مسترمووي - دانلود فيلم و سريال بدون سانسور kut.st/mrmovie1
‫نامه داری.
‫الکس عزیز
‫آدرس مکانی که موقتاً توش ‫هستیم رو برات می‌نویسم
‫خونۀ پدرم رابرت.
‫من و گاس اینجا هستیم، .چون مامان زندانـه
‫گاس داره دوباره نقاشی می‌کشـه، یجورایی نقاشی می‌کشـه که بزنیم روی سوراخ‌های دیوار
‫اما همه‌شون یجورایی عجیبـن.
‫دیروز یه نقاشی از من با موهای قرمز کشید
‫که توش دارم از اون مغازه مرغ فروشی بزرگ و قرمز ‫توی خیابون بَرت میام بیرون
‫اسمـش رو گذاشته ".بهتر قرمزی باشی تا این که بمیری"
‫و الان هم داره داستان آشنایی مادرم ‫با پدرم رو نقاشی می‌کنـه.
‫اون هیچ‌وقت بهمون نگفت که چی ‫باعث شده اونطوری خونه رو ول کنـه و بره.
‫اما خب به هر دلیلی، اون یه روزی میاد بیرون و ‫به سمت شمال میره.
‫بیرون شهر تاونزویل که بوده، یه آدم روانی ‫اون رو به زور سوار ماشینـش کرده
‫و رفته به سمت مزرعه‌های نیشکر
‫که یهو بر می‌خورن به یه قسمت درحال تعمیر، ‫واسه همین مجبور میشه وایسه
‫صدات در نیاد
‫لعنت بهش!
‫و مامانـم همونجا از داخل ماشین ‫شیرجه می‌زنه روی آسفالت‌ها
‫لعنت!
‫هی، یواش!
‫چیزی نیست، عزیزم. هوات رو دارم. ‫تو خوبی. خوبی.
‫یا مسیح.
‫ممنون.
‫اونجا مامانـم زل می‌زنه به چشای ‫آبی و نافذ مردی که نجاتـش داده.
‫و اون مرد رابرت بل بود...
‫روز خوش.
‫پدرم.
« پسری که جهان را قورت داد »
« قسمت چهارم: پسری که پدرش را از دست می‌دهد »
‫ترجمه از «حـسـیـن هـیـدن» ‫::. Hidden .::
[معروف‌ترین فرارها از زندان های استرالیا]
‫آه...
‫لعنت بهش.
‫آه...
‫سلام علیکـم.
‫آه...
‫آه، آره.
‫اهمم.
‫هم...
‫اوه، لعنت. ‫لعنت.
‫اوه لعنتی! ‫گندش بزنن!
‫کمک! کمک!
‫اوه! اوه!
‫آه!
‫کمک! کمک! ‫کمک!
‫- پدر، این دیگه... ‫- یا خدا.
‫اوه!
‫این چه کاری بود کردی؟
‫- شلوارت داشت می‌سوخت‌ها. ‫- خب درش آورده بودم، کله‌پوک.
‫همه‌چی مرتبه، رابرت؟
‫خیلی خب رفقا، نمایش تموم شد.
‫- خیلی خب. ‫- ممنون.
‫- بیا بریم. ‫- عینک‌هام کجان؟
‫عینک‌هام کجان رفقا؟
‫بوی گند روغن تربانتین میاد.
‫چی شد؟
‫فقط داشتم سعی می‌کردم یه مشروبی بزنم.
‫شاید بهتر باشه دفعه بعد ‫بری عرق فروشی.
‫شما هم شاید باید دیگه پول‌هایی که از ‫حمایت از کودکان بهم میدن رو خرج رنگ و اینا نکنید.
‫شایدم تو باید ما رو ببری مادرمون رو ببینیم.
‫اسمـش آگورافوبیا هست، ایلای.
‫آگورافوبیا. یعنی ترس از مکان‌های عمومی ‫که کلی آدم داخل آنها است.
‫این تعریف دیکشنری آکسفورده.
‫- به یکی دیگه بگید ببرتتون. ‫- کی مثلاً؟
‫خب، من چمی‌دونم. ‫شاید رفیق پیرتون اسلیم هالیدی
‫اسلیم حتی نزدیک اونجا هم نمیشه.
‫قبلاً ازش خواستیم.
‫جواب نده. حفاظت از کودکانـه.
‫باید قبل از این که ببرنتون پرورشگاه
‫پاشید خبر مرگتون برید مدرسه.
‫اینطوری نگام نکن، ایلای بل!
‫به من چه پدرخوندۀ کوفتی‌تون ‫رو یه کوسه خورده.
‫اوه، شرمنده.
‫خب ببنید، عصری میرم حق بیمه بیکاریـم رو می‌گیرم
‫بعدش می‌تونید برید برای شام ‫مرغ و سیب زمینی سرخ کرده بگیرید، خب؟
‫شام خانوادگی.
‫آره؟
‫مرغ، سیب زمینی سرخ کرده. ‫فردا حالـم بهتر میشه.
‫آه...
‫شرمنده رفیق.
[دپارتمان سلامتی و رفاۀ کوئینزلند]
[جناب هالیدی عزیز]
[درخواست داریم جهت نمونه برداری از غدۀ لنفاوی]
[فوراً به بیمارستان سلطنتی بریزبن مراجعه کنید]
‫پری‌ کوچولو.
‫راسته برادرت با تبر زده انگشتت رو قطع کرده؟
‫تصادفی بود.
‫می‌خوای حقش رو بزاریم کف دستـش؟
‫باید از حق خودت دفاع کنی رفیق، ‫وگرنه هر روز بدتر میشه.
‫دفعه بعد ممکنـه کیرت رو قطع کنـه.
‫- ما داریم یه گنگ راه می‌ندازیم، می‌خوای ملحق شی؟ ‫- فکر می‌کردم توی دار و دستۀ "دارن" باشید
‫دارن مدرسه رو ول کرد که به مامانـش ‫توی کسب و کارش کمک کنـه.
‫چی؟ داره به "بیک" کمک می‌کنـه ‫رستوران رو بگردونـه؟
‫نه اون یکی کاسبیش، احمق.
‫- چیزی درموردش نمی‌دونم. ‫- معلومـه نمی‌دونی.
‫شنیدم مامانـت سه چهار سالی ‫باید بخاطر مواد آب خنک بخوره.
‫اوضاعش توی زندان بوگو روود ردیفـه؟ ‫نکنـه هنوز نرفتی اونجا؟
‫شنیدم اونجا همه‌شون لزبین هستن ‫اونا هم که نیستن باید به زندانبان‌ها بدن.
‫اگه می‌خوای بری ملاقات، قبلـش باید ‫یه تیپ اساسی بزنی.
‫یه شامپوی خوب هم باید بزنی به موهات.
‫- گرفتمـش! گرفتمـش! یکی کمک کنـه. ‫- نه!
‫- خیلی خب، دست‌هاش رو باز کنید. ‫- آروم باش رفیق.
‫یالا. ولـم کن بابی.
‫- بیخیال بچه‌ها! ولـم کنید! ‫- حال میده؟
‫همه‌جا بمال. به ریشه ‫موها هم بزنیم که قوی بشن.
‫- خوبـه. ‫- ولـم کنید!
‫چه حسی داره، ایلای؟
‫ویدئو رو گرفتی؟
‫هی، ایلای.
‫چی شده؟
‫سس گوجه‌ست. بابی لینیت ‫و رفیق‌هاش خفتـم کردن.
‫- می‌خوای دخلشون رو بیارم؟ ‫- نه.
‫باید یادم بگیرم خودم حریفشون بشم.
‫قرمزی بودن بهتر از مرده بودنـه، درسته؟
‫بهتر میشه.
‫چی؟
‫این زندگی.
‫انقد خوب که یادت بره یه زمانی بد بوده.
‫حتماً
‫چطوری اون وقت؟
‫میشه دیگه.
‫من قبلاً اینجا بودم.
‫چی داری میگی، گاس؟
‫ما یک زندگی رو بارها و بارها زندگی می‌کنیم.
‫وقتی که بمیری، برمی‌گردی ‫و دوباره زندگی می‌کنی، همون رو به شکل دیگه‌ای.
‫اسلیم نظریه متفاوتی داشت.
‫این یه نظریه نیست.
‫من و تو قبلاً هم یک بار مردیم، یادتـه؟
‫و دوباره برگشتیم.
‫هردفعه تلاش می‌کنیم و اشتباهاتی ‫که کردیم رو تصور می‌کنم
‫اینطوری می‌فهمم چطوری باید درستشون کنم.
‫جسته گریخته یه چیزایی به ذهنـم میاد
‫آینده اینطوری با آدم صحبت می‌کنـه.
‫اون صدای پشت تلفن قرمز رو یادتـه، درسته؟
‫آره.
‫یادت هست چطوری فکر کردی ‫که می‌شناسیش؟
‫فکر می‌کنم اون من بودم.
‫داشتم از آینده باهات صحبت می‌کردم.
‫ببین.
‫گاس، خوبه که الان داریم صحبت می‌کنیم، اما...
‫خواهش می‌کنم روانی نشو.
‫زندگی همینطوریـش هم به اندازه کافی سختـه.
‫کمک!
‫هی. ‫هی، نگهبان!
‫فرانکی، میشه انقد رو مخ نری. ‫این دفعه دیگه چیـه؟
‫من هنوز هم منتظرم که بتونم ‫با بچه‌هام ارتباط برقرار کنم.
‫- تلفن که داریم. تو شماره داری؟ ‫- آره، شماره همسر سابقـم هست و جواب نمیده
‫- پس براشون نامه بنویس. ‫- آره، نوشتـم. جواب ندادن.
‫خب پس دوباره بنویس.
‫من می‌دونم اینجا چه خبره.
‫بگو خب. چه خبره؟
‫تیم کاتن کوفتی نمی‌خواد من ‫با خانواده‌ام صحبت کنـم.
‫- اصلاً نمی‌فهمم چی داری میگی. ‫- از کاراگاه کاتن بپرس.
‫من فقط واقعاً دلـم نمی‌خواد مثل بقیه ‫با خانواده‌ام صحبت کنـم.
‫میشه این رو بهش بگی؟ ‫خواهش می‌کنم.
‫فرانکی عزیزم، بزار بریم ‫غذای مردم رو بدیم تو رو به خدا.
‫اگه پیغامی برای مقامات بالاتر داری، ‫باید بندازیـش توی صندوق اعتراضات.
‫می‌خوای امتحان کنی؟
‫نه.
‫نه، ممنون.
‫زمان می‌خوام که فکر کنم.
‫صـحـیـح.
‫جای درستی اومدی پس.
‫[اسلیم هالیدی] [داستان‌های فرارهای استادانۀ او حقیقت دارند]
[این فرد معروف به جادوگر زندان بوگو روود است] [دو فرار از ده فرار او، موفقیت آمیز بودند]
[جهش هالیدی] [چطوری؟]
‫لعنتی.
‫بیا، یه نگاه بهش بندازید. ‫نگاهش کنید پسرا.
‫باید خیلی سریع برگردید به مدرسه.
[فوری] [موضوع: غیبت از مدرسه]
‫وقتی ببری‌مون مادرمون رو ببینیم، میریم مدرسه.
‫باشه، خیلی خب. پس از اینجا می‌برنتون
‫می‌رید به یه پرورشگاه
‫بعد دیگه مثل اون رفیق پیرتون
‫اسلیم هالیدی تبدیل می‌شید به جنایتکار.
‫اینطوری مامان فکر می‌کنـه فراموشش کردیم.
‫ببین، نمی‌خوام واقعاً اذیتتون بکنم.
‫فقط دارم سعی می‌کنم ازتون مراقبت کنم.
‫جواب ندید.
‫این لایل اورلیک هست.
‫یک موادفروش میان ردۀ اهل دارا ‫که طبق گزارشات فراریـه.
‫همه می‌دونیم که واردات هروئین ‫توسط باندهایی از ویتنام انجام میشه.
‫قطع کردن اعضای بدن به عنوان بازپرداخت ‫به نوعی امضاشون هست.
‫پس داری میگی که واقعاً یک کوسه ‫به آقای اورلیک حمله نکرده؟
‫"قطعی پا از مفصل زانو به شکلی ‫وحشیانه با دلیلی نا معلوم."
‫و بررسی کردیم که فرانکی کیـه؟
‫فرانکی بیل، همسر غیررسمی لایل اورلیک،
‫مدتی پیش به دلیل خرید و فروش .و در اختیار داشتن مواد مخدر بازداشت شده
‫دوتا پسر 13 و 15 ساله داره ‫که در مدرسه گرین‌ویوو استیت ثبت نام شدن.
ایلای، پسر کوچیکـه مدتی پیش
‫با یه دست آسیب دیده اومده اینجا ‫و گفته آدم‌ بد‌ها ربطی به این قضیه دارن.
‫- چجور آدم بدهایی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫وقتی که سر و کلۀ پلیس پیدا شده ‫فرار کرده.
‫تایتس برای یه جلسه رسیده بوده
‫و ریموند لیری داشته سعی میکرده ‫که راه رو برای از در رو به روی باز کنـه.
‫طبق گزارش بیمارستان، دست ایلای ‫طی یک حادثۀ خونگی صدمه دیده.
‫گفته برادرش با یه تبر این کار رو کرده.
‫همون 15 سالۀ؟
‫خب برادر من هم وقتی 15 سالـم بود ‫زد با یه چنگک باغبونی ناکارم کرد.
‫می‌خواستیم نبرد "ال سید" رو بازسازی کنیم. ‫[یک رهبر نظامی]
‫مدرسه اطلاعات محل اقامتشون رو بهم نمیده، ‫و حتی مطمئن نیستم خودشون هم بدونن.
‫چرا با رفیقـت تیم کاتن تماس نمی‌گیری؟ ‫شاید اون بهمون یه سری اطلاعات بده.
‫اون رفیق من نیست.
‫نه، اما ازت خوشش میاد ‫که این هم عالیـه.
‫بیخیال، اخم نکن.
‫از استعداد‌هات استفاده کن!
داستان رو برای خودت بکن ‫و اینا رو هم از روی میز من بردار.
‫سلام... تیم.
‫کایتلن؟ ‫سلام.
‫- اومدی اینجا مصاحبه کاری بدی؟ ‫- فکر نمی‌کنم صلاحیتـش رو داشته باشم.
‫بیخیال، فقط یه ماره. ‫مگه چقد سختـه؟
‫- چی می‌خوری؟ ‫- فقط آب.
‫- باید حداقل پول یه کوکتل رو بدی که بتونی بشینی. ‫- اون با منـه، بانی.
‫برو پی کارت. ‫خوشکلـه.
‫- خب؟ ‫- جنگ‌های مواد آسیایی‌ها.
‫داشتم یه نگاه به پرونده‌های قتل‌های ‫انتقام جویانه قدیمی می‌کردم
‫که مربوط می‌شن به بیش از 5 سال پیش.
‫بیشترشون حمل کننده مواد بودن. ‫بیشترشون هم حل نشدن.
‫خب، حل اینطور جنایت‌های بین ایالتی ‫کار سختیـه.
‫پلیس‌های نیو ساوت ولز ‫خیلی فاسد هستن.
‫چی؟ ‫یعنی برعکس پلیس‌های کوینزلند؟
‫امیدوارم منظورت از این حرف‌ها، ‫نقد معیارهای والای اخلاقی‌ ما نباشه.
‫خب لایل اورلیک؟
‫همونی که کوسه کشتـش؟ ‫خب که چی؟
‫بچه‌اش، ایلای بل، رفته توی دفترهای روزنامه
‫یه انگشتـش هم قطع شده بوده.
‫گفته که یه داستان داره.
‫جدی؟
‫- البته هنوز باهاش صحبت نکردم. ‫- نکن.
‫ما داریم تحقیقاتمون رو انجام می‌دیم.
‫اینی که میگم بین خودمون بمونـه
‫داستین ونگ داره توسط ما رصد میشه.
‫رهبر باند بی‌تی‌کی توی سیندنی هست رو میگی؟
‫پس تو فکر می‌کنی که مرگ لایل اورلیک ‫مرتبط با مواد بوده.
‫ببین، ذره‌ای از این‌ اطلاعات ‫نباید به بیرون بره، متوجه‌ای؟
‫چی؟ تا کی؟
‫تا زمانی که چیزی برای ارائه ‫توی دادگاه داشته باشیم.
‫نباید قاطی این یکی بشی. ‫جدی میگم.
‫- و چقد قراره طول بکشه؟ ‫- ماه‌ها.
‫- سال‌ها. ‫- خب، پس داستان من همینجا تموم میشه.
‫شرمنده کیتی.
‫بهت قول میدم که وقتی نزدیک به چیزی شدیم، ‫تو اولین کسی خواهی بود که می‌فهمه.
‫تا اون زمان، تنها کمک به ما
‫تا اون زمان این هست که روی نیمکت دخیره بمونی. ‫البته اگه با همچین چیزی آشنایی داری.
‫حتماً. زیاد پیش میاد این رو ازم می‌خوان. ‫واسه همین هم هست که از فوتبال متنفرم.
‫آهای؟
‫تو منتظر کسی هستی؟
‫- آهای؟ ‫- دارم میام.
‫سلام خانم برکبک.
‫سلام ایلای، بابات خونه‌ست؟
‫آم...
‫آره، اون شب کاره.
‫واسه همین... ‫الان خوابه.
‫میشه لطفاً بیدارش کنی؟
‫خیلی خب.
‫- بابا. بابا. بابا. ‫- چیـه؟ گمشو.
‫پاپی برکبک با یه پلیس دم دره.
‫- یه دستبند به کمرش هست و... ‫- پاپی برکبک دیگه کدوم خریـه؟
‫روانپزشک مدرسه ست.
‫آه... اوه...
‫پرده رو بکش.
‫آه..
‫اوه...
‫اوه، ایلای.
‫- خب، از زنـه خوشت میاد؟ ‫- آدم خوبیـه.
‫یعنی یکم فضول هست. و رو مخ. ‫اما آدم خوبیـه.
‫بهش بگو یکم دیگه میام، خب؟
‫- باشه. ‫- باشه.
‫الان میاد.
‫خیلی خب.
‫من اینجام. ‫من اینجام.
‫گاس.
‫بیا اینجا. بیا اینجا. ‫بیا اینجا.
‫بیا اینجا. این آت و آشغال‌ها رو جمع کن. ‫مهمون داریم، مهمون داریم.
‫خرت و پرت‌ها رو جمع کن، باشه؟ ‫ممنون.
‫خیلی خب.
‫سلام، من رابرت بل هستم.
‫پاپی برکبک هستم، مشاور مدرسه.
‫ایلای همیشه بهم
‫درمورد مشاوره‌های معرکه‌ای که شما ‫بهش می‌دید میگه.
‫تلاش خودمون رو می‌کنیم.
‫همم...
‫گاهی شناختن کودک درون مهم‌ترین ‫چیزی هست که یک مدرسه می‌تونه ارائه بده.
‫حق. حق.
‫آموزش مغز بدون آموزش قلب
‫اصلاً آموزش نیست.
‫قطعاً زندگیـم رو روی این حرف گذاشتم.
‫از ارسطو هست.
‫عجب مرد دوستانی‌ای هست این مرد یونانی. ‫عاشق قدم زدن هم بوده.
‫ایشون افسر دلی هستند.
‫بله، از آشنایی با شما خوشوقتم ‫افسر دلی.
‫مسئله این هست، رابرت... ‫میشه رابرت صدات کنم؟
‫بله پیپی. ‫پاپی.
‫پسرها سه هفته‌ست که مدرسه نیومدن، ‫و این نگرانی وجود داره که...
‫بله خب، ما هنوز داریم تلاش می‌کنیم ‫که با این موقعیت جدید
‫که مادر اونا دیگه نیست سازگار بشیم.
‫شنیدیم یک آتیش سوزی اتفاق افتاده.
‫بخاطر سرخ کن بود. ‫پیش میاد دیگه.
‫- کسی هم آسیب دیده؟ ‫- نه، نه همه خوبیـم.
‫ما همه... ما خوبیم. ‫همه خوبیم.
‫- اشکالی نداره چند لحظه بیاییم داخل؟ ‫- خیر.
‫نه، معلومـه که نه.
‫- داریم وارد اقامتگاه می‌شیم. ‫- دریافت شد. به گوشـم.
‫داریم خونه تکونی انجام می‌دیم، ‫یخورده نا مرتبـه.
‫گاس، ایلای، ایشون افسر دلی هستن.
‫ایشون از دپارتمان محافظت از کودکان اومدن.
‫حالتون چطوره؟
‫آره. آره. خیلی خوبیم. ‫ آره.
‫- بابت انگشتـت متاسفم ایلای. ‫- شنیدم یه حادثه با تبر بوده.
‫آره، همینطوره. تقصیر خودم بود. ‫نباید این کار رو می‌کردم.
‫گاسی بیچاره، حتماً خیلی داغون شده.
‫نه حالا گاس همچین هم داغون نشده. ‫چرا نمی‌شینید پاپی.
‫پسرا چرا نمی‌رید یچی آماده کنید ‫که ما هم اینجا بیشتر آشنا بشیم؟
‫گپ بزنیم و...
‫اینـم از این. ‫شرمنده.
‫ممنون.
‫برید یکم چایی و بیسکوئیت آماده کنید، هان؟
‫- خوبه. پسرای خوب. ‫- زودباش ایلای.
‫اوه!
‫آه...
‫درسته، خب..
‫چای و بیسکوئیت؟
‫حتماً خیلی خوبـه که پسرا پیشتون هستن.
‫این یه نعمت بزرگ به همراه کلی مسئولیت هست.
‫شما که درک می‌کنید نمی‌تونن ‫مدت زیادی رو از مدرسه دور بمونن؟
‫خب من دارم دائم بهشون این رو میگم. ‫مگه نه، پسرا؟
‫- بله. ‫- بله.
‫واو!
‫واو. ‫اوه!
‫لعنتی.
‫گزارشات ما نشون میدن که پسرها
‫هنوز به مقالات مادرشون در زندان نرفتن.
‫نه، این مدت سر همه مون خیلی شلوغ بوده.
‫عجیب پرونده‌ای از ما دارید ها.
‫داره بهش اضافه هم میشه.
‫آره.
‫واضحاً پسرها طی این سال‌ها ‫آسیب‌های روحی زیادی رو تجربه کردن.
‫پایان ازدواج شما، فعالیت‌های غیرقانونی پدر خوانده
‫و حالا هم رفتن مادرشون.
‫بیا.
‫خیلی خب.
‫آم...
‫ممنون گاس.
‫یکم دیگه با تو و ایلای صحبت می کنیم.
‫شاید بهتر باشه وسایل خودت ‫و برادرت رو جمع کنید.
‫وایسا. ‫وایسا، چی؟
‫رابرت، مسئله این هست که پسرهای شما
‫بی اندازه برای کارکنان مدرسه مهم هستند.
‫ما فکر می‌کنیم که اونا استثنایی هستند. ‫واقعاً استثنایی.
‫پس قضیه این جمع کردن وسیله چیـه؟
‫ما به این امید اینجا هستیم که شما
‫ما رو قانع کنید که این کار رو انجام ندیم.
‫دارید تهدید می‌کنید که پسرهام رو ازم می‌گیرید؟
‫- ما هیچکس رو تهدید نمی‌کنیم. ‫- نه؟
‫فکر می‌کنم اونقد تجربه دارم که بدونم ‫یه تهدید چه شکلیـه.
‫رابرت.
‫اولـش خیلی دوستانه رفتار می‌کنید
‫و بعدش شروع می‌کنید به بازجویی کردن.
‫آقای بل، در خونۀ شما یک آتیش سوزی رخ داده ‫و یکی از پسر ها به شدت آسیب دیده.
‫کار ما این نیست که به شما احساس خوبی بدیم.
‫خوب شد گفتی چون اصلاً دارید ‫همچین حسی بهم نمی‌دید.
‫قضیه این هست که الان پسرها ‫در حضانت تک نفرۀ شما هستند.
‫چون من پدرشونـم!
‫شخص شما هم چنین پروندۀ پاکی ندارید.
‫ببین، نمی‌خوام انکار کنم که
‫که گهگاهی مشکل مصرف مشروب دارم،
‫و همه می‌دونین این مشکل ‫چه مشکلاتی رو بهمراه میاره.
‫مختل کردن آرامش، ضرب و شتم ‫منجر شده به صدمۀ فیزیکی.
‫باید اضافه کنم که در بیشتر مواقع ‫این من بودم که آسیب فیزیکی دیده.
‫هیچ وقت با پسرا درگیری داشتید؟
‫هیچ وقت بیشتر از یه گوش پیچوندن ‫اونـم برای صلاح خودشون چیزی نبوده.
‫چیز جدی‌تری نبوده؟
‫ببین، متوجه نمیشم، دارید من رو ‫به چی متهم می‌کنید؟
‫ما کسی رو متهم نمی‌کنیم، ‫فقط داریم سوال می‌پرسیم.
‫میشه درمورد کار هنری گاس صحبت کنیم؟
‫اره، من..، من...
‫این خوبـه، پاپی. ‫بیایید درمورد هنر صحبت کنیم.
‫نقاشی‌هاش، واقعاً خوب هستن.
‫به عنوان یک پسر 15 ساله ‫نقاشی‌هاش استثنایی هستن.
‫اما موضوعات انتخابیش مقداری ‫آزار دهنده هستند.
‫تخیل فعال. خانوادگی اینطوری هستیم.
‫یا خدا، چقد پرونده علیه ‫ما ردیف کردید؟
‫این‌ها فقط نقاشی‌های گاس ‫برای مدرسه هستند.
‫داشتم به افسر دلی می‌گفتم که
‫برای یه مدت طولانی، گاس همیشه ‫نقاشی یک تصویر خاص رو می‌کشیده.
‫خب این که غیرقانونی نیست، هست؟
‫این نقاشیش برای رقابت علمی تخیلی بوده.
‫خوبه، خوبه.
‫و این هم پرتره خانوادگیـش هست.
‫آره، این... قشنگـه. ‫قشنگـه.
‫از سفر با ماشین خوشش میاد. ‫همیشه خوشش میومده.
‫ایلای بهم گفت که گاس نقاشی‌هایی رو ‫می‌کشیده که خواب جفت پسرا بوده.
‫اون خواب رو خیلی واضح و صریح توصیف می‌کنـه [چرا این رو بهش گفتی؟]
‫صدای موتور ماشین توی جاده
‫با بوی روکش صندلی.
‫آره، ایلای اینطوریـه.
‫زیاد به جزئیات دقت می‌کنـه.
‫مسئله این هست که این خواب ‫غیر قابل قبول نیست
‫اما، خیلی غیرمعمولی هست.
‫خب، فکر می‌کنم بهتر باشه بگیم
.قضیه اصلی اون تصادف ماشین هست
‫یک خاطره، نه خواب.
‫دو روز بعد از این که همسرتون شما رو ترک کرد ‫یک حادثه رانندگی رخ داده، آقای بل.
‫بیخیال. چرا پای این مسئله رو ‫پیش می‌کشید؟
‫در اظهارات اولیه همسرتون که بعدش ‫پسشون گرفته، گفته که فکر می‌کنـه
‫شما سعی داشتید بچه‌ها رو بکشید.
‫مزخرفه.
‫اون اظهارات رو پس گرفته.
‫فقط از دستـم ناراحت بوده.
‫- پس شما تلاش نکردید که اونا رو بکشید؟ ‫- معلومـه که نه!
‫شما عاشق این کار هستید.
‫عاشقـش هستید، مگه نه؟ ‫عاشقـش هستید.
‫نه رابرت، ما با این نیت خیر به اینجا اومدیم ‫که روایت اتفاقات رو از دیدگاه تو بشنویم.
‫مطمئن هستم که جفت‌مون ‫بهترین رو برای بچه‌ها می‌خوایم.
‫و بهترین این هست که اونا ‫رو از من دور کنید؟
‫هیچکس همچین چیزی نمیگه.
‫جفت‌تون همین فکر رو می‌کنید، نه؟
‫این قراره چطوری کمک کنـه؟
‫این که از هم جداشون کنید.
‫تنها چیزی که اونا دارن، همدیگه‌ست.
‫اینکه ببریدشون پرورشگاه و بهشون ‫بگید که پدرشون یه هیولاست چه کمکی می‌کنـه.
‫من عاشق پسرا هستم.
‫اونا پسرای منن.
‫وقتی اونا بچه بودن، ‫اونا...
‫هیچ وقت بیشتر از اون موقع خوشبخت نبودم.
‫شما شب با پیژامه
‫بردیدشون بیرون از شهر
‫و به شکلی هر سه تای شما ‫سر از ته دریاچه در آوردید.
‫لعنتی.
‫خیلی خب، بهتون میگم دقیقاً ‫چه اتفاقی افتاد.
‫داشتم بچه‌ها رو می‌بردم به ‫سیدر کریک فالز
‫برای کمپ زدن.
‫بحث‌های بین من و مادرشون ‫اتفاق افتاده بود.
‫اما پسرا، عاشق کمپ هستند.
‫زیر ستاره‌ها.
‫من وقتی استرسی می‌شم، ‫حمله عصبی بهم دست میده
‫از بچگی همینطوری بودم.
‫لرز میوفته توی بدنـم.
‫لرزهای بدجور.
‫داشتم نزدیک یه پیج بدجور می‌شدم.
‫نمی‌دیدم دارم کجا میرم
‫و متوجه نبودم که سرعتـم چقد بالاست.
‫بیا اینجا!
‫ایلای.
‫ایلای، زود باش.
‫یا خدا، نرو.
‫فکر کردم قراره ایلای رو از دست بدم.
‫کمک! ‫خواهش می‌کنم یکی کمک کنـه!
‫ایلای، هی.
‫مردی که توی یه کلبه کنار سد ‫زندگی می‌کرد، زنگ زد کمک بیاد.
‫خواهش می‌کنم. ‫خواهش می‌کنم!
‫داشتم تکونـش می‌دادم.
‫التماس خدا می‌کردم که برش گردونـه.
‫پسر قشنگـم.
‫چیزی نیست. یالا. ‫زود باش.
‫- آمبولانس داره میاد. ‫- ایلای.
‫یا خدا، من رو ترسوندی.
‫وقتی که آمبولانس رسید،
‫گفتن که اولین کسایی نبودیم ‫که از اونجا افتادیم پایین.
‫و این یه معجزه بوده که کسی ‫آسیب جدی ندیده.
‫فکر می‌کنم خوش شانس بودیم.
‫بابا.
‫اوه، یکم بهمون وقت بدید پسرا.
‫ما... ‫ما سرمون شلوغـه.
‫برید، برید، گمشید.
‫چی می‌خواید؟
‫نزار ما رو ببرن، بابا. ‫ما نمی‌ریم.
‫برامون مهم نیست قبلاً چی شده.
‫من و گاس نمی‌خوایم هیچ جای دیگه ‫بجز اینجا زندگی کنیم.
‫رابرت، اگه بتونی این اطمینان ‫رو بهم بدی که پسرا دوباره میرن مدرسه
‫و می‌بریشون که مادرشون رو ببینن، ‫می‌تونن بمونن.
‫ببین، می‌دونم که پدر خیلی بدی بودم.
‫انجامـش میدم. ‫دوباره شروع می‌کنم.
‫می‌بینید.
‫می‌بینید پسرا.
‫می‌بینم‌تون.
‫اوه، بیخیال.
‫خدا، چقد قیافه‌ات تخمیـه.
‫احتمالاً اونـم همچین فکری ‫درمورد تو داره.
‫یبار یکی رو گرفتیم که کون یکی ‫از اینا گذاشته بود.
‫ماده‌هاشون خوشکلتر هستن، نه؟
‫فکر نکنم قیافه برای کسی که ‫ترییب حیوون‌ها رو میده یه ویژگی باشه.
‫اون برای چیـه؟
‫برای قطع کردن دندون مبارزه‌اش.
‫که دیگه نتونه به بقیه ‫نرها حمله کنـه.
‫قضیه لایل اورلیک...
‫حملۀ کوسه؟
‫چند نفر شک دارن که اون یارو ‫هنوز زنده باشه.
‫باید خیلی خوش شانس باشی ‫که با همچین جراحتی بازم زنده بمونی.
‫به نظر تو آدم خوش شانسی بود؟
‫از برداشت من اون اصلاً خوش شانس نبود.
‫از اینا برای چی استفاده می‌کنی؟
‫گرفتن ناخن‌های انگشت پا.
‫به نظر میرسه پسرش توی یه ‫قضیه خانگی، انگشتـش رو از دست داده.
‫دنیای خطرناکی شده.
‫یه زنه رو از روزنامۀ کوریرمیل ‫می‌شناسم که داشت توی این قضیه سرک می‌کشید.
‫با رئیس صحبت می‌کنم، ببینـم می‌خواد ‫کسی رو خفه کنـه یا نه.
‫ببین، خفه کردن صداها چیزی هست ‫که بیشتر از همه چی نگرانشـم.
‫- به شدت پیشنهاد می‌کنم... ‫- تیم، بزار یچیزی رو روشن کنم
‫فقط در صورتی می‌تونی چیزی رو ‫شدیداً به ما پیشنهاد بدی
‫که بهمون پول بدی.
‫من طرف شمام، ایوان.
‫دارم سعی می‌کنم این قضیۀ ‫حمله کوسه رو بخوابونـم.
‫خب در این صورت پس شاید باید ‫سرت توی کار خودت باشه.
‫اون بچه‌ها رو از خیابون حذف کن.
‫و همینطور جلوی این روزنامه نگار رو بگیری ‫که دماغـش رو هر جایی نکنـه.
‫- دارم روش کار می‌کنم. ‫- معلومه به اندازه کافی کار نمی‌کنی.
‫فقط هیچ کار افراطی‌ای نکن، خب؟
‫روزنامه نگاره می‌دونه که نباید خودش رو ‫قاطی کنـه و دارم مشکل پسرا رو هم حل می‌کنم.
‫همین کار رو بکن.
‫وگرنه خودم باید بجات انجامـش بدم.
‫- مشکلی برات پیش نمیاد؟ ‫- نه.
‫رسیدن به خیر، پری کوچولو. ‫میشه یه آرزو بکنـم؟
‫گاس و ایلای عزیز
‫من دوست پیرتون اسلیم هستم.
‫چندباری بهتون زنگ زدم، اما جواب ندادید
‫پس فکر کنم سرتون شلوغـه.
‫فقط می‌خواستم بگم که...
‫فقط می‌خوام بگم که ‫خبر های بدی دارم.
‫فقط می‌خواستم بگم که از این که دوریم متنفرم، ‫پس اگه دوست داشتی یه ماهیگیری...
‫لعنتی.
‫زودباش، بیا. می‌خوام ناهارت رو بدم. ‫بیا. زود.
‫بابا، ما آماده‌ایم. ‫اتوبوس میره‌ها.
‫ساعات ملاقات مامانـه.
‫خیلی خب، ببینید پسرا...
‫من نمی‌تونم. ‫شرمنده.
‫یعنی چی بابا. تو قول دادی. ‫منطورت چیـه که نمی‌تونی؟
‫آره، نمی‌دونم. نمی‌دونم. ‫اون هنوز هم ازم متنفره
‫و من رو مقصر اون تصادف میدونه، این...
‫چیزی نیست، ما بهش توضیح می‌دیم. ‫همونطور که تو به خانم برکبک توضیح دادی.
‫اصلاً خوب نیست. اون باور نمیکنـه رفیق.
‫- نه. ‫- شلوارش رو بیار.
‫خیلی خب. باشه.
‫بابا، بدون تو اجازه نمیدن مامان رو ببینیم. ‫توام میای.
‫آره ببین، شرمنده رفیق. ‫شرمنده‌ام.
‫- بگیرش. ‫- نه. چی؟
‫- بگیرش و شلوارش رو پاش کن. ‫- نه.
‫- نگهش دار گاس! نگهش دار. ‫- آگورافوبیا! آگورافوبیا!
‫- نه، نه، نه! ‫- آره.
‫ وای خدا.
‫وای خدا. ‫وای خدا.
‫آه...
‫دیگه چی شده؟
‫قلبـم. ‫جدی میگم.
‫- نه. بسه. ‫- زنگ بزن آمبولانس.
‫- قلبـت هیچیش نیست. ‫- هست. زنگ بزنید آمبولانس.
‫شوخی نمی‌کنم.
‫زنگ بزنید سه صفر. ‫زنگ بزنید سه صفر.
‫خب برید عقب، ما هواش رو داریم.
‫خیلی خب رابرت. ‫نفس بکش.
‫سرت رو بگیر بالا. حالت خوب میشه. ‫می‌بریمـت که یه چک آپ ازت بگیریم.
‫- قبلاً هم اینطوری شده؟ ‫- همیشه اینطوری میشه رفیق.
‫حمله اضطراب.
‫یه نوار قلب و آزمایش خون ازش می‌گیریم. ‫تا عصر برمی‌گرده پیشتون.
‫سلام جیم.
‫هی راب.
‫- هی. ‫- شرمنده فرانکی، اونا نمیان.
‫- منظورت چیـه که نمیان؟ ‫- یه مسئله پزشکی برای پدرشون پیش اومده.
‫تا اینجا اومدن ولی بدون پدرشون ‫نمی‌تونن تو رو ببینن.
‫نه، گور باباشون.
‫هی! فرانکی، بیخیال. ‫الم شنگه به پا نکن.
‫می‌خوام پسرهام رو ببینم.
‫- می‌خوام پسرهام رو ببینم. ‫- فرانکی!
‫فرانکی، اگه درست رفتار نکنی ‫حق ملاقات رو ازت می‌گیریم.
‫اونوقت دیگه نمی‌تونی کسی رو ‫قبل از کریسمس ببینی.
‫می‌خوام پسر‌هام رو ببینم!
‫مامان!
‫هوی، شما دوتا. گمشید ‫وگرنه زنگ می‌زنم به پلیس.
‫هممم...
‫بده ببینم.
‫هی شلی.
‫هی گاس.
‫اوه.
‫ممنون.
‫مامانت چطوره؟
‫هنوز نمی‌دونم. پدرمون نبردمون ‫که ببینیمـش.
‫از مامانـت خوشم میاد. ‫از طرف من بغلـش کن.
‫فکر نمی‌کنم اجازه بدن توی ‫ملاقات زندان کسی رو بغل کنی.
‫خب کسی که عصا داره رو هم ‫نمیشه بغل کرد، پس...
‫درمان چطوری پیش میره؟
‫درمانی نداره.
‫تحلیل و فساد عضلانی.
‫بدترین نوعش.
‫تنها کاری که می‌تونی بکنی ‫این هست که شاهد بدتر شدنش باشی.
‫بعد از یه مدت انقد ضعیفـت می‌کنـه ‫که نمی‌تونی از عصا استفاده کنی
‫و بعدش میرم روی ویلچر، تا انقد ‫ضعیف بشم که نتونم نفس بکشم.
‫اما معجزه هنوز هم اتفاق میوفته.
‫تو دوباره داری حرف می‌زنی.
‫گور بابای معجزه‌ها.
‫بهم بگو چطوری می‌تونم کمکـت کنم.
‫یه برگر می‌خوای؟
‫هرچی باشه خوبـه.
‫آره، گیل هستی؟
.می‌خوام اسلیم هالیدی رو ببینم
‫ایلای.
‫یکی از دوستاش هستم.
‫فقط چندتا نصیحت نیاز دارم.
‫چیزی هم گرفتی؟
‫چندتا کوچیک.
‫داری از مدرسه برمی‌گردی؟
‫اره.
‫پلیس‌ها مجبورمون کردن که بریم مدرسه.
‫- خوبـه. مامانتون رو دیدید؟ ‫- حتی جواب نامه‌هامون رو هم نمیده.
‫- شاید خجالت می‌کشه. ‫- از چی؟
‫اون که کار اشتباهی نکرده.
‫اره خب، اما زن‌ها گاهی ‫موجودات عجیبی هستند.
‫فکر می‌کنم زندانبان‌ها نمی‌خوام ‫ما باهاش صحبت کنیم
‫چون ممکنه موافقت کنیم که راز ‫لایل و ایوان کرول رو فاش کنیم.
‫من مطمئنـم که دلـش براتون تنگ شده رفیق، ‫اما...
‫اون می‌خواد که شما دوتا همه چی رو فراموش کنید
‫و برید سراغ زندگی خودتون.
‫کریسمس براش پودینگ کشمش بفرستید.
‫نمی‌رسه به دستش. جلوی چیزایی ‫که براش می‌فرستیم رو می‌گیرن
‫آره، گاهی از این کارا می‌کنن.
‫بجز این روش، راه های دیگه‌ای هم هست ‫که چیزی براش بفرستید.
‫چی مثلاً؟
‫یک لحظه صبر کن.
‫ماهی گرفتی؟
‫فقط گاز زدن.
‫خب چه راه‌های دیگه‌ای؟
‫خب، من یکی رو می‌شناسم.
‫جرج مسومی.
‫دوازده سال هست که داره برای ‫بوگو روود میوه می‌فرسته.
‫نگهبان‌ها می‌شناسنـش
‫و قبول کردن که کاری با ‫جعبه‌هایی که میوه نیستن نداشته باشن.
‫چی قاچاق می‌کنـه؟
‫هرچی بخوای. سیگار. ‫لباس زیر سکسی.
‫آخه لباس زیر سکسی توی زندان به چه دردی می‌خوره؟
‫این هم یکی دیگه از راز‌های زندگیـه.
‫خب پس اگه بخوام یه بسته به دست مامان برسونـم
‫فقط باید به جرج پول بدم.
‫نه، لازم نیست بهش پول بدی. ‫سر قضیه محکومیت طولانی برادرش
‫بهش کمک کردم، پس بهم مدیونـه.
‫- چی می‌خوای براش بفرستی؟ ‫- ابزار فرار.
‫بیدار شو ایلای. اگه با اونا گیر بیوفته ‫محکومیتـش رو دو برابر می‌کنن.
‫اما محکومیت تو رو که زیاد نکردن.
‫آره، اما من چیزی برای باختن نداشتم. ‫من حبس ابد داشتم.
‫- اون چهارتا کریسمس دیگه میاد بیرون. ‫- چهار سال کم نیست، اسلیم.
‫اون موقع من 17 سال دارم.
‫شرمنده. فقط خیلی دلـم ‫براش تنگ شده. می‌دونی؟
‫الان هیچ بزرگتری ندارم.
‫فقط تو و رابرت هستید.
‫آره می‌دونم، اما روی هم رفته ‫چهارسال هیچی نیست.
‫تازه برای رفتار خوب هم تخفیف می‌خوره.
‫فقط تمرکز کن روی درس. ‫کاری کن بهت افتخار کنـه.
‫وایسا.
‫یکی دیگه گرفتی؟
‫آره، یه ماهی سرخو حرا هست.
‫حتماً ده کیلویی هست.
‫از وقتی اومدم اینجا دنبالـشم.
‫بی ناموس خیلی باهوشـه.
‫خیلی زشت میشه اگه قبل از اون بمیرم.
‫فکر می‌کنم هنوز یه چندسالی ‫وقت داری اسلیم.
‫نه راستش.
‫سرطان ریـه. ‫مرحله چهارمـش.
‫چندتا مرحله داره؟
‫چهارتا.
‫خب چقدر دیگه وقت داری؟
‫چند ماهی.
‫چند ماهی؟
‫نه، نه، اسلیم. اسلیم. ‫چرا زودتر بهم نگفتی؟
‫می‌خواستم برات یه نامه بنویسم، اما...
‫اما خیلی توی این کار ماهر نیستم.
‫خواهش می‌کنم بگو تحت درمانی.
‫من اون داروی‌های کوفتی رو نمی‌خورم. ‫راه های بهتری هم برای مردن هست.
‫اما تو نمی‌تونی بمیری اسلیم. ‫تو الان دیگه تنها پدری هستی که داریم.
‫رابرت پدر شماست.
‫و اگه بخوام صادق باشم
‫احتمالاً تا جایی که می‌تونستم ‫بهتون یاد دادم.
‫باید تحت درمان قرار بگیری، اسلیم.
‫من نیاز دارم که تو زنده بمونی.
‫خواهش می‌کنم.
‫بر لوح نشانِ بودنی‌ها بوده‌است
‫پیوسته قلم ز نیک و بد فرسوده‌است؛
‫در روز ازل هر آن‌چه بایست بداد،
‫غم خوردن و کوشیدنِ ما بیهوده است.
‫رباعیات عمر خیام. ‫بهترین شعریه که نوشته شده.
‫چوب رو بکش! ‫چوب رو بکش!
‫یه ماهی کوفتیـه!
‫بکش! ‫چوب رو بکش!
‫- آره. بکش بیرون. بکشش بیرون! ‫- یه کوسه ست؟
‫نه، این همون ماهی گنده ست که گفتم. ‫حرومی رو بکش بیرون!
‫زود باش، بگیرش. ‫زود باش.
‫زودباش. یکم سیم رو باز کن. ‫سیم رو باز کن.
‫بزار یکم بازی کنـه. ‫می‌دونی، کاری کن که مبارزه کنـه!
‫قرقره رو ببند!
‫قرقره رو ببند... قرقره...!
‫لعنت! بزار... ‫ولـش نکن، فقط..
‫وای خدای من! وای خدای من! ‫گرفتیمش، داره میاد.
‫نه، نکن. ‫زود باش.
‫وای خدای من.
‫اسلیم، گرفتمـش! ‫اسلیم، گرفتمـش! گرفتمـش!
‫سیم رو بکش، اسلیم.
‫اسلیم، خواهش می‌کنم.
‫باهام حرف بزن اسلیم.
‫خواهش می‌کنم اسلیم.
‫بیدارشو اسلیم. ‫خواهش می‌کنم.
‫کمک!
‫کمک، خواهش می‌کنم!
‫کمک!
مسترمووي - دانلود فيلم و سريال بدون سانسور kut.st/mrmovie1
‫ترجمه از «حـسـیـن هـیـدن» ‫::. Hidden .::