‫« داستان واقعی بر اساس رشته‌توییت‌های JEROPOINT@ »
« سیدوارجو | ۲۰۰۱ »
...این داستان زندگی منـه
...برادرم، یوگا، و
پدر و مادرم که باهم تو خونۀ دلگیرمون زندگی می‌کردیم
من هفت سالم بود
هنوزم خوب یادمـه
همه‌چی وحشتناک بود
تمام اتفاق‌ها ناگهانی پیش اومدن و
زخمی لاعلاج به جا گذاشتن
...مامان
امشب عید‌ ـه
دوست داری تو خونه جشن بگیریم یه‌کم شاد شی؟
دوست نداری، مامان؟
حرف‌های باباتو گوش کن
واسه حفظ جون خودت و برادرت هم که شده
چشم، مامان
!بابا
سرشو بده عقب
احتمالاً تبش خیلی بالاست
!بدو داروشو بده دیگه
!داروش
!مامان - !کجا میری؟! به داد مامان برس -
کجا میری؟ - برو رد کارت -
!گفتم برو
...لطفاً
لطفاً بلایی سر زنم نیار
!التماس می‌کنم
!لطفاً این کار رو نکن
!مامان
...مامان
اگه بخوای
می‌تونم به بابا بگم
تو رو ببره میدون آتیش‌بازی رو نگاه کنی
خودم حواسم به مامان هست
نمی‌خواد
...یاد اون موقع‌ها افتادم که
مامان سالم و سرحال بود
واسه جشن سال نو از همه بیشتر ذوق و شوق داشت
...حالش که خوب شد می‌تونیمـ - یوگا -
نادیا
قشنگ‌های من
بیاید این‌جا
مامان
دیگه حالِت خوب شده، مامان؟
دلم می‌خواد همه دور هم سال نو رو جشن بگیریم
دعام مستجاب شد
بیاید غذامونو بخوریم
باشه
دستت درد نکنه
چرا به خواهرکوچولوت نمیدی؟
،چیزهای دیگه میدم‌ها
ولی خیلی وقتـه دست‌پختِ مامان رو نخوردم
بیا
...مامان، بابا
چرا من دوتا میگو بیشتر ندارم؟
به خواهرت هم میگو بده، یوگا
نامرد نباش. بدو ببینم
بده بهش
آفرین
!سال نو مبارک
حالا قشنگ شام‌تونو بخورید
...به افتخار خوب شدن مامان
...فردا
باهم می‌ریم بیرون
!هــورا
میشه پارچ رو پُر کنی، مامان؟
!مامان
!بابا
!مامان
!کمک
!مامان
!عزیزم
!مامان
« ترجمه از یـاشـار جـمـاران و ســحــر » ::.:: sahar_frb & TAMAGOTCHi ::.::
« سه ماه بعد | ۲۰۰۲ »
سِتیا
بله، آقا؟
...اون
خانم لاستری نیست؟
خودشـه
مگه مشتری ثابت مغازه‌بغلی نبود؟
تازه به‌جز اون
اون مرده و اون دختره هم
،مشتری مغازه‌بغلی بودن
ولی همه دیگه میان این‌جا
!خدا رو شکر
فقط تو سه ماه این‌همه مشتری پیدا کردیم
خوبـه
برگرد سرِ کارت
.چشم، آقا میرم سراغ بقیۀ بارها
!ستیا
یوگا؟
تو اتاق‌خوابـه
مرسی - خواهش -
یوگا؟
سر از کارِ بابا درنمیارم
چرا به‌جای عوض کردن سرامیک‌ها
خون مامان رو پاک نکرد؟
تا حالا نشده حس کنی قانون‌هایی که بابا می‌ذاره عجیب‌غریبن؟
خودتم می‌دونی بابا خوشش نمیاد سؤال‌پیچش کنیم
بیا کمکم کن مشق‌هامو بنویسم
!ناد
!سرامیکه تکون می‌خوره
!تکون؟
آره، خودم دیدم تکون خورد
!یوگا
!چِت شده تو؟ یوگا
!یوگا
چی شده؟
بُز رو ببر جای همیشگی و
بعد برگرد مغازه
چشم، آقا
بخوریم
بکِش دیگه
بخور، یوگا
دلم دست‌پختِ مامان رو می‌خواد
گفتم غذات رو بخور
همین‌طوری مامان رو ول کردی بمیره
مدت‌ها این خونه رو کروکثیف ول کرده بودی به امون خدا
اونقدر همه‌جا گردو‌خاک بود مامان مریض شد
بس کن، یوگا
...می‌دونی که
مشغول بازسازی بودیم
!ولی تمیزکاری رو قدغن کرده بودی
حتماً مامان از همین قانون‌های تو شاکی بود و !خودشو کُشت
لُپت می‌سوزه؟
نه دیگه
باز بابا رو عصبانی نکنی‌ها
بدم میاد دعوات می‌کنه
دلم واسه مامان تنگ شده
منم همین‌طور
یوگا
ناد
تو هم صدای مامان رو می‌شنوی؟
شاید خواب دیدی
مامان؟
ناد؟
« نُه سال بعد | ۲۰۱۱ »
...اگه حرفی تو دلتـه
به من بگو
نه که اینطوری خودتو خالی کنی
انگار از همون موقع که ...مامان فوت شد
تو رو هم از دست دادم
دیگه همه‌ش دور گرفتی
...هروقت هم بپرسم مشکلت چیـه
حرفی ازت درنمیاد
ما خونواده‌تیم‌ها
...ببین، اگه جریانی هست
می‌تونی بهمون بگی
...با بابا تصمیم گرفتیم
به روان‌پزشک نشونت بدیم
خیال می‌کنی دیوونه‌م؟
فقط دلم می‌خواد حالِت خوب شه
!من دیوونه نیستم
باشه بابا
ناد
من از رازِ بابا باخبرم
می‌خواستم زودتر از اینا بهت بگم
ولی دوست نداشتم درگیرش شی
...اما حالا اونقدری بزرگ شدی که
بتونی ذات واقعی بابا رو بشناسی
!نادیا
بیا
بیا دیگه، ناد
!مشغول چی‌ای، بابا؟
!جواب بده
!به تو هیچ ربطی نداره
!جریان چیـه، بابا؟
!بابا
...یوگا
!دیگه چیزی نمونده بخوای مخفی کنی، بابا
!همه‌چی رو می‌دونیم
مامان رو تو کُشتی
...یوگ
بزن
!بزن دیگه
سکوت نکن
!تمام مدت که مامان مریض بود جیکت درنمی‌اومد
هر روز تو هول و وَلا بودم که !نکنه بی‌مادر شم
.به‌جاش تو باید می‌مُردی !کاش تو می‌مُردی
اونی که باید می‌مُرد من بودم
!کاش من می‌مُردم
یه بازاریِ ساده بودم
آه در بساط نداشتم
حتی یه سقف بالا سرم نبود
از سر اجبار سرایدار این‌جا شدم تا یه سرپناه مفت‌و‌مجانی داشته باشم
واسه چی آخه؟
!می‌خواستم مثل بقیه واسه بچه‌هام پدری کنم
بتونم شکم‌تونو سیر کنم
بفرستم‌تون مدرسه
بتونم هرچی که می‌خواید رو براتون مهیا کنم
اولش همه‌چی خوب پیش رفت
...فقط با مراسم سرِ بُز
بازسازی مداوم خونه و
تر و تمیز نکردنش
...اما بعد
...بعد از رسیدن به چیزهایی که می‌خواستم
...پول
...ماشین
...مغازه و این خونه
اون «موجود» برگشت
واسه این‌که خودمو جای مادرتون ببره به هر دری زدم
عزیزم؟
چِت شده؟
...اون موجود
تو خواب اومد سراغم
...ازم - یوگا رو خواست؟ -
منم همین خواب رو دیدم
مراقب بچه‌هامون باش، خب؟
!نه... اینطوری نگو
...تو خواب قبول کرد که
منو به‌جای یوگا ببره
نه
!نه - !عشقم -
بذار منو به‌جاش ببره - عشقم. گوش کن ببین چی میگم -
...معامله انجام شده ازم دل بکن
تنها خواسته‌م اینـه تحت هیچ شرایطی نذاری بچه‌ها از جریان بویی ببرن
نمی‌خوام کل زندگی‌شون تو ترس و لرز باشه
.بهم قول بده، عشقم ...عزیزم
از اون شب به بعد مادرتون ناخوش‌احوال شد
هروقت هم حالش بد می‌شد می‌اومدم تو این اتاق و
!ازش می‌خواستم به‌جاش جون منو بگیره
!ولی راه به جایی نبُرد ...فایده نداشت، یوگ
باید این جریان رو تمومش کنم
!یوگا
!برو گمشو - !یوگا -
!بسـه
!برو گمشو - !تمومش کن -
!کافیـه
!یوگا
!بسـه
!عذر می‌خوام
پسرم رو ببخش
!یوگ! یوگا
کجا می‌خوای بری؟ - !هرجا -
!یوگا! از این‌جا نرو
!ولم کن - !هیچ‌کس اجازه نداره بره! یوگا -
یوگا؟
!چی دیدی؟
!از چی می‌ترسی؟
!بسـه دیگه
نترس
هیچی نیست
...برای جمع زدن مقادیر یک تا ده
...«رو «فرمول» کلیک می‌کنید، بعد تابع «جمعِ خودکار « "نحوۀ مقابله با "کاندانگ بوبراه »
ارائۀ خوبی بود، رینا
اضافه کردن عکس به سلول‌ها رو یاد بگیری بهتر هم میشه
خیلی‌خب « مراسم پیشکشِ بُز »
حالا صفحۀ نادیا رو می‌ندازم رو پروژکتور
نوبت توئه، نادیا
می‌خوای مطالعه کنی؟
امروز من مسئول کتاب‌خونه‌م
دنبال چه کتابی هستی؟
!بچه‌های تجربی زدن تو کارِ جامعه‌شناسی؟
بگیر بشین
من حواسم به در هست
.نمی‌خواد دلیلی نداره حواست به در باشه
من وظیفه‌م حفظ نظم کتاب‌خونه‌ست
هنوز معلوم نیست مشکلش چیـه؟
نه
یه هفته‌ست داریم کابل‌ها رو چک می‌کنیم
ولی هیچ مشکلی ندارن
کل تابلوبرق هم که سالمـه
بله؟
...نادیا
آقای سویاتمو هنوز خونه‌ست؟
وایسا ببینم! مگه بابام مغازه نیست؟
.هنوز نیومده در دسترس هم نیست
بذار خودم یه زنگی بهش بزنم
باشه
آقا، بذار یه زنگی به شرکت‌برق بزنیم
نمیشه
آقای سویاتمو اجازه نمیده
شاید وقتشه بریم سراغ یه کار دیگه
!این‌جا کم اتفاق‌های عجیب‌غریب نمی‌افته‌ها
کدوم اتفاق عجیب؟
دستمزدت که خوبـه، غیر از اینـه؟
این‌جا که کار کنی بچه‌هات هم می‌تونن بهترین جاها ادامه‌تحصیل بدن، بد میگم؟
یوگا
بابا بعدازظهر تا الان در دسترس نیست
خونه تک‌و‌تنهام
...من هنوز دانشـ
الو؟
!سلام، نادیا
...ببخشید
ما برق‌مون هنوز قطعـه
ممکنه تا وقتی از بابام خبری میشه این‌جا گوشیمو بزنم شارژ؟
بله که میشه! بیا تو
...با اجازه
بیا باهامون شام بخور، نادیا
گوشتِ همون بُزی که بابات بهمون داده رو پختم
من شام خوردم، خانم. ممنون
تونو از وقتی تو شکمم بود از گوشت بُزهای بابات خورده
واسه همینـه بچه‌ها اینقدر سالم و تپلن
ناد؟
نادیا؟
ناد؟
!کمک
نادیا؟
ناد؟ - !به دادم برس، یوگا -
نادیا؟
ناد؟
!کمک - !نادیا -
!گــمـشو
!گمشو
یوگا، منم. نادیا - !گمشو -
منم. نادیا
!چِت شده؟
!کجا بودی؟
کل روز رو دنبالت می‌گشتم
اون فروشندۀ همیشگی بُز سیاه نداشت
منو فرستاد یه روستای کوچیک از اون‌جا بگیرم
چرا ستیا رو نفرستادی دنبال این کارها؟
نمیشه که، نادیا
نمی‌خوام کسی شک کنه و از این جریان بویی ببره
ول کن بذار خودم راست‌و‌ریستش کنم
باید زودتر از یکی کمک بگیریم این قضیه رو تمومش کنیم
بزنیم زیر معامله همه‌مون بدبخت می‌شیم
ولی اینطوری یوگا مدام حالش بد میشه
چون هیچ‌وقت حرف منو گوش نمی‌کنه
منو ببخش، یوگا
تقصیر منـه
...اما اینو بدون که
...بعد از فوت مادرتون
دلیل انجام این مراسم فقط اینـه که بلایی سرمون نیاد
تا باز یه نفر دیگه جونشو از دست نده
ازت خواهش می‌کنم حرفمو گوش کن
...لطفاً
«حرف‌های باباتو گوش کن»
«واسه حفظ جون خودت و برادرت هم که شده»
این آخرین چیزی بود که مامان
قبل از مرگش ازم خواست
« شش ماه بعد | ۲۰۱۱ »
...مامان همیشه
زخم‌هاشو ازمون مخفی می‌کرد
مدام می‌گفت خوبِ خوبـه
الان منم حال و روزِ اونو دارم
ولی مثل مامان قوی نیستم
وقتی پیداشون میشه نه نگاه کن نه گوش کن
اگه اتفاقی افتاد... تو باید این کار رو کنی
لااقل من که اینطوری تا این‌جاشو دووم آوردم
ببین چی میگم
ما به آخرین خواستۀ مامان عمل کردیم دیگه
حرف‌های بابا رو گوش می‌کنیم
پس مطمئنم مشکلی برامون پیش نمیاد
حاضر نشدن؟
یه‌کم دیگه مونده
آتیش‌بازی شروع نشده؟
پنج دقیقه مونده
پنج دقیقه دیگه
یوگ. بسپرش به من
بده
اینا بسه‌شونـه
‫میرم سویشرتم رو بیارم. سردمـه
‫- زیاد لفتش نده! ‫- باشه
‫- پنج‌دقیقه‌ای برگردی‌ها! ‫- باشه
‫وای!
‫- سال نو مبارک! ‫- سال نو مبارک، بابا!
‫- داداشت نیومد که ‫- الان میرم دنبالش
‫برو
‫- یوگا! یه دقیقه صبر کن ‫- خیلی‌خب
‫یوگا! آتیش‌بازی شروع شد
‫یوگـا!
‫یوگا!
‫بابا!
‫یوگا...
‫بابا! یوگا...
‫یوگا... یوگا!
‫یوگا!
‫یوگا؟
‫یوگا!
‫تنهام نذار!
‫یوگا!
‫نماز میت رو خوندن؟
‫آره
‫خودم کارهاش رو کردم
‫یعـنی...
‫یعنی خودت غسلش دادی و نماز میت خوندی؟
‫با کمکِ بیمارستان
‫ممنون از همگی که تشریف آوردین
‫ولی لطفاً...
‫بذارین با خودم خلوت کنم
‫لطفاً بقیۀ کارها رو بذارین ‫به عهدۀ من و کارگرهام
‫خلاصه...
‫بازم...
‫از همگی ممنونم
‫لطفاً تشریف ببرین
‫نادیا
‫در رو ببند
وقتی پیداشون میشه نه نگاه کن نه گوش کن
‫آقا...
‫مشتری‌هامون روزبه‌روز دارن بیشتر میشن
‫بهتر نیست یه شعبۀ دیگه بزنیم؟
‫آقا، اون اندامی که زیر شکمه چیه؟
‫چی شده؟
‫داروی ضدافسردگی تأثیری داشته؟
‫اضطرابت کمتر هم شده؟
‫ببخشید
‫قصد فضولی نداشتم
‫ولی این اواخر خیلی مضطرب بودی
‫ترسیدی...
‫انگار که داری از چیزی فرار می‌کنی
‫و هر بار میای این‌جا، ‫می‌بینمت از این قرص می‌خوری
‫از چی می‌ترسی؟
‫تو چرا برات مهمـه؟
‫مگه دوستمی؟
‫حتماً باید دوستت باشم تا نگرانت بشم؟
‫یا نکنه صرفاً از چیزهای ‫عجیب‌غریب خوشت میاد؟
‫چه چیزهای عجیب‌غریبی؟
‫مثلِ من
‫تو عجیب‌غریب نیستی
‫بلکه اونایی که مسخره‌ت می‌کنن، عجیب‌غریبن
‫اگه احیاناً کمکی ازم برمیاد...
‫درک می‌کنم
‫سخته آدم بخواد سفرۀ دلش رو باز کنه
‫چون می‌ترسه بقیه دردش رو نفهمن
‫می‌ترسه آدم‌ها قضاوتش کنن
‫یه وقت‌‌هایی که سرم سنگین میشه
‫و دیگه صبرم تموم میشه
‫هر چیزی رو که توی ذهنمه...
‫و نگرانم می‌کنه
‫میارم روی کاغذ
‫این‌جوری دیگه کسی نیست قضاوتم ‌کنه
‫کاغذ فقط شنونده‌ست
‫پذیراست
‫انگاری که...
‫فقط بهت گوش میده
‫تو هم بنویس
‫ناد...
‫صدای جیغت رو شنیدم
‫تو اتاق‌کارم
‫از حال رفته بودی
‫داشتی هذیون می‌گفتی
‫بابا، من اون موجود رو دیدم
‫داشت...
‫داشت یوگا رو می‌خورد
‫یوگا عذاب می‌کشید
‫یوگا...
‫عذاب می‌کشید
‫پاشو حاضر شو
‫حاضر شو
‫کجا می‌ریم؟
‫بابا اون پیرزنه رو دیدی؟
‫پیرزن؟
‫همون زنه که از کنارش رد شدیم
‫شاید از اهالی این‌جا باشه
‫همون زنه‌ست که قبلاً دیدمش
‫واسه چی...
‫بابا!
‫خودشه!
‫کدوم پیرزن؟
‫بابا!
‫نادیا! هوی! نادیا!
وقتی پیداشون میشه نه نگاه کن نه گوش کن
‫بابا
‫بابا؟
‫بابا!
‫بابا؟
‫نادیا؟
‫حکیم...
‫دیگه نمی‌دونم چیکار کنم
‫اصلاً دلم می‌خواد همه‌چی رو بذارم و برم
‫فقط شما می‌تونی کمکم کنی
‫من فقط یه واسطه‌م
‫این قضیه به تو و اون موجود مربوط میشه
‫حکیم...
‫دیگه کافیه
‫پاشو برو
‫اصلاً نباید می‌اومدی این‌جا
‫اونا...
‫همه‌شون رو دیدم‌
‫اینا کی هستن؟
‫کسایی که بهشون کمک کردم
‫ولی...
‫چرا عکس‌شون مثل عکسِ مامان و بابام لکه شده؟
‫در حالی که...
‫عکس‌های بقیه سالمه
‫- نه... ‫- نادیا
‫وقتی آدم‌های تو عکس
‫به تعهدشون عمل نکنن
‫عکس‌ها خودبه‌خود لکه میشن
‫یعنی میگی بابام به تعهدش عمل نکرده؟
‫چه تعهدی دادی و زدی زیرش؟
‫بابات به‌جز معامله‌ای که با من کرده
‫با اون موجود هم یه معاملۀ جدید کرده
‫اولش کلۀ یه بز سیاه برای
‫داشتن زندگی آبرومند کافی بود
‫- ولی پدرت زیاده‌خواهی کرد ‫- به ‌خدا قسم...
‫به‌ خدا قسم فکرش هم نمی‌کردم...
‫ازم بخواد براش آدم قربونی کنم
‫این یه امتحان بود، سویاتمو
‫و خراب کردی
‫با حرص و طمعت باعث شدی
‫خانواده‌ت از هم بپاشه
‫من بهت اعتماد داشتم
‫- من و داداش یوگا بهت اعتماد کردیم ‫- نادیا
‫بهت قول میدم...
‫یه راهی براش پیدا کنم
‫- دروغ نگو ‫- قول میدم
‫قول میدم دست از سرمون برداره
‫جونِ من، بهم اعتماد کن
‫نمی‌دونم دقیقاً...
‫با چه کلمه‌ای پدرم رو توصیف کنم
‫شاید عجیب باشه که
‫همۀ این کارها رو فقط برای خوشبختی
‫و تضمین آیندۀ بچه‌هاش کرد
‫ولی الان...
‫باعث شده تو بلاتکلیفی زندگی کنم
‫کلید هم خدمت شما
‫همه‌چیزش رو از دست داد
‫خیلی‌خب. ممنون
‫انگار هر لحظه ممکنه ‫دنیا روی سرش خراب بشه
‫دیگه نمی‌خواست چیزی رو از دست بده
‫واسه همین تصمیمش رو عوض کرد
‫دیگه کارش براش اهمیتی نداشت
‫مغازه رو بست
‫و بیشتر داراییش رو داد به خیریه‌ها
‫خودم همراهش بودم
‫و دیدم که پول‌هاش رو بخشید
‫ناد...
‫منو نگاه!
‫استراحت کن
‫نادیا؟
‫ناد؟
‫نادیا؟
‫نادیا!
‫منم، بابات
‫ناد؟
‫نادیا؟
‫ناد؟
‫نادیا؟
‫ناد؟
‫پاشو
‫نادیا...
‫ناد...
‫تا حالا شده...
‫مرگ رو به زندگی ترجیح بدی؟
‫انگاری که مرگ...
‫تنها راهِ رسیدن به آرامشـه
‫مامان، یوگا...
‫اگه صدام رو می‌شنوین
‫یه سؤالی ازتون دارم
‫اون‌جا دنیاتون قشنگ‌تره؟
‫اولین صفحه رو نوشتم
‫ولی هنوز نمی‌تونم همه‌چیز رو روی کاغذ بیارم
‫صداهای توی سرم خیلی بلندن
‫بلندترین صدا...
‫صدای فریادیه که میگه
‫از پدرم بیزارم
‫سال‌به‌سال...
‫همه‌جا رو می‌گشتیم تا یه نفر کمک‌مون کنه،
‫به این حکیم و اون حکیم رو می‌نداختیم
‫تقریباً کل جزیرۀ جاوه رو گشتیم
‫تا آدم‌های کاربلدی رو ببینیم که ‫بابام فکر می‌کرد می‌تونن کمک‌مون کنن
‫سال‌هاست که سرگردونیم
‫فقط یه چیز از خدا می‌خوایم
‫یه معجزه
‫بابام مدام میگه که
‫حسابی از کردۀ خودش پشیمونه
‫حتی وقتی خوابه
‫می‌شنوم داره التماس می‌کنه تا مامان،
‫یوگا
‫و من ببخشیمش
‫انگار که حتی تو خواب هم
‫آروم و قرار نداره
‫ولی جلوی من...
‫همیشه جوری رفتار می‌کنه که انگار قویـه
‫و می‌تونه ازم محافظت کنه
‫بهم اطمینان میده که...
‫بازم امیدی هست
‫که بالاخره راهی پیدا می‌کنیم
« سال ۲۰۱۸ »
‫و هرچی جلوتر می‌رفتیم
‫ناامیدتر می‌شدیم
‫ببخشید
‫شما می‌دونین حکیم اونجوک ‫کجا زندگی می‌کنه؟
‫میگه اون‌جا
‫ببخشید، حکیم
‫من سویاتمو هستم
‫و...
‫ایشون هم دخترم هستن
‫نادیا؟
‫بله. نادیا
‫حتماً نفر قبلی که آدرس‌تون رو بهم داده
‫باهاتون صحبت کرده
‫حکیم
‫اگه ممکنه یه کاری کنین
‫به من و دخترم کمک کنین
‫از شرش خلاص بشیم
‫لطفاً کمک‌مون کنین
‫به هرکی بگین رو زدم
‫هر راهی که بگین امتحان کردم
‫هرچی بهم داده بود رو فروختم
‫و پولش رو به نیازمندها دادم
‫دادی به نیازمندها؟
‫این کارت شبیه اینه که...
‫بخوای با شاشِ خودت بدنت رو تمیز کنی
‫بی‌فایده‌ست
‫این مسیری که توش قرار گرفتی
‫راه برگشت نداره
‫فقط به یه مقصدِ مشخص می‌رسه
‫با معامله‌ای که کردی
‫دروازۀ ورود اون موجود به دنیامون باز شده
‫هر ده سال برمی‌گرده...
‫تا قربانیش رو ببره
‫اولیش...
‫سال ۲۰۰۲ بود
‫همسـرت
‫سال ۲۰۱۲ هم
‫سراغِ فرزند اولت اومد
‫و...
‫سال ۲۰۲۲...
‫وای، خدایا!
‫التماست می‌کنم
‫تو رو خدا، حکیم
‫به دخترم کمک کن، حکیم
‫خواهش می‌کنم. کمکش کن
‫تو رو خدا دخترم رو نجات بده. خواهش می‌کنم
‫تو رو خدا دخترم رو نجات بده
‫بیا...
‫بریم سراغ یکی دیگه
‫دیگه کافیه
‫ولی...
‫بابا
‫وقت زیادی ندارم
‫دیگه خسته‌ شدم...
‫از اینکه همه‌ش نگرانم
‫می‌خوام واقعاً...
‫زندگی رو با تمام وجود حس کنم
‫و...
‫وقتی لحظۀ مرگم رسید...
‫این رو می‌دونم که...
‫تا آخرین لحظۀ زندگیم ‫هر کاری در توانت بود کردی
‫که می‌خواستی همه‌چیز رو درست کنی
‫منو ببخش
‫آخرین باری که تو کتاب‌خونه حرف زدیم
‫یادمه بهم گفتی
‫ترک‌تحصیل کردی. چرا؟
‫با بابام رفته بودیم جزیرۀ جاوه
‫رفته بودین سفر؟ چه جالب!
‫باستالا...
‫فرصت نشد ازت تشکر کنم
‫بابت چی؟
‫ممنون که کمکم کردی
‫افکارم رو بیارم روی کاغذ
‫مطمئنی که...
‫می‌تونم بخونمش؟
‫الان نه
‫الان فقط می‌خوام حرف بزنیم
‫میشه؟
‫چرا که نه
‫ولی یه شرط داره
‫باز یهو بعدش غیبت نزنه!
‫نمی‌خوام شاهد مرگم باشی
‫بهتره بری بیرون
‫می‌خوام تنها باشم
‫ناد...
‫بذار کنارت باشم
‫این...
‫آخرین درخواستمـه
‫منو ببخش
« سال ۲۰۲۲ »
‫منو ببخش، ناد
‫باید به هرکسی که داستانِ من رو شنیده
‫بگم که اصراری ندارم باورش کنی
‫فقط می‌خوام آدم‌هایی که ‫به سرنوشتِ من دچار شدن
‫بدونن که تنها نیستن
‫و اگه حرف‌هام رو باور کردین
‫لطفاً برای من و خانواده‌م دعا کنین
‫چون...
‫اگه تو این دنیا نتونستیم کنار هم باشیم
‫امیدوارم
‫بتونیم تو زندگی بعدی کنار هم باشیم
‫نادیا؟
‫چرا هنوز حاضر نشدی؟
‫هنوز کلی وقت داریم
‫جا گیرمون نمیادها!
‫همین الانشم میدون شلوغه
‫بذار سویشرتت رو تنت کنم
‫مامان، چرا مردم سال نو رو جشن می‌گیرن؟
‫چه فرقی با بقیه شب‌ها داره؟
‫فرق داره، عزیزم
‫شبِ سال نو می‌تونی برای ‫سال بعدت یه آرزو کنی
‫یعنی منم می‌تونم یه آرزوی جدید کنم؟
‫بله که می‌تونی، عزیزم
‫اون شبی که تو میدون آتیش‌بازی می‌کردن
‫دیدم چشم‌هات رو بستی. چرا؟
‫داشتم یه آرزوی جدید می‌کردم
‫چه آرزویی کردی؟
‫آرزوم کردم تا آخر عمر ‫شب سالِ نو رو کنار تو، بابا و یوگا باشم
‫یوگا، تو چه آرزویی کردی؟
‫که امسال نمره‌های خوب بگیرم
‫تا بتونم مثل بابا آدمِ موفقی بشم
‫و همیشه ببرم‌تون مسافرت
‫ایول! یه‌سره می‌ریم تعطیلات!
‫تو چی، مامان؟
‫فقط یه آرزو کردم
‫که همیشه خوشحال باشین
‫درست مثل همین الان
« ترجمه از یـاشـار جـمـاران و ســحــر » ::.:: sahar_frb & TAMAGOTCHi ::.::