‫قرار بود همه‌چی تموم بشه « آنچه گذشت »
‫اولین‌بار کِی این مرد صورت‌زخمی رو دیدی؟
‫اولین‌بار توی مدرسه دیدمش. تعقیبم می‌کنه
‫ولی واقعی نیست
‫نه، واقعی نیست
‫- کورن‌وال؟ ‫- مگه کورن‌وال چه‌شه؟
‫یه ون بیرون خونه بود
‫باید راننده‌ش رو پیدا کنید. ‫اون کسیه که بمب رو کار گذاشت
‫بمبی در کار نبود اصلاً
‫اسمش یاسن گرگوروویچ‌ـه
‫- یاسن کیه؟ ‫- یه قاتل مزدور
‫اسمشون رو گذاشتن «اسکورپیا» (عقرب) ‫[ یک سازمان خصوصی که میلیاردرها دراِزای کشتن کسی ‫به آن پول می‌پردازند. و پنجمین رمان از سریِ «الکس رایدر»‌ ]
‫حرفه‌ای هستن و و خدماتشون فقط برای ‫بخش بسیار کوچکی از نخبگان جهان در دسترسه
‫فکر می‌کردم کار «اسکورپیا» تموم شده
‫ما هم همین‌طور
‫- به بودجه نیاز دارم ‫- به چه مقصودی؟
‫کشتن رئیس‌جمهور ایالات متحده
‫تلاش خوبی بود، ولی نمی‌تونی جلوش رو بگیری
‫کرِی سعی کرد یه حملۀ هسته‌ای انجام بده
‫- گرگوروویچ بهش شلیک کرد ‫- چرا باید همچین کاری کنه؟
‫پدرت دوست من بود
‫برو «بیوه» رو پیدا کن
‫«اسکورپیا» رو پیدا کن
‫ببین که واقعاً کی هستی
« مالت »
‫«بیوه» رو پیدا کن. «اسکورپیا» رو پیدا کن
‫ببین که واقعاً کی هستی
‫زیباست، مگه نه؟
‫آره. همین‌طوره
‫جزیرۀ مسحورکننده‌ایه. ‫بارها به اینجا اومده‌ام
‫همراه خانواده اومدی؟
‫فقط دوست‌هام
‫خب، جزیرۀ بزرگی نیست. پس شاید باز همدیگه رو دیدیم
‫- دوستت کی بود؟ ‫- یه بنده‌خدایی
‫چیزی گیرت اومد؟
‫یه‌عالمه عکس. ولی همچنین یه حس
‫یه حس؟
‫که جای درستی اومدیم. خودشه
‫بهتره دعا کنیم حق با تو باشه چون این آخرین سرنخه
‫بعد از این، دیگه گزینه‌ای نداریم
‫«بیوه» رو پیدا کن، «اسکورپیا» رو پیدا کن
‫هر کاری که تاحالا کردیم... همه‌ش به اینجا اشاره داره
‫- پس برگردیم پایگاه؟ ‫- آره
‫گزارش بده
‫الکس رایدر اینجاست. همین الآن. توی مالت
ترجمه از مرتضی لک‌زایی Morteza_Lkz
‫ببین رفیق، همۀ این‌ها برمبنای یه ویروس تلفنیه ولی...
‫آره، گوشی‌ای که مال سازمانه و فایل‌های سازمان روشه
‫که همچنین اشاره کرد این شخص «بیوه» ‫توی ونیز یا برلین باشه
‫ما هم رفتیم اونجا ولی چیزی گیرمون نیومد
‫می‌دونم ولی مالت یه حس دیگه‌ای داره
‫تا سه نشه بازی نشه. مطمئنم. ‫«اسکورپیا» باید اینجا باشه
‫- تمام حرفم اینه که یه‌کم مبهمه ‫- آره، قبلاً هم گفتی
‫«بیوه رو پیدا کن»
‫خب نمی‌تونست بهت آدرسی چیزی بده که از اونجا شروع کنی؟
‫به‌نظرم آدرس تغییر می‌کنه
‫یعنی اگه تو هم سازمان مخفی ‫بودی، ممکن بود همین کار رو بکنی
‫«سازمان» که همچین کاری کرد
‫- داش‌کوچیکه! ‫- داش‌بزرگه!
‫هر دفعه همین بساطه. چرا؟
‫فقط یه نفس بکش
‫- سیاحت گردشگری‌تون چطور بود؟ ‫- آره، همه‌کار کردیم
‫تماشای اماکن، تور «بازی تاج‌وتخت»، قایق‌سواری، آثار هنری
‫- من که می‌تونستم ببرمتون قایق‌سواری ‫- می‌خواستیم زنده برگردیم
‫آره، ولی اون‌طوری که حال نمی‌ده، مگه نه؟
‫- پسر، دلم واسه این‌ها تنگ شده بود ‫- باید خیلی زودتر انجامش می‌دادیم
‫هی، اینجا رو داشته باش
‫اطلاعیۀ مسابقه الآن پخش شد
‫پُرخطر هم به نظر میاد
‫۴۸ ساعت تا شروع. بدجوری هیجان‌زده‌ام
‫می‌خوای قهرمان بشی یا چی؟
‫بین پنج نفر اول هم بشم راضی‌ام. خدا رو چی دیدی، نه؟
‫مامان و بابا خیلی بهت افتخار می‌کنن
‫آره، آخ گفتی!
‫با تیم پشتیبانی صحبت کردم، و هیچ مشکلی نداشتن
‫گفتن اجارۀ اینجا تا پایان ماه پرداخت شده،
‫پس اگه می‌خواید بمونید، مشکلی نداره
‫فقط حیوون خونگی و پارتی موقوف، باشه؟
‫- عالی! دمت گرم، جِی ‫- همه‌ش بخشی از خدماته، پسر
‫خب، من باید برم
‫یک ساعت مصاحبۀ مطبوعاتی دارم، ‫بعد هم باید برم پیش فیلم‌بردارم
‫- فیلم‌بردار داری؟ ‫- پس چی؟
‫قراره از اول تا آخرِ این‌جانب پخش زنده بشه
‫- بعداً برای شام می‌بینمتون؟ ‫- آره
‫عالی!
‫عالی
‫اوه، راستی، جک زنگ زد
‫گفت می‌تونید برای همیشه اینجا بمونید
‫صدای موسیقی می‌اومد، یه‌جورایی دیوانه‌وار بود
‫دارم شوخی می‌کنم
‫گفت دل‌تنگه. فعلاً، داش‌کوچیکه
‫داش‌بزرگه!
‫خیلی‌خب
‫ببینیم چی داریم
‫- واقعاً یه‌عالمه عکس گرفتی ‫- هرچی بیشتر داشته باشیم،
‫احتمال اینکه یه مطابقت پیدا بشه هم بیشتره
‫- بذار دوباره پرونده رو ببینیم ‫- دیگه باید از بَر باشی
‫«اسم رمز: «بیوه». عامل عملیاتی «اسکورپیا»
‫نام ناشناس، چندین نام مستعار
‫گویا فعال در ونیز و برلین. احتمالاً متولد مالت
‫سن تقریبی: ۳۲ سال»
‫ولی این پرونده مال تقریباً ۱۵ سال پیشه، پس الآن ۴۷ سالشه
‫- اگه نمرده باشه ‫- نه، تو کَتم نمی‌ره
‫یاسن گفت: «بیوه رو پیدا کن»
‫ما گوشی اسمیترز رو هزار بار گشتیم
‫فقط یک «بیوه» توی پرونده‌های «سازمان» هست
‫ولی نه توی پرونده‌های فعالشون. ‫این عملاً آشغال محسوب می‌شد
‫خب، پس خوب بلده مخفی بشه
‫و آخرسر یه چیزی توی یکی ‫از این عکس‌ها پیدا می‌کنیم،
‫و می‌گیم: «خودشه. اینجا این عکس رو گرفته»
‫و اون می‌شه اولین سرنخمون که کجاست
‫رفیق، روراست باش
‫به‌نظرت این کار یه‌کم شبیه ‫دست‌وپازدن بیخود نیست؟
‫شاید بهتره با «سازمان» تماس بگیریم
‫عمراً! دیگه به اَلن بلانت اعتماد نمی‌کنم. ‫اون هرگز حقیقت رو بهمون نمی‌گه
‫اوه، باشه. باشه
‫خب جِی یکی‌دو ماهه که اینجا بوده
‫شاید اون چیزی دیده یا شنیده باشه
‫ببین، واقعاً ازش ممنونم که ‫گذاشت توی این ساختمون بمونیم
‫آره، توی این ساختمون خفن
‫توی این ساختمون خفن...
‫ولی هرچی آدم‌های کمتری بدونن ‫که واقعاً داریم چی‌کار می‌کنیم، بهتره
‫تازه این «اسکورپیا»ست
‫اگه «سازمان» نتونه پیداشون کنه،
‫فکر نکنم «داش‌بزرگه» از پسش بربیاد
‫اوه، باشه
‫پس ادامه می‌دیم
‫یه قهوه می‌زنیم و برمی‌گردیم اونجا
‫باشه. آره
‫حق با توئه. حلش می‌کنیم
‫- جولیا ‫- مکس
‫کاملاً مطمئنی؟
‫کنارش وایستادم. باهاش حرف زدم
‫داشت مثل گردشگرها از شهر عکس ‫می‌گرفت. گفت برای تعطیلات اومده
‫به‌نظرت اتفاقیه؟
‫به‌نظرم دست سرنوشته
‫بشین
‫بیشتر تعریف کن. چه‌شکلی بود؟
‫اگه پرونده درست باشه، اینجا توی مالت به دنیا اومده
‫شاید هنوز اینجا کس‌وکاری داشته باشه
‫شاید گهگاهی برمی‌گرده اینجا
‫شاید هم یاسن بهت دروغ گفته
‫می‌دونی، سربه‌سرت گذاشته. دنبال نخودسیاه فرستادت
‫پدرت... دوست من بود
‫نه. فکر نکنم
‫فکر می‌کنم این یه آزمایشه
‫یاسن می‌خواسته که «اسکورپیا» رو پیدا کنم
‫ولی شاید اول باید خودم رو ثابت کنم
‫چرا باید آزمایشت کنه؟
‫الکس؟ چیزی هست که داری ازم مخفی می‌کنی؟
‫ببین، تنها چیزی که واقعاً می‌دونم ‫اینه که هرچی بیشتر کَندوکاو کنم،
‫بیشتر این‌طور به نظر میاد که ‫پای «اسکورپیا» همیشه وسط بوده
‫یعنی از همون اول اونجا بوده‌ان
‫نمی‌تونم همین‌جوری بی‌خیالشون بشم. ‫نمی‌تونم کلاً نادیده‌شون بگیرم
‫تنها کاری که می‌تونم بکنم اینه که پیداشون کنم
‫و نابودشون کنم
‫و تا این کار رو نکنم، هیچ‌کدوم در امان نیستیم
‫با هم انجامش می‌دیم
‫به‌خاطر عموت
‫و به‌خاطر پدرومادر من
‫اوه، چه قشنگ. همون‌جا وایستید
‫یعنی اثر هنری شد
‫کلاسیک. مثل یه صحنه از فیلم‌های فلینی شده
‫- ای‌ول داره ‫- از من عکس نگیر. هیچ‌وقت
‫- فقط خواستم اون لحظه رو ثبت کنم ‫- حذف کن لطفاً
‫- به دوربین من دست نزن ‫- وایسا، وایسا، وایسا، وایسا. حذف نکن
‫اینجا رو نگاه
‫- عین همدیگه‌ان ‫- شبیهن. نه عین هم
‫آره، ولی باز هم راه درستی رو پیش گرفتیم
‫اون عکس قطعاً می‌تونه اینجا توی ‫مالت گرفته شده باشه. دیوار رو نگاه
‫یا رم یا فلورنس
‫یا هر جایی با اون سبک معماری و تاریخ
‫شرمنده، رفیق. فقط خواستم گفته ‫باشم. فقط یه دیوار زیر نور آفتابه
‫صبر کن. فکر کنم حق با الکس باشه
‫به‌اندازۀ کافی خوب نگاه نمی‌کنیم
‫بلوک‌های سنگی همه صدها ‫سال پیش با دست تراشیده شدن
‫پس هیچ‌کدوم شبیه هم نیستن. ‫همه رو کنار هم بذاری، چی گیرت میاد؟
‫دیوار؟
‫- یه الگو؟ ‫- اون هم منحصربه‌فرده
‫مثل اثرانگشت؟ فوق‌العاده‌ست. ‫چطور ازش استفاده کنیم؟
‫تحلیل الگو
‫این رو هدف قرار می‌دیم، تمام تصاویرِ ‫«استریت ویو» از مالتا رو بالا میاریم،
‫و هر پست رسانه‌های اجتماعی با تگ مالت، ‫تمام عکس‌هایی که این هفته گرفتی،
‫بعد باهاش مقابله‌شون می‌کنیم تا ببینیم تطابق پیدا می‌شه یا نه
‫- باید یه‌سری کد بنویسم ‫- شام با جِی؟
‫نه، این ممکنه زمان ببره. شما برید غذا بخورید
‫- کایرا، جدی می‌گم. تو نابغه‌ای ‫- برو
‫- آره، مطمئنم اون... ‫- خانم راتمن، آقای گرندل
‫هدف در حرکته. برای اقدام آماده‌ایم
‫خوبه
‫می‌تونی تنهامون بذاری
‫می‌دونید که چرا این جلسه رو تشکیل داده‌ام
‫دکتر گرایف در «پوینت بلنک». دیمین کرِی در لندن
‫دو فرصت بی‌بدیل
‫برای تغییرشکل توازن قدرت جهانی...
‫...به‌نفع ما
‫و هر دو به شکست ختم شد
‫ما تو رو انتخاب کردیم چون قول دادی
‫که نفوذ ما رو در سطح جهانی بازیابی کنی
‫و تا اینجا، چیزی ندیدیم
‫تا امشب
‫اسم رمز عملیات Invisible Sword (شمشیر نامرئی)ـه
‫همین الآن در دست انجامه. ‫این بار کارسپاری در کار نیست
‫نقطه‌ضعفی نیست. این فقط‌وفقط برای خودمونه
‫هدف چیه؟
‫ترور
‫زمانی که کارمون تموم بشه، ‫چیزی جز ویرانه از بریتانیا نمی‌مونه
‫و تمام کشورهای جهان صف می‌بندن ‫تا هرچی درخواست کنیم در اختیارمون بذارن
‫داستان رو خوب جلوه می‌دی، جولیا. ‫و ازکجامعلوم که همچین اتفاقی می‌افته؟
‫چون می‌خوام بهتون نشون بدم. ‫همین حالا. یه نسخۀ نمایشی
‫خب این بندرگاه تفریحیه،
‫و این رستوران تایلندیه که ‫داریم توش غذا می‌خوریم
‫به‌پیشنهاد جِی
‫فقط دوست داری بگم حسودی‌م شده، که نشده
‫- باید می‌اومدی! ‫- دلم می‌خواست
‫یه نفر باید حواسش بهت باشه
‫ولی بیشتر از این نمی‌تونم مرخصی بگیرم و راستش نمی‌خوام این شغل از دست بره
‫باید دربارۀ کارِت تجدیدنظر کنی
‫شنیدم الآن پول توی ورزش‌های پُرمخاطره‌ست
‫راستی جِی دیرتر می‌رسه. یه چیزی دربارۀ اینکه چترش
‫- مشخصات فنی رو نداره ‫- رواله
‫گمونم بهتره اون کار رو درست انجام بده
‫هنوز باورم نمی‌شه با اون کارها امرارِمعاش می‌کنه
‫بیشتر از امرارِمعاش، پول خوبی داره. ‫زندگی‌ش رؤیاییه
‫رؤیای اون کابوس منه. به‌معنای واقعی. ‫اون‌یکی که سقوط می‌کنی؟ اوه
‫- باورم نمی‌شه تفریحی همچین کاری می‌کنه ‫- آره، درک می‌کنم
‫بهتر از اینه که از ۹ صبح تا ۵ عصر توی اتاقک کار کنی. ‫یه‌جورایی به فکر فرو می‌بردت، نه؟
‫به چه فکری؟
‫بی‌خیال، پسر. تو که نمرات GCSE من رو دیدی. ‫و «فرم ششم» تازه بدتر هم می‌شه ‫[ جی‌سی‌اس‌ای: گواهی عمومی آموزش ثانوی ] ‫[ دو سال آخر آموزش متوسطه، سنین ۱۶ تا ۱۸ ]
‫یعنی خیلی بدتر
‫اگه بخوام برم دانشگاه، دورۀ مطالعات فیلم رو بگذرونم،
‫نمره‌هام باید خوب باشه،
‫الآن به‌زور مطالعات اجتماعی رو پاس می‌کنم
‫مامان‌بابات خبر دارن؟
‫نه، نه، نه. نه، وحشت می‌کنن
‫همین‌که یکی از بچه‌هاشون راه خودش رو رفت، کافی بود براشون
‫همۀ چشم امیدشون به منه
‫از من این تصویر رو دارن که... اون مسئولیت‌پذیره منم
‫آره، ولی خودت چه تصویری داری؟
‫- خب، عزیزهای دل ‫- سلام!
‫- شرمنده دیر کردم ‫- ایناهاش
‫- سلام، جک! ‫- سلام
‫مراقب پسرهام هستی؟ بهتره باشی. ‫می‌دونم کجا زندگی می‌کنی
‫معلومه. من می‌رم از هرچی ‫دو تا سفارش بدم. مُردم از گشنگی
‫آره
‫سلام، الکس هستم. پیغام بذارید
‫یه مطابقت پیدا کردم. اینجاست! توی «والِتا» ‫[ پایتخت کشور مالت ]
‫خیلی‌خب. موقعیت رو برات می‌فرستم
‫وقتی دستت رسید، بیا اونجا منتظرتم
‫کورین مک‌لیری. ۳۷ساله. بانک‌دار از وال استریت
‫درحال‌حاضر برای کار رفته شانگهای
‫اون سرپرست کارگروه مبارزه با پول‌شویی علیه ما بود
‫به‌خاطر اون مجبور شدیم عملیات‌های ‫نیویورک خودمون رو متوقف کنیم
‫دقیقاً
‫این فیلم زنده‌ست. زمان واقعی
‫کورین مک‌لیری قراره بمیره
‫اون چیه داری می‌خوری؟ من هم می‌خوام...
‫...یه‌کم بیار خونه، خوش‌مزه به نظر میاد
‫هی، جک، یه لحظه ببخشید، خب؟
‫باشه. آره، حتماً. فقط روی حالت بی‌صدا بذارم
‫کایراست. هنوز ناخوش‌احواله
‫می‌رم بهش سر بزنم. زود برمی‌گردم
‫- می‌دونی که مال تو رو می‌خوریم؟ ‫- زیاد طول نمی‌کشه
‫کِی دوست داری بمیره، رزیم؟
‫الآن
‫درملأعام. ناگهانی. بدون هشدار. بدون رد
‫آدم دل‌سوزی هستی
‫هیچ فرقی نمی‌کنه
‫چطور این کار رو می‌کنی؟
‫به این می‌گن «شمشیر نامرئی»
‫آهای! ولم کن! ولم کن! بهم دست نزن!
‫کایرا!
‫- چرا صبر نکردی برسم؟ ‫- حوصله‌م سر رفت
‫الکس، می‌شه این رو بزنی لطفاً؟
‫منتظر بودم. فکر کردم که تو... آخ!
‫- تمومه؟ ‫- الآن آره
‫خیلی‌خب، بیا بریم!
‫- چی شده؟ ‫- چاقو خوردم
‫- اوه، تُف ‫- آره
‫حالا تصور کنید. نه یک زن، بلکه ۱۰۰هزار نفر
‫کل یک شهر بریتانیایی با تیغه‌ای بیخ گلوش
‫اون‌وقت... کل دنیا هرچی بخوایم بهمون می‌ده
‫دوباره صحبت خواهیم کرد. وقتی ‫«شمشیر نامرئی» آمادۀ ضربه باشه
‫- آخ! ‫- دیگه رسیدیم
‫بیا ببریمت بیمارستان
‫نه. انتظارش رو دارن. اونجا منتظرمون می‌مونن
‫- باید یه نگاه بهش بندازیم ‫- باشه
‫تاحالا چاقو نخورده بودم
‫تقصیر منه. باید اونجا می‌بودم
‫اومدی اونجا. بگذریم، ثابت شد که درست می‌گفتیم
‫- این‌طور فکر می‌کنی؟ ‫- آره، سعی کردن بکُشنمون
‫به «اسکورپیا» می‌خوره
‫الکس
‫چی؟
‫باید این رو کمکم کنی
‫باشه. حتماً
‫آروم، آروم
‫خیلی‌خب
‫ناجوره؟
‫فکر نکنم
‫حتماً به‌موقع جاخالی دادی
‫باید تمیز و بانداژش کنیم، ولی...
‫- فکر نکنم چیزی‌ت بشه ‫- پس نمی‌میرم
‫نه. فقط یه جای زخم خیلی خفن برمی‌داری
‫بیا، اینجا رو فشار بده
‫هنوز هم فکر می‌کنی این آزمایشه؟
‫قطعاً قصدشون کُشت به نظر می‌رسید
‫آره
‫یاسن ممکنه دروغ گفته باشه، همۀ این مدت
‫این ممکنه تله باشه
‫ببخشید
‫یه چیزی رو داری مخفی می‌کنی. ‫نباید این کار رو بکنی. نه با من
‫توی «هواپیمای شمارۀ یک»، یاسن گفت... ‫[ ویژۀ رئیس‌جمهور ایالات متحده ]
‫گفت پدرم دوستش بوده
‫چرا زودتر بهم نگفتی؟
‫چون وحشت‌زده‌م می‌کنه. با عقل جور درنمیاد
‫فکر می‌کنی راست گفته؟
‫نمی‌دونم
‫جوری که عموم همیشه تعریف می‌کرد، ‫بابام نزدیک کار جاسوسی هم نرفته
‫توی ارتش سرباز بوده
‫و حتی اگه به‌طریقی جاسوس هم ‫بوده، یاسن از کجا می‌شناختدش؟
‫و باهاش دوست بشه؟
‫مسئله اینه که وقتی عموم از دنیا رفت...
‫وقتی یاسن کُشتش،
‫تمام دروغ‌هایی که کل عمرم ‫تحویلم می‌دادن، یکی‌یکی برام فاش شد
‫که کی بود، چی‌کار کرد. هیچ‌کدومش حقیقت نداشت
‫می‌دونم
‫و حالا احساس می‌کنم دوباره داره اتفاق می‌افته
‫اوه، آم، ببخشید!
‫چی شد؟
‫اوه، حادثه بود. کایرا می‌خواست درِ سوپ رو باز کنه. و...
‫- سوپ؟ ‫- آره، طوری نیست. پانسمانش کردم
‫دوباره باز. عادت همیشگی‌شه
‫- جک پوستم رو می‌کَنه ‫- نه، نه، نه. جک از این بدترش رو هم دیده
‫چند وقته کایرا رو می‌شناسه
‫منطقه رو کامل جست‌وجو کردیم. امن‌وامانه
‫متجاوزها چی؟ گرفتیدشون؟
‫نه. سه تا از افرادمون رو ناکار کردن و فرار کردن
‫مشخصاً خیلی تعلیم‌دیده بودن
‫«ناکار کردن»؟
‫شکستگی استخوان، ضربه‌مغزی، آسیب بافت نرم
‫از کی برمیاد؟
‫با خودم گفتم شاید یکی از اعضای دیگۀ شورا
‫تصمیم گرفته پاش رو از گلیمش درازتر کنه
‫اگه واقعاً یکی از افراد شورا ‫کسی رو برای کشتن من فرستاده بود،
‫عاقل‌تر از اینه که از ورودی جنوبی بیاد
‫عاقل‌تر از اینه که به پستِ سه تا از محافظ‌هامون بخوره
‫و عاقل‌تر از اینه که کسی رو زنده بذاره
‫می‌خواید تمهیدات امنیتی رو افزایش بدم؟
‫نه. فکر نکنم نیازی باشه
‫بیا صبر کنیم و ببینیم سرنوشت چی برامون به ارمغان میاره
‫حالت خوبه؟
‫همه‌چی خوب و عالیه
‫هنوز نمی‌فهمم چطور تونستی با یه ‫چاقوی سوئیسی خودت رو زخمی کنی
‫من هم هنوز نمی‌فهمم چطور یه دربازکن درست‌حسابی نداری
‫دو دقیقه تنهاتون گذاشتم
‫یه خانم سرِ یه سوپ مجروح می‌شه
‫مطمئنی نمی‌خوای بری بیمارستان؟
‫یه خراش بیشتر نیست. احتمالاً ‫تو از این بدترش هم داشتی
‫این اطراف قشنگ جا می‌افتی
‫خیلی‌خب، من باید برم. برنامه‌ریزی راهبردی برای مرحلۀ تونس،
‫بعد یه ناهار مفصل با بَروبچ. می‌خوای بیای؟
‫ما می‌ریم خلیج، هوای دریا بخوریم
‫- باشه. بعداً می‌بینمت، داش‌کوچیکه؟ ‫- داش‌بزرگه
‫خب، حالا واقعاً چی‌کار می‌کنیم؟
‫بفهمیم صاحب اون ویلا کیه
‫عجب نسخۀ نمایشی‌ای ارائه دادی
‫فکر کنم حتی رزیم هم تحت‌تأثیر قرار گرفت
‫خوبه. رزیم همیشه از من نفرت داشته
‫فکر می‌کنه بعد از مرگ نیکولای، ‫من جایگاهم رو توی انجمن به ارث بردم
‫خب، فکر کنم دیشب احتمالاً نظرش رو عوض کردی
‫و به‌علاوه، هر دو می‌دونیم که ‫با شایستگی به این جایگاه رسیدی
‫ممنونم
‫من همیشگی درت بزرگی دیده‌ام
‫و همیشه اون‌قدر لطف داشتی که با من مدارا کنی
‫ازت قدردانی کنم. به‌عنوان مشاور و دوست
‫یک بار دیگه این لطف رو در حقم بکن
‫اجازه بده یک سؤال ازت بپرسم
‫سؤالی که دیشب جلوی بقیه نتونستم بپرسم
‫«شمشیر نامرئی». به‌نظرت زیادی جاه‌طلبانه‌ست؟
‫نه، نه، نه، نه. تو همیشه متفاوت بودی
‫مصمم. هیچ شکی ندارم که می‌تونی عملی‌ش کنی
‫پس سؤالت چیه؟
‫واقعاً لازمه این‌همه آدم بمیرن؟
‫متوجه هدفی که داریم هستم. ‫متوجهم چه‌چیزی در خطره
‫ولی این‌همه مرگ. حتی بچه‌ها؟
‫مگه مهمه؟
‫من حالا پدربزرگم، جولیا
‫می‌دونی که خیلی با دخترم صمیمی نبودم
‫درحقیقت طی این سال‌ها ‫تو بیشتر برام مثل دخترم بودی
‫تا اینکه الیزابت باشه
‫ولی نوه‌ها...
‫- آره، نگو. عوضت می‌کنه ‫- آره
‫می‌فهمم. البته که می‌فهمم. بچه‌ها خاصن
‫نوه‌ها شاید حتی بیشتر
‫و به‌همین‌خاطر، وقتی زمانش فرا برسه،
‫به‌نفع همه‌مونه که انگشت من روی کلید باشه
‫و نه تو
‫خب؟ چیزی گیر آوردی؟
‫شاید. به تیم املاکی رو زدم تا گیرش آوردم
‫الکس، واقعاً فکر می‌کنی این ممکنه خودشون باشن؟
‫ما دیشب چند نفر رو دیدیم
‫و به نظر خیلی با «اسکورپیا» سنخیت داشتن
‫- مراقب هستی؟ ‫- آره، ما خوبیم، همه خوبن!
‫از پیش خودت حرف بزن، جناب جاسوس
‫من باید اونجا باشم. می‌تونم امشب سوار هواپیما بشم
‫نه، خودت هم گفتی، تو کاروزندگی داری
‫- ما خوبیم. جِی حواسش بهمون هست ‫- جِی عقلش تاب داره
‫آره، ولی من نه. خطر بیجا نمی‌کنیم، باشه؟
‫پس، فایل‌های ملک؟
‫این جایی که می‌گید یه ویلای مال قرن شونزدهمه
‫یه ویلای خصوصی، ولی خیلی دست‌به‌دست شده
‫آره، باید بدونیم کی پشتشه. یه اسم
‫فکر می‌کردم همین رو بگی. پس دنبال منشأش رفتم
‫خرید اخیرش سال ۱۹۹۵ بود،
‫به‌وسیلۀ یک گروه نگه‌دارِ خرده‌پا مستقر در کرواسی
‫زنجیرۀ حق مالکیت پیچیده‌ست،
‫شرکت‌های صوری بالای شرکت‌های ‫صوری ازطریق سوئیس، ایتالیا،
‫اما، آخرسر،
‫همه‌ش به یک سرمایه‌گذار نفت و پتروشیمی به‌نام ‫نیکولای راتمن برمی‌گرده
‫- کجاست؟ ‫- مشکل همین‌جاست. مُرده
‫اگه یکی به ارث برده باشدش چی؟ ‫اگه زن داشته باشه، بیوه‌ش؟
‫اگه این‌طور باشه، اسمش توی سند مالکیت نیست
‫باشه. مرسی، جک. حرف نداری
‫فقط کار وحشتناک احمقانه‌ای نکنی
‫چرا اصلاً باید همچین حرفی بزنی؟
‫باشه، خداحافظ
‫رفتم تو کارش
‫مکس دودل شده
‫آقای گرندل پابه‌سن‌گذاشته‌ست. شاید ‫اشتهاشون رو دارن از دست می‌دن
‫فکر می‌کنی موقعی می‌رسه که ‫اشتهات رو از دست بدی، نایل؟
‫نه. اگه از دست دادم هم یه گلوله روم خالی کنید
‫قول می‌دم
‫می‌دونی برای ساختن کلیسای جامع ‫توی قرون وسطی چه اقداماتی صورت گرفته؟
‫یک سرمایه‌گذاری شگفت‌آور. نسل‌ها صنعتگر
‫گاهی بیش از صد سال کار مداوم
‫مقداری پول غیرقابل‌تصور،
‫همه بافراغِ‌بال داده شده،
‫حتی اگه به‌معنای گرسنگی‌کشیدن مردم در خیابون‌ها بوده. و چرا؟
‫برای ستایش خدا
‫زیاد مطمئن نیستم
‫بزرگ‌ترین دوران ساخت کلیسای جامع در اروپا
‫دقیقاً با شیوع «مرگ سیاه» مصادف شد ‫[ یک دنیاگیری طاعون که ویرانگرترین بیماری ‫همه‌گیر تاریخ بود و در قرن ۱۴ میلادی اروپا را درنوردید ]
‫گذشته می‌تونه چنین الهام‌بخش باشه
‫شما می‌خواید با «شمشیر نامرئی» این رو آزمایش کنید
‫عصر جدید مرگ
‫و پرداخت
‫وقتشه «کنسنتو» رو تعطیل کنی. ‫بهتره شخصاً بهش رسیدگی کنی
‫گویا قبلش دکتر کوواچیچ می‌خواد باهاتون صحبت کنه
‫بسیارخب. امشب در بازدید از موزه. ‫ترتیب یک دعوتی رو بده
‫بچه‌ها، یه چیزی پیدا کردم
‫چیه؟
‫نیکولای راتمن ازدواج کرده بود. اسم زنش جولیاست
‫خیلی‌خب، پس شاید «بیوه» اسم رمز نیست. ‫بیشتر می‌خوره اسم مستعاریه که بهش معروف شده
‫جالب‌تر هم می‌شه
‫پدرش سوئدیه ولی خودش متولد مالته،
‫دقیقاً همون‌طور که قرار بود «بیوه» ‫توی پرونده‌های «سازمان» باشه
‫پول پارو می‌کنه
‫پولش رو صرف حمایت از هنرهای زیبا و آثار باستانی می‌کنه...
‫پوشش بدی نیست. تقریباً ‫هرجا دلش بخواد می‌تونه بره
‫و برای رفتن به اونجا دلیل داشته باشه
‫از کانون‌توجه‌بودن خوشش نمیاد. ‫ترجیح می‌ده توی لاک خودش باشه
‫ولی طبق چیزی که می‌بینم، همه‌ش در سفره. ‫به‌ندرت اینجاست
‫پس به یه دلیلی اینجاست. باید دلیلش رو بفهمیم
‫یه چیز به‌خصوص. اگه بتونم نزدیک بشم...
‫کار راحتی نیست
قبلاً امتحان کردید، ببین تهش چی شد
‫راستش، ممکنه یه راه دیگه‌ای هم باشه
‫«موزۀ والِتا» امشب یه بازدید خصوصی داره
‫خیلی اختصاصی. جولیا راتمن توی فهرست مهمون‌هاست
‫بازدید خصوصی از یه موزه؟
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. یه‌کم سخته، آره، ولی...
‫یه دقیقه مهلت بده، با من. با من
‫پذیرایی حرف اول رو می‌زنه. نه؟
‫می‌دونی، مثل کاناپه، لیوان‌های شراب
‫پس اونجا قراره پیشخدمت باشه. و پیشخدمت‌ها نامرئی‌ان
‫پس برای الکس یه لباس جور می‌کنیم
‫دراین‌بین من اون وسط یه‌مشت ‫وسایل آتیش‌بازی دارم. با یک رشته ترقه
‫وقتی توی موقعیت قرار گرفتی، به من علامت می‌دی
‫بعد من روشنشون می‌کنم در‌حالی‌که ‫بقیه روشون رو برمی‌گردونن و می‌گن:
‫«چه خبر شده؟» الکس هم وارد می‌شه. می‌دونی
‫بهشون پیش‌غذا و کاناپه می‌دی و قشنگ مثل روحی
‫ردخور نداره، ها؟
‫هوم؟
‫یا هم می‌تونم اسمت رو توی فهرست مهمون‌ها بذارم
‫ها
‫ولی یه چیزی لازم دارم که بپوشم
‫اوه. خوبه
‫- چرا این‌قدر لفتش می‌دی؟ ‫- توی لباس‌پوشیدن به مشکل خورده
‫این کراوات مسخره رو نمی‌تونم ببندم
‫به من نگاه نکن
‫اوه، محض رضای خدا. خب
‫از کِی تا حالا پاپیون‌زدن یاد گرفتی؟
‫هی، یه روز قراره جایزۀ یک عمر دستاوردم رو ببرم
‫هیچ‌وقت برای آماده‌شدن زود نیست
‫آم، یه چیزی برات گرفتم
‫جدی؟
‫آره، فقط، آم... توی چیز دیدمش...
‫من... آره، خیلی چیز... خیلی چیز خاصی نیست
‫- قفل‌بازکن ‫- اگه یه‌وقت گیرۀ کاغذ تموم کردی
‫اوه، من چیزی برات نگرفتم، رفیق
‫- مشکلی نیست. تو بلدی پاپیون بزنی ‫- اون آره
‫خب، به‌نظرتون جواب می‌ده؟
‫گمونم قراره بفهمیم
‫فایل درست رو براش فرستادی دیگه؟
‫- اگه فایل اشتباهی رو فرستاده باشی، اون‌وقت... ‫- هیس
‫از این‌طرف
« کتابخانه »
‫خوش‌حالم تونستید تشریف بیارید، دکتر کوواچیچ
‫بیشتر ترجیح می‌دم که حضوری ‫به این مسائل رسیدگی کنم
‫نتایج آزمایش‌های نخستی‌ها رو دیدید
‫اثربخشی صددرصد. صددرصد!
‫- بسیار چشمگیره ‫- من هم موافقم
‫فکر می‌کنم پتانسیل بسیار زیاده
‫فقط به این فکر کنید که با این فناوری چه کارها می‌شه کرد
‫قبلاً فکر کرده‌ام
‫به‌همین‌خاطر در وهلۀ اول ‫روی «کنسنتو» سرمایه‌گذاری کردم
‫می‌تونم بگم چند دهه از تمام رقبام جلوتره
‫چند دهه
‫دکتر کوواچیچ، کسی به کیفیت کار شما شک نداره
‫درحقیقت، نمی‌تونم از این خشنودتر باشم
‫چرا اومدید اینجا؟
‫خانم راتمن...
‫به نظر من گاهی اوقات
‫ما دانشمندها زیادی بی‌ادعاییم
‫با جاه‌طلبی خیلی کم
‫نه توی کارمون، بلکه توی چیزی ‫که درعوضش درخواست می‌کنیم
‫پول بیشتر می‌خواید؟
‫«بیشتر» نمی‌خوام. به‌نظرم حقم بیشتره
‫به‌نظرم چیزی که ساخته‌ام، چیزی ‫که کشف کرده‌ام ارزشش بیشتره
‫که گمونم برای همین شما این‌قدر مشتاقید...
‫...تا اکتشافاتم محرمانه بمونه
‫و محرمانگی هم بهایی داره، موافق نیستید؟
‫باریکلا، دکتر. کاسب خوبی می‌شید
‫الماس. قابل‌حمل، غیرقابل‌ردیابی و بسیار ارزشمند
‫چقدر ارزشمند؟
‫حول‌وحوش هشت‌میلیون دلار
‫حالا پیشنهاد می‌کنم به «کنسنتو» برگردید
‫و مطمئن بشید که کارتون محرمانه می‌مونه
‫یه کاسبِ خوب می‌دونه کِی لگد به بختش نزنه
‫حالا من رو می‌بخشید...
‫خودت رو نشون بده
‫صدای نفس‌کشیدنت میاد
‫- انگار راهت رو گم کردی ‫- دنبال دست‌شویی بودم...
‫نه. بس کن
‫تو کی هستی؟
‫تام. مهمونم
‫و حق با شماست. راهم رو گم کردم
‫پس شاید بهتره ببریمت جایی که باید باشی
‫همراه من بیا
‫ولی مهمونی از اون‌طرفه
‫ما از یه راه دیگه می‌ریم
‫دوستت چطوره؟
‫دوست؟
‫همون دوستی که دیشب ‫توی باغ‌ویلا مجروح کردیم
‫من هیچ‌کدوم از حرف‌هات رو باور نمی‌کنم، «تام»
‫ولی وقتی کارم باهات تموم بشه، باور می‌کنم
‫راه زیادی تا پایینه، «تام»
‫چی شد؟
‫- یه نفر توی کتابخونه بود ‫- یکی اونجا بود؟
‫- آره. فرار کرد ‫- کی فرستاده بودش؟
‫شاید کسی نفرستاده بودش. ‫به پسره نمی‌خورد عامل عملیاتی باشه
‫پسر؟
‫چندساله؟
‫نوجوون
‫توصیفش کن
‫هم‌قد من. بور. چشم‌های آبی
‫همینه؟
‫آره. خودشه
‫می‌خوام پیداش کنید
‫مُرده. هیچ‌کس از این ارتفاع جون به در نمی‌بره
‫چقدر کودنی. معلومه که نمرده
‫اون الکس رایدره. و تو گذاشتی بره
‫پیداش کن. فوراً پیداش کن