مسترمووي - دانلود فيلم و سريال بدون سانسور kut.st/mrmovie1
‫-خیلی متاسفم، دخترا. ‫- نگرانش نباش.
‫اینجا خیلی قشنگه.
‫اگه بتونیم این در رو باز کنیم...
‫شاید خراب شده!
‫نمیدونم. ‫شاید اگه اینجارو فشار بدم...
‫نه اینجا نه.
‫نه. خرابه! باز نمیشه.
‫-من آنتن ندارم تو چی؟ ‫-منم هیچی!
‫دارم سعیم رو میکنم ولی آنتن نمیده.
‫نه، نمیشه.
‫عجیبه، تو روستا آنتن داشتیم.
‫چرا از روش نمیپریم؟
‫نه،نمیخواد بپری... ‫باید همین اطراف باشن.
‫-هی! ‫-سلام!
‫-جولیا تویی؟
‫-آره. ‫-جولیا!
‫عالیه! سلام.
‫-فکر کردیم گیر افتادیم این پشت.. ‫-من کلید دارم.
‫ایول! نجاتمون دادی!
‫- میتونم بازش کنم؟ ‫-بله!
‫بذار ببینم!
‫خداروشکر اومدی، ‫ چون دخترا کلی معطل شده بودن.
‫فوق العادست! ممنون.
‫خیلی خوبه! ‫ممنون درو باز کردی.
‫-ولی، مرسده تو خونست؟ ‫-آره
‫-چرا خودش نیومد؟ ‫- خب، چون...
‫نمیدونم، دلش نمیخواست.
‫مریض که نشده؟
‫نه اینطور نیست. ‫خوابیده بود.
‫داره چرت میزنه، خیلی خسته بود.
‫-ما یه دونه اسب و دو تا گربه داریم. ‫-جدی؟
‫اتاق خواب ها طبقه بالا هستن.
‫خیلی وقته اینجا نیومدم.
‫-من رفتم، باشه؟ ‫-باشه، تو برو بالا.
‫خیلی بار تو دستته.
‫کجا باید بذارمش، تو میدونی؟
‫- گفت اتاق سمت راست تو راهروی سمت چپ بریم. ‫- آره فکرکنم همین باشه.
‫لعنتی، دیگه نمیتونستم خودمو نگه دارم.
‫خیلی گشنمه!
‫-ها؟ ‫-خیلی گشنمه!
‫وای، منم! ‫خیلی هم گرمه.
‫باحاله، نه؟ ‫آره، خیلی باحاله!
‫خیلی رو مخمی وقتی به سینم دست میزنی.
‫برام فرقی نداره.
‫خب، انتخاب کن. برای منم فرقی نداره.
‫نه، جدی. ‫من ترجیح خاصی ندارم.
‫آخه، برای منم فرقی نمیکنه.
‫به نظر تخت راحتی میاد، پس...
‫خب...
‫اگه میخوای، من اونوری میخوابم خوبه؟
‫-فرقی نداره. ‫- به دستشویی نزدیک تره.
‫من زیاد میرم، ‫ اینجوری هر دفعه تو اذیت نمیشی.
‫-من اینوری میخوابم. ‫-خوبه!
‫چطوری؟ همه چی خوبه؟
‫آره، همه چی خوبه.
‫-همه چی خوبه دخترا؟ ‫- آره، عالیه!
‫فعلا!
«دخترها حال‌شون خوبه»
‫5 دختر ‫7 روز ‫1 خانه
‫صحبت میکنند ‫در تابستان ‫خانه رویایی
‫لطافت- نارضایتی ‫راهنما
‫دختر ها ‫عشق ‫پیراهن
‫وزغ ها
‫مردم - شخصیت ها
‫باربارا لنی
‫بزرگترین ‫پرنسس
‫ایتزیا مانو
‫قدیس ‫زن عصبی
‫ایتساسو آرانا
‫نویسنده
‫تمرین برای نمایش
‫فیلم- مقاله
«دخترها حال‌شون خوبه»
ارائه شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming
«مترجم: «غزاله صبح‌زاهدی
‫سلام؟
‫-مرسده؟ ‫-من اینجام.
‫سلام!
‫حالت چطوره؟
‫همتون اینجایین، چه دلنشین! ‫-آره!
‫-سفر چطور بود؟ ‫-خوب، خیلی خوب!
‫راه رو راحت پیدا کردین؟
‫آره، راحت اومدیم. ‫کتاب رو با خودم آوردم.
‫آفرین! ‫کتاب هم داریم!
‫-بله! ‫-بله!
‫-دخترا حالشون خوبه؟ ‫-آره، الان میان پایین.
‫میخواستیم بریم یه چیزی بخریم، ‫چون هیچ غذایی نداریم..
‫درسته!
‫میتونیم بریم؟
‫یه مغازه تو روستا هست.
‫ولی میتونیم پیاده بریم؟
‫-آره، مشکلی نیست. ‫- خیلی خوبه.
‫از اون سمت باید برین.
‫مستقیم برین، به روستا میرسین. ‫سمت راست مغازه رو میبینین.
‫باشه.
‫این سمت یا اون سمت؟
‫مستقیم تو اون مسیر.
‫نه! اینوری.
‫-بالا! ‫- ببینیم کی زودتر به نیمکت میرسه.
‫دارم میام.
‫خیلی تند میری، باید استراحت کنم.
‫میدونم.
‫هی، یه چیزی بدین من بیارم.
‫-کی برد، جولیا؟ ‫-من!
‫برنامه اینه که صبح ها تمرین کنیم،
‫اینجوری از بعد از ظهر، وقت خالی داریم.
‫و میتونیم بریم به دریاچه.
‫آخر هفته ها تو روستا جشن میگیرن.
‫-عه، جدی؟ ‫-فکر کنم بتونیم بریم.
‫و بعد یه جایی نزدیک آسیاب، ‫ تمرین میکنیم.
‫فردا باید تو آوردن تخت، بهم کمک کنین.
‫حتما!
‫برنامه اینه که تا حد ممکن، ‫ آروم و روان شروع کنیم.
‫با آرامش، خوندن...
‫-ایول. ‫-خوبه.
‫راستی، دخترا...
‫میخواستم بگم، ‫خیلی خوشحالم که اینجام.
‫-منظورم اینه، خیلی همتون رو تحسین میکنم. ‫-منم همینطور.
‫تو هم؟
‫حقیقته! همتون رو تحسین میکنم.
‫واقعیته، ‫و چند روزه که نخوابیدم!
‫واسم مثل یه رویاست، ‫پس ممنونم.
‫همین دیگه. تموم شد!
‫برنامه اینه که اول ریلکس کنیم.
‫تو متن رو میدونی؟
‫نه.
‫خب، فردا میخونیمش، مگه نه؟
‫-نمایشنامه رو خوندی نه؟ ‫-معلومه که خوندم احمق!
‫-ولی من نمیفهممش، تو چی؟ ‫- من یه چیزایی میفهمم..
‫تو همیشه یاد میگیری نه؟ همیشه...
‫خیلی در مورد لحن حرف زدن مطمئن نیستم.
‫لحن؟
‫اولین نسخه بهتر بود، نه؟
‫بود؟
‫نمیدونم. باید امتحانش کنیم.
‫به هر حال، بخش تو بیشتره.
‫من همیشه سرم شلوغه، ‫ولی تو هم درگیری.
‫هی، خیلی اضطراب دارن، نه؟
‫-فاک.
‫فکر میکنی چرا من پرنسسم؟
‫- چون همه چیزش بهت میاد. ‫- چرا؟
‫چرا؟ یه نگاه به خودت بنداز خواهشا.
‫چی؟
‫دختر، بذار ببینیم پیراهن اندازم میشه.
‫آره، سینه هات بزرگ شدن.
‫عالی به نظر میرسی.
‫نه، صبر کن، جدی پرنسس رفیق شفیقشه؟
‫رفیق شفیقش؟ نمیدونم.
‫اون جالب ترین شخصیت رو داره.
‫- اینطور فکر میکنی؟ ‫-آره!
‫اون بیشترین چیز رو در مورد، ‫ دنیا و زندگی میدونه.
‫-هیچ اتفاقی براش نمی افته، حوصله سر بره. ‫- غر نزن. من شخصیت بده رو دارم.
‫اون باحال تره.
‫نمیدونم.
‫میتونی تصور کنی، تو آب زایمان کنی؟
‫تصور کن تو وان زایمان کنی.
‫تو وان؟
‫تا حالا بهش فکر نکردم.
‫یه روز فیلم یه دختره رو در حال زایمان دیدم.
‫چه حسی بود دختر!
‫-میترسونتت؟ ‫-نه!
‫واقعا میخوامش.
‫-آره؟ ‫-آره!
‫-بیا اینجا. ‫-خیلی خستم.
‫بیا اینجا!
‫شب به خیر از طرف مادرخوندت!
‫ول کن، بسه!
‫کافیه، شب به خیر!
‫بیا بیرون خواهشا، میخوام بخوابم.
‫اینجا خیلی کیف میده!
‫-هلنا؟ ‫-بله؟
‫خب...
‫منم خیلی خوشحالم که اینجام.
‫درسته.
‫دارم بهت میگم چون...
‫موقعی که داشتیم از روستا برمیگشتیم، ‫ تو بهمون گفتی...
‫از اینکه اینجایی، خیلی خوشحالی.خب من...
‫منم همین حس رو دارم، ولی..
‫-ولی نمیدونم، چرا ساکت موندم. ‫- اوهوم.
‫-من گفتم، چون حقیقته. ‫-دقیقا.
‫- هی ایتزیار؟ ‫- بله؟
‫- شبیه بازنده ها که نبودم نه؟ ‫- نه!
‫- مطمئن؟ ‫- نه، اصلا نبودی!
‫-شبیه احمقا چی؟ ‫-نه اصلا!
‫برای همین گفتم منم همین حس رو دارم، ‫ولی نمیدونم چرا ساکت موندم.
‫خب میدونی..
‫بعضی وقتا..
‫میدونی، اینجوریه که...
‫نمیدونم...
‫سخته چیزی که فکر میکنم رو بگم...
‫چیزی که فکر میکنم رو نمیگم.
‫در واقع میگم. ‫ولی نه همون لحظه که بهش فکر میکنم
‫میدونی، انگاری تو ذهنت میشنویش، ولی...
‫تو همینجوری گفتیش و خیلی باحال بود.
‫آره، وقتی یه نفر دیگه میگه، ‫تو چرا باید دوباره بگیش، نه؟
‫-آره، دقیقا. ‫- آره همینطوره.
‫آره، ولی...
‫ - فکر کنم بخوام بگمش. ‫- که اینطور.
‫ما این روزا همه چیز رو میگیم.
‫آره.
‫خب، دیگه بریم بخوابیم، نه؟
‫-آره.شب به خیر. ‫- شب به خیر.
‫-نوشته فوریه 2024 ‫-آره، همینه.
‫یکم آبمیوه میخوای؟
‫سلام!
‫صبح به خیر!
‫بیاین بریم. از اینور، از اینور!
‫تقریبا تمومه، دخترا.
‫بجنب بجنب.. ‫نزدیکیم دیگه.
‫یه ذره دیگه مونده، بزن بریم.
‫یک، دو، سه، حالا.
‫فکر کنم ترجیح میدم بدوم.
‫الان میدازمش!
‫یه هل دیگه.
‫همینه، از اینور.
‫-آیرین، حالت خوبه؟ ‫-عه، آره..
‫من نمیتونم چیزی ببینم، باشه؟
‫مواظب باش!
‫وایسین، اونوری بهتره.
‫-کجا؟ ‫-اون سمت.
‫بیاین.
‫بیداری؟
‫-آره. ‫- واقعا نخوابیده بودی.
‫-خودتو زده بودی به خواب. ‫-آره.
‫-الان تظاهر میکنی که تازه بیدار شدی. ‫-آره.
‫حالت خوبه؟ ما نمیدونستیم باید چیکار کنیم. ‫ترسیده بودیم.
‫خوب بهم رسیدگی کردین.
‫-من تشنمه. ‫-واقعا تشنته یا تظاهر میکنی تشنته؟
‫-جفتش. ‫-یه لیوان آب بیار.
‫-نه. ‫-برو.
‫-جنازه بیدار شده و آب میخواد. ‫- داد نزن.
‫خجالت نکش.
‫- شرمساری انقلاب میکند. ‫-کدوم احمقی اینو گفته.
‫-مارکس، فکر کنم. ‫- شرمساری بدرد نخوره.
‫شرمسازی رازیست، ‫که شجاعت را به همراه می آورد.
‫- خجالت کل زندگیم رو کنترل میکنه. ‫-زندگی منم.
‫بعضی وقتا، خجالت میکشم که..
‫نفس بکشم.
‫تو هم همینطور؟
‫انگار خجالت میکشم که زندگی کنم.
‫هممون این حس رو داشتیم. ‫اینجا خیلی رایجه.
‫حالت چطوره؟ ‫خوشحالم که بیدار شدی!
‫ممنون. چند نفرین؟
‫-زیادیم. ‫-خیلی زیاد.
‫چهار نفر.
‫- کی نیستش؟ ‫-کوچیکه نیست.
‫تو حیاطه، برم صداش کنم؟
‫-نیازی نیست. ‫-تو حیاطه.
‫-دیوونست. ‫-چرا همتون همین رو میگین؟
‫نمیدونه چی انتظارش رو میکشه.
‫اون منتظر نمیمونه. ‫باید ازش یاد بگیریم.
‫من نیاز ندارم چیزی ‫ از هیچکدومتون یاد بگیریم.
‫ولی من عاشقتم، ‫و میخوام همه چیز رو در موردت بدونم.
‫عشق، بهترین نوع داناییه.
‫- واقعا تا حالا عاشق بودی؟ ‫- هم عاشق بودم هم معشوق.
‫چه حسیه؟
‫به یک اندازه خوشایند و دردناکه.
‫-این درست نیست. ‫- تو هیچ ایده ای نداری.
‫-خوشاینده؟ ‫-بیشتر خوشاینده تا دردناک.
‫-هرکس که تو زندگیش عشق داره، همه چیز داره. ‫-تو نمیدونی مالک عشق باشی، فرار میکنه.
‫وقتی متوجه میشی، که نداشته باشیش.
‫تو درموردش چی میدونی؟
‫چیزی که همه میدونیم. ‫برای نفس کشیدن بهش نیاز داریم.
‫- تاحالا عاشق بودی؟ ‫-معلومه.
‫- فکر میکردم احساس نداری. ‫- همه احساس دارن.
‫- چرا جمع میبندی؟ ‫- چون این مورد جمعیه، برعکس تو.
‫- اون یه دختره بلونده که احساس گناه میکنه. ‫- اون فکر میکنه از همه زیباتره.
‫- احمق اون زیبا ترینه. ‫- شما دخترا هم زیبایین.
‫ممنونیم.
‫ولی قلب هامون سیاهه. ‫تو اینطور فکر نمیکنی؟
‫-نه. ‫-آره
‫-نه. ‫- آره
‫-نه. ‫-آره.
‫-نه. آره. ‫- آره.
‫من به خاطرت نمی گریم.
‫به اندازه اشتیاقم برای این لحظه، گریه میکنم.
‫و تو اینجا، زانو زده ای...
‫میشه بخش سه تاییش رو بیشتر کنیم؟ مثل این..
‫من به خاطرت نمی گریم.
‫- من به خاطرت نمیگریم. ‫- همینه!
‫چطوره نوبتی انجامش بدیم؟
‫برای شروع، مثلا...
‫شاید. جالب شد.
‫تو نظرت چیه؟ میشه؟
‫-آره، میشه نه؟ آسونه. ‫- نوبتی خوندن؟
‫-خیلی بده یا چی؟ ‫-آره، خیلی مطمئن نیستم...
‫-جدی؟ ‫-نه نه.
‫باورم نمیشه! تا حالا آواز نخوندی؟
‫-هرگز. ‫-هرگز؟
‫تا حالا آواز نخوندم. نمیتونم.
‫چطور ممکنه؟
‫دوست داشتم، ولی هیچوقت بهم اجازه ندادن..
‫چرا؟
‫نمیدونم. ‫میگن نمیتونم نت رو درست بخونم.
‫اینجورین که، ها.. ‫منم باید بگم، ها...
‫نمیتونی انجامش بدی. مثل پیانو...
‫مدرسه و این چیزا. ‫اون همیشه آواز میخونه.
‫بهش فکر کرده بودی؟
‫بهت میخوره.
‫قطعا!
‫جدی فکر میکنم صدای قشنگی دارم.
‫- آره، درسته. ‫- فکر کنم از پسش بر بیام.
‫- چی؟ ‫- همونی که نت سه بالا داره.
‫-اوه، میتونی؟ ‫- آره فکر کنم.
‫قراره چطوری باشه؟
‫آیرین!
‫- تقریبا رو من تف کردی! ‫- شرمنده.
‫- سه پایین رو انجام بده ببینیم میشه.. ‫-بلد نیستم نمیتونم.
‫حالا آروم تر.
‫یه لحظه صبر کن.
‫اه ولش کن مهم نیست.
‫دلم نمیخواد آواز بخونم.
‫فکر میکردم تئاتر پست دراماتیک انجام دادیم، ‫حالا اینجا رو ببین.
‫یه تیکه عن!
‫فکر میکنی اگه یه نخود زیر تختت بود،
‫متوجه‌ش میشدی؟
‫نمیدونم.
‫اگه متوجه نشی، ‫پرنسس واقعی نیستی!
‫پرنس بر روی اسب سیاهش سوار میشود
‫و تمام دنیا رو میگردد، ‫تا با او ازدواج کند.
‫یک پرنسس واقعی.
‫ولی تمام کسانی که ملاقات کرد، ‫ بی نقص نبودند.
‫پرنسس های زیادی بودند،
‫اما خیلی سخت میتوانست بفهمد، ‫کدام یک پرنسس واقعی است.
‫کدوم رو بیشتر دوست داری؟
‫این یکی رو.
‫این یکی؟ ‫به خاطر گردنبند هاش؟
‫-همشون خیلی زیبان.. ‫- توچی؟
‫اونی که بیشتر از همه دوست دارم...
‫اینه، فکر کنم.
‫از لباسی که دختر ژاپنیه پوشیده، ‫خوشم اومده.
‫اون فکر کرد، ‫ هیچ یک از این پرنسس ها،واقعی نیستند.
‫این قصر هم خارق العادست!
‫پرنس ناراحت و غمگین به قصر خود بازگشت.
‫چون بیشتر از هر چیزی، ‫اون یک پرنسس واقعی میخواست.
‫اون خیلی عاشقش بود!
‫- خیلی عاشقش بود. ‫- با تمام قلبش.
‫اوه، قلب پرنس اینقدر بزرگه؟
‫آره، چون خیلی پرنسس رو دوست داره.
‫دلش میخواد با یه پرنسس واقعی ازدواج کنه.
‫پس خیلی عاشقش بود، با تمام قلبش!
‫قلبش بزرگ شده بود؟
‫اینجوری، قلبش بزرگ و بزرگ تر میشد.
‫اوه، پرنسسی که این پرنس رو بدست بیاره، ‫خیلی خوش شانسه.
‫سپس، یک روز غروب..
‫طوفان سهمگینی با رعد و برق های ‫ترسناک اتفاق افتاد.
‫این تمرین خیلی سخته!
‫-امتحان کنیم؟ ‫-آره؟
‫-خجالت آوره! ‫-باحاله!
‫یه امتحان ریز نکنیم؟
‫چیز چندش آوری نیست.
‫نمیتونه بهمون آسیب بزنه.
‫-میتونی تصور کنی؟ ‫-آره، تو برو.
‫خب، من اینجا وایمیسم.
‫آره، اونجا. نمیدونم.
‫آره، اول قایم شو، ‫ بعد بیا بیرون ببینیمت.
‫- خوبه؟ ‫-بزن بریم.
‫-خب، من اینجام. آماده این؟ ‫- بیا.
‫سلام. من ایتساسو هستم ‫و اینجام.
‫گفتار درمانی؟
‫یا یه مترجم!
‫فالگیر.
‫یه گل فروشی با یه عالمه ‫گل های قشنگ داره.
‫گل های خیلی زیبا.
‫یه.. یه معلم.
‫ولی یه معلم مهربون که ‫به بچه ها یاد میده آواز بخونن.
‫آره، یه معلم آواز.
‫همینه، حالا میتونی بیای اینجا.
‫-نوبت کیه؟ ‫-من.
‫-بیا آیرین، من مشتاقم. ‫- جنده بازی در نیار.
‫بذار ببینیم لسی.
‫معمولی بیا بیرون.
‫سلام، من آیرین هستم واینجام.
‫لعنتی، خیلی خوب انجامش داد.
‫رهبر ارکستر.
‫مربی سوارکاری.
‫- از بچگی کلاس میرفته. ‫- بی نقص ترین دانش آموز.
‫ای خنگولا...
‫یه ملکه!
‫فکر کنم بهترین بالرینه.
‫بهترین؟
‫همینه، خب بیاین، بعدی. ‫-من برم؟
‫سلام.
‫وایسین، دوباره میام.
‫سلام. خیلی عجیبه.
‫مشکلی نیست.
‫سلام، من ایتزیار هستم و اینجام.
‫-خواهر کوچیکه خانواده ویکتوریا. ‫- الهه زیبایی مدرسه.
‫اون مردتون رو تو جشن روستا میدزده.
‫- خیلی جنده ای! ‫- دقیقا
‫از روستای بغلی میاد تو جشن این روستا.
‫آخرای جشن میاد و مرده رو میدزده.
‫-تا حالا برات اتفاق افتاده؟ ‫- خیلی خطرناکه.
‫نوبت منه.
‫ولم کن!
‫باید شروع کنم نه؟
‫سلام. من باربارا هستم و به عنوان..
‫-آوازخوان کر اینجام. ‫- لعنتی.
‫یه روستایی که یه زمین گندم داره.
‫اوه. این خوبه.
‫آره خوبه.
‫مثل یه شخم زن قرن 18 ای.. ‫شخم میزنه.
‫- یه سگ سفید داری.. ‫- و بعد..
‫و بعدش داری ناهارت رو میخوری.
‫موقع ناهار خوردن خیلی خوبی..
‫جدی ای ؟
‫من برم؟
‫آره.
‫سلام. من هلنا ام و اینجام.
‫عه...
‫اون بهترین نمره ها رو تو کل استان گرفته
‫- راس میگه؟ گرفتی؟ ‫- آره!
‫- خرخون؟ ‫-آره یه جورایی خرخون بودم.
‫بازیکن پرش با نیزه
‫نانوایی که نون های خیلی خوبی میپزه.
‫کیک، نون بریوش!
‫-رقاص کن کن. ‫- فرانسوی.
‫میره تا تو دهات زندگی کنه.
‫-تو ایتالیا. ‫-رم؟
‫-آه رم، شهر آزاد. ‫-عالیه!
‫همه چیو دوست دارم.
‫- جالبه نه؟ ‫-خیلی باحاله!
‫یادمه...
‫معلممون یه چیزی رو بهمون یاد داد، ‫که بعضی وقت ها موقع رفتن...
‫روصحنه انجامش میدم. ‫بهمون گفت که:
‫" وقتی رو صحنه ای " ‫همیشه پنیک میکرده.
‫گفت: ‫" یادت باشه، هروقت خواستی، میتونی برگردی"
‫وقتی میری روی صحنه،
‫هروقت خواستی میتونی برگردی. ‫این انتخاب رو داری.
‫- چون یه مقدار تحت فشاری. ‫- ساکت!
‫پس، وقتی میری روی صحنه، ‫محل تولدت رو به خاطر میاری.
‫جایی که به دنیا اومدی. ‫اینجوری میدونی، همیشه میتونی برگردی خونه.
‫هر موقع که میرم روصحنه.. ‫من اینکارو میکنم..
‫مثلا.. ‫اینجا..
‫-آفتاب داره طلوع میکنه... ‫-اونجا درسته؟
‫اره اونور. اون سمت شرقه.
‫اینم غرب.
‫-چقدر قشنگ، خوشم اومد. ‫- شرق، شما و جنوب، خونه من..
‫اینجاست.
‫خونه من اونجا میشه.
‫باید.. نمیدونم، اونجا باشه؟
‫این جنوب غربیه.
‫-ولی مادرید اینوره نیست؟ ‫- من به بونس آیرس فکر میکنم.
‫-به بونس آیرس فکر کردی! ‫-آره در واقع به..
‫بونس آیرس فکر کردم. خانوادم اونجان.
‫خب، بونس آیرس.
‫-لوگرونیو. ‫- لاوارا.
‫ لوگرونیو باید اونجا ...
‫خیلی سخته نقش باهوش رو بازی کنی.
‫-خنگ هم همینطوره. ‫-آره همینطوره.
‫خیلی سخته نقش شخصیتی رو بازی کنی که، ‫از تو کم تجربه تره.
‫اخیرا بهم فقط نقش دخترای ‫15 یا 16 ساله رو میدن.
‫اونا ده سال از من کوچیکترن!
‫من اون لحظه یاد گذشته هام میکنم.
‫-جدی؟ ‫-آره!
‫بین همه ی بازیگرا، من شخصیت بده ام. ‫اصلا نمیدونم چرا!
‫یه مقداری گاوی، ‫ممکنه به نظر نیاد ولی ..
‫بپذیرش و باهاش کنار بیا.
‫-مردم خیلی باهاش درگیرن. ‫-باید خودت رو قبول کنی.
‫کاملا.
‫یه چیزایی هست نمیتونی بازیش کنی، نه؟
‫مثلا، من تا حالا عاشق نبودم.
‫و باید نقش ژولیت رو بازی میکردم.
‫و به این فکر میکنم که ممکن بود، چطور ‫برخورد کنم، و چیزی یادم نمیاد..
‫دقیقا..
‫چجوری میتونی شیفتگی و مجنونی رو ‫بدون اینکه تجربه کرده باشی نشون بدی.
‫نمیدونم.
‫یا مرگ، مثلا.
‫چون من دیدم که مادرم داره میمیره ‫و با خودم فکر کردم:
‫آهان، باشه. ‫ولی من اینجوری انجامش نمیدادم.
‫نمیدونم.
‫چجوری مرگ رو بازی میکنین؟
‫مرگ؟
‫خب...
‫من..
‫اولین دفعه که باید تو یه فیلم میمردم..
‫بهم شلیک میشد.
‫و یادم نمیاد فکر کرده باشم که باید چجوری ‫نقش مرگ رو بازی کنم. میدونین..
‫بیشتر فکر کردم که وقتی تیر میخورم، ‫بدنم از لحاظ فیزیکی چه اتفاقی براش پیش میاد.
‫چه اتفاقی تو بدن میوفته؟ ‫یه چیزی که معمولا بهش فکر نمی کنیم.
‫و بعد، یه مدتی، نیاز بود زیاد بمیرم.و ...
‫و فکر کنم یکی از اعضای خانواده بهم گفت:
‫مردن توی دنیای غیر واقعی، ‫طول عمرت رو زیاد میکنه.
‫در آخر، من فکر میکنم، ‫اگر بتونیم یه چیز رو به نمایش بذاریم،
‫اون،جنگیدن برای زندگیه.
‫نه، بارب؟
‫جنگیدن برای زندگی؟ آره..
‫آره، فکر کنم همینه.
‫من..
‫خب، من یادم میاد..
‫این فیلمی که بازی کردم..
‫شخصیتم در طول فیلم در حال مردن بود.
‫و اینجوری شد که یه زمانی، ‫ کارگردان منو صدا کرد،
‫که بدونه من چجوری ‫ از عهدش بر می اومدم
‫و اون گفت: ‫چجوری با مرگ رو به رو میشی؟
‫متوجه شدم، من باهاش رو به رو نمیشدم.
‫به هر چیز دیگه ای فکر میکردم ‫ولی به خود مرگ فکر نمی کردم.
‫یه جورایی باهاش کنار اومده بودم، میدونی؟
‫شاید، نمیدونم برای این بود ‫ که ازش فاصله بگیرم،
‫یا برای این بود که میترسیدم. ولی..
‫نمیدونم.
‫آره، شاید حقیقت داره که نمیشه ‫به نمایشش گذاشت.
‫درسته نه؟ غیر ممکنه!
‫ولی هلنا، چیزی که گفتی باعث شده، ‫دیدت نسبت بهش خیلی تغییر کنه.
‫زمانی که کسی رو در حال مرگ میبینی، ‫وقتی این تصویر توی ذهنت شکل میگیره...
‫درسته؟
‫هیچوقت اونجوری انجامش نمیدم.
‫مثلا، وقتی که پدرم فوت کرد..
‫یادمه که یه چیزی حدود
‫مثلا، یه هفته؟
‫منتظر بودیم که بمیره، دقیقا کنار تختش. ‫همه ی زن های فامیل.
‫و یادمه که خواهرام
‫میگفتن: این رنج کشیدنه، نه؟
‫یه جورایی انگار مردم ‫تو فیلم ها سریع تر میمیرن.
‫ولی این خیلی آهسته بود.
‫و بعدش، تو همیشه از این تصویر میترسی.
‫و وقتی این اتفاق بیوقته...
‫یه جورایی انگار، ‫عمیقا آمادگی دیدنش رو داشتیم.
‫این تصویر، زندگیت رو تغییر میده.
‫فکر میکنم، باید تو مدرسه ‫آموزشش داد. جدی میگم.
‫لعنتی حامله‌ت میکنه. ‫باعث میشه دلت بخواد
‫زندگی کنی.
‫انگاری،
‫فکر نمی کنین، مرده ها ‫شبیه نقاشین؟
‫پوست سفیدشون...
‫-نمیدونم. ‫-آره.
‫آره، انگار بدنشون اونجاست، ‫ولی خودشون نیستن.
‫مثلا، وقتی مادرم مرد، ‫ انگار خودش بود، ولی نبود.
‫و خیلی جالبه،
‫چون مادرم منتظر موند تا خواهرم ‫به بیمارستان بره، و بعد مرد.
‫بعد ها یه جایی خوندم که مرده ها، ‫خودشون تصمیم میگیرن کی بمیرن.
‫من باورش دارم.
‫حقیقتا،
‫انگار یه غریزه ای دارن که،
‫ میتونن انتخاب کنن، ‫ وقتی دارن میمیرین، کنار کی باشن.
‫وقتی من..
‫وقتی مادرم مرد، من یازده سالم بود.
‫و ...
‫یادمه شبی که مرد،
‫شنیدم که دارن میبرنش بیمارستان.
‫و شروع کردم به دعا کردن.
‫تو تختم.
‫تا حالا تو عمرم دعا نکرده بودم، ولی..
‫بعد تر ، بهمون زنگ زدن ‫که به بیمارستان بریم.
‫و باهاش خداحافظی کنیم.
‫و یادمه...
‫خواهرام نرفتن داخل، ‫چون از من کوچیک تر بودن.
‫و ...
‫من رفتم تو..
‫دستش رو گرفتم و ‫ باهاش خداحافظی کردم.
‫و.. نمیدونم، ‫هر از گاهی بهش فکر میکنم.
‫خیلی کوچیک بودم خب.
‫ولی...
‫همه چیز رو میفهمیدم.
‫فهمیده بودم.
‫بعضی اوقات خوابش رو میبینم، ‫و بهش گوش میدم.
‫انگاری که چیز مهمی باشه.
‫دفعه پیش، خیلی دقت کردم، ‫و اون گفت:
‫"وای، ایتساسو، من خیلی زشتم."
‫-" من خیلی زشتم؟" ‫-آره، منم بهش گفتم:
‫" چطور ممکنه زشت باشی، ‫وقتی بچه هایی به خوشگلی ما داری؟"
‫و نتونستم چیز دیگه ای بگم.
‫همین.
‫بعضی وقت ها فکر میکنم، باور دارم. ولی..
‫نمیدونم آگاهانست یا نه، ولی..
‫به مکالممون باور ندارم.
‫نمیدونم.
‫تو خونمون، صداش هنوز روی پیغام گیر هست..
‫و بعضی وقت ها فکر میکم، ‫میتونم براش یه پیغام بذارم.
‫ولی این کار رو نمیکنم، ‫چون پدرم میترسه.
‫به هر حال، قشنگه!
‫میدونی چیه؟
‫میدونی چی بیشتر دردآوره؟
‫چی؟
‫که اون من رو نمیشناخت.
‫اینکه،
‫فرصت نکرد من رو بشناسه..
‫عاشق این بودم ‫که من رو بشناسه..
‫جوری که الان هستم.
‫میدونی باید چیکار کنی؟
‫به نظرم باید باهاش صحبت کنی.
‫بهش بگو حالت چطوره ‫و چجور آدمی هستی.
‫گاهی اوقات این کارو میکنم.
‫پیغام گیر چی میگه؟
‫به زبان بسکی عه.
‫ایرادی نداره. چی میگه؟
‫یعنی چی؟
‫معنیش اینه که
‫" ما در حال حاضر خانه نیستیم،
‫پس از شنیدن صدای بوق؛ پیغام بگذارید."
‫به بسکی، صداش دلنشینه.
‫آره.
‫حالت خوبه؟ ایتزی؟
‫خب...
‫من اینجام، باشه؟
‫شب به خیر.
‫صبح به خیر!
‫-آیرین؟ ‫-بله؟
‫چیکار میکنی؟
‫چیکار میکنم؟ هیچی!
‫یه مدته، صداهای خیلی عجیبی در میاری.
‫جدی؟
‫آره.
‫چیکار میکردم؟
‫شبیه یه..
‫شبیه حیوون بود، مثل یه..
‫آه، ببخشید، حواسم نبود.
‫داشتی خواب چیزی رو میدیدی؟
‫خواب چی؟
‫آره، داشتم خواب میدیدم.
‫یه رویای خیلی خوب.
‫درباره کی؟
‫درباره لوئیس.
‫درباره لوئیس...
‫-جدی خیلی رویایی بود. ‫- چه اتفاقی افتاد؟
‫خیلی یهویی به هم دیگه خوردیم،
‫تو خیابون...
‫و....
‫ به همدیگه زل زدیم، منو بغل کرد ‫ و همو بوسیدیم.
‫خیلی خوب همدیگرو میبوسیدیم.
‫مثل یکی از اون بوسه های..
‫اوه درسته، شهوانی.
‫نمیدونم. ولی جذاب بود میدونی؟
‫که اینطور...
‫اه، لعنت بهت دختر، دوباره.
‫چیه؟ قبلا هم پیش اومده؟
‫آره، همیشه خوابش رو میبینم.
‫جدی؟ به خودش گفتی؟
‫نه، چی میتونم بگم، ‫وقتی ازم خیلی دوره و..
‫-خب، میتونه با کس دیگه ای باشه. ‫-شایدم نه، تو نمیدونی.
‫یه چیزی بهش بگو.
‫-یه چیزی، اره؟ ‫- اگه نگی نمیذاری منم بخوابم.
‫به علاوه، خیلی عجیبه درباره یه نفر، ‫اینقدر فکر کنی و هیچی نگی.
‫نمیدونم.
‫" سلام. حالت چطوره؟ ‫من بهت فکر میکنم"
‫" سلام حالت چطوره؟ ‫من خوابت رو دیدم. چرا؟"
‫نه!
‫هر چیزی.
‫آره.
‫راست میگی.
‫هر چیزی.
‫خوب خوابیدی؟
‫-کلی طول کشید تا خوابم ببره. ‫-چرا؟
‫داشتم به حرفای دخترا فکر میکردم.
‫خیلی روم تاثیر گذاشت.
‫-آره، سنگین بود نه؟ ‫-آره.
‫باید خیلی سخت باشه ‫تو همچین سن کمی مادرت رو از دست بدی.
‫آره.
‫ترسوندنت؟
‫یه ذره.
‫انگار،
‫وقتی بچه داری، ‫با زندگی یه قرارداد میبندی.
‫انگار که نمیتونی بمیری.
‫میدونی؟
‫انگار به زندگی میگی..
‫باید زنده بمونی.
‫من تاحالا همچین حسی نداشتم، ‫تعهدی برای زنده موندن.
‫لعنتی، به مادر هایی فکر میکنم ‫که بچه هاشون رو ول میکنن.
‫تنها، خیلی ترسناکه، لعنت.
‫هیچ اتفاقی قرار نیست رخ بده، نه؟
‫فقط اتفاقای خوب.
‫تو مادر خیلی خوبی میشی.
‫و با مادرخونده ای مثل من..
‫-یه زن روانی مثل تو؟ ‫- مثل من باحال.
‫-ایتزی! ‫-بله؟
‫داری میری به روستا؟
‫آره، یه چیزایی نیاز داریم.
‫میتونی منم ببری؟
‫هیچ آنتنی ندارم، ‫میتونم عقب بشینم؟
‫-بذار ببینیم.. ‫-خوبه.
‫-ایول، تو خوبی؟ ‫-آره.
‫خوبه.
‫خوبه نه؟
‫- فکر کنم، تو مشکلی نداری؟ ‫- نه!
‫خوبه.
‫-اینا گزنه ان. ‫-گزنه؟
‫برای سوپ درست کردن.
‫سوپ با گزنه؟ تاحالا امتحان نکردم. ‫طعمش خوبه؟
‫باور کنی یا نه مزه غذای دریایی میده.
‫جدی؟
‫کلی آهن داره. خیلی برات خوبه.
‫آره، عالیه.
‫-اسمی انتخاب کردی؟ ‫- نه هنوز.
‫قراره شجاع و قوی باشه.
‫امیدوارم.
‫هنوز جنسیتش رو نمیدونیم.
‫دختر میشه.
‫-نمیخواستیم بدونیم. ‫-دختر میشه.
‫از کجا میدونی؟
‫واضحه!
‫-واضحه؟ ‫- آره واضحه.
‫باید یه اسم مهم براش بذاری.
‫اسمت چیه؟
‫-باربارا. ‫-باربارا؟
‫چه اسم زیبایی.
‫خیلی خوبه، باربارا.
‫مهم.
‫آره!
‫حالت خوبه؟ ‫جاییت درد نمیکنه؟
‫من خوبم.
‫چند وقته اینجام؟
‫سه روز و سه شب.
‫معمولا اینجوری میشی؟
‫ما کجاییم؟
‫رو صحنه.
‫همیشه دلم میخواست رو صحنه ‫خوابم ببره.
‫ولی واقعا بخوابم، میدونی؟
‫سعیمو کردم، ولی نتونستم.
‫باید عاشق باشی که ‫تو جمع خوابت ببره.
‫تو عاشقی؟
‫بودم.
‫پس مردی؟
‫شاید.
‫ولی چیزی که میبینی شبیه آدمای مرده نیست
‫-عه نیست؟ ‫-نه، نیست.
‫مرده ها شبیه نقاشین.
‫چه عاشقانه.
‫همه چیز به نظرت عاشقانست.
‫-همه چیز به نظرت عاشقانست. ‫-چون من عاشقم.
‫تا حالا با یه مرد خوابیدی؟
‫هرگز، تو چی؟
‫-یه بار. ‫-چطوری بود؟ تونستی بخوابی؟
‫پس تا حالا با یه مرد نخوابیدی.
‫درسته. تاحالا با یه مرد نخوابیدم. ‫ولی خوابیدن یه مرد رو دیدم.
‫چطوریه؟
‫بسیار زیبا.
‫با تمام بدنش نفس میکشه.
‫بی آزار و مهربون به نظر میرسه.
‫و تو میتونی روحش رو ببینی.
‫یه مرد وقتی بیداره، چطوره؟
‫حتی زیباتر.
‫مثل یه معجزه.
‫اونا راه میرن، حرف میزنن و میخورن، ‫و مملوء از زندگی ان.
‫-ولی منم این کار هارو میکنم. ‫-منم همینطور.
‫- چه تفاوتی دارن؟ ‫- تو همه چی متفاوتن.
‫تو همه چی.
‫وقتی عاشق یه مردی...
‫و کنار اون کنارت قدم میزنه...
‫هیچ حیوونی حریفش نیست.
‫هیچ حیوونی حریفش نیست؟
‫-حتی اسب؟ ‫-حتی اسب!
‫-نه شیر، نه نهنگ. هیچی. ‫-من عاشقم.
‫- عاشق کی؟ ‫- عاشق تو.
‫نمیشه.
‫تو به زور منو میشناسی.
‫من عاشق چیزاییم که تعریف میکنی، ‫و حرف هایی که میزنی.
‫من عاشقتم، باشه؟
‫فکر کنم تو خیلی راحت عاشق میشی.
‫قطعا! زندگی زندگی نیست اگه عاشق نباشی!
‫-اینطور فکر میکنی؟ ‫-فکر نمیکنم، مطئنم.
‫حالت خوبه؟ جاییت درد میکنه؟
‫-من خوبم. ما کجاییم؟ ‫-رو صحنه.
‫من خوبم، چند وقته اینجام.
‫سه...
‫باشه. بیا دوباره شروع کنیم. ببخشید.
‫میتونی بهت علامت بدی ‫و بذاری طرف مقابلت جلو بیاد.
‫من تا حالا عشقم رو به هیچکس نشون ندادم.
‫همیشه منتظر موندم.
‫-مردم انجامش میدن ولی من.. ‫-فکر نمیکنم.
‫به هیچ وجه، تاحالا عشقم رو نشون ندادم.
‫جدی؟ باید نشون بدی. ‫خیلی حرکت مفیدیه.
‫اینطور فکر میکنی؟
‫مفیده، وقتی که رد شدی.
‫ترست چیه؟ ترس از رد شدن؟
‫-آره. ‫- کی اهمیت میده؟
‫اگه از قبل میدونستی، خودشه. ‫از شرش خلاص میشی.
‫از شر یه عوضی خلاص میشی.
‫من تاحالا کسی رو دوست نداشتم، ‫که دوستم نداشته باشه.
‫-منم همینطور. ‫- مراقب باش.
‫-فکر میکنی چیز بدیه؟ ‫-مراقب باش.
‫یکم مشکوکه، نیست؟
‫اینکه صبر کنی یه نفر دوست داشته باشه، ‫قبل از اینکه خودت دوسشون داشته باشی؟
‫-شاید. ‫-چیزی هست روش کار کنیم؟
‫- چیزی رو تغییر بدیم؟ ‫- اینطور به نظر میرسه.
‫من خیلی خجالت میکشم.
‫من متوجه شدم، ‫یه مدت طولانی
‫اسیر دیدگاهی از عشق شدم، ‫که به شدت مریضه.
‫میدونی عشقی که ‫باید توش زجر بکشی؟
‫قسم میخورم، از وقتی 12 ساله بودم،
‫عضو گروه فمنیستی بودم که ‫خودمو همه چیز رو به چالش بکشه..
‫و هر دفعه، مردی رو ملاقات کردم ‫که خیلی دوسش داشتم،
‫به آهنگی گوش میکردم که،
‫پس زمینه یه فیلم خیلی رمانتیک بود.
‫و یک احساس اندوه، خیلی قوی بهم دست میداد.
‫و واقعا از مرده خوشم میومد، میدونی؟
‫و آره، غمگین میشدم.
‫-غمگین؟ ‫-آره.
‫عشق و غم، ‫چه جنون آمیز.
‫کاملا.
‫برای چی اینقدر از تنها موندن میترسی؟
‫آره. دقیقا.
‫میدونین چیزی که ‫ اولین دوست پسرم نوشت، چی بود؟
‫متنش رو یه روز دیدم، و دیوانه وار بود.
‫" تا وقتی که من زنده ام، تنها نخواهی ماند"
‫- چه عاشقانه. ‫-چه غم انگیز.
‫ببینین، اون موقع ‫من فکر میکردم خیلی عاشقانست.
‫اما الان فکر میکنم، ‫فکرش ناخوشاینده.
‫خب، منظورش چی بوده؟
‫هیچوقت از عشقش رهایی ندارم؟
‫اگر تنها باشم، ‫باید خودم رو بدبخت بدونم.
‫شاید دلم بخواد تنها باشم.
‫دقیقا.
‫من فکر میکنم قشنگه.
‫آره؟
‫هر چیز زیبایی غم انگیزه، ‫و هر چیز غم انگیزی، زیباست.
‫" همه چیز برای تو عاشقانست."
‫میدونی چی غم انگیز نیست؟
‫هر چی بزرگتر میشی، ‫انگار کمتر احساس تنهایی میکنی.
‫درسته؟ خب، برای من پیش اومده.
‫یه روز داشتم میرفتم خونه و گفتم:
‫" فاک، خیلی وقته احساس تنهایی نکردم"
‫فکر کنم، به همین دلیله.
‫تجربه هر سال از زندگیت همراهته.
‫و این زیباست، غم انگیز نیست.
‫دخترا.
‫به نظرتون چجوری جوابم رو میده؟
‫-نمیدونم ولی کی اهمیت میده؟ ‫-آره کی اهمیت میده؟
‫چیزی که مهمه اینه که، ‫تو انجامش دادی.
‫-تو عشقت رو نشون دادی. ‫-نه، نه، ندادم.
‫-یه ذره؟ درسته؟ ‫-نه، اصلا نشون ندادم.
‫-یه کوچولو... ‫- بهش پیام دادم.
‫-اول بیام بیرون بعد بدوم؟ ‫- آره دقیقا.
‫باشه.
‫خیلی شب ها قبل از خواب به این فکر میکنم که:
‫چطور به خواب میرفتم، اگه چیزی نمیدونستم.
‫ولی تو خیلی چیزا میدونی!
‫نه اصلا، من هیچ چیز مهمی نمیدونم.
‫و چی مهمه؟
‫زمان، عشق، جاه طلبی.
‫-سرنوشت. ‫-به سرنوشت باور داری؟
‫معلومه که دارم.
‫یک بار شنیدم، تو نمیتونی واقعا عاشق باشی، ‫ اگه عشق دو طرفه نباشه.
‫مزخرفه. عشقت وقتی ثابت میشه که پس زده بشی.
‫اون موقعست که میدونی، ‫ عشقت متعلق به توعه و توهم نیست.
‫تو عاشقمی؟
‫نمیدونم.
‫تو بیداری؟
‫-در مورد چی حرف میزنی؟ ‫-تو.
‫-عشق. ‫-مرگ.
‫درباره ی عشق به مرگ؟
‫-برادرمون زندست؟ ‫- نمیدونیم.
‫کجا ممکنه باشه؟
‫پلینزی، ژاپن یا زحل. ‫همه ی کارهای جالب رو اون انجام میده.
‫نمیدونیم. اون به جنوب رفته.
‫- چرا دنبالش نمیگردین؟ ‫-بهمون گفته اینجا منتظرش باشیم.
‫نه، ببخشید، بهمون دستور داده، ‫اینجا منتظر باشیم.
‫نامه میگفت دنیا جای خطرناکیه.
‫-حقیقت داره؟ ‫-بله!
‫پس، تو چرا رفتی؟
‫نمیدونم.
‫فکر میکردم بدون بیرون رفتن از اتاقم، ‫همین چیز هارو میفهمیدم.
‫به هر حال، من رفتم.
‫به خاطر کنجکاوی؟ میل؟
‫به خاطر قانون شکنی.
‫قانون شکنی.
‫یه روزی فهمیدم،
‫به یکباره حس کردم، ‫زندگیم به من تعلق نداره.
‫زندگیم دیگه ارزشی نداشت.
‫برام مهم نبود که بمیرم.
‫فکر میکردم غیر عادیه، ‫ ولی به تمایلاتم اعتماد کردم.
‫منظورت اینه، برادرمون رفت، ‫چون نمیتونست با ما زندگی کنه؟
‫چون جاش رو تنگ کرده بودیم ‫و داشت خفه میشد؟
‫منظورم اینه، این میل مقدسه ‫و ما نباید اجازه بدیم از دست بره.
‫الان، احساس سرزندگی میکنی؟
‫فکرکنم.
‫منم همینطور، منم نمیتونم بخوابم.
‫میتونم کنار همتون دراز بکشم؟
‫حتما.
‫بسه دخترا، بدک نیست.
‫همه چی خوبه؟
‫نمیتونم بهت نگاه کنم.
‫مشکل اینه که، ‫وقتی باربارا بهتون میگه
‫میخواد کنارتون بخوابه، ‫شما میتونین بگین:
‫" جدی؟ مطمئنی؟" ‫اه مگس لعنتی.
‫" جدی؟ مطمئنی؟" ‫اون هیچوقت نزدیکت نمیشه.
‫یه مقدار سریع بود.
‫نظر تو چیه؟
‫یکم عجیبه، نیست؟
‫-لحن، درسته؟ ‫- یکم عجیبه.
‫خب، یه کاریش میکنیم.
‫باید مناسب عمل کنی، ‫نباید سعی کنی سریع جلو بری.
‫مثل اینه که همتون...
‫-اون وقفه عجیب اونجا. ‫- متن رو یادم رفته بود.
‫-چی شده؟ ‫-نمیتونم اون خط رو بگم.
‫-کدوم یکی؟ ‫- " چه بدشانسی ای"
‫-اینو نگو! ‫-اون خیلی سریع بود.
‫اینو نگو.
‫بریم داخل؟
‫هی، من یکم میخوام.
‫دستشویی!
‫یکی اونجا هست!
‫-من باهات میام. ‫-نگران نباش.
‫داری میری؟
‫- یکی از این برچسب ها. ‫-آره!
‫ممنونم.
‫منم یکی میخوام، لطفا.
‫وای، من عاشقشم.
‫داره چیکار میکنه؟
‫ولی، وقت کافی نداشت.
‫اون یه نابغست، عوضی نابغه.
‫-باید بهش بگیم. ‫- من میخوام برگردم.
‫میخوای برگردی؟
‫- چیکار کنیم؟ ‫- برو یه چیزی بگو.
‫من نه...
‫آره، به تو گوش میده.
‫بدو برو! بدو برو!
‫خوب پیش میره، ما کنارتیم.
‫هلنا!
‫ما داریم برمیگردیم، باشه؟
‫دخترا میخوان برگردن.
‫-تو میمونی؟ ‫-آره!
‫- تو میمونی؟ ‫-آره!
‫باشه.
‫خوبه.
‫-چجوری این کار رو میکنه؟ ‫- کی پسره رو دیده؟
‫-چجوری این کار رو میکنی؟ ‫- نمیدونم. من هنوز ندیدمش.
‫گفت میخواد حساب کنه.
‫میره حساب کنه و یه پسره رو میبینه.
‫اون. فوق العادست. بریم یه چیزی بگیم؟
‫در رو باز بذارم؟
‫نه باز نذار، کلید رو بذار زیر پادری.
‫-بهش پیام میدم. ‫- آره یه پیام بهش بده.
‫لعنتی، آنتن..
‫دخترا!
‫باید به هلنا پیام بدیم که ‫کلید رو میذاریم زیر پادری.
‫-دارم از دستشویی میترکم، من میرم خونه! ‫- یه لحظه صبر کن.
‫نه جدی! من دارم میرم.
‫-باشه. ‫-بعدا میبینمت.
‫باشه.
‫-داری بهش پیام میدی؟ ‫- آره.
‫نه. منم آنتن ندارم.
‫- جواب داده. ‫-چی؟
‫لوئیس. جوابمو داده.
‫-چی گفته؟ ‫-نمیدونم.
‫-بخونش. ‫-نمیتونم.
‫-بخونش، لطفا. ‫-نمیتونم.
‫-لعنتی تو میتونی، بخونش. ‫-نمیتونم.
‫-بخونش. ‫-نمیتونم بازش کنم، ویس فرستاده.
‫-اه، ویس فرستاده. ‫- اره ویسه.
‫لعنتی، دقیقا، آنتن نیست.
‫-داری میری؟ ‫-آره.
‫-تنها؟ ‫-آره!
‫-منتظرت میمونم. ‫-باشه.
‫-منتظرت میمونیم. ‫-چی شده؟
‫هیچی، میخواد یکم خلوت کنه.
‫-چرا؟ ‫-لوئیس بهش پیام داده.
‫چی گفت؟
‫ویس فرستاده.
‫اون ماهه؟
‫-عه، اره. ‫-چه قشنگه.
‫طولانیه، نه؟
‫لعنتی، دختر، خیلی بد.
‫-شاید نیست. ‫- کامل از هم پاشیده شد.
‫-نه ولی.. ‫- قضیه این لوئیس چیه؟
‫ببین. شاید خوب بوده.
‫- ازش بپرس، شاید خوب بوده. ‫- تموم شد.
‫حالت خوبه؟
‫فکر کنم.
‫فکر کنی؟
‫-مطمئنی؟ ‫-آره.
‫آیرین، ما نمی فهمیم.
‫هی، تا وقتی اینجام ‫ باید به هلنا پیام بدم.
‫-نه نگران نباش بیا. ‫-شاید باید باشه.
‫وقتی اونجاست..
‫-آره لطفا. ‫-آره.
‫-باشه. ‫-مرسی.
‫آیرین!
‫مهم نیستش.
‫چیزی که درگیرت کرده بود رو گفتی، ‫و براش یه کاری کردی.
‫درباره عشق، این خوبه.
‫همه چی خوبه. ‫میریم خونه و کیک میخوریم.
‫حالت خوبه؟
‫خوب بود؟
‫- خوب بود؟ ‫-تو حالت خوبه.
‫داری لبخند میزنی؟
‫-بهمون بگو. ‫-آیرین، خوب بود؟
‫- هم اره، هم نه. ‫- ایول. به لوئیس باور داشتم.
‫-گفتم بهت. ‫-ماه، این یه نشونست.
‫عشق پایدار طولانی.
‫یه عالمه عشق تو هواعه.
‫پرنسس!
‫اون چی گفت، پرنسس؟
‫-بقیه چی؟ ‫-خوابیدن.
‫هیچکس اینجا نمیخوابه؟
‫نه، ما اینجا تمرین میکنیم.
‫تو چه نقشی بازی میکنی؟
‫زن دیوانه.
‫-منظورت چیه؟ ‫-آره. این اسمشه.
‫جدی؟
‫آره، بذار توضیح بدم:
‫چهار تا خواهرن، درست؟
‫و هرکدوم یه اسمی دارن.
‫این یکی اسمش زن دیوانست. ‫ولی واقعا دیوانه نیست.
‫یه قانون شاعرانست.
‫درسته.
‫میدونی اون چیه؟
‫-آره. ‫-عه، آره؟
‫-معلومه که میدونم. ‫-چیه؟
‫خب، یه جورایی
‫یه جور اجازه که به شاعر داده میشه...
‫که شاعرانه باشه، درسته؟
‫واضح تر، قشنگ برام توضیح بده.
‫خب، اینجوریه که...
‫چیزی نیاز نیست واقعی باشه.
‫میدونی؟
‫یه چیز غیر واقعی.
‫آره.. یه جورایی.
‫برای من واقعیه.
‫و برای من.
‫-پس، تو دیوونه ای؟ ‫-یه جورایی.
‫واقعا اینجا تمرین میکنین؟
‫- چند نفر از شما اینجان؟ ‫-پنج تا.
‫نمیان داخل نه؟
‫شاید هم بیان.
‫-منظورت چیه شاید؟ ‫- حالا گیر افتادی.
‫با یه زن دیوانه؟
‫ترسیدی؟
‫نه.
‫باورم نمیشه تو یه روستاییم.
‫چرا؟
‫نمیدونم. انگار تو یه دنیای دیگه ایم.
‫تا حالا ترکش کردی؟
‫همیشه میخواستم ولی...
‫ولی الان که فکر میکنم، شاید بمونم.
‫یه مدت رفتم لندن، ‫ولی خوشم نیومد.
‫چیکار میکردی؟ سر کار میرفتی؟
‫آره، پیشخدمت هتل بودم.
‫نمیتونستم تحمل کنم، برای همین برگشتم.
‫به علاوه، زندگی اینجا بهتره.
‫من روستا رو دوست دارم، ‫ در واقع بهش نیاز دارم.
‫نمیتونستم روستای خودم رو تحمل کنم.
‫چرا؟
‫حس میکردم به اونجا تعلق ندارم.
‫اونجا موندن و زندگی کردن، سخت بود.
‫و من خیلی تلاش کردم.
‫همیشه.
‫همیشه نسبت به کسایی که میتونستن ‫به اونجا تعلق پیدا کنن حسودی میکردم.
‫حسادت زیاد.
‫ما با هم خوب جور درمیایم.
‫احمق.
‫هی! میتونم شب رو بمونم؟
‫رو صحنه؟
‫آره، هرچی. یه تجربست.
‫میتونم الان برم و فردا بیام دنبالت.
‫نه، لعنتی، با تو؟
‫منظورم اینه با تو اینجا بمونم؟
‫هیچ نقشی برای من ندارین؟
‫هیچ مردی تو این نمایشنامه نیست.
‫خب...
‫در مورد برادری صحبت میکنن که غایبه..
‫و در مورد یه پرنس...
‫نه. ترجیح میدم برادر باشم.
‫ببینیم چی میشه.
‫درو باز کردن، و لباس پوشوندنش،
‫در همان وقت ملکه یه نخود فرنگی کوچیک رو، ‫زیر ده لایه تشک قرار میداد.
‫وقتی پرنسس بیدار شد،
‫ملکه ازش پرسید: ‫" خوب خوابیدی؟"
‫و اون گفت: " افتضاح، انگار که ‫یه چیزی زیر پوستم فرو رفته باشه."
‫و پرنس گفت:
‫" اون یک پرنسس واقعیه"
‫و برای همیشه به خوبی و خوشی زندگی کردند.
‫-خیلی عالیه! ‫-عاشقانست نه؟
‫خیلی صحبت کردی. ‫آفرین جولیا!
‫فوق العادست.
‫نه تو استرس نداشتی، ‫من مضطرب بودم.
‫باورم نمیشه.
‫دلت نمیخواد با ما، تو نمایش باشی؟
‫-چرا! ‫- استخدامی.
‫-باشه. ‫-تئاتر دوست داری یا نه.
‫آره، دوست دارم.
‫دوست داری تو نمایشمون بازی کنی یا نه؟
‫واقعا دوست دارم.
‫و حالا، بعد از این چیکار کنیم؟
‫-نامه ها چطورن؟ ‫- خوبه درسته.
‫ولی من قول دادم که بریم رودخونه، ‫پس بزن بریم.
‫-چرا همونجا تمرینش نکنیم؟ ‫-آره دوسش دارم.
‫-با پیراهن ها! ‫- با ملافه ها!
‫با ملافه ها ، لطفا.
‫-ولی باید خیلی مراقبشون باشیم. ‫-جدی؟
‫هی! تو اهل این طرفایی نیستی؟
‫بله!
‫میتونی مارو ببری به رودخونه؟ ‫میدونی از کدوم طرفه؟
‫معلومه! بریم.
‫- شاید باید یه نسخه جدید رو تمرین کنیم. ‫-باید اینارو در بیاریم.
‫-خیلی دوره؟ ‫-نه خیلی.
‫ما دنبالت میایم.
‫-جولیا؟ ‫-بله؟
‫-تو هم میای؟ ‫-بله.
‫عالیه.
‫هی، خیلی فوق العاده بود، ‫تو خارق العاده ای.
‫دلم میخواد پاهام رو خیس کنم...
‫تو هم میای؟
‫بالاخره، آره؟
‫حالت خوبه؟
‫" خواهران عزیزم، ‫من امروز شاهد مرگ یک مرد بودم،
‫زندگی من برای همیشه تغییر کرد.
‫دیدن مرگ یه مرد ضروریه، ‫باید تو مدرسه آموزش داده بشه.
‫جسد، مثل یک نقاشیه.
‫دیدنش شما رو یاد نقاشی هایی ‫که دیدین و ندیدین میندازه.
‫جسد شبیه همه نقاشی هاست و ‫آخرین منبع هنره.
‫نباید باعث رنجش ما بشه. ‫این یک روند طبیعی و غیراخلاقیه.
‫اون مارو از قضاوت آزاد میکنه ‫و به سمت دشمنون هدایتمون میکنه.
‫من دارم فرانسوی یاد میگیرم، ‫زبان شگفت انگیزیه.
‫" با عشق از طرف برادرت.
‫" خواهران من
‫من یک پرنسس واقعی رو به خونمون فرستادم.
‫اون حالش خوب نیست.
‫اون مجروحه ولی جسمش ‫آسیبی ندیده.
‫مثل اون زخم هایی که تو دانشکده ‫پزشکی یاد گرفتم درمان کنم، نیست.
‫زخمی نامرئیه، که کسی نمیتونه ببینه.
‫ولی روحش رو بسیار عذاب میده.
‫پرنسس از عشق مجروح شده.
‫حرفه ای ترین های جهان ، بیماریش رو ‫مطالعه کردن و نتونستن درمانش کنن.
‫من گفتم که همه شما میتونین کمکم کنین،
‫چرا که شما زنان حساسی هستید ‫که دلی بزرگ دارند.
‫نمیتونم تصور کنم زخمی به دست شما درمان نشه. ‫در تصورات من، شما معجزه آسا هستین.
‫اینجا، باید ببینن تا باور کنن. ‫تو به من نشون دادی که دیدن رو باور کنم.
‫ولی این یک راز بین ماست.
‫از اون و زندگی خاص و زیبایش مراقبت کن.
‫با عشق، از طرف برادر فداکارتان."
‫هی، نوبت منه.
‫آره فکرکنم...
‫به کی بگمش؟ به تو؟
‫به هرکسی میخوای.
‫به اون برادره، هرکی.
‫میتونم به دوربین بگم.
‫دلت میخواد؟
‫باشه.
‫-آره؟ ‫-بگو!
‫دوربین برای تو کیه؟
‫اون یه زنه.
‫یه دوسته. یه دوست قدیمی...
‫-شروع کنم؟ ‫-آره.
‫" خواهران عزیزم،
‫دیشب من خانه ای رو دیدم که در آتش میسوخت.
‫آتش منطق خودش رو داره.
‫وقتی چیز ها میسوزند، ‫یک ترتیب خاصی رو در پیش میگیرند.
‫که به چشم میاد.
‫اما، برای لحظه ای، من حس کردم ‫کاملا درکش میکنم.
‫منطق آتش رو.
‫منطق سازمان یافته ی وحشی و آزار دهنده آتش.
‫با شما، من همه چیز های زیبا و ‫ظریف این دنیا رو درک کردم.
‫اما چطور میتونستیم...
‫مدت طولانی ای به دور از درد، زندگی کنیم؟
‫خانم خانه‌ی سوخته وقتی اون رو دید، ‫گریه کرد.
‫سوخته و آزاد.
‫و من به شما فکر کردم.
‫و به خانه زیبایمان، ‫وطن عزیزمان و نور تابانش.
‫هیچکس لایق درد نیست، ‫اما رنج همه جا هست.
‫من خیلی چیز ها رو درک نمیکنم.
‫با عشق، از طرف برادر بزرگترتان."
‫هلنا! میکشمت!
‫-دوست داشتنیه! ‫-یه ذره میام.
‫خداحافظ!
‫سلام، لوئیس.
‫حالت چطوره؟
‫من خوبم.
‫من کنار یه رودم و نصف لباسم مثل ‫زنای قرن 17 عه.
‫و...
‫این اولین باره که دارم عشقم رو نشون میدم.
‫فکر میکردم، اهمیتی نداره.
‫من دوست دارم.
‫و تورو فارغ از اینکه دوستم داشته باشی ‫ یا نه، دوست دارم. میدونی؟
‫خب، از فکر به اینکه تو ‫توی این دنیا هستی خوشم میاد.
‫و فکر میکنم، همین کافی باشه.
‫بله، من تورو به عنوان یک تصور دوست دارم، ‫به عنوان یک فرد کامل هم دوست دارم.
‫منظورم اینه اگه منو پس بزنی، ‫حسم بهت کمتر نمیشه.
‫من رو خیلی غمگین میکنه،
‫ولی این تورو بد نمیکنه، ‫و من اینو دوست دارم.
‫اینو دوست دارم که وابسته به دید تو نیستم، ‫چونکه خسته شدم.
‫از اینکه وابسته به دید تو باشم ‫ و دیگه اینو نمیخوام.
‫و ببین، خیلی بهتره اگه دوسم نداشته باشی.
‫چون به این معنیه که این عشق همش برای منه.
‫و برای دیدت نسبت به من نیست، ‫ میدونی چی میگم؟
‫مدت طولانی ای ، ‫من ادبیات رو به زندگی ترجیح میدادم.
‫تخیل رو به واقعیت،
‫تخیل رو به زندگی و ...
‫دیگه نه!
‫و من حقیقتا تو تخیلی خیلی خوبم. ‫واقعا خوبم.
‫و میخوام در جهت مخالف، به سمت ‫ واقعیت بدووم، با سرعت خارق العاده ای.
‫من از واقعیت فرار میکردم ‫ جوری که انگار مرگه.
‫ولی، ببین...
‫حالا یه عشق واقعی با تو میخوام.
‫در آخر خیلی سادست.
‫خیلی ساده.
‫نمایشنامه های کاملی هستن ‫که چیز های ساده ای رو بیان میکنن.
‫و خب...
‫من یکم دیگه ، آنتنم رو از دست میدم، ‫ولی به این معنا نیست که..
‫نیاز نیست همین الان جوابم رو بدی، باشه؟
‫همه چی خوبه.
‫فقط اینکه...
‫من میخوام به سرنوشت تکیه کنم.
‫چون حسم بهم اینو میگه.
‫اینو برات میفرستم.
‫اینم از این. ‫تا بعد!
‫-پیاده روی چطور بود؟ ‫-حدس بزن چی پیدا کردیم؟
‫-چی؟ ‫- یه وزغ!
‫-نه! ‫-وزغ؟
‫بزرگه!
‫خیلی گندست!
‫وای، خیلی بزرگه.
‫خیلی نازه...
‫وای، باید یه بوس بهش بدیم.
‫آره، جولیا گفت باید بهش یه بوس بدیم.
‫اون یه پرنسه.
‫اسمشو چی باید بذاریم؟
‫-فیلیپ؟ ‫-فیلیپ!
‫-خیلی نازه! ‫-سلام فیلیپ!
‫- یه بوس نمیخوای؟ ‫- نه!
‫-خب بچه ها میتونین؟ ‫- آره حله!
‫-کمک گونزالو همه چیو تغییر داد. ‫-کاملا، خیلی واضحه.
‫بله. عجب تغییری.
‫گونزالو جوان. ممنونیم.
‫هلنا، چه چیزی گرفتی.
‫شما میتونین.
‫ببخشید. قسم میخورم دیگه ‫از این کارا نمیکنیم.
‫کلی شاخ و برگ اینجاست.
‫سلام؟
‫سلام. مامان.
‫حالت چطوره؟
‫امیدوارم خوب باشی...
‫صحبت کردن باهات یکم عجیبه ولی..
‫انگار که صحبتمون هرگز متوقف نشده.
‫تو این 15 سال...
‫این روزا تو رو توی خونمون ‫ تصور میکنم و
‫تورو مثل خودم تصور میکنم.
‫شبیه، ولی یه جورایی متفاوت..
‫نمیدونم مامان...
‫سعی میکنم باعث پیشرفتت بشم.
‫فکر میکنم باعث شدم ‫ تو یه سری چیزا پیشرفت کنی.
‫حداقل، تلاشمو میکنم.
‫من پیشرفت تورو مثل یه وظیفه میبینم.
‫دلم میخواست بهت بگم ‫من بازیگر یه فیلمم.
‫ بهش میگن" دختر ها حالشون خوبه"
‫وقتی اسمش رو بهم گفتن، من به تو فکر کردم.
‫به این فکر کردم که ازت میپرسن،
‫من و خواهرام حالمون چطوره.
‫" حالشون چطوره؟"
‫و تو میگفتی: ‫" دختر ها حالشون خوبه"
‫آره مامان، ما حالمون خوبه.
‫خیلی منطقیه که اینجاییم.
‫منطقیه که تو مارو اینجا آوردی.
‫خیلی دوست دارم بدونم ‫که فیلمم رو دوست داری؟
‫و خیلی دوست دارم با تو، ‫تو سینما ببینمش.
‫چطور پیش میره؟
‫خوب.
‫یه پایان برای تو نوشتم.
‫دوست داری بخونیش ببینی چطوره؟
‫لطفا...
‫" عزیزم،
‫اخیرا بهم گفته شده، که تو قراره ‫قوی و شجاع باشی.
‫این خیلی خوبه.
‫لطیف هم باش. اگر دوست داری ‫ ظریف هم باش.
‫از بدن خودت نترس، اون همیشه میدونه.
‫کاری که دوست داری رو انجام بده و ‫ چیزی که فکر میکنی رو بگو، ساکت نمون.
‫رفیق داشته باش، خوش بگذرون.
‫میدونی؟ من شغل عجیب و دلنشینی دارم.
‫در گذشته، از تصور جون به در بردن،
‫از فیلمی که میساختم، مستاصل میشدم.
‫ولی حالا که تو وجود داری ‫تصور کردنش خیلی زیباست.
‫فیلم ها همچینین نامه هایی برای آینده هستن.
‫نمیتونم صبر کنم تا ببینمت، ‫عشق زندگی من.
‫با عشق...
‫باربارا."
‫چطور بود؟
‫خوبه.
‫مطمئن؟
‫دلت نمیخواد چیزی رو تغییر بدی؟
‫نه. خب، شاید " عزیزم" اول متن؟
‫انگار داری به یه دوست میگی.
‫میدونی؟
‫میتونیم بذاریم...
‫نمیدونم. فرزندم؟ دخترم؟ عشقم؟
‫نمیدونم.
‫باشه.
‫بذار ببینیم چی میشه.
‫عشق من.
‫عالی شد.
‫-بیا جولیا، داری میکاریش؟ ‫-باشه.
‫بیا بگیر.
‫مرسده میگه باید وزغ رو آزاد کنم.
‫- دوستمون فیلیپ رو. ‫- باشه.
‫-نیاز داره تو این محیط زندگی کنه. ‫-خیلی قشنگه!
‫که بتونه خانواده تشکیل بده.
‫-حتما، با دوستای وزغش. ‫-آره مثل ما آدما.
‫درسته؟ باید آزاد باشه.
‫-تاحالا امتحانش کردی؟ ‫-آره.
‫-چیزی حس کردی؟ ‫- نه، ولی اهمیتی نداره.
‫اوه، نه!
‫باید ساختارشکنی کنی پرنسس.
‫و پرنس ها؟
‫-بیشتر؟ ‫-یکم دیگه.
‫همینه.
‫خب، نمیدونم، تو دلت ‫برای دخترا تنگ میشه نه؟
‫تو دلت براشون تنگ میشه؟
‫منم همینطور.
‫چقدر بد که دارین میرین.
‫عالی بود. خونتون فوق العادست، ممنونیم.
‫ممنونم دخترا، اوقات خوشی رو داشتم.
‫-افتخاره. ‫-خیلی ممنونم مرسده.
‫گونزالو! از آشنایی باهات خوشحال شدم.
‫باربارا، مادر.
‫خوب باش و مراقبت کن از خودت.
‫- تو و باربارا کوچولو! ‫-به زودی میبینمتون.
‫خب! خانم کوچولو.
‫فعلا، سفر به سلامت!
‫باعث افتخاره، خوشحال اینجا بودی.
‫تو هم همینطور، ممنون.
‫میشه مثل فیلما بوست کنم؟
‫- اون چه مدلیه؟ ‫-خب بذار ببینیم.
‫باید روی یه جعبه وایسم، ‫چون خیلی کوچیکم.
‫خب، این مدلیه.
‫-بدون زبون، باشه؟ ‫-باشه.
‫خداحافظ.
‫هلنا!
‫دارم میام.
‫لعنتی، حتی یه ذره هم رمانتیک نیست.
‫خب...
‫همینه، مگه نه؟
‫-خب، این پایانه؟ ‫-آره
‫شبیه پایان به نظر میرسه.
‫مطمئنی حالت خوبه؟
‫تا حالا تو هیچ فیلمی ‫ اینقدر ازم نپرسیدن حالم خوبه!
«دخترها حال‌شون خوبه»
‫نویسنده و کارگردان ‫ایتساسو آرانا
مسترمووي - دانلود فيلم و سريال بدون سانسور kut.st/mrmovie1
«مترجم: «غزاله صبح‌زاهدی
‫" اونجا بود که فهمیدم،
‫افسانه پرنسس و نخود فرنگی،
‫اون دنبال پرنس نبود...
‫اون دنبال نخودفرنگی بود"