جدی؟
موفق شدی! تانجیرو، موفق شدی!
نفله! شکستم دادی!
هنوز تموم نشده!
حتی اگه یه لحظه هم ولش کنم، از پا درمیام و دیگه نمی‌تونم هلش بدم!
باید حتی واسه یه ثانیه بیشتر هم که شده سنگ رو هل بدم!
نه فقط با دست‌هام!
با پایین‌تنه‌م!
از پایین‌تنه‌ت استفاده کن و هلش بده!
پایین‌ تنه‌ت بیشتر بالاتنه‌ت عضله داره.
تمپورا!
بکشید کنار گرازی نشید!
اینوسکه هم سنگش رو هل داد!
اوضاع خرابه!
حالا دیگه فقط من موندم!
اوضاع خرابه!
چونتارو؟
چی کارم داری؟
من هنوزم سنگم رو تکون ندادم، پس نمی‌تونم برم سر تمرین بعدی.
هولم نکن.
آخ! چته؟
هان؟
چی؟
نامه؟
قسمت 7 هاشیرای سنگ گیومه هیمه‌جیما
یک چو!
تونستم تکونش بدم.
که یعنی...
تمرینم با هیمه‌جیما-سان...
تموم شد!
هان؟
عه وا...
آب بدنم خالی شده!
یه دفعه کلی غرق کردم و زیر آبشار هیچی آب نخوردم.
زنیتسو...
اینوسکه..
موراتا-سان...
الانه که اینجا بمیرم.
یکی بیاد...
چی...
هیمه‌جیما-سان.
زنده موندم!
نامو آمیدا بوتسو.
هان؟ من مردم؟
نه، زنده‌م.
خیلی ممنونم!
تمرین صخره رو انجام دادی.
علاوه بره اون، توی دهکده تصمیم درست رو گرفتی.
من بهت احترام می‌ذارم.
دهکده؟ آب...
دیگه تشنه‌ نیستم.
تو توی دهکده شمشیرسازها...
جون انسان‌ها رو نسبت به خواهر شیطانت در ارجحیت قرار دادی.
آهان..
راستش...
خجالت نداره.
تو شمشیرزن نمونه‌ای هستی.
باید به اعمال شریفانه‌ت افتخار کنی.
نه.
اینطور نیست.
نزوکو بود که اون تصمیم رو گرفت.
من نبودم.
من نمی‌تونستم تصمیم بگیرم...
و نزدیک بود مردم دهکده بمیرن.
نمی‌شه بهم احترام بذارید.
بچه‌ها...
معصوم و بی ریا...
و ضعیفن.
راحت دروغ می‌گن و بی هیچ تردیدی بی رحمن.
شخصیت‌های خودخواهی دارن.
هرچند درست فکر می‌کردم،
این بچه فرق داره.
من همیشه سعی داشتم تو مسیر درست قدم بذارم...
اما نمی‌تونم در آینده چی پیش رومه.
همیشه یه نفر کمکم کرده، برای همین از مسیرم منحرف نشدم، همین.
اون روز هم.
واقعا نزدیک بود.
پس...
لطفا به این راحتی من رو قبول نکنید.
[پسر کله شق]
برای آب خیلی متشکرم.
و برای تمریناتتون تا امروز متشکرم.
خیلی چیزها یاد گرفتم.
ظنم رو از میون بردی.
بقیه هرچیزی هم که بگن...
من بهت احترام می‌ذارم...
کامادو تانجیرو.
چی؟
نمی‌فهمم.
آخه چرا؟
سال‌ها پیش...
من داخل معبد بچه‌های یتیم رو بزرگ می‌کردم.
کازوناری!
دیر کردی ها!
ببخشید!
باید جیش می‌کردم!
سنسه...
امروز چقدر غذا درست کردید!
بله!
امروز اتفاقی ماهی‌دودی فروش رو دیدم.
محصولات فروش نرفته‌ش رو به قیمت ناچیر بهم فروخت.
باید از این شخص مهربان تشکر کنیم.
همینطور باید از ریوتارو و آسامی که امروز آشپزی بر عهده بود هم قدردانی کنیم.
تشکر کنید ها!
ای بابا! ریوتارو!
سایو؟
چی شده؟
ماهیم رو می‌دم به شما سنسه.
آخه سنسه، پوست و استخونید.
بیشتر غذا بخورید.
که اینطور.
چه بچه مهربونی هستی تو.
خوشحالم که نگرانمی...
اما چون تمرینات سختی رو گذروندم؛ گرسنگی اذیتم نمی‌کنه.
پس این رو بردار و یه دل سیر غذا بخور سایو.
چشم!
شاید به‌نظر نیاد اما من از همه‌تون قوی‌ترم.
باشه، پس من می‌خورمش.
نه خیرم فقط مال سنسه بود!
ایتاداکیماس!
با اینکه هیچکدوم هم‌خون هم نبودیم...
با کمک به هم زندگی خوشی داشتیم...
و مثل خانواده بودیم.
فکر می‌کردم...
قراره تا آخر عمر اینطور زندگی کنم.
هرچند، یک شب...
یه بچه با شکستن قانون نتونست قبل تاریکی به معبد برگرده...
و با یه شیطان رو به رو شد.
برای نجات خودش...
به شیطان گفت می‌تونه من و هشت بچه دیگه داخل معبد رو بخوره.
شب بخیر!
در منطقه‌ای که درش ساکن بودیم...
هنوز داستان خطرناک بودن شیاطین نقل می‌شد...
و شب‌ها همیشه عود گل ویستریا روشن می‌کردیم.
اون بچه...
عود رو خاموش و آتشش رو خفه کرد...
وبعد شیطان رو به داخل معبد راه داد.
کی اونجاست؟
بلافاصله چهار تا از بچه‌‌ها کشته شدن.
من هرچه در توانم بود برای محافظت از چهارتای دیگه انجام دادم...
اما سه تا از بچه‌ها...
به حرف من گوش ندادن.
به جای تکیه به من فرار کردن.
گلوشون رو پاره کرد و مردن.
اون زمان، غذای کمی برای خوردن داشتم، برای همین لاغر و نحیف بودن.
هیچوقت جلوشون صدام رو بلند نکرده بودم.
علاوه بر اون، مگر یه بزرگسال کور چه کار از دستش برمی‌اومد؟
احتمالا اون بچه‌ها برای همین تصمیم به فرار گرفتن.
هیمه‌جیما-سان...
چشم‌هاش؟
تنها کسی که به حرفم گوش داد، سایو بود که از همه کوچیکتر بود.
فقط سایو پشت من قایم شد.
من...
با این بارو که باید با هر قیمتی از سایو محافظت کنم جنگیدم.
کتک زدن یک موجود زنده برام مثل جهنم بود.
تا وقتی که زنده باشم زننده بودنش رو فراموش نمی‌کنم.
اولین بار در عمرم، دستم رو گره کردم تا با قدرت تمام مشت بزنم،
و قدرتم حتی برای خودمم وحشتناک بود.
اگر اون شیطان بهم حمله نمی‌کرد،
تا آخر عمرم نمی‌فهمیدم که چقدر قدرتمندم.
من تا خود صبح سر اون شیطان رو له و لورده کردم.
اون شب، من خیلی چیزها رو از دست دادم.
زخمی شدم...
جونم رو برای محافظت از سایو به‌خطر انداختم.
اما به کسانی که به اونجا رسیدم چنین حرفی زد.
اون آدم هیولاست.
اون بود که همه رو...
اون بود که همه رو کشت.
ای وای...
وحشت اون تجربه حتما گیجش کرده بوده.
اون فقط یک بچه چهار ساله بود.
تقصیری که نداره.
بچه‌ها چنین موجوداتی هستن.
اما من...
با این وجود، می‌خواستم حداقل سایو از کاری که کردم قدردان باشه.
می‌خواستم بگه...
ممنون که برای من جنگیدی.
شنیدن همون چند کلمه من رو نجات می‌داد.
اما بچه‌ها همیشه فقط به فکر خودشونن.
جنازه اون شیطان خاکستر شد و به هوا رفت...
و فقط من مونده بودم و جسد بچه‌ها.
من رو به جرم قتل به زندان انداختن.
اگر اویاکاتا-ساما من رو نجات نمی‌دادن، من اعدام می‌شدم.
پس از اون، به‌نظرم بسیار شکاک شدم.
طبیعتا نسبت به تو هم ظن داشتم.
انسان‌ها هرقدرم که شریف باشن...
زمان مشکلات ذات حقیقی‌شون برملا می‌شه.
اما تو هرگز فرار نکردی. هرگز نگاهت رو ندزدیدی.
دروغ نگفتی.
تو معصوم و مصمم بودی.
شاید ساده به‌نظر بیاد، اما کمتر کسی در هر شرایطی اینطور باقی می‌مونه.
تو بچه استثنائی‌ای هستی.
به عنوان کسی که با چشم دل ذات خیلی‌ها رو دیدم،
قطعا همینطوره.
همه ما در آینده با تردید مواجه می‌شیم.
از این به بعد من هم کمکت می‌کنم تا هیچوقت از مسیرت منجرف نشی.
تموم تلاشم رو می‌کنم.
خیلی ممنونم.
تمرینت با من تکمیل شده.
به خوبی انجامش دادی.
هیمه‌جیما-سان هرچی هم بگی آدم خوبیه.
بهم گفت چون استعدادی ندارم نمی‌تونم جانشینش باشم،
اما وقتی حس کرد شیطان خوردم اجازه داد شاگردش بشم.
من رو به کوچو-سان معرفی کرد تا بدنم رو معاینه کنه.
آهان. که اینطور؟
کوچو-سان خیلی نگاه ناجوری بهم کرد.
هر بار می‌دیدمش نصیحتم می‌کرد.
اینوسکه.
اون مال زنیتسوئه نخورش.
هان؟ وقتی نیومده یعنی نمی‌خواد دیگه.
مطمئنم این مارمولک همین الان هم حالش خرابه.
نه در هر صورت، به‌نظرم گرسنه باشه.
ای بابا!
شماها هم که همیشه مراعات حال بقیه رو می‌کنید!
تو هم آدم کلی شقی به‌نظر میای، پس گفتم شاید با تو هم اینطوری بوده.
اما انگاری هیچوقت بهت گیر نداده هان؟
خب اگه نمی‌تونستم از تنفس استفاده کنم، حتما اوضاعم مثل تو می‌شد.
ولی... بدنت مشکلی نداره؟
شینوبو-سان هم احتمالا چون نگران بدنته اینطوری کرده.
جدی؟
معلومه.
بعد غذا می‌رم سمت گیو-سان.
تو هم میای گنیا؟
نه، نمی‌تونم برم.
هنوز سنگ رو یک چو جابه‌جا نکردم.
ولی من دیگه تمومم.
آخه نمی‌تونم از تنفس استفاده کنم.
چی بلد نیستی از تنفس استفاده کنی؟
عجب نفلهای.
به کی گفتی نفله اسکل؟
بی عرضه!
دهنت سرویسه.
آروم باشید.
ولم کن.
اگه با هم می‌رفتیم می‌خواستم تو راه باهات حرف بزنم.
درباره چی؟
درباره هاشیرای باد...
برادر بزرگت.
ببین اون آدم...
عه، زنیتسو.
پس اینجا بودی.
سنگت رو هنوز جابه‌جا نکردی؟
نه.
هنوز نه.
که اینطور.
من میرم سراغ تمرین بعدی.
حالت خوبه؟
این چند روز زیاد حرفی نزدی زنیتسو و نگرانت شدم.
که اینطور؟
خوبه.
تلاش کن.
منم...
خوب فهمیدم،
باید کاری که لازمه رو به هر قیمتی که شده انجام بدم.
اتفاقی افتاده؟
کاری از دستم برمیاد...
تانجیرو...
تو هم کاری که لازمه رو بکن.
ولی... ولی...
نگرانتم!
تو واقعا آدم خوبی هستی.
ممنونم.
ولی...
این کار رو به هر قیمتی که شده باید انجام بدم.
یعنی زنیتسو حالش خوب می‌شه؟
تازه نزوکو...
اشکالی نداره این همه وقت گذاشتمش پیش یه نفر دیگه؟
امیدوارم احساس غریبی نکنه.
هان؟ بذار ببینم من اینجا... [بیشه بامبوی هزار ساله]
خونه گیو-سان باید اینجاها باشه دیگه؟
چقدر سریعن!
تنفس باد...
فرم اول...
گردباد برنده خاکی!
ولی...
می‌بینمشون.
می‌تونم حرکاتشون رو دنبال کنم.
یالا ببینم پس چی شد؟
مگه تو با بقیه ماها فرق نداشتی!
من مثل شماها نیستم.
اون که.. منظورش که این نبود.
تنفس آب...
فرم چهارم...
موج کوبنده.
چقدره کندی.
فرم هفتم...
قطره آرام مواج.
فررم پنجم.
باد سرد زمستانی!
خیلی خب...
حالا بیا دست خالی همدیگه رو بکشیم.
وایسید وایسید.
یه لحظه وایسید لطفا.
نمی‌شه همدیگه رو بکشید.
خفه خون بگیر ببینم.
تو که اصلا حق نداشتی نزدیک من باشی.
اومده بودی جاسوسی، نفله؟
دعواتون سر اوهاگیه؟ [موچی لوبیای قرمز]
اگه واسه اینه که من انقدر درست می‌کنم که جفتتون سیر شید.
اسکلم کردی ها؟
چی؟
نه، جدی می‌گم.
شینازوگاوا-سان مگه شما اوهاگی دوست ندارید؟
- وقتی اومده بودیم پیش شما تمرین - نفله ها.
- تموم مدت بوی برنج موچی و لوبیای قرمز می‌اومد. - دوباره برید مرحله آخر.
چه بوی خوبی.
هر بار برمی‌گشتید بوی چای ماچا و اوهاگی می‌دادید...
پس گفتم...
شینازوگاوا...
اوهاگی دوست داری؟
اوهاگی خوشمزه‌ست نه؟
لوبای نرم دوست دارید؟ یا اینکه درشت؟
مامان بزرگم عاشق اوهاگی بود!
آخ!
ای وای...
گیو-سان؟
شینازوگاوا عصبی شد گذاشت رفت.
که اینطور.
چرا داشتید می‌جنگیدید.
جنگ نبود. یه بخشی از تمرینات هاشیراها بود.
ما هاشیراها با هم زورآزمایی می‌کنیم.
که اینطور؟
آهان حالا فهمیدم.
برای همین شمشیر چوبی دستتون بود.
که اینطور! که اینطور.
ببخشید پریدم وسط.
نه همچن چیزی نیست.
من نتونستم درست باهاش حرف بزنم.
شینازوگاوا هم از اولش کفری بود.
ولی خوشحالم فهمیدم غذای موردعلاقه شینازوگاوا چیه.
برای بعدا یه اوهاگی تو جیبم قایم می‌کنم،
و هر بار شینازوگاوا رو ببینم بهش میدم.
وای، فکر خوبیه!
بعدش، مطمئنم دوستای خوبی می‌شیم.
منم همینطور فکر میکنم.
الکی زور نزن احمق.
از دست اینا.
کجا گذاشتن رفتن؟
کی فکرش رو می‌کرد ایگورو و توکیتو جفتشون رفته باشن بیرون؟
اگه همه‌ش این نفله‌ها رو لت و پار کنم...
نمی‌تونم آماده شم!
دعواتون سر اوهاگیه؟ [موچی لوبیای قرمز]
کامادو تانجیرو! اگه اون نفله نمی‌پرید وسط.
ای کوفتی!
این یارو چرا اینطوریه؟
واقعا بچه عجیب غریبه!
این چه کوفتیه؟
به منطقه نفوذ کردن!
سلام.
پس اومدی؟
باید بگم خوشوقتم.
کیبوتسوچی...
موزان.
تو...
واقعا ظاهر کریه‌ای داری...
اوبویاشکی.
قسمت 7
امروز درباره شینازوگاوا-سان صحبت می‌کنیم.
چیه چیه؟
چیه کاری داشتی کامادو؟
کار که چه عرض کنم.
اگه کاری نداری یالا گورت رو گم کن!
خب اینم یه شایعه دیگه از دوره تایشو.
سرگرمی شینازوگاوا-سان بزرگ کردن سوسک کرگدنیه.
و شنیدم غذای مورد علاقه‌ش اوهاگیه.
اوهاگی؟
الان گفتی اوهاگی؟
قسمت بعدی و آخر، اتحاد هاشیراها.
بیا اینجا ببینم.