‫می‌دونستید ۵۰ درصد ‫بدن انسان‌ رو میکروب تشکیل میده؟
‫یعنی نصف سلول‌هایی که توی بدن‌تونه
‫اصلاً مال شما نیستن
‫درواقع مال همین موجودات میکروسکوپی و ‫ریزن که همه‌جای بدن‌تون جا خوش کردن
‫پس اگه بخواید بهش فکر کنید، ‫اصلاً شمایی وجود ندارید
‫واقعی نیستید
‫خیالی‌اید
‫صرفاً مجموعه‌ای از ‫یه سری باکتری‌های خاص هستید
‫می‌دونستم
‫خودت قبلاً بهم گفته بودی
‫آخرین باری که دلت خواست
‫زخم انگشتت رو وا کنی، کِی بود؟
‫- امروز صبح ‫- وا کردیش؟
‫آره
‫شاید بهتر باشه ‫دوباره مواجهه درمانی بشی
‫آم، خوشم... نیومد
‫باشه
‫داروهات رو مصرف می‌کنی؟
‫آم...
‫هر از گاهی
‫برای اینکه جواب بگیری حتماً باید ‫هرروز داروهات رو بخوری. خودت که می‌دونی.
‫چی تو فکرته؟
‫داشتم فکر می‌کنم بی‌انصافیه
‫که شما و بقیه‌ی مردم عادی هم بدونید
‫سر تا پاتون رو باکتری‌ها گرفتن و ‫به هیچ جاتون هم نباشه
‫- از کلمه‌ی عادی خوشم نمیاد ‫- خب من هم از کلماتی که...
‫برای توصیفم توی دفترچه‌اتون ‫می‌نویسید، خوشم نمیاد
‫ولی شایدم حق با شماست
‫بله، نشون میدن که درگیری داری،
‫ولی این هم هست که تو صرفاً
‫توی این اختلال اوسی‌دی خلاصه نمیشی ‫(اختلال وسواس فکری-عملی)
‫باهوش، خلاق و باملاحظه هستی
‫خیلی‌خب، دست شما درد نکنه. ‫ولی لطفاً ادامه ندید
‫پس آرزوت اینه که یه آدم عادی باشی؟
‫نه
‫برای عادی بودن، دست به هرکاری می‌زنم
‫ترجمه از «iredprincess و امیــرعلی illusion» ‫در تلگرام: t.me/iredsub
‫خب، چطوره به نظرت؟
‫چی چطوره؟
‫هولمزی، موهام شده ‫هم‌رنگِ فلامینگوهای خجالتی
‫آره، چیز جالبی درنیومده
‫باورم نمیشه واقعاً این کار رو کردی
‫دل و جرئت می‌خواد
‫دیزی رامیرز دل می‌شکونه، ‫اما سرش بره قولش نمیره
‫به نظرت اون خالکوبی انقدریه ‫روی قوزک پام بزنم؟
‫همچنان، نه
‫بچه‌ها، کار جدیدم رو ببینید
‫کارِ جدیدش
‫بفرمایید
‫جذابه ها. کی هست؟
‫مایکل ۱۰۱ـه
‫با فتوشاپ عکس ‫همه‌ی کسایی که مثل من اسمشون مایکل بود
‫رو روی هم گذاشتم
‫ایشون هم شد نتیجه‌ی کار
‫مایکل ۱۰۱ام
‫به‌به، مایکل ۱۰۱
‫آره، حالا که شگردش دستم اومده...
‫معده‌ات داره ساندویچ رو هضم می‌کنه
‫می‌خوام چهره‌ی دبیرستان وایت‌ریور رو دربیارم
‫باکتری‌ها دارن از کره‌ی بادوم‌زمینی و ‫عسل تغذیه می‌کنن
‫میشه زندگی‌ کردن، تکثیر شدن و ‫از بین رفتن‌شون رو از درون حس کرد
‫بدنت چیزی نیست جز یه میزبان
‫برای مجموعه‌ی بزرگی از موجودات انگلی
‫که آمادگی عفونی کردنت رو دارن، ‫که آمادگی عفونی کردنت رو دارن،
‫که آمادگی عفونی کردنت رو دارن
‫گوشت با منه، هولمزی؟
‫صدای گوش‌خراشِ دستگاه گوارشم توی گوشمه
‫ایزا؟
‫بله. بله؟
‫آخرین باری که دیویس رو دیدی، کِی بود؟
‫آم، نمی... نمی‌دونم
‫دیویس پیکت رو می‌شناسی؟
‫آره، از دوران بچگی‌شون
‫- چی؟ ‫- با همدیگه رفتن اردو
‫خیلی پُر سر و صداست
‫چرا انقدر پُر سر و صداست؟
‫یکی از علائم نادر عفونت کلستریدیوم دیفیسیله
‫سر و صدای بیش‌ از حدِ شکمه، ‫اما چیز عجیبی هم نیست
‫حتی عفونت‌های متوسط کلستریدیوم دیفیسیل هم ‫ممکنه به سرعت تشدید بشن
‫با آسیب به دیواره‌ی روده
‫باعث گسترش باکتری‌ها در داخل ‫حفره‌ی شکمی شده و
‫منجر به عفونتی مرگبار میشه
‫باید چسب زخمت رو عوض کنی
‫احتمالاً آلوده شدی
‫باید عفونتش رو تخلیه کنی. ‫بشوریش و تمیزش کنی.
‫تا بدتر نشده ‫یه چسب زخم جدید بزنی
‫باید برم رختکن
‫بیشتر عفونت‌های کلستریدیوم دیفیسیل، ‫اکثراً توی بیمارستان اتفاق میفتن
‫تا حالا بیمارستان نرفتی، ‫ولی داری عرق می‌کنی و گرمته
‫احتمالاً تب داری
‫خودِ تب هم یکی از علائم این عفونته
‫بیخیال بابا، تب کجا بود؟
‫هنوز تب نکردی
‫آخه چطوری یادت رفته ‫چسب زخمت رو عوض کنی؟
‫فکر نکنم واقعاً
‫چرا، یادت رفته چسب زخم جدید بزنی و ‫دیگه کار از کار گذشته
‫مبتلا شدی و دیگه...
‫غرق افکار منفی شدی؟
‫آره
‫خب، فردا موقع ناهار ‫همدیگه رو می‌بینیم دیگه؟
‫منظورم از دیدن اینه که ‫وقت ناهارم بیای دنبالم، میای؟
‫- باشه ‫- خدا رو شکر
‫فردا می‌بینمت. دوستت دارم
‫خدافظ
‫« علائم عفونت کلستریدیوم دیفیسیل »
‫گوشی توی سالن ممنوعه، ایزا
‫جاسوسی دخترت توی مدرسه ممنوعه، مامان
‫انگار خسته‌ای
‫حالت خوبه؟
‫آره
‫داروهات رو...
‫آره
‫دوست داری فردا بعدازظهر بریم سینما؟
‫وسط هفته خیلی کم می‌بینمت
‫با دیزی قرار دارم
‫یکشنبه چی؟
‫شاید
‫سلام به همه
‫شوپنهاور میگه: ‫«آدمی آنچه را که می‌خواهد انجام دهد،
‫نه آنچه را که می‌خواهد، بتواند بخواهد»
‫ممکنه انگیزه‌هامون از پیش تعیین شده باشه،
‫ولی این دیگه به خودمون بستگی داره ‫که چطوری از این انگیزه‌ها استفاده کنیم
‫به این هم فکر کنید
‫اگه میکروبیوم یک موش رو تغییر بدید، ‫یعنی مجموعه‌ باکتری‌های داخل شکمش،
‫ناگهان ذائقه‌ی موش تغییر می‌کنه...
‫خبر بد دارم برات. ‫بدبیاری آوردم
‫که یعنی باید اون لباس مزخرف ‫چینچیلا کِنی رو تَنم کنم
‫که کلاً صبح تنِ بی‌او برایان بوده
‫پس بریم از این ناهار نهایت لذت رو ببریم
‫خداوکیلی؟
‫خودت می‌دونی که نمی‌تونی با ‫نوشیدنی‌های الکلی سوار هرولد بشی
‫وانیلیه ها. چیز زیادی نداره
‫باشه
‫تموم شد
‫راضی شدی؟
‫راضی شدی، هرولد؟
‫بله که راضی شده
‫بذار اینو بگم که
‫شک ندارم توی اون دنیا، ‫بابات داره لبخند میزنه و
‫بخاطر وسواست نسبت به ماشینش ‫بهت افتخار می‌کنه
‫رادیو یا سی‌دی؟
‫همیشه سی‌دی
‫فکر کن، از بین همه‌ی سی‌دی‌هایی ‫که ممکن بود اینجا گیر کنه...
‫...معرکه‌ترین آلبوم تاریخ گیر کرده
‫سلام، هالی
‫واسه خانم یه برگر سبزیجات بیارید. ‫همه‌چیز رو بردارید جز نونش
‫من هم برگر تکسان می‌خورم
‫اگه ممکنه تندتر باشه
‫روز بدی داشتم
‫حتماً کوپن دارید
‫آره راستش
‫نوشیدنی چی؟
‫چیه خب، فکر کردی مرفه‌ بی‌دردیم؟ ‫دو تا آب بسه
‫اگه باز دوباره ۲۵ سنت ‫بهم انعام بدید، من می‌دونم و شما
‫چرا دیویس توی اخباره؟
‫چون باباش گم شده. ‫من هم داشتم راجع به همین صحبت می‌کردم
‫نشنیدی چی گفتم؟
‫ظاهراً راسل پیکت میلیاردر...
‫الان صدام رو می‌شنوی؟
‫مهندسی پیکت مشغول کار ‫روی یک پروژه‌ی ساخت و ساز بزرگ بود
‫که با گسترش تونل‌های موجود و
‫انحراف رودخونه‌ی معروف به پوگ ران، ‫در جهت پاکسازی فاضلاب وایت‌ریور
‫طراحی شده بود
‫احتمال میره پیکت مطلع شده
‫که متهم به کلاهبرداری و رشوه‌خواری شده و
‫دستگیریش حتمیه
‫- واقعاً که ‫- آقای پیکت همسر خود را از دست دادن و دو پسر
‫با نام‌های دیویس و نوآه دارن
‫کارآگاه دوایت آلن جزئیات بیشتری رو ‫درمورد جستجو با ما درمیون گذاشت
‫اف‌بی‌آل پاداش صدهزار دلاری تعیین کرده
‫برای هر گونه اطلاعاتی که
‫ما رو به پیدا کردن آقای پیکت نزدیک‌تر بکنه
‫- برگ‌هام! ‫- اگر اطلاعاتی مرتبط با
‫- این پرونده دارید، با شماره... ‫- پشم‌هام!
‫به نظرت کی داره از ‫دیویس و نوآه مراقبت می‌کنه؟
‫یکی از هزارتا نوکرهاشون دیگه
‫پولدارن دیگه. ‫پولدارها همیشه حالشون خوبه.
‫گمون کنم اصل مطلب رو یادت رفته. ‫صدهزار دلارش.
‫خب چی؟
‫تو و دیویس با همدیگه دوست بودید
‫آره، یه تابستون توی یه اردو آشغال
‫شاید اصلاً منو یادش نیاد
‫یادش نرفته. اردوی مزخرف‌تون ‫شما رو تا ابد به همدیگه پیوند زده
‫تازه به یادموندنی هم هستی
‫حتی اگه من رو هم یادش بیاد،
‫معنیش این نیست که ‫می‌دونم چطوری بابای گمشده‌اش رو پیدا کنم
‫باشه ولی این یعنی ما ‫از همه یه پله جلوتریم
‫نمیذارم این فرصت صدهزار دلار رو ‫از دست بدیم، هولمزی
‫الان بابت هر یک ساعت شستشوی ‫توپ‌های استخر دارم ۸.۴۰ دلار می‌گیرم
‫می‌دونی توپ‌ها چقدر کثیف میشن؟
‫می‌دونی؟
‫جیشی‌ان
‫جیشی، ایزا. شاشیدن روشون
‫خیلیه‌خب، باشه
‫هرچقدر هم که دلم بخواد فکر کنم
‫فن‌فیکشن‌های «جنگ ستارگان»ـم ‫باعث میشه پول پارو کنم
‫الان وقتش نیست که ‫بخوام بهش متکی باشم
‫پس، هم خودمون، خونواده‌مون
‫و همچنین آینده ارزشش رو داره که بخوایم ‫برای رسیدن به این صد هزار دلار تلاش کنیم
‫با همچین پولی می‌تونیم سودا سفارش بدیم
‫اصلاً درک نمی‌کنم راسل پیکت چطوری ‫بدون اینکه کسی چیزی بدونه، ناپدید شده
‫آخه مگه این پولدارها توی خونه‌هاشون
‫کلی دوربین مداربسته ندارن؟
‫که خیالشون راحت باشی ‫کسی جواهراتشون رو نمی‌دزده
‫راستش، فقط یه دونه دوربین دارن
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫بعد از اردوی تابستون، ‫دیویس واسه تولد ۱۳ سالگیش دعوتم کرد
‫یکی از بچه‌ها واسش دوربینِ ‫ضبط حرکتی خریده بود
‫چون واقعاً عاشق پیگیر شدنِ حیوون‌ها بود
‫بعد جلوی همه،
‫باباش جدی شد و ‫گفت نمی‌تونه نگهش داره
‫چرا؟
‫آم، چون...
‫«حریم خصوصی مهم‌ترین دارایی یک انسانه،
‫و اگه حریمی نداشته باشی ‫پس، هیچ چیز دیگه‌ای هم نداری»
‫دلایل چرت و پرتیه برای قانع کردن ‫بچه‌ای که شور و هیجان جشن تولدش رو داره
‫و می‌خواد مرگ مادرش رو پشت‌سر بذاره
‫واقعاً؟
‫حالا هیچی، دیویس ناراحت شد و
‫بعدش باباش بیخیال شد و ‫اجازه داد نگهش داره
‫آها
‫نه، نه، نه، نکن
‫تکیه نده
‫شرمنده. شرمنده
‫خیلی‌خب، پس..
‫باید دوربین رو گیر بیاریم. ‫می‌دونی کجا نصبش کرده؟
‫بگی نگی
‫کمکش کردیم روی درخت گنده‌ی ‫نزدیک رودخونه نصبش کنه
‫سرنخ داریم، هولمزی
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- ناسلامتی دارم زنگ می‌زنم ها
‫سلام اریک، دیزی‌ام
‫آره، بخا... بخاطر همین زنگ زدم
‫واقعاً باید بعدازظهر رو مرخصی بگیرم
‫شک ندارم که...
‫میکروب معده‌ای که شدیداً مُسریه، چیه؟
‫نوروویروس
‫حتماً نوروویروسه
‫صد در صد نوروویروسه
‫انگار که نوروویروسه
‫ممنونم. باشه.
‫خدافظ
‫هنوز هم اون قایقه رو داری؟
‫حتماً نصف آب اینجا ادراره
‫اگه بدونی بقیه‌ش چیه
‫شوخی کردم
‫این آب پُر شده از باکتری
‫عجب روزیه امروز!
‫خورشید داره می‌درخشه، ‫قایق‌مون شناوره،
‫و دیگه قراره زندگی رویایی آمریکایی ‫برای خودمون دست و پا کنیم
‫با نفع بردن از بدبختی یه آدم دیگه
‫میشه لطفاً یکم آرومتر پارو بزنی که ‫روی من نریزه؟
‫ببخشید
‫آب می‌ریزه روت و
‫دیر یا زود به...
‫راستی می‌دونستی این رودخونه تنها دلیلیـه که
‫ایندیاناپلیس اصلاً وجود داره؟
‫می‌دونم می‌خوای حواسم رو پرت کنی
‫آره، ولی می‌دونستی؟
‫باکتری‌ می‌تونه منجر به ‫عفونت ژیاردیازیس بشه
‫حالا، وقتی که ایندیانا برای ‫اولین بار ایالت شده بود،
‫بحث‌های جنجالی‌ای سر اینکه ‫پایتخت کجا باشه، شده بود
‫بعد متوجه شدن که یه رودخونه ‫دقیقاً وسط این ایالت وجود داره
‫بعد پیش خودشون گفتن گل کاشتیم! ‫بهترین جا برای پایتخت شدنه.
‫ولی بعدش که اعلام کردن
‫متوجه شدن عمق این رودخونه ‫حدوداً ۱۵ سانتیمتره و
‫عمراً اگه بشه یه کشتی بخار ‫روش شناور بشه
‫مدت زمان زیادی،
‫ایندیاناپلیس بزرگترین شهر توی جهان بود
‫که رودخونه‌ای غیرقابل‌کشتیرانی بود
‫واقعاً خیلی جالبه
‫آره، می‌دونستم خوشت میاد
‫نگاه کن، رسیدیم!
‫تقریباً!
‫نشونه‌ی خوبیه برای اینکه ‫بفهمیم باید برگردیم خونه ‫(ملک خصوصی - ورود ممنوع)
‫نه
‫بهش میگن ابراز بی‌اطلاعی کردن
‫حالا... بگو کدوم وَری بریم ‫به دوربین می‌رسیم، هولمزی؟
‫خدا می‌دونه
‫چرا اختلالت مثل اون‌ کارآگاه‌های خفنی
‫که همیشه توی سریال‌های ‫جناییِ بابام بازی می‌کنن،
‫بهت قدرت ریزبینی نمیده؟
‫
‫آشنا نمی‌زنه؟
‫نه؟ جنگل می‌بینی فقط؟ خیلی‌خب
‫چیکار می‌کنی؟
‫شمشیربازی
‫بیا امتحان کن
‫بیا دیگه
‫وینگاردیوم لبیوسا
‫نخیر، اشتباه بود. ‫می‌دونم خودت هم می‌دونی
‫میشه لطفاً بریم خونه؟
‫واقعاً بیخودی کلی از وقت‌مون رو...
‫درخته اون... اونجاست
‫دوربین هم همینطور
‫ایول!
‫چی شد؟
‫تا یه جایی جون دارم من ها
‫وصل نمیشه به گوشیـم
‫خب، بلوتوثت روشنه؟
‫بله که روشنه
‫- عه ‫- چیه؟
‫- روشن نبود ‫- ایزا!
‫- خیلی‌خب، حل شد ‫- واقعاً؟
‫- آره، عکس‌ها دارن بالا میان ‫- خیلی‌خب
‫آم، نمی‌خوام ترس برت داره
‫ولی یه چرخ گلف یه جورایی داره میاد سمت ما
‫صبر کن ببینم. ‫یعنی چی یه جورایی؟
‫خیلی‌خب، فکر کنم داره دور می‌زنه
‫کاریمون نداره. آروم باش
‫نخیر، خیلی هم کارمون داره. بد شد که. ‫شک ندارم ما رو دیده
‫ - یه لحظه، یه لحظه، یه لحظه ‫- یالا بجنب!
‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب، باشه ‫- عجله کن! خوبه؟ خوبه؟
‫- آره، آره، اوهوم ‫- تموم؟ تموم؟ خیلی‌خب
‫خیلی‌خب. مشکلی نیست. خوبه
‫آخ!
‫چیکار کنیم؟
‫مظلوم نمایی می‌کنیم
‫آره، آم...
‫نه، من از این کارها نمی‌کنم. ‫از این کارها نمی‌کنم
‫خیلی‌خب، باشه. چیزی نیست. ‫مشکلی نیست
‫خدایا
‫بیا. بیا. بیا
‫نه!
‫شما دو تا اینجا چیکار می‌کنید؟
‫جدای از ورود غیرقانونی؟
‫سلام. خدا رو شکر واقعاً. ما، آم...
‫داشتیم قایق‌سواری می‌کردیم و ‫گمونم به یه سنگی برخوردیم
‫چند تا سنگ یعنی
‫قایق‌مون داشت غرق می‌شد
‫به زور خودمون رو به خشکی رسوندیم
‫ولی ایزا
‫درواقع یکی از دوستان دیویس پیکته
‫می‌خواید ببریدمون پیششون؟
‫با کمال میل
‫اوه
‫ممنونم
‫چون اگه دوستتون رو نشناسه، ‫زنگ می‌زنم پلیس
‫جالب شد
‫واقعاً اردوی آشغال ‫به هم پیوندتون میده دیگه، نه؟
‫آخ! چقدر چاله و چوله
‫دیویس، مهمون داری
‫ایزا. اینجا چیکار می‌کنی؟
‫سلام، دیویس
‫دیدی؟ گفتم همدیگه رو می‌شناسن
‫آم، شرمنده. خوردیم به سنگ و ‫رودخونه ما رو تا... عمارت‌تون آورد
‫آم، شرمنده مزاحم شدیم
‫آم، خب، می‌خوام... ‫فکر کنم می‌خوام...
‫می‌خوام برم یه زنگی بزنم
‫آم، که مطمئن شم بیمه‌ی قایقی که ‫راجع‌بهش بهت گفته بودم
‫هنوز سرجاشه
‫استیت فارم؟
‫شرمنده بابت دیزی. آم...
‫دیزی...
‫برج لئوئــه
‫می‌دونی کجاش جالبه؟
‫اینکه تو فکرت بودم الان
‫جدی؟
‫آره، همه توی اخبار ‫اسم کامل پدرم رو میگن
‫که راسل دیویس پیکته
‫بعد همش میگم: «این که اسم منه»
‫بخاطر این یادِ من افتادی؟
‫یادمه گفته بودی بابات خواسته که
‫اسم خاص خودت رو داشته باشی
‫صدایی که بتونی خودت بسازی
‫«از الف تا ی و دوباره از اول»
‫بابام اسمم رو جونیور گذاشت
‫چون پسرشم
‫خب، تو چیزی فراتر از اسمتی
‫واقعاً بابت همه‌چیز شرمنده
‫مطمئنم خیلی زود پیداش میشه
‫خب بخاطر نوآه، امیدوارم
‫اما بابام آدم وقیحیه
‫شاید درست نباشه اینجوری میگم
‫ولی یه آدم ترسو و جنایتکاریه
‫احتمالاً توی کوه‌های آلپ لَم داده ‫داره ماساژ می‌گیره
‫هی، می‌خوای دور بعدی رو ‫با همدیگه بازی کنیم؟
‫حتماً ولی قبلش سلام بکن. ‫دوستم ایزا رو یادت میاد؟
‫چطوری؟
‫سلام، از دیدنت خوشحال شدم
‫آم، خب بهتره راه بیفتم
‫چطوری می‌خواید برید؟ ‫چون لایل هست ها. مشکلی هم نیست
‫باشه. ممنونم
‫امیدوارم دیدار بعدی‌مون ‫نیفته چند سال دیگه، ایزا
‫- راکونه ‫- راکونه
‫- کایوته ‫- کایوته
‫الان می‌خوای هرچی میگم رو تکرار کنی یا...
‫اگه کمکی نمی‌کنه دیگه نمیگم
‫- راکونه ‫- راکونه
‫- هیچی ‫- هیچی
‫دیگه نمیگم. تموم شد
‫- هیچی
‫خیلی طول می‌کشه
‫کایوته
‫وای! کایوته داره راکون رو می‌خوره
‫اینجا رو نگاه کن! خودشه
‫رسماً خودشه. ‫وای خدایا! خدای من!
‫وای! با لباس بِربِری داره فرار می‌کنه ‫که خب، منطقیه
‫خدای من، سرنخ بزرگیه. ‫به درد می‌خوره
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب، آم... الان فهمیدیم ‫که نصفه شبی گذاشت رفت
‫زمانش ثبت شده‌ست و ‫ساک هم با خودش داره
‫نمی‌دونم به چه دردی‌مون می‌خوره
‫آره، من هم همینطور
‫ولی یه سرنخ به حساب میاد!
‫تازه شانس آوردیم ‫که دیویس رسماً تو کفِته
‫پس، دوباره باهاش وقت می‌گذرونیم و ‫میریم توی دهن شیر
‫عمارت دهنه یا خودِ شیر؟
‫نمی‌دونم. نمی... اصلاً این ‫ضرب‌المثل رو درک نمی‌کنم
‫دیزی...
‫واقعاً به نظرت ازم خوشش میاد؟
‫آره. تازه خودت هم ازش خوشت میاد
‫- من... نه ‫- چرا
‫واقعاً خیلی جذابه. شوخی می‌کنی؟
‫نگاهش کن، سرخ شدی
‫- سرخ شدی ‫- نخیر. اصلاً فرضاً اینطوریه، که نیست...
‫- نمی‌خوام بگم ازش خوشم اومده ‫- اومده دیگه
‫مهم نیست آخه
‫من که...
‫خودت می‌دونی دیگه؟ ‫من نمی‌تونم با کسی برم توی رابطه
‫نخیر، از کجا بدونم؟ ‫بعدشم چرا نتونی؟
‫شاید بخاطر اینکه اصلاً ‫با روحیاتم نمی‌سازه...
‫چی...
‫مثلاً، فکر رد و بدل کردن مایعاتِ بدنی ‫من رو به مرز جنون می‌رسونه
‫بعدشم، وقتی با یکی میری توی رابطه،
‫یهو طرف میاد بهت میگه: ‫«داری به چی فکر می‌کنی؟»
‫بعد تو هم باید بگی: ‫«دارم به تو فکر می‌کنم، عزیزدلم»
‫ولی درواقع مغزم درگیرِ اینه که ‫چطوری گاوها نمی‌تونن
‫بدون میکروبیوتای توی روده‌شون زنده بمونن
‫که یعنی گاوها یه جورایی ‫حیات مستقلی برای خودشون ندارن،
‫اما نمی‌تونم اینو به زبون بیارم ‫چون خیلی ضایعه‌ست
‫پس مجبوری بین دروغ گفتن و ‫ضایع شدن یکیش رو انتخاب کنی
‫خب به نظر من که با همین خیلی راحت ‫می‌تونی سر صحبت رو با دیویس باز کنی
‫من...
‫ببین، درسته که ضایعه‌ست ‫اما به بهترین نحوِ ممکنه
‫مثل خودت، هولمزی
‫می‌دونی چیه؟ شرط می‌بندم ‫اگه همدیگه رو ببوسید
‫دیگه فکرتون سمتِ...
‫هشتاد میلیون میکروب‌ها نمیره
‫وای
‫اگه میکروب‌هاش بهتر از مالِ تو باشه، چی؟
‫نه؟
‫مثلاً شاید اگه همدیگه رو ماچ کنید، ‫تو بدنت سالم‌تر بشه
‫ممکنه
‫اگه میکروب‌هاش بهت ابرقدرت بدن، چی؟
‫آره. خدای من
‫«دخترک ساده‌ای که ‫با بوسه‌ای بر لبان یک میلیاردر
‫به میکرو بیانکا تبدیل شد...
‫- ملکه‌ی میکروب‌ها!» ‫- هیس! بسه! بسه!
‫«بزرگترین سلاح درمقابل استرس...
‫اینه که بتونیم افکارمون رو ‫دسته‌بندی کنیم»
‫ویلیام جیمز
‫ویلیام جیمز چه ابرقدرتی داشت؟
‫همونطوری که توی انتخاب اسمم حق انتخاب ندارم، ‫درسته‌بندیِ افکارم هم دست من نیست
‫حالا که ملت دارن ‫توی زندگی خونوادگیم سرک می‌کشن،
‫به نظرم بهتره که این حساب کاربری رو ببندم
‫خدانگهدارتون، رفقا
‫ضمناً
‫کسی باهاتون خداحافظی نمی‌کنه ‫مگر اینکه بخواد دوباره ببیندتون
‫- سلام ایزا، در چه حالی؟ ‫- سلام
‫خوبم. چه خبر؟
‫گوش کن، من دلم نمی‌خواد ‫محفل دوستانه‌مون رو خراب کنم،
‫چون واقعاً حرف نداره و دلم نمی‌خواد ‫جوِّ معذب کننده‌ای ایجاد بشه،
‫ولی به نظرت...
‫اصلاً... اصلاً باهام تعارف نکن و
‫نه ناراحت میشم، نه چیزی
‫- آم... ‫- اما...
‫فکر... فکر نکنم الان ‫آمادگی توی رابطه رفتن رو داشته باشم
‫آم، بد شد که
‫می‌خواستم بپرسم
‫دیزی حاضره باهام بیاد توی رابطه
‫یا که پیشنهادم مسخره‌ست؟
‫ولی خب، تو هم حرف نداری ها، ایزا
‫- می‌دونی... ‫- آره، آره. فکر... فکر محشریه
‫خب، باید با خودش صحبت کنی نه من،
‫ولی موافقم، پیشنهادت رو بده
‫خیلی ضایعه‌ست. ‫خیلی خجالت کشیدم الان
‫نه، نه، نه. ببین تو هم خوشگلی، ایزا
‫آخه می‌دونی، من الان چند ساله که...
‫اوهوم. نه. طوری نیست. مشکلی نیست
‫گمونم با عقل جور درمیاد
‫چند ماهی میشه که تو کفِ منه
‫جدی؟
‫از کجا می‌دونی؟
‫چون کور نیستم
‫خب، جوابت چیه؟
‫پایه‌م
‫گمونم یه قرار که ضرری نداره
‫حالا من و مایکل می‌تونیم ‫با تو و دیویس بریم بیرون
‫توی قصرشون دور همدیگه جمع میشیم
‫من دزدکی میرم یه سر و گوشی آب میدم ‫وقتی که تو و دیویس...
‫هی
‫یعنی چی...
‫آهنگ پورنه
‫خیلی‌خب
‫حتی اگه قبول کنم، ‫از کجا معلوم دیویس بهم پیشنهاد بده
‫ایزا، نیازی نیست صبر کنی ‫تا دیویس بهت پیشنهاد بده
‫کلفت نوکری مگه؟
‫یه پیام بهش بده. ‫بگو این آخر هفته با چند تا از دوست‌هات
‫می‌خواید برید برگر بخورید
‫شک نکن میاد
‫پیام بده دیگه
‫هفت؟
‫- هفت خوبه؟ ‫- آره بابا
‫بگم هفتِ صبح؟ ‫یا که خودش متوجه میشه...
‫خب، صبحونه که نیست
‫خیلی‌خب
‫طبیعی بود، خیلی طبیعی
‫« حتماً. می‌بینمت »
‫- آخه انقدر سریع جواب میدن؟ ‫- بله
‫- چی بپوشیم حالا؟ ‫- پیراهن
‫هی، تا حالا عکس کیر گرفتی؟
‫آم...
‫خب، دیدم
‫خب معلومه که دیدی
‫منظورم اینه که کسی تا حالا ‫یهویی برات عکس کیر فرستاده؟
‫منظورم، برای معرفیه
‫که: «سلام، از آشنایی باهات خوشبخت شدم. ‫من آلتـــم؟»
‫آره
‫آها، نه. نگرفتم
‫یکی از طرفدارهام برام فرستاده
‫واسم سواله که ‫چه فکری پیش خودشون می‌کنن؟
‫«واقعاً از داستانی که درمورد ماجراجوییِ
‫عاشقانه‌ی رِی و چوباکا توی
‫سفینه‌ی تولکار نوشتی لذت بردم»
‫بخاطر همین هم، ‫به منظور تشکر از نویسنده،
‫یه عکس تکی از آلت چروکیده‌م خدمتِ شما»
‫- سلام، بچه‌ها
‫سلام
‫چی نگاه می‌کنید؟
‫- فضای مجازی ‫- سرگرم... فضای مجازی‌ایم
‫- برنامه‌های فضای مجازی ‫- فضای مجازی. فضای مجازی
‫جدیداً توی «اپل‌بی» اینطوری لباس می‌پوشن؟
‫چه بامزه
‫- قراره دو به دو بریم بیرون ‫- دیزی
‫چیه؟ راز که نیست
‫وای، راز بود؟
‫با کی؟
‫- مایکل و دیویس ‫- دیویس پیکت؟
‫بله. خیلی‌خب. خدافظ مامان
‫خیلی‌خب، باشه
‫خوشگل شدی ها. ‫رژت رو دوست دارم
‫رژ رو پاک کن
‫- سلام، بچه‌ها ‫- سلام، چه خبر؟
‫- سلام ‫- سلام
‫- حالت چطوره؟
‫سلام
‫عجله نکن
‫- زیاد میاید اینجا؟ ‫- پاتوق‌شون اینجاست، داداش
‫کجا رو می‌شناسید که بشه ‫وانتان میگو، چیکن پارمزان و
‫کسادیا رو با همدیگه سفارش داد؟
‫لطفاً دکترپپر هم برامون میارید؟
‫دیویس، دیویس، دیویس، ‫کوپن‌مون شامل
‫- نوشیدنی نمیشه ‫- یه شبه دیگه
‫نوشیدنی موردعلاقته، نه؟
‫یادت مونده؟
‫آها، مایکل یکی از پرتره‌هاش رو برای
‫این نمایشگاه آثار هنریِ پاپ‌آرتی که ‫قراره توی یه تونل متروکه برگزار بشه، فرستاده
‫خب، چه عالی
‫آره، اما... گمون نکنم انتخاب بشم
‫معلومه که میشی
‫خیلی بااستعدادی...
‫داری عرق می‌کنی و ‫همه متوجه عرق کردنت شدن
‫حتماً با خودشون میگن ‫این چرا اینجوریه؟
‫ایزا، دوست شدن با یه شخص محبوب چطوریه؟
‫فکر نکنم ۸۰ هزار تا خواننده ‫من رو محبوب کنه
‫بعدشم، ایزا تا حالا فن‌فیکشن‌هام رو نخونده. ‫اصلاً اهل دنیای جنگ ستارگان نیست
‫اصلاً امروز چسب زخمت رو عوض کردی؟
‫آره، عوض کردم
‫مطمئنی؟
‫درست میگم، هولمزی؟
‫یه حرفی بزن. هرچیزی
‫- درسته ‫- آره
‫بعدشم دوتاتون علایق مشترکی دارید، نه؟
‫- مثلاً... ‫- آره
‫دلیلی نداره که ‫چسب زخمت رو عوض نکنی
‫پا شو برو عوض کن و ‫قال قضیه رو بِکَن
‫بعدشم ما واقعاً اپل‌بی رو دوست داریم
‫الان برمی‌گردم
‫بگذریم
‫آلوده شده. عفونی شدی
‫الان باکتری‌های توی بدنت دارن تکثیر میشن
‫یه کاری کن. ‫یه کاری کن. یه کاری کن.
‫هی، اومدم یه سری بهت بزنم
‫به نظرت عفونت کرده؟
‫دقیقاً مثل همون دفعاتیه که نشونم دادی
‫- حتماً با خودش میگه من دیوونه‌م ‫- نخیرم، اصلاً
‫ایزا، به خدا انقدر مجذوبت شده
‫که اگه از گوش‌هات هم بشاشی
‫چیزی از این علاقه‌ش کم نمیشه
‫ببین، دعوت‌مون کرده دور هم باشیم، ‫اما اگه تحملش رو نداری...
‫نه، بریم
‫خیلی‌خب. خوبه
‫قراره مثل «نانسی درو» توی اون عمارت، ‫مو رو از ماست بکشم بیرون
‫- خیلی‌خب. خوش اومدید ‫- جانـــــــم؟
‫وای خدای من! هی، داداش، ‫نقاشی کیت هرینگه؟
‫پیکاسو هم دارید و ‫باسکیا هم همینطور!
‫نه. وایسا...
‫صدام اکو شد؟
‫مغزم، داداش. وایسا ببینم. ‫صبر کن. صبر کن. باسکیا
‫باسکیا
‫وای، باسکیا. محشره
‫- خیلی‌خب. نفس بکش، مایکل ‫- ببخشید
‫میشه بقیه جاها رو ببینیم؟
‫دیزی!
‫نه، منظورم اینه... که...
‫دروغ چرا؟ مطمئنم داریم می‌میریم ‫که یکم خلوت کنیم، نه؟
‫- آره، حتماً. هرکاری دوست دارید بکنید. ‫- صبر کن ببینم، واقعاً؟
‫- یعنی می‌تونیم... ‫- گفت هرکاری دوست دارید بکنید دیگه
‫باشه
‫این یکی چیه؟
‫کارِ رابرت پتیبونه
‫نقاشی موج‌سوارهاش خیلی معروف‌ان،
‫اما من از کارهای مارپیچیش خوشم میاد
‫قبل از اینکه نقاش بشه، موسیقی‌دان بود
‫قبل از اینکه «بلک‌فلگ» اسم دَر کنه، ‫عضو گروهشون بود
‫دوستش دارم
‫کم‌صحبتی، نه؟
‫درگیری ذهنیـم بالاست
‫بگو ببینم چی تو فکرته
‫معمولاً چیزی بروز نمیدم
‫- واقعاً دوست داری بدونی؟ ‫- آره
‫واقعاً داشتم فکر می‌کردم ‫توی این عظمت
‫من فقط یه موجود ساده‌م
‫فکر اینکه کنترل افکارم ‫دست خودِ خودم نیست،
‫یه‌جورایی تهِ دلم رو خالی می‌کنه
‫یعنی چی؟
‫یه انگلی هست
‫که فقط توی چشم‌های ماهی‌ها رشد می‌کنه
‫ولی فقط توی معده‌ی یه پرنده ‫می‌تونه تکثیر بشه
‫وقتی‌که این انگل آماده‌ی جفت‌گیری میشه،
‫ماهی مبتلا به خودیِ خود ‫روی سطح آب شنا می‌کنه
‫یعنی عملاً این ماهی‌ها دارن تلاش می‌کنن ‫که پرنده‌ها شکارشون کنن
‫در آخر هم موفق میشن
‫یعنی تموم این مدت، ‫این انگل داشته همه‌چیز رو کنترل می‌کرده
‫گاهی‌اوقات حس می‌کنم ماهی‌ام
‫کنترل بدنم دستِ خودم نیست
‫کنترل افکارم دست خودم نیست
‫طرز فکرت واسم جالبه
‫فعاله
‫این‌ اطلاعات رو از کجا یاد گرفتی؟
‫یه استاد فلسفه‌ای هست به اسم لوسیا ابوت
‫ویدیوهای تدتاکش رو هزار بار دیدم
‫توی نورث‌وسترن تدریس می‌کنه
‫آرزوی مسخره‌م اینه که برم اونجا و ‫توی کلاسش شرکت کنم
‫چرا مسخره‌؟
‫آخه وحشتناک گرونه
‫بعدشم طرز زندگیِ مردم شیکاگو
‫برای من... خیلی متفاوته
‫راستش زیاد توی چیزمیزهای جدید خوب نیستم
‫خب، من خودم یه آدم جدیدم
‫که خیلی خوب باهام کنار اومدی
‫تو آشنای قدیمی‌ای
‫فرق می‌کنه
‫«آشنای قدیمی»
‫خوشم اومد
‫اگه ببوسیش، باکتری‌هاش وارد دهنت میشن
‫باکتری‌هاش مریضت می‌کنن
‫خودت داری به چی فکر می‌کنی؟
‫واقعاً می‌خوای بدونی؟
‫آره
‫خیلی‌خب
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫«خدا کنه دنبال پاداش نباشه»
‫معلومه که نیستم، دیویس
‫- به خدا ‫- ایزا
‫می‌دونم اون روزی توی جنگل چیکار داشتید
‫دنبال دوربینه بودید، درسته؟
‫خودم هم یه نگاهی انداختم
‫عکسی که ساک به دست داشت می‌رفت رو دیدم
‫واقعاً اصلاً پاداش برام مهم نبود
‫من و دیزی داشتیم...
‫الان متوجه شدم...
‫با یه دو دو تا چهار تای ساده حل میشه
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫یه لحظه
‫مارمولک دوست داری؟
‫آها نه، بابام دوست داره
‫البته این مارمولک نیست ها. ‫سوسماره
‫چیه؟
‫نمی‌دونم، بازمانده‌ی ۲۰۰ میلیون سال پیشه
‫که از نظر بابام ‫راز طول عمر رو با خودش داره
‫هر اطلاعاتی بخوای
‫توی مرکز تحقیقاتی سوسمار پیکت هست،
‫که البته واقعیت داره که ‫بیشتر ملک و املاکش رو صرفش کرده
‫- چه عجیب ‫- می‌دونی کجاش بدتره؟
‫اصلاً این پول خرج مراقبت از این مزخرف نمیشه
‫پول میده تا با آزمایش‌های وحشتناک ‫روی سلول‌هاش مطالعه بشه
‫این مال توئـه
‫عه
‫ممنون
‫قول بده تا نرسیدی خونه بازش نکنی
‫بعد اگه همچنان دوست داشتی منو ببینی، ‫بهم زنگ بزن
‫یا پیام بده، یا هرکاری که معمولاً ‫بقیه انجام میدن رو بکن
‫باش
‫گمونم بهتره برم دیزی رو پیدا کنم
‫داره دیر میشه
‫دیزی؟
‫مایکل؟
‫هی
‫هی، داشتیم، آم...
‫- آم، داشتیم، داشتیم... ‫- آم...
‫...داشتیم دنبال شما می‌گشتیم!
‫اوهوم. درسته
‫اینجا نبودید
‫پیدامون کردید
‫- بریم؟ ‫- آره
‫- عالیه ‫- بذار ببینم...
‫دیر اومدی خونه، ایزا
‫می‌دونم. ببخشید ترافیک بود
‫- تعریف کن ببینم چطور پیش رفت ‫- دارم لباس‌هام رو عوض می‌کنم
‫شب بخیر. صبح باهات صحبت می‌کنم. ‫دوستت دارم
‫« نمی‌فهمم »
‫« بابام همه‌جا پول قایم می‌کنه »
‫« درست مثل رابطه‌ی الکلی‌ها و مشروب »
‫« بهش به چشم پاداش نگاه کن »
‫« دوست داشتی با دیزی تقسیمش کن »
‫« نمی‌تونم قبولش دارم »
‫« چرا نتونی؟ »
‫« قرار بود برای شکنجه‌ی سوسماره استفاده بشه »
‫« حالا که دیگه فکر پاداش از بینمون رفته »
‫« می‌تونیم بفهمیم این رابطه... »
‫« واقعیـه یا نه »
‫خیلی خوشحالم که اینجایی. ‫کلی حرف باهات دارم، هولمزی
‫برگ‌هام گوش کن...
‫اولاً که شرمنده دیشب پیچوندمت. ‫کارم بدی بود
‫اصلاً مشکلی نداره. دیزی...
‫دوماً، می‌دونم، می‌دونم. می‌دونــم.
‫راضیت کردم بیای تا ‫بتونیم یه سر و گوشی آب بدیم
‫ولی اصلاً کاری نکردم
‫ولی مایکل فوق‌العاده‌ست
‫من هم می‌خوام ‫همه‌چیز رو واسم تعریف کنی، اما...
‫توی اولین اتاقی که رفتیم داخلش
‫یه شومینه بود که با کنترل کار می‌کرد
‫بعدش یهویی به خودم اومدم ‫دیدم روی یه کاناپه‌ای که خودش
‫یه اثری هنری به حساب می‌اومد، ‫همدیگه رو بغل کردیم
‫نمی... همه‌چیز دست به دست هم داد و ‫من هم کاری نکردم، گذاشتم...
‫دیزی!
‫نگاه کن. داخلش رو نگاه کن
‫من بلوبری یخی بیشتر دوست دارم
‫داخلش رو نگاه کن تو
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫دیویس دادش بهم
‫نمی‌دونم اصلاً با عقل جور درمیاد ‫یا اخلاقیـه؟ نمی...
‫نه، نه، نه، نه
‫برای یک بار هم که شده، ‫سر این قضیه زیادی فکر نکن
‫نباید می‌اومدم بهت بگم ‫پولدار شدی؟
‫اشکالی نداره، ‫سهم تو هم مال من
‫صبرکن!
‫نصفش مال منه؟
‫نفری ۵۰ هزارتا داخلشه
‫واقعاً به نظرت می‌تونیم قبولش کنیم؟
‫آره بابا، چرا نتونیم
‫هولمزی، اصلاً دیگه قبول ندارم
‫که رد کردنِ پول نشونه‌ی اصالته
‫زندگی‌مون رو از این رو به اون رو می‌کنه
‫واقعاً می‌تونم برم کالج. ‫کالج شبونه هم نه.
‫خب، انقدری نیست که ‫هر کالجی دوست داشتی بتونی بری
‫بله، خودم می‌دونم خانم ضدحال
‫ولی توی هزینه‌های کالج رفتن ‫خیلی کمک‌مون می‌کنه
‫ایزا، می‌تونی باهاش برای ‫نورث‌وستون اقدام کنی
‫مامانم نباید راجع‌به این پول خبردار بشه
‫مامان بابای من هم مجبورم می‌کنن ‫با خواهرم تقسیمش کنم
‫نه. نه. نه!
‫حالا، ازت می‌خوام ‫قبول کنی که الان کائنات
‫ما رو آدم حساب کرده و
‫ازش استفاده کن
‫سعی‌ام رو می‌کنم
‫بریم بهترین وعده‌ای که ایندیاناپلیس داره ‫رو بزنیم توی رگ
‫سلام، هالی
‫دو تا شراب قرمز، لطفاً. ‫داریم جشن می‌گیریم
‫- باشه، خندیدم ‫- خیلی‌خب
‫آم، خیلی‌خب. ‫بهترین استیک‌تون چیه؟