
‫با یه پاپیون گنده‌ی صورتی روی کله‌ی کچلش...
‫ ‫ که همه بفهمن دختره.
‫حالا انگار واسم مهمه.
‫با اون لباس‌های کوچیکش دور می‌زنن...
‫که اصلا واسه این هوا مناسب نیست...
‫صرفا جیب داره.
‫بچه جیب می‌خواد چیکار؟
‫چی بذاره توی جیبش؟
‫ چاقو؟ خیلی مزخرفه.
‫- آر‌اس‌پی‌سی‌ای بود مامان. ‫- چی؟
‫جامعه‌ی سلطنتی...
‫جلوگیری از آسیب به حیوانات.
‫می‌دونم. خل که نیستم.
‫به‌هرحال...
‫کی قراره اون مبلی که شکسته رو عوض کنیم؟
‫هان؟
‫و اینجا رو ببین.
‫- اوهوم. ‫- و ببین... اینجا.
‫و اینجا.
‫چی هست؟
‫سفید سفید سفید. ‫ اشمن سفیدش کرده.
‫موی سفید نداری که.
‫خیلی بهم استرس می‌ده.
‫و خودش یه دونه موی سفید هم روی سرش نداره.
‫- حتی یه دونه. ‫- هوم.
‫ملت بهش می‌گن...
‫ «چقدر جوون موندی اشمن.»
‫ خیلی هم خوشش میاد.
‫- می‌شناسیش دیگه. ‫- اوهوم.
‫پیر خرفت.
‫کسی دردسرهای من رو نمی‌بینه اصلا...
‫چون اصلا نشونش نمی‌دم دیگه.
‫- ولی خوب موندی. ‫- ممنون عزیزم.
‫- اوهوم. ‫- باهاش کنار میام دیگه.
‫می‌دونی؟ من همینم.
‫یه سری نبردها رو باید بی‌خیال شد...
‫آدم باید نبردهاش رو هوشمندانه انتخاب کنه.
‫نه، اون‌ها رو باید خودت انتخاب کنی.
‫اوهوم.
‫ از شیفت شبت اومدی؟
‫خیلی شب سختی بوده.
‫نصف شب مریضم حرکت کرده...
‫و ساعت دو فوت کرده.
‫- وای نه. ‫- خیلی بده. زن خوبی بود.
‫فراموشی داشت.
‫خانواده نداشت؟
‫یه پسر. توی نیویورک.
‫- اوهوم. ‫- ظاهرا سرش خیلی شلوغه...
‫- که نمی‌تونه بیاد. ‫- نه.
‫- ملت چقدر بدذاتن. ‫- خیلی بدذاتن.
‫اصلا قدردانی بلد نیستن.
‫همین، اصلا بلد نیستن.
‫استرس، استرس، استرس.
‫استرس، استرس.
‫اشمن می‌گه من خیلی استرس دارم.
‫- اوهوم. ‫- اشمن اصلا استرس نداره...
‫می‌دونی؟ چون وقتی می‌ره توی تخت...
‫ مثل بچه خوابش می‌بره.
‫واسه همینه که...
‫موهاش سفید نمی‌شن.
‫شاید هم ارثی باشه.
‫ چون پدرش ‫ هم اصلا موهاش سفید نشد.
‫- هشتاد سالش شده بود دیگه. ‫- اوهوم.
‫دوباره از اون خواب‌هام دیدم.
‫هوم.
‫- جدا؟ ‫- یادت باشه.
‫اشمن توی یه آب شفافی ایستاده بود.
‫پایین رو که می‌دیدی پات رو می‌دیدی.
‫و ماهی‌ها رو می‌دیدی که شنا می‌کنن.
‫شنا می‌کردن.
‫- و دوباره کرد؟ ‫- دوباره.
‫هوم.
‫مامان بچه‌ی سومش.
‫بیست و دو ساله.
‫دورگه‌ی یونانی نیجریه‌ای.
‫پکهام زندگی می‌کنه.
‫- هوم. ‫- وای.
‫این موقع توی زندگیش؟
‫چرا شما ساکتین؟
‫ اینجا آدم بزرگ‌ها دارن حرف می‌زنن.
‫داشتیم می‌گفتیم...
‫هوم.
‫وقتی که ولش کنم...
‫سرش گیج می‌ره.
‫نذار راحت در بره.
‫معلومه.
‫بعد این همه سختی که از اون کثافت کشیدم.
‫نه خیر.
‫ایستادگی می‌کنم خواهر.
‫- اوهوم. ‫- ایستادگی می‌کنم.
‫و فکر می‌کنی...
‫من نمی‌تونم با کسی آشنا بشم؟
‫- معلومه می‌تونی. ‫- بی‌خیال.
‫خوم.
‫- ولم کن! هی! ‫- می‌خوای چیکار کنی؟
‫احمق.
‫- برو. ولم کن. ‫- احمق!
‫بیا، بیا...
‫بکن... بکن...
‫ول کن!
‫ول کن، بیا دختر. زود.
‫بیا، بیا دیگه، بیا.
‫- بیا دیگه. ‫- ول کن.
‫برو کنار.
‫- نه! ‫- حرکت کن.
‫نشین بابا.
‫پس دیشب مهمونی رفتی.
‫- هم... ‫- کی؟
‫دوست پشت سرت.
‫- کجا؟ ‫- تو دیگه؟
‫کی اومدی؟
‫نمی‌دونم. ساعت یک؟ یا دو، سه...
‫- جدا؟ ‫- چهار، پنج، شیش.
‫- فکر کردم زودتر اومدی. ‫- نه!
‫ساعت دو و نیم در بسته بود.
‫آره، بستمش.
‫- خودت بستیش؟ ‫- عه؟
‫آره، خودم تنهایی بستمش.
‫خب کجا رفتی؟
‫بریکستون.
‫برایتون.
‫هم، برمینگهام؟
‫- کجا رفتین؟ ‫- بریکستون.
‫- آهان. با کی؟ ‫- زارا.
‫- هم... ‫- جدا؟
‫آره.
‫- فقط با زارا؟ ‫- آره، فقط زارا.
‫تئو مگه نبود؟
‫تئو کیه؟
‫من تئویی نمی‌شناسم.
‫آهان.
‫من گمونم یه تئو بشناسم که ‫والتامستو زندگی می‌کنه.
‫آهان اون تئو رو می‌گی!
‫آره، بود!
‫خونه‌اش چه شکلی بود؟
‫خفه شو دیگه.
‫- ولی شب خوبی بود. ‫- جدا؟
‫بشمنت می‌ذاشتن.
‫- بشمنت؟ ‫- بشمنت!
‫کلی مرد ریختن سرت.
‫تو هم برو.
‫من که دیگه نمی‌تونم این کارها رو بکنم.
‫چی داری می‌گی؟
‫ دیدیم دائما توی آشپزخونه قر می‌دی.
‫احمق‌ها!
‫- بخاطر توئه. ‫- یادم رفته. بذار ببینم.
‫همینه!
‫حالا داره به تو حمله می‌کنه!
‫هنوز بلده. هنوز بلدی.
‫ببینم کجا سفته؟
‫پشتش. ببین، قرمز شده.
‫پوست سرت قرمز نیست.
‫پوستش کنده شده چون خاروندیش.
‫چون خیلی سفت بوده!
‫- می‌تونی یکم آب بخوری. ‫- آب که می‌خورم!
‫چه ربطی به اون داره؟
‫که پوستت هیدراته بشه.
‫به اندازه‌ی کافی هیدراته هستم.
‫هر کی باشه فکر می‌کنه...
‫می‌خواستی مغزم رو بیرون بکشی.
‫به سرم وصله‌ها.
‫می‌دونم، چون خودم وصلش کردم.
‫خب حداقل شکنجه کردن بلدی.
‫باید رئیس زندان می‌شدی.
‫هم...
‫امیدوارم با مشتری‌ها این‌طوری برخورد نکنی.
‫نه، چون بهم پول می‌دن.
‫باز بحث پول رو شروع کرد.
‫باید با خانواده‌ات هم...
‫مثل غریبه‌ها برخورد کنی.
‫بشور اون بشقاب رو.
‫نگاهش کن.
‫تکون نخور.
‫بیست و دو سالش شده...
‫و هنوز ‫ساندویچ کره بادوم زمینی و...
‫ مربا می‌خوره.
‫انقدر حرف زدم باهاش خسته شدم...
‫هی می‌گم موزس، با زندگیت چیکار می‌کنی؟
‫به نظرت بیست و پنج سال ‫دیگه در چه وضعی هستی؟
‫خسته شدم.
‫می‌خوای من بهش بگم؟
‫چی بگی؟
‫نمی‌دونم... ببینم می‌تونم کمکش کنم یا نه.
‫می‌خوای توی کار خانواده من دخالت کنی؟
‫- چه دخالتی بکنم؟ ‫- خودت بودی نمی‌خواستی...
‫که با دخترهات از این حرف‌ها بزنم.
‫که چی بگی؟
‫چرا وقتی می‌رین بیرون شکمتون ‫ رو می‌اندازین بیرون...
‫که همه ببینن؟
‫چرا از این شلوارهای تنگ...
‫یوگا می‌پوشین که حتی...
‫ باهاش باشگاه هم نمی‌رن.
‫ناراحت می‌شی.
‫قطعا ناراحت می‌شی.
‫بعضی خواهرها صمیمین‌ها.
‫یه سری خواهرها می‌تونن با هم اعتماد کنن.
‫می‌تونی به من اعتماد کنی.
‫اگه بهت زنگ نزنم که به من زنگ نمی‌زنی.
‫- بهت زنگ می‌زنم. ‫- نه.
‫من باید بهت زنگ بزنم...
‫بگم، شانتل، موهام باید درست بشه.
‫شانتل، کمرم درد می‌کنه،
‫می‌شه یه سری وسایل واسم...
‫از کیلبرن بخری؟
‫بهت زنگ می‌زنم!
‫قیچی رو بذار پایین.
‫ وحشی شدی!
‫یک‌شنبه می‌رم آرامگاه.
‫میای؟
‫می‌دونی که مشکل جسمانی دارم.
‫نمی‌تونم برنامه‌ریزی کنم.
‫نباید به خودم سخت بگیرم.
‫روز مادره.
‫والا ما که نمی‌دونیم.
‫ ‫ توی این خونه روز مادر رو جشن نمی‌گیرن.
‫آخرین باری که...
‫ کارت تبریک گرفتم رو یادم نیست.
‫گمونم موزس 5 سالش بود...
‫معلم مجبورش کرد یکی نقاشی بکنه...
‫و بیاره خونه.
‫احتمالا انتظار دارن من بیدار شم ‫واسشون...
‫ صبحانه روز مادر درست کنم.
‫پنج سال شده ها.
‫پنج سال.
‫وقتی ملت می‌میرن... ‫می‌میرن دیگه.
‫باید بپذیری.
‫نمی‌تونی تا ابد بار مرده‌ها ‫رو روی دوشت حمل کنی.
‫نمی‌خوام وزن پرل روی شونه‌هام باشه.
‫از زندگیش لذت برد.
‫خب حداقل خودش لذت برده دیگه.
‫من میام دنبالت.
‫چیزی رو که تایید نکردم،
‫ممکنه حوصله نداشته باشم.
‫شاید کل روز رو بخوابم.
‫جدا؟ با کی بخوابی؟
‫همیشه همین‌قدر پستی؟
‫خیلی بی‌وجدانی.
‫کی می‌خوای سروسامون بگیری؟
‫چرا؟ کسی رو واسم سراغ داری؟
‫آره. عیسی مسیح.
‫حداقل اون مجرد بود.
‫می‌بینی؟ همه‌چیز واست شوخیه،
‫فقط به فکر خوشگذرونی‌ای.
‫توی دیسکو آروم نمی‌گیری.
‫دیسکو؟ بعد کارم حتی نمی‌تونم ‫ روی پام وایسم...
‫- پنجاه و سه سالمه‌ها. ‫- به من می‌گی؟
‫من کل روز دارم این پله‌ها ‫ رو...
‫ بالا و پایین می‌کنم...
‫و توالت‌های کثافت رو تمیز می‌کنم.
‫می‌خوای بعدش بریم خونه من؟
‫واسه چی؟ مهمونی داری؟
‫خب اگه تو بیای مهمونیه دیگه.
‫چند نفر رو دعوت کردی؟
‫هیچکس، فقط تو و کرتلی.
‫و موزس.
‫دخترها می‌خوان پسرخاله‌شون رو ببینن.
‫تقصیر کرتلیه.
‫باید از وقتی موزس بچه بود تعلیمش می‌داد...
‫که بتونه تجارت رو یاد بگیره...
‫و بتونه بعدا مدیریتش کنه.
‫هر باری بهش اشاره می‌کنم دیدی چی می‌گه؟
‫ آره. «بلد نیست بند کفش خودش رو ببنده.»
‫آره! فکرش رو بکن! ‫راجع به بچه‌ خودت این‌طوری حرف بزنی.
‫هوم.
‫در همین حین موزس بیچاره خونه گیر کرده...
‫درحالی که پدرش در کنار...
‫اون ویرجیل کثافت کار می‌کنه.
‫حتی بلد نیست ارتباط چشمی بگیره.
‫بلد نیست دو تا جمله سر هم کنه.
‫احمق.
‫منم.
‫باشه. آوردیش؟
‫آره.
‫ساعت چنده؟
‫خودت ساعت داری دیگه.
‫با ضرب سوم ساعت نه و سی و یک دقیقه ‫ و هفده ثانیه خواهد بود.
‫پنج پوند بهم بدهکاری.
‫- چرا؟ ‫- ساعت رو گفتم.
‫بهم فروختمش دیگه.
‫خودت بودی چقدر می‌گرفتی؟
‫- واسه چی؟ ساعت؟ ‫- آره.
‫- از تو؟ ‫- آره.
‫صد پوند.
‫یه خانمی بود همین کار رو می‌کرد.
‫- چیکار می‌کرد؟ ‫- زمان می‌فروخت.
‫- جدا؟ ‫ -آره، سال 1890...
‫روث بلویل.
‫حین جنگ جهانی دوم هم همین کار رو می‌کرد.
‫- جدا؟ ‫- هر روز دوشنبه...
‫می‌رفت رصدخانه گرینویچ...
‫زمان رو می‌دید و ‫ ساعت جیبیش رو تنظیم می‌کرد.
‫و توی لندن قدم می‌زد...
‫و زمان رو به مردم می‌فروخت.
‫چقدر پول می‌گرفت؟
‫نمی‌دونیم. مشخص نیست.
‫باباش هم همین کار رو می‌کرد.
‫مامانش هم همین‌طور.
‫- کسب و کار خانوادگیه. ‫- اوهوم.
‫نمی‌شه زمان رو خرید.
‫درسته.
‫نمی‌شه هم فروختش.
‫وای چقدر محشره.
‫خیلی نرمه.
‫هوم.
‫نکن عزیزم.
‫پات رو نذار بالا!
‫- اشکالی نداره. ‫- ببخشید.
‫سلام، حالتون خوبه؟
‫قراره این مبل رو بخرید؟
‫اگه بخریم چی اصلا؟
‫دور می‌زنین اینجا و عرق تنتون رو...
‫- رو به کوسن‌ها می‌مالین. ‫- چی؟
‫شاید یکی دیگه بخواد بخرشون.
‫تو می‌خوای بخریشون؟
‫نه ممنون...
‫نمیخوام دی‌ان‌ای شما رو با خودم ببرم خونه.
‫خیلی ممنون.
‫سلام.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫ نه.
‫اومدین گردش.
‫دنبال یه مبل می‌گردم.
‫خب جای درستی اومدین.
‫کلی مبل داریم.
‫همچنین صندلی داریم،
‫ صندلی راحتی، چهارپایه زیرپایی، ‫ میز، صندلی عشق.
‫گوش کن، خودم تواناییش رو دارم...
‫که دنبال مبل بگردم.
‫می‌تونم راه برم.
‫می‌دونم باید بشینم...
‫و بلند شم که ببینم راحته یا نه.
‫ناتوان که نیستم.
‫من هم نگفتم که شما ناتوانین!
‫خب پس واسه چی اومدی اینجا؟
‫صرفا سعی کردم کمک کنم.
‫خب من کمکت رو نخواستم.
‫خیلی‌خب.
‫من فقط خواستم شغلم رو انجام بدم.
‫نه نمی‌کنی، داری من رو اذیت می‌کنی.
‫ برو یه نفر دیگه رو راهنمایی کن...
‫مهارتت رو به رخ بکش.
‫راستش از لحنت خوشم نمیاد.
‫من هم از قیافه‌ات خوشم نمیاد.
‫چرا انقدر آرایش کردی؟
‫- چی؟ ‫- اگه...
‫اثاثیه رو کثیف کنه چی؟
‫خودخواه.
‫بیا. الان دیگه داری توهین می‌کنی.
‫تهدیدم کردی؟
‫جانم؟
‫داری تهدیدم می‌کنی؟
‫من صرفا می‌خوام کارم رو بکنم.
‫من هم حرفم اینه که تو داری بی‌ادبی می‌کنی!
‫درسته.
‫تهمت، اذیت...
‫تحریک کردن، توهین کردن...
‫مدیرتون کجاست؟
‫می‌خوای با مدیرم حرف بزنی؟
‫بله می‌خوام.
‫بسیارخب. یه لحظه لطفا.
‫الان می‌رم خبرش کنم.
‫راحت باشین لطفا.
‫می‌ری عزیزم؟
‫آهای؟
‫داری می‌ری عزیزم؟
‫آهای!
‫اوه!
‫هی عزیزم.
‫واسم سوال بود می‌خواید برید؟
‫آهای.
‫با شمام‌ها.
‫با کی حرف می‌زنی؟
‫با تو حرف می‌زنم.
‫واسم سوال بود که می‌خواید برید یا نه.
‫بیست دقیقه‌ست دارم با ماشین دور می‌زنم...
‫که یه جای پارک پیدا کنم...
‫تو تنها کسی بودی که پشت فرمون بودی.
‫ و واسم سوال شد که ‫احیانا قصد داری حرکت کنی بری؟
‫ماشین پارکه.
‫می‌دونم که پارکه.
‫احیانا قصد نداری از پارک در بیاری کوفتی رو؟
‫ به من فحش نده.
‫- چرا عصبانی می‌شی؟ ‫- هی.
‫سینه‌ات رو بده داخل.
‫جوری داده بیرون انگار دعوا داره.
‫چطوره خودت فکت رو بدی داخل؟
‫چی شده؟ از تیمارستان بهت مرخصی دادن؟
‫تیمارستان؟ بیا تیمارستان رو نشونت بدم!
‫این جای پارک رو می‌بینی؟
‫اینجا مدرسه‌ی ما بوده...
‫من اهل اینجام.
‫جنده!
‫کسخل!
‫شرط می‌بندم هیچ مردی هم سمتت نمیاد!
‫آره، تخم‌هات انقدر رفتن بالا...
‫ که توی مغزت اسپرم رفته!
‫هیچیش هم دست تو نمی‌دم جنده‌ی پیر!
‫- و می‌بینم... ‫- هم...
‫هر بار که تاکسی خبر می‌کنم، ‫همون راننده میاد دنبالم.
‫شماره 29. همون یارو.
‫و می‌دونی که من هفته‌ای دو بار می‌رم خرید!
‫بعدازظهر چهارشنبه و شب جمعه.
‫جمعه خرید بزرگه...
‫چون بچه‌ها پول می‌دن که...
‫ بیشتر خرید کنم.
‫- باید هم بدن. ‫- الان دیگه سرکار می‌رن.
‫علاوه بر ماروین.
‫چطوره؟
‫- کی؟ ‫- راننده تاکسی رو می‌گم.
‫خب خوبه دیگه...
‫صحبت‌های بزرگسالانه...
‫- در مورد سیاست و این چیزها می‌کنیم. ‫- هوم.
‫و حدس بزن چی؟
‫همیشه کیسه‌های خرید رو واسم میاره خونه.
‫- جدا؟ ‫- اوهوم.
‫حالا، چند هفته قبل قرنطینه...
‫حالم خوب نبود.
‫و یکم اضطراب داشتم.
‫- دوست نداشتم که برم بیرون. ‫- اوهوم.
‫می‌دونی چیه؟ احتمالا کرونا بوده.
‫می‌دونی احتمالا کلی از مردم کرونا داشتن...
‫- اصلا خبر نداشتن. ‫- نه.
‫آره، و توی حیاط بودم...
‫شال گردن بسته بودم...
‫و تیشرتم خیلی کثیف و داغون بود.
‫صدای زنگ در اومد...
‫می‌دونی که خوشم نمیاد...
‫ مردم سرزده بیان خونه‌ام.
‫و یهویی در رو باز کردم...
‫حدس بزن کی اونجا ایستاده بود؟
‫همون یارو.
‫این‌طوری بودم که... ‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خیلی رفتارت غیرحرفه‌ایه.
‫من رو می‌پایی؟
‫اون هم گفت...
‫«چند هفته می‌شه ندیدمت...»
‫«نگرانت شده بودم.»
‫«چیزی می‌خوای؟»
‫من هم گفتم «برو یه پاکت سیگار واسم بخر.»
‫فقط همین رو خواستی؟
‫آره خب نمی‌تونستم برم بیرون.
‫سیگار رو آورد.
‫چه شکلی هست؟
‫چه شکلیه؟
‫سیاهه.
‫ولی یه خبرهای دیگه‌ای هم هست.
‫اوهوم. اوهوم.
‫امشب کجا می‌برتت؟
‫نمی‌دونم. یه جای ترکی.
‫ ولی مشکلی ندارم.
‫چون خوشم نمیاد علف لیمویی زنجبیلی...
‫ ترکیب شده با نارگیل و ماهی خام بخورم.
‫و ترک‌ها...
‫- خوب به گوشت ادویه می‌زنن. ‫- خوبه.
‫خوبه.
‫چی می‌پوشی؟
‫نمی‌دونم. جمعه بهم گفت.
‫واسه همین اصرار کردم بهم نوبت بدی.
‫چیز خیلی باکلاسی نمی‌پوشم.
‫نمی‌خوام پیش خودش فکری بکنه.
‫پیش خودش فکری کنه، آره.
‫همین الانش شیش تا بچه دارم. ‫خیلی ممنون.
‫توی فکرم یه چیزیه که دور شونه باشه.
‫- هم. ‫- چیزخای خوب رو برجسته کنه...
‫و بقیه رو بپوشونه...
‫چندین گناه رو با هم بپوشونه.
‫گناهی هم در کاره؟
‫نه فقط یه شکم گنده.
‫یه کفشی هم دارم.
‫- با یه کوچولو پاشنه... ‫- اوهوم.
‫- هنوز نپوشیدمش. ‫- اوهوم.
‫اشکالی داره برم یه سیگاری بکشم شنتل؟
‫- زود باش شارون! ‫- طول نمی‌دم.
‫بعدش مشتری دارم.
‫استراحت سیگار.
‫چیه؟
‫- سلام. ‫- شما؟
‫خواهرته دیگه احمق. کی باشه؟
‫چی می‌خوای؟ ‫سرم شلوغه.
‫ وسط یه کاریم.
‫میای یا نه؟
‫چی؟
‫یک‌شنبه. توی آرامگاه. میای؟
‫نمی‌دونم.
‫ گفتم خبر می‌دم دیگه.
‫خب الان خبر بده دیگه.
‫هر وقت خبر بدم خبر می‌دم دیگه.
‫الان خبر نمی‌دم. زنگ می‌زنم بهت.
‫Hello?
‫آهای؟
‫قیافه‌ات رو درست کن!
‫مثل برج زهرمار اونجا نشسته،
‫ با مردم سر و کار داری.
‫ غذا می‌دی دستشون.
‫ولش کن، بذار کارش رو بکنه.
‫- با کی حرف می‌زنی؟ ‫- با تو حرف می‌زنم.
‫- سرت به کار خودت باشه. ‫- کار من هم هست،
‫دیرم شده، مشتری دارم.
‫آقایی که مشتریته مشکل من نیست.
‫بهتره دهن من رو باز نکنی.
‫ببند دهنت رو.
‫ همه‌جا تف کردی.
‫بله، روی تو هم تف می‌کنم.
‫گوش کن، بهتره بی‌خیال بشی.
‫بس کنین.
‫لطفا.
‫تو هم ولمون کن بابا.
‫مثل شترمرغ اینجا ایستادی.
‫- خفه شو. ‫- به من نگو خفه شم.
‫بهت می‌گم که خفه بشی.
‫ تو برو خودت رو با یه برگر خفه کن.
‫ شبیه یه تیکه نخی.
‫- خیلی ممنون. ‫- قابلی نداشت.
‫- خداروشکر. ‫- و اون یکی.
‫- صبر کنین اول این‌ها رو تموم کنم. ‫- برو، حرکت کن!
‫- برو! ‫- نمی‌دونم خیال کرده...
‫کدوم خریه...
‫اومده اینجا طاقچه بالا می‌ذاره.
‫- برو! پول بده و برو! ‫- می‌شه اسکن کنی؟
‫اگه رد نشن نمی‌تونم اسکن کنم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫باید خجالت بکشی. ‫کمتر به مردم امر و نهی کنی.
‫- می‌دونی چیه؟ ‫- وای.
‫ببند اون دهن کثیف گشادت رو!
‫می‌بینی؟ شعور نداری.
‫ تربیت خانوادگی نداری.
‫ادب نداری.
‫اصلا شعور سرت نمی‌شه که!
‫عطر خوبی داره.
‫خوبه نه؟
‫خیلی بابتش هیجان دارم.
‫خب...
‫آهان، می‌خوای ادامه بدم؟
‫واسه همین اومدیم دیگه.
‫خیلی‌خب...
‫به بازار که نگاه می‌کنی...
‫یکم پرزرق و برقه ولی، نیست؟
‫شاید، ولی احتمالا می‌تونیم ببینیم که...
‫آره هست.
‫ادامه بده کیلا.
‫الان توی بازار مد شده که...
‫ موادی رو حذف می‌کنن...
‫- صد درصد. ‫- همه برندها درگیرشن.
‫حذف الکل، حذف سیلیکون، ‫حذف سولفات...
‫که ما هم از اولش حذف کرده بودیم دیگه.
‫آره...
‫ ولی پیشنهاد من اینه که...
‫ملو توی حذف نارگیل اول باشه.
‫- نارگیل؟ ‫-آره.
‫ولی...
‫ادامه بده.
‫تا حالا کسی توی بازار به فکرش نیفتاده.
‫و می‌دونیم که روغن نارگیل کومدژنیکه.
‫ ‫منافذ پوست رو می‌بنده، اذیت می‌کنه...
‫پس اگه ملو قرار باشه یه خط تولید بدون ‫ روغن نارگیل بزنه،
‫ می‌شه مقصد کلی از ‫ مشتری‌هایی که پوست حساس دارن.
‫صبر کن یه لحظه، صبر کن،
‫یعنی حرفت اینه که قراره دقیقا...
‫همون محصول سابق رو ارائه بدیم...
‫ولی شعار فروشمون اینه ‫ که نارگیل رو حذف کردیم؟
‫- درسته؟ ‫- بیا تحقیقات محشری که...
‫کیلا در این موضوع کرده...
‫رو یه بررسی‌ای یکنیم.
‫می‌دونی، من به توانایی کیلا شک ندارم.
‫ادامه بده کیلا.
‫آمارت حرف ندارن.
‫آهان، خب... ‫پانزده درصد مشتریان...
‫ همین‌طوریش دنبال ‫ محصولات بدون نارگیلن.
‫آره، خیلی درصد کمین.
‫ البته در بازاری بزرگ.
‫آره، می‌دونم، می‌دونم.
‫مثلا...
‫کلی تحقیقات مزخرف ‫ درزمینه نارگیل شکل گرفته...
‫ولی یه دلیلی داره که کسی سمتش نمی‌ره دیگه؟
‫چرا گروه کانونی رو بررسی نکنیم؟
‫نشون بدین.
‫خیلی‌خب، فرمول جدید رو...
‫ با گروه کانونی تست کردیم.
‫73 درصد مشتریان نتیجه گرفتن.
‫- طی چهار هفته. ‫- طی چهار هفته.
‫خب از کجا می‌دونن که...
‫بخاطر حذف نارگیل بوده؟
‫خب فرمول قدیمی رو تست کرده بودیم و...
‫ فقط 15 درصد مشتریان نتیجه گرفته بودن.
‫اون هم طی هشت هفته...
‫ ‫پس این فرمول خیلی نتایج بهتری داره.
‫واقعا ناامیدکننده بود کیلا.
‫من یه فرصت عالی گذاشتم جلوت.
‫کلی منابع گذاشتم جلوت...
‫ و حاصلش شده این.
‫می‌رینی به نارگیل.
‫متوجه هستم نیکول،
‫ ولی واقعا به نظرم حذف نارگیل...
‫پیشنهاد خوبی واسه ملوئه.
‫ببین، قرار نیست شعارمون حذف نارگیل باشه.
‫امکان نداره.
‫خب؟ شرمنده.
‫امشب جایی رو رزرو کردی...
‫ یا بریم همین بغل؟
‫گمونم همین بغل خوبه.
‫عالیه.
‫کارت خوب بود کیلا.
‫نذار ناراحتت کنه.
‫کارت حرف نداره.
‫مرسی.
‫- آلیشا. ‫- سلام.
‫- یه لحظه وقت داری؟ ‫- آره.
‫راجع به پرونده دی‌رایدره.
‫خیلی‌خب، مشکلی هست؟
‫نه ولی... آره.
‫حین ارسال نامه به ...
‫تیم ولف‌پک...
‫از چه قالب متنی‌ای استفاده کردی؟
‫همونی که وقتی بخش نارنجی کار ‫ می‌کردم...
‫ استفاده می‌کردم.
‫آهان، منطقیه.
‫من تمامی مدارک مختلفمون رو بررسی می‌کنم...
‫ که مطمئن بشم شرایط...
‫و ضوابطمون...
‫از لحاظ قانونی درست درج شدن.
‫- اوهوم. ‫- متاسفانه...
‫گروه‌های رنگی دیگه ‫چنین کاری نمی‌کنن.
‫آهان.
‫و اتفاقی که افتاده اینه که...
‫یه سری مدارک به تیم ولف‌پک ارسال شده...
‫و اعتراض کردن که نوشته‌ها...
‫کاملا قانونی نیست.
‫- باشه. اوهوم. ‫- این تقصیر ماست...
‫ولی ازت می‌خوام که...
‫تمامی سوابق نامه‌نگاری ‫ رو بررسی کنی.
‫و جمله‌بندیشون رو تنظیم کنی...
‫- باشه. ‫- و واسه هر دو طرف...
‫ارسالشون کنی متاسفانه.
‫باشه.‎ باشه.
‫باشه، می‌خوای که پرونده‌ها...
‫و کلاسورها رو هم درست کنم؟
‫آره لطفا... اگه می‌شه ‫ هر چیزی داریم رو بریز دور...
‫باشه.
‫همه رو با قوانین جدید بروزرسانی بکن.
‫ و دوباره اگه تونستی ‫ واسه هر دو گروه بفرستی...
‫- که دیگه مشکلی... ‫- باشه.
‫در کار نباشه.
‫- ولی البته... ‫- مرسی.
‫- ببشخیدها. ‫- نه جدا می‌گم...
‫- تقصیر ما بوده... ‫- خیلی‌خب.
‫- ممنون بابتش. ‫- مرسی.
‫ببخشید...
‫ولی چرا از طرف جاش بهونه میاری؟
‫- نه نمیارم. ‫- چرا میاری.
‫ - نمیارم. ‫- گمونم داری میاری.
‫قطعا نمیارم. صرفا دارم کارم رو می‌کنم.
‫بخاطر این‌که از نظرت خوش هیکله؟
‫- نه نیست. ‫- چرا هست.
‫- آلیشا... ‫- نه نیست!
‫نباید بذاری مردم ازت سواستفاده بکنن که.
‫- کیلا! ‫- مثل دختر من.
‫اسمش چی بود؟
‫- نادیا. می‌کنم، بهش می‌گم. ‫- هوم.
‫بگو دو تا اسپریتز اپرول خوردی...
‫یه مارتینی پورن‌استار...
‫یه پیک تکیلا...
‫ و سه تا جین و تانیک خوردی، پولش رو بده.
‫می‌گم. ولی دائما بهانه میاره.
‫می‌ره توالت و یا...
‫مجبوره به مادرش زنگ بزنه.
‫از زمان مدرسه همین بوده...
‫خسیسه دیگه.
‫- همینه دیگه. ‫-هوم؟
‫خسیسه.
‫همینه دیگه.
‫الان پول این‌ها رو کی می‌ده پس؟
‫تو؟
‫خیلی روی مخی.
‫هوم...
‫- حالا... ‫- هوم؟
‫امروز چطور بود؟ ‫چطور پیش رفت؟
‫آره خوب بود.
‫- جدا؟ ‫- آره، واقعا خوب پیش رفت.
‫عالیه.
‫آهای.
‫- به سلامتی. ایول. ‫- به سلامتی.
‫مرسی. ممنون.
‫خب نیکول چی گفت؟
‫گفت به نظرش طرح جالبیه.
‫- خوبه. ‫- گفت...
‫کارم حرف نداشته.
‫و این که بهش فکر می‌کنه.
‫- عالیه. ‫- آره.
‫آندریاس راضیه.
‫همه راضین.
‫- آفرین کی. ‫- مرسی.
‫نه!
‫چه مرگته؟
‫حالت خوبه؟
‫همین؟
‫ معلومه خوب نیستم!
‫چه مرگته؟
‫خواستم یکم بخوابم‌ها!
‫عجب!
‫- ساعت 06:25 شده. ‫- 06:25؟
‫از ساعت چهار صبحه بیدارم...
‫دارم به خر و پف جنابعالی گوش می‌دم.
‫انگار داشتی یه چیزی رو می‌بلعیدی.
‫اومده واسه من ساعت می‌گه.
‫آشپزخونه گند گرفته.
‫خب برو تمیزش کن.
‫ مثل برج زهر مار اومده بالای سرم!
‫کل روز ملت داشتن روی مخم راه می‌رفتن!
‫یه نفر سعی کرد من رو بکشه!
‫- چی؟ ‫- توی جای پارک.
‫ممکن بود چاقو در بیاره.
‫چی شده بود؟
‫چطوری مبل رو با دو تا دست بلند کنم؟
‫دختره کثافت می‌گه...
‫ اومدم مبل بدزدم.
‫خدمت به مشتری از بین رفته.
‫خدمت به مشتری دیگه کجا بود؟
‫همه احمقن.
‫صفه دیگه.
‫ آدم باید صبر کنه.
‫برگشته می‌گه عجله کنم.
‫می‌گه خوشحال باشم...
‫خودت خوشحال باش با اون صورت چاقت!
‫سرت به کار خودت باشه.
‫تو که نمی‌دونی من چه مرگمه.
‫ممکنه مثلا من...
‫یه مرض لاعلاجی چیزی داشته باشم.
‫از رنج من خبر نداری.
‫از درد من خبر نداری.
‫برو شوهرت رو خوشحال کن...
‫کاری کن اون لبخند بزنه.
‫مردم باید اجازه داشته باشن با وقت ‫ خودشون...
‫ برای خودشون تصمیم بگیرن.
‫من یه زن مریضم...
‫نمی‌تونم یهویی بپرم و برم...
‫ هر جایی که بهم می‌گین که!
‫برو سوگواری کن.
‫خودت رو توی آرامگاه بکوب زمین!
‫دل و روده‌ات رو بریز بیرون، ‫گل و بلبل ببر،
‫ ولی سعی نکن غم من رو بدزدی.
‫واقعا دیگه خسته شدم!
‫شام درست نمی‌کنی؟
‫نه کرتلی... قرار نیست شام درست کنم.
‫اگه شام می‌خوای خودت بپز!
‫مرغه؟
‫به نظر خودت چیه؟
‫حالم بهم خورد.
‫می‌دونی که حالم ازش بهم می‌خوره.
‫مادرم مجبورم می‌کرد بخورم.
‫آره می‌دونیم.
‫بالای سرم وایمیستاد...
‫مرغ، بوقلمون، اردک، ران گاو، کله ماهی...
‫جیگر، گوشت شکم...
‫دم خوک، سیرابی.
‫توی دو تا کیسه بپیچ و...
‫بذارش بیرون موزس.
‫واسه من چیزی نخریدین؟
‫فکر کردیم قراره بخوابی.
‫حالم خوب نیست کرتلی. ‫من یه زن مریضم.
‫میگرن مزمن دارم و گوشم سوت می‌کشه.
‫فکم گرفته، دندون‌هام درد می‌کنن.
‫عضله درد و اسپاسم دارم،
‫شکمم خوب کار نمی‌کنه.
‫راستی فردا نوبت دکتر دارم.
‫خداروشکر. پیش دندان‌پزشک هم می‌رم.
‫امیدوارم این دفعه درست و حسابی جواب بدن.
‫- وای! یا خدا! ‫- چیه؟
‫- کرتلی روباه اومده! ‫- چی؟
‫- روباه! بیرونش کن! ‫- چی؟
‫وای! روباه!
‫- چی؟ ‫- وای! کرتلی بگیرش!
‫در رو ببند.
‫ببین بهم خیره شده کرتلی!
‫ببرش کرتلی.
‫بندازش توی اون باغچه.
‫وای! کرتلی!
‫کرتلی! از خونه دورش کن!
‫سلام. پنسی دیکن؟
‫شما باید خانم دیکن صدام کنین. ‫شما؟
‫خانم دیکن من دکتر رزی بولت هستم.
‫دکتر گلدبرگ کجاست؟
‫متاسفانه باید می‌رفتن مراسم خاکسپاری.
‫کی مُرده؟ کجا؟
‫گمونم یکی از نزدیکانشون در اسرائیل.
‫چرا باید بره سروقت مُرده‌ها...
‫وقتی زنده‌ها دارن درد می‌کشن؟
‫می‌خواین واسه مشورت بیاین داخل؟
‫نه.
‫یا می‌تونیم وقتی دکتر گلدبرگ ‫ برگشت...
‫ دوباره بهتون نوبت بدیم.
‫می‌دونی واسه همین نوبت چقدر منتظر بودم؟
‫دو هفته.
‫که یه موش با عینک بیاد...
‫ من رو معاینه کنه.
‫مرسی.
‫- میایین داخل؟ ‫- مجبورم دیگه.
‫ چاره‌ای ندارم. ‫درد دارم!
‫بیایید داخل پس.
‫- خوبین؟ ‫- نه معلومه خوب نیستم.
‫اومدم دکتر.
‫اگه خوب بودم که نمی‌اومدم دکتر.
‫می‌خوام به صدای قلبتون ‫گوش کنم...
‫- و نبضتون رو بگیرم. ‫- که چی؟
‫چون قبلا سابقه تپش قلب داشتین.
‫بهتون که گفتم. ‫نمی‌تپه.
‫چیزی نمی‌شنوی.
‫می‌خواین معاینه‌تون نکنم؟
‫نه، وقت تلف می‌شه.
‫ می‌خوام بریم سر اصل مطلب.
‫- سرم. ‫- چشم.
‫دراز بکشید.
‫واسه چی دراز بکشم؟
‫- که شکمتون رو معاینه کنم. ‫- زودباش.
‫خیلی وقت ندارم.
‫الان دردی نداریدن؟
‫شکمم صدا می‌ده.
‫اگه دردتون گرفت بهم اطلاع بدین.
‫حتما می‌دم.
‫نه.
‫- آروم. ‫- سیگار می‌کشین؟
‫- نه. ‫- مشروب؟
‫- نه نمی‌خورم. ‫- کافئین مصرف می‌کنین؟
‫سه فنجان قهوه می‌خورم، یکی صبح...
‫یکی بعد از ظهر حین تلویزیون دیدن...
‫و گاهی‌اوقات هم یه اسپرسو کوچیک...
‫شب‌ها بعد شام می‌خورم.
‫به این فکر کردین که مصرف...
‫کافئینتون رو کاهش بدین؟
‫چند وقته دکتری؟
‫پنج سال.
‫خیلی طولانی نیست.
‫شش سال هم دانشکده پزشکی بودم.
‫خب بیشتر دانش‌آموز بودی...
‫ تا دکتر دیگه.
‫اینجا که مشکلی نداره.
‫همون‌طور که باید نرم هست.
‫احمقی؟
‫ معلومه نرمه دیگه. ‫هیچی توش نیست.
‫بهت که گفتم.
‫صبح چند ساعت توی توالت بودم.
‫حس می‌کردم الان مغزم ازم میاد بیرون.
‫درسته.
‫معاینه تمومه.
‫می‌تونین کتتون ‫ رو دوباره تنتون کنین.
‫می‌دونی چیه؟
‫اصلا نکته‌بینی نداری.
‫هر چی در مورد دکتر گلدبرگ بگی...
‫حداقل رفتارش حین معاینه خوبه.
‫بلده چطور با بیمار حرف بزنه.
‫این رو نمی‌تونن به دانش‌آموزهای...
‫دانشکده‌ی پزشکیتون یاد بدن.
‫آزمایش خون نمی‌گیری.
‫نمونه ادرار نمی‌گیری.
‫غیرقابل قبوله.
‫خانم دیکن...
‫ می‌شه این ماسک ‫محافظت رو...
‫بذارید لطفا؟
‫- جدیدن؟ ‫- نه.
‫نه ولی بین هر بیمار ضدعفونیشون می‌کنیم.
‫تمیز کردن شما با من فرق داره.
‫بهتون تضمین می‌دم که تمیزن.
‫اگه می‌تونستم خودم هم می‌زدم.
‫نمی‌زنمش.
‫خیلی‌خب خانم دیکن.
‫چونه رو بدید بالا و دهنتون رو باز کنید.
‫بله می‌دونم. قبلا اومدم اینجا.
‫می‌دونم. می‌دونم اومدین.
‫چطور ممکنه فراموش کنم؟
‫عالیه.
‫وای. چقدر دندون‌هاتون رو...
‫تمیز نگه داشتید.
‫بلدم از خودم مراقبت کنم...
‫خیلی ممنون.
‫من آدم تمیزیم.
‫می‌دونم. مطمئنم.
‫کاملا مطمئنم همینطوره.
‫عالیه.
‫آی. چیکار می‌کنی؟
‫خانم دیکن. پروب دندانپزشکیه دیگه.
‫بله می‌دونم.
‫واسه اندازه‌گیری لثه استفاده می‌شه.
‫لازم نیست فرو کنی توی لثه که!
‫ببخشید خانم دیکن.
‫همین الانش هم فکم خیلی درد می‌کنه.
‫متاسفم که این‌طوری شده.
‫- آخ! ‫- بریم یه نگاهی بهش بندازیم؟
‫- بریم؟ ‫- نه!
‫آره.
‫- درد داره؟ ‫- آره.
‫اینجا چی؟
‫- درد داره؟ ‫- آخ!
‫گوش کن، درد داره.
‫حرف که می‌زنم درد میاد.
‫غذا می‌خورم درد میاد، ‫چیزی می‌نوشم درد میاد.
‫می‌خندم درد میاد.
‫درد میاد. خب؟
‫می‌خواید چکاپم رو ادامه بدم...
‫ خانم دیکن؟
‫معلومه!
‫به این شرط که بفهمی...
‫یه انسان زنده‌‌ی نفس‌کش بااحساس...
‫زیر دستته.
‫مشغول ظرف شستن نیستی.
‫البته. البته که نه.
‫قول می‌دم تا جای ممکن ‫آروم کارم رو انجام بدم.
‫خوبه.
‫و این‌طوری هم رفتار نکن. بچه که نیستم.
‫خیلی‌خب.
‫عالیه.
‫داری شکنجه‌ام می‌کنی!
‫بیست و پنج پوند و هشت پنس دادم...
‫واقعا غیرقابل قبوله.
‫خانم دیکن، اگه از خدمات این ‫دندانپزشکی...
‫راضی نیستین...
‫هیچکس جلوتون رو نگرفته که ‫یه دندانپزشک دیگه پیدا کنین.
‫بله همین کار رو می‌کنم.
‫یعنی چی که آب؟
‫- ولش کن داداش. ‫- هی، ولم کن داداش.
‫دوباره بکن اون کارت رو...
‫هی داداش، ببین...
‫همون کلفته!
‫- چی؟ هی مو. ‫- هی، هی، هی موزس.
‫هی موزس!
‫چطوری داداش؟
‫نمی‌شنوی باهات حرف می‌زنم داداش؟
‫- قشنگن. ‫- چه مرگته؟
‫- چی می‌گی داداش؟ ‫- چی می‌گی داداش؟
‫- می‌رم یه قدمی بزنم. ‫- کجا می‌ری؟
‫- آروم، آروم، آروم. ‫- چی؟ ورزش کنی؟
‫عجب‌ها.
‫درهای دو طرفه رو واسه امثال ‫تو درست کردن نه؟
‫وقتی باهات حرف می‌زنم به من ‫ نگاه کن.
‫ادب نداری؟
‫- هی، آروم آروم داداش. آروم. ‫- چه مرگت شده...
‫داداش؟
‫- واسه چی انقدر ناراحتی؟ ‫- آره، آروم باش بابا.
‫ساندویچ تموم کرده بودن؟
‫همشون رو خورده بابا.
‫نگاهش کن. نگاهش کن!
‫عجب‌ها رفیق.
‫داداشمون اصلا عوض نمی‌شه.
‫مراقب خودت باش گنده‌بک.
‫- باش؟ ‫- آروم باش داش.
‫خودکشی نکنی‌ها!
‫خواهرت بهم زنگ زد.
‫- کی؟ ‫- شانتل.
‫می‌دونم خواهرم کیه. خیلی ممنون.
‫چیکارت داشت؟
‫می‌خواست مطمئن بشه که می‌ری آرامگاه.
‫در موردش حرف زده بودیم...
‫چرا توی کارهای خانوادگی ما دخالت می‌کنی؟
‫به تو که مربوط نیست.
‫گفت که بعدش بریم خونشون.
‫می‌دونم. در موردش حرف زدیم.
‫به تو مربوط نیست.
‫اگه نخوام برم نمی‌رم،
‫اگه بخوام هم می‌رم.
‫چراغ رو خاموش کن.
‫خوبی؟
‫واسه چی باهاش حرف می‌زنی؟
‫نمی‌شنوه. مُرده‌ها مُردن دیگه.
‫و بلدن کی رو بترسونن.
‫اومدیم یه سری بزنیم.
‫بعد بریم.
‫نمی‌خوام کل بعد از ظهر اینجا باشم.
‫قبلا یه کیسه وسایل اینجا داشتم...
‫ولی گمونم روباه‌ها رفتن سراغش.
‫- روباه‌ها؟ ‫- آره، روباه‌ها.
‫بیا.
‫بیست و چهار ساعت روز مشغول نظافتم ‫ می‌خوای بیام اینجا...
‫و قبر مادرم رو هم تمیز کنم؟
‫یه نفر رو باید مسئول این کارها بکنن.
‫با پولی که واسه قبر می‌دیم.
‫دزدها.
‫تو اصلا پول چیزی ندادی.
‫پرل خودش پولش رو داده.
‫وای پرل، پرل، پرل، ‫پرل عزیز...
‫پرلی که اصلا اشتباه نمی‌کرد.
‫چرا انقدر عصبانی‌ای؟
‫می‌خوای چیکار کنم؟
‫کنار قبر مادرم ایستادم‌ها!
‫می‌خوای بخندم و...
‫ شوخی بکنم؟
‫داره زیر پامون می‌پوسه.
‫چه مرگته...
‫ احترام بذار.
‫- بیا. ‫- من به این‌ها دست نمی‌زنم.
‫خودت بذار.
‫مثلا قراره از طرف تو باشه.
‫خودش که نمی‌تونه بفهمه.
‫خاطرات تو از پرل مثل خاطرات من نیست.
‫تو...
‫واسه تو آسون گذشت.
‫تو موردعلاقه‌اش بودی.
‫شما با هم خیلی صمیمی بودین.
‫با هم بگو و بخند داشتین.
‫و پنسی کجا بود؟
‫- رفتارش با جفتمون یکی بود. ‫- نه، عمرا...
‫از من حمایت نمی‌کرد.
‫چرا می‌کرد.
‫نه نکرد. من ریاضیم خوب بود.
‫حساب و کتابم خوب بود. ‫تشویقم نکرد.
‫حتی حین مرگش هم تو رو انتخاب کرد.
‫من بودم که مجبور شدم برم پیداش کنم...
‫که سفت توی تختش دراز کشیده...
‫با دو تا چشم بی‌روحش که بهم خیره شدن...
‫و بهم اتهام می‌زنن. و ناامید شدن.
‫وای پنسی. چته؟
‫چرا نمی‌ری بیرون بازی کنی؟
‫چرا دوست پیدا نمی‌کنی؟
‫چرا از زندگیت لذت نمی‌بری؟
‫چرا از زندگی لذت نمی‌بری؟
‫نمی‌دونم!
‫عذابه.
‫منصفانه نیست.
‫کاش من پیداش می‌کردم.
‫ببخشید.
‫نباید تنها از دنیا می‌رفت.
‫خیلی خسته‌ام.
‫می‌دونم.
‫فقط می‌خوام دراز بکشم و چشم‌هام رو ببندم.
‫فقط می‌خوام تموم بشه.
‫بیا برگردیم خونه.
‫نه.
‫می‌خوام برم خونه.
‫تنها کسی که واسم مونده تویی.
‫دیگه از پسش برنمیام.
‫خیلی می‌ترسم.
‫می‌دونم.
‫همه ازم متنفرن.
‫کرتلی ازم متنفره.
‫موزس ازم متنفره.
‫دخترها ازم متنفرن. ‫ همه ازم متنفرین.
‫کسی ازت متنفر نیست.
‫همه دوستت داریم.
‫من دوستت دارم.
‫درکت نمی‌کنم.
‫ولی دوستت دارم.
‫- سلام. ‫- دختر دونده رو!
‫عرق کردم.
‫- خوبی؟ ‫- آره رفیق.
‫- خوبی مو؟ ‫- سلام عمو کرتلی!
‫- سلام خوبی؟ ‫- سلام، سلام موزس.
‫خوبی؟
‫قرار نیست توی ماشین ولت کنم.
‫بیا.
‫خواهش می‌کنم.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫نمی‌خوای با آسانسور بیای نه؟
‫نه.
‫تو برو. بالا می‌بینمت.
‫حواست به در باشه.
‫بالا.
‫در بسته می‌شه.
‫مرغ یا ماهی؟
‫- مرغ. ‫- عمو کرتلی؟
‫- مرغ و ماهی، آره؟ ‫- می‌تونی هر دوش رو بخوری...
‫- اگه می‌خوای. ‫- فقط مرغ، آره.
‫- فقط مرغ؟ مطمئنی؟ ‫- آره.
‫آره.
‫رژیمی چیزی گرفتی؟
‫- اوهوم. ‫- داری...
‫- ادای من رو در میاری؟ ‫- نکن...
‫عمو کرتلی. نه، نکن.
‫برنج و نخودفرنگی می‌خوای؟
‫- سس؟ ‫- آره.
‫- ماکارونی؟ ‫- ماکارونی‌ با پنیر...
‫- می‌خوای؟ ‫- همه‌چیز می‌خوام.
‫باشه، خیلی‌خب.
‫سیب زمینی شیرین؟
‫آره لطفا.
‫خیلی‌خب.
‫- گرسنمه‌ها. ‫- آره، من هم.
‫- پلانتین؟ ‫- آره.
‫باید تا داغه بخوریم.
‫آره.
‫بیا. بفرما.
‫بفرما.
‫سالاد هست. سالاد کلم هم هست.
‫من سالاد درست کردم.
‫مامان هم سالاد کلم ‫درست کرده. پس خفنه دیگه.
‫خاله پنسی، می‌خوای...
‫واست بکشم؟
‫می‌تونم واست بیارم اینجا.
‫چیزی نمی‌خورم.
‫مطمئنی؟
‫همه چیز می‌خوری دیگه مامان؟
‫بعدا می‌خورم.
‫هان؟
‫بعدا می‌خورم.
‫خیلی‌خب.
‫خوبی؟
‫آره. شروع کنم؟
‫آره، شروع کن.
‫بخور.
‫داری می‌کشی؟
‫آره. کسی دیگه چیزی نمی‌خواد.
‫چرا نمی‌خوری؟
‫چی شده؟
‫ناراحتت کرده؟
‫چی گفته؟
‫مامان؟
‫می‌گه ازش متنفریم...
‫درحالی که ازش متنفر نیستیم.
‫معلومه ازش متنفر نیستیم.
‫ولی نگاهش کن...
‫حالش خوش نیست دیگه.
‫ما از کسی متنفر نیستیم.
‫می‌دونم از کسی متنفر نیستیم.
‫ولی همه چیز رو درباره خودش می‌کنه.
‫خودت چی؟
‫مامان‌بزرگ پرل مامان تو هم بوده.
‫به نظر من بی‌ادبه.
‫واقعا حالیش نیست.
‫باید با مردم مهربون باشی...
‫که باهات مهربون باشن.
‫مگه من مهربون نیستم؟
‫عجب‌ها...
‫- بیا. ‫- هوم.
‫- چیزی نگو کیلا، باشه؟ ‫- باشه.
‫خیلی‌خب همگی...
‫روز مادر مبارک.
‫- عمو کرتلی. ‫- دوستت دارم مامان.
‫- روز مادر مبارک. ‫- دوستت دارم.
‫- روز مادر مبارک موزس. ‫- روز مادر مبارک خاله پی.
‫- لیش. کلینک. ‫- توی چشم.
‫روز مادر مبارک!
‫بیا، بدشانسی میاره.
‫روز مادر مبارک.
‫خانوادت چطورن کرتلی؟
‫مامانت چطوره؟
‫خب موزس دیکن، یه سوالی از تو دارم...
‫دقیقا حین پیاده‌روی‌هات کجا می‌ری؟
‫هر جایی.
‫آهان، هر جایی.
‫- درسته. ‫- باید بیای
‫ با هم بریم پیاده‌روی.
‫آره، باید همه با هم بریم.
‫سه تایی، نه؟
‫آخرهفته‌ی دیگه بریم؟
‫بهش فکر کن، خب؟
‫باشه؟
‫باشه.
‫قبوله.
‫چی شده؟
‫نمی‌دونم.
‫بشین.
‫بیا.
‫خسته‌ام.
‫می‌خوای دراز بکشی؟
‫نگرانم می‌کنی‌ها...
‫نمی‌شه این وضع ادامه داشته باشه که.
‫چیکارش بکنیم؟
‫ازت متنفر نیستن که...
‫اگه باشن هم مهم نیست،
‫من که ازشون خوشم نمیاد.
‫خب پس ولشون کن.
‫هان؟
‫باید از خودت مراقبت کنی.
‫خیلی تنهام.
‫وقتی هستن تنهام...
‫وقتی نیستن تنهام.
‫احساس امنیت ندارم.
‫وقتی می‌رم بیرون همیشه یه اتفاقی رخ می‌ده.
‫- چه اتفاقاتی؟ ‫- مردم دیگه!
‫بذار واسه خودشون حرف بزنن.
‫اصلا شانسی هم نداشت. نه؟
‫کی؟
‫موزس.
‫واسه خودش مردی شده‌ها.
‫بیست و دو سالشه.
‫و اون. اصلا حوصله‌ی شنیدن...
‫صداش هم ندارم.
‫عجب.
‫اصلا واسه چی باهاش ازدواج کردی؟
‫می‌ترسیدم.
‫نمی‌خواستم تنها بمونم.
‫مگه تنها بودن چشه؟
‫من تنهام.
‫پرل تنها بود.
‫کارلتون نباید ترکمون می‌کرد.
‫ولی کرد دیگه. نه؟
‫و پرل باهاش کنار اومد.
‫پاشد رفت و ‫یه کاری برای خودش پیدا کرد.
‫همین رو بگو.
‫می‌دونم.
‫خیلی به تو سخت می‌گرفت.
‫تو مواظب من بودی.
‫دائما داشت از من انتقاد می‌کرد.
‫بدون تو از پس برنمی‌اومد،
‫و خودش هم می‌دونست.
‫کارت خوب بود.
‫خیلی بچه بودی.
‫فقط می‌خوام تموم بشه.
‫چرا پیش ما نمی‌مونی؟
‫هان؟
‫- فقط همین امشب. ‫- نمی‌تونم.
‫چرا نتونی؟
‫بخاطر گلدون‌ها...
‫حشره‌ها.
‫حشره نداریم.
‫بالکن چی؟
‫پرنده‌ها؟
‫- شب در رو می‌بندیم. ‫- اگه یه چیزی بیاد داخل چی؟
‫- خوبی؟ ‫- اوهوم.
‫سیر شدین؟
‫- تقریبا. ‫- اوهوم.
‫واست یه بشقاب بکشم مامان؟ ‫نخوردی که.
‫فعلا مشروب می‌خورم.
‫- جدا؟ ‫- اوهوم.
‫باز هم پروسکو می‌خوای؟
‫اوهوم.
‫لیوان خاله رو هم بیار.
‫باشه.
‫- پرش کن لیش! ‫- اوهوم!
‫هم...
‫بده بالا!
‫بده بالا! بده بالا! بده بالا!
‫خاله پنسی، وقتی بری خونه...
‫یه غافل‌گیری در کاره.
‫جدا؟ چی؟
‫به مامانت نگفتی مو؟
‫موزس.
‫واسش گل خریدم.
‫- اوه! ‫- واسه روز مادر.
‫ولی قبل اینکه‌ بده بهت،
‫رفتی قبرستان.
‫چه قشنگ.
‫ممنون، موزس.
‫یه فنجون چای می‌خوری؟
‫پنسی؟
‫پنسی.
‫- چیه؟ ‫- چی شده؟
‫می‌خوام بخوابم.
‫لباس‌هام رو چرا آوردی بیرون؟
‫نمی‌خوام بیای اینجا کرتلی. ‫
‫می‌خوام بخوابم.
‫چی؟
‫خانواده‌ات چطورن کرتلی؟
‫مامانت چطوره؟
‫- چی؟ ‫- مامانت!
‫حالش چطوره؟
‫می‌شینی اونجا، توی خونه‌ی خواهرم...
‫غذا رو می‌خوری...
‫و یه سوال ساده ازت می‌پرسه...
‫«مامانت چطوره؟»
‫و ادب یا شعورش رو نداری ‫که جواب بدی.
‫همین‌طوری می‌شینی و ‫مثل یک خوک غذا می‌خوری.
‫حالم رو بهم می‌زنی.
‫حال بهم‌زنی!
‫چیه؟
‫چرا اینجا ایستادی؟
‫خیلی‌خب.
‫چهار بخش داره، خب...
‫و از بیست و سه قسمت ‫تشکیل شده.
‫هایدن واسه دو باسون، دو کلارینت...
‫دو فلوت، دو شیپور...
‫دو ابوا، دو ترومپت، یه طبل تیمپان...
‫و یه بخش سیمی کوچیک تشکیل شده.
‫بیست و هفت دقیقه ادامه داره.
‫و سوم مارس 1794 پخش شده.
‫هایدن تحت‌تاثیر انواع ساعت‌هایی که ‫توی لندن دیده بود،
‫قرار گرفته بود.
‫ولی نمی‌تونم بیگ بن رو هم بگم،
‫چون اون تا 1843 ساختش شروع نشده بود.
‫و 1859 تکمیل شده بود.
‫ولی هایدن بیچاره 1809 مرد...
‫و نتونست ببینتش.
‫البته بیگ بن فقط ناقوس درون برجه...
‫و خود برج...
‫الان اسمش شده برج الیزابت.
‫خبر داشتی کرلی؟
‫آره.
‫خبر داشتم.
‫بیا.
‫بیا ادامه بدیم.
‫باشه.
‫- درسته، اینجا، بریز، باشه؟ ‫- بریز، بریزش.
‫خوبه، خیلی‌خب.
‫آره، آره.
‫آره.
‫آخ.
‫خوبی؟
‫آره.
‫- گرفتیش؟ ‫- آره.
‫اوکی.
‫- آره، آره، آره. ‫- آره، خوبه.
‫- خوبی؟ ‫- نه.
‫نه خوب نیستم.
‫بیا، بیا.
‫آره.
‫آره، بیا، بیا.
‫بیا، بیا، بیا.
‫بیا.
‫خوبی؟
‫فکر کنم کمرم آسیب دیده.
‫آره؟
‫- کلیدهارو بگیر. ‫- گرفتم.
‫- خیلی‌خب، بریم. ‫- بریم.
‫- داری من رو؟ ‫- آره.
‫- داری من رو؟ ‫- آره دارمت.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب...
‫کیسه رو می‌ذارم پایین.
‫آره.
‫وارد شو، خب.
‫خیلی‌خب.
‫- ببخشید. ‫- آره.
‫- خوبه.
‫- آره. ‫- آره، صبر کن، صبر کن.
‫- صبر کن. ‫- آره، خوبه، خوبه.
‫حواست به پات باشه.
‫- آره. ‫- پات رو ببر. تکونش بده.
‫بیا.
‫ آره، چیزه...
‫بیا بیرون.
‫خیلی‌خب.
‫- آره، آره. ‫- خوبم.
‫خیلی‌خب.
‫- بیا. ‫- آره.
‫آره، اومدم، آره.
‫خیلی‌خب، بیا.
‫اوه.
‫- اوه... ‫- آره.
‫- آروم. ‫- هستم، هستم.
‫- آره. ‫- بیا.
‫برو پنسی رو صدا کن.
‫برو طبقه بالاست.
‫پنسی؟
‫- گمشو، کیه؟ ‫- منم ویرجیل.
‫چیه ویرجیل!
‫- چی می‌خوای؟ ‫- ببخشید.
‫توی اتاق من چیکار میکنی؟
‫شاید لخت بودم!
‫ببخ...ببخشید.
‫- کرتلی چیزه... ‫- کرتلی چیه؟
‫کمرش حین کار آسیب دیده.
‫طبقه‌ی پایین توی آشپزخونه‌ست.
‫ببخشید.
‫داره میاد.
‫خوبی؟
«مترجم: «تارخ علی‌خانی ‫ تلگرام: aManOfWar@
ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming