‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
‫باز دیر اومدی!
‫بیخیال. ‫حالا چی می‌شه یکم دیر کنم؟
‫دو ساعت «یکم» نیست!
‫«چای سبز» ‫«آبمیوه سیب»
‫«شوینده»
‫آخه شوینده رو می‌ذارن توی یخچال؟
‫باز داری گیر می‌دی.
‫همه رو بذار توی قفسه، ‫مشتری‌ها خودشون تشخیص می‌دن.
‫همه رو یه جا نذار!
‫مشخصـه قبلاً کار نکردی.
‫- اتفاقاً کار کردم. ‫- چی‌کاره بودی؟
‫به بابام کمک می‌کردم.
‫براش چال می‌کندم ‫و کیسه‌گونی‌هاش رو می‌نداختم اونجا.
‫«ساکاموتوسان»، باید اخراجش کنیم!
‫داره فضای آروم ما رو به هم می‌ریزه!
‫دقیقاً کجای فضاتون آرومـه؟
‫«عضو سابق مافیا»
‫خفه! داریم فضاش رو می‌سازیم!
‫«آدم‌کش‌های سابق»
‫کافیـه، «شین»!
‫اینجا به کسی توهین نمی‌کنیم.
‫تو هم وقتی دیر میای، ‫باید عذرخواهی کنی، «لو».
‫«ساکاموتوسان»؟
‫چتون شده، عزیزان؟
‫مثل دوتا آهو شدین که قراره بهشون شلیک بشه.
‫خب دیگه، باید آماده شیم.
‫«شین»، تو بیرون رو جارو بزن.
‫«لو»، خمیر پیراشکی‌ها آماده‌ست؟
‫نمی‌دونستم رئیس این‌قدر حرف می‌زنه.
‫من سال‌ها باهاش کار کردم ‫و تا حالا ندیدم این‌قدر حرف بزنه.
‫حتی توی ذهنش هم این‌قدر حرف نمی‌زنه.
‫شماها من رو چی فرض کردین؟
‫واقعاً که.
‫واجب شد بُکشمتون.
‫من یه آدم خون‌گرمَـم...
‫و قدر زحماتتون رو می‌دونم.
‫هم زیاد حرف می‌زنه، ‫هم طرز حرف‌زدنش فرق کرده.
‫«ساکاموتو»
‫ای بابا!
‫«ساکاموتوسان»...
‫دوتا شد؟
‫روزگار
‫ساکاموتو
‫روزگار سوم ‫به پارک ملت خوش آمدید!
‫شگفتا! ‫شما قُل دیگه‌ی منـی؟
‫چه خبرا، «ناگومو»؟
‫هنوز هم کاردرستـی، «ساکاموتوکون».
‫خدا را شاکرم.
‫چطوری چهره‌ش رو عوض کرد؟
‫و...
‫چرا نمی‌تونم ذهنش رو بخونم؟
‫شرمنده، آخه فکر نمی‌کردم ‫بتونم ایستگاتون رو بگیرم.
‫«ساکاموتوسان»، این یارو کیـه؟
‫بیاین بُکنیمش توی گونی!
‫من «ناگومو»ام.
‫از دوستان «ساکاموتوکون»ام ‫و توی سوپرمارکت اون‌ور خیابون کار می‌کنم.
‫راستی، ۱۸ سالمـه.
‫دوستشـی؟ و ۱۸ سالتـه؟
‫اون‌طرف هیچ سوپرمارکتی نیست که.
‫آدم‌کشـه. هم‌زمان با هم شروع کردیم.
‫۲۷ سالشـه.
‫یه روده‌ی راست توی شکمت نیست!
‫فکر کردی ما خریـم؟
‫واسه کشتن «ساکاموتوکون» جایزه گذاشتن.
‫جایزه‌ی یک‌میلیاردی.
‫باز داره دروغ می‌گه.
‫همون «یک‌میلیارد» تابلو می‌کنه که دروغـه.
‫یه بچه بهتر از تو دروغ می‌گه.
‫خیر. جدی گفتم.
‫اتحادیه‌ی آدم‌کش‌ها چند روز پیش ‫این جایزه رو گذاشت.
‫قراره فردا خبرش آنلاین پخش بشه، ولی...
‫درود! سفارش پیتزا داشتین؟
‫بالاخره رسید!
‫این خبر به گوش بعضی‌ها زودتر رسیده.
‫که آدم‌کش افسانه‌ای برگشته.
‫پنجاه‌تومن می‌شه.
‫اینا دیگه چقدر اسگلـن!
‫چی شد؟
‫باورم نمی‌شه گذاشتی ‫«پیتزا ناکاجیما» وارد فروشگاهت بشه!
‫الان به قطعات مساوی تقسیمت می‌کنم!
‫«آدم‌کش / پیکِ پیتزا» ‫«پیتزا ناکاجیما»
‫دستا بالا، خشتک پایین.
‫وگرنه صورت این بچه‌خوشگل خط‌خطی می‌شه.
‫هوی، «ساکاموتو»! ‫نشستی پیتزا می‌خوری، عوضی؟
‫الان می‌کُشمش‌ها!
‫آشغالِ...
‫دیدین گفتم؟
‫من از دروغ بدم میاد.
‫یهو چی شد؟
‫«ناگومو»، صبر کن.
‫نکنه می‌خوای بدون کشتن ‫باهاشون روبه‌رو بشی؟
‫فکر کردی از پس اونا برمیای؟
‫مهم‌تر از اون، از پس ما برمیای؟
‫شوخی کردم بابا.
‫این دفعه ما دخالت نمی‌کنیم.
‫تخصص گروه ما کشتنِ آدم‌کش‌هاست.
‫البته، خودت این رو خوب می‌دونی، مگه نه؟
‫یادش به‌خیر اون قدیما چه کارایی می‌کردیم.
‫«ناگومو»
‫بعداز این‌همه وقت، ‫کی تصمیم گرفته بیاد سراغم؟
‫نمی‌دونم کیـه.
‫ما فقط دستور می‌گیریم.
‫ولی به‌عنوان یه بازنشسته، ‫جنجال زیادی به پا کردی.
‫به گروه «دان» چی‌کار داشتی آخه؟
‫دیوانه‌ای؟
‫باز هم مثل اونا هستن؟
‫نه بابا! اون احمقا دیگه تموم شدن.
‫خب دیگه...
‫خوش‌حال شدم، «ساکاموتوکون».
‫می‌خواستم واسه آخرین بار ببینمت.
‫صبر کن. نرو!
‫الان اون...
‫طرف ماست؟
‫فکر کنم باید از کشور برم.
‫این هم از پیک پیتزامون.
‫باورم نمی‌شه این چاقالو یک‌میلیارد می‌ارزه.
‫یارو مومشکیه خطرناک‌تر بود.
‫این چیزا مهم نیست.
‫تو بهتره نگران ظاهر خز خودت باشی.
‫چی زر زدی؟
‫شرمنده، نمی‌خواستم فازت رو خراب کنم.
‫کسی هوس پیتزا نکرده؟
‫«ساکاموتو» رو دست‌کم نگیرین.
‫واسه کشتنش باید به همه‌چی غلبه کنین.
‫زمان. مکان. همه‌چی.
‫باید یه لحظه‌ی مناسب پیدا کنین ‫تا بهش ضربه‌ی مهلک بزنین.
‫روش کار ما توی گروه «دوندنکای» این‌طوریـه.
‫«ساکاموتو» قبلاً عضو «سازمان» بوده.
‫اگه مراقب نباشین، بدجور غافل‌گیرتون می‌کنه.
‫می‌گن «سازمان» فقط یه افسانه‌ست.
‫پنج سال پیش بازنشست شده، درستـه؟ ‫پس کار سختی نیست.
‫یه نصیحت براتون دارم.
‫به پروپام نپیچین...
‫وگرنه پاره‌تون می‌کنم.
‫فهمید دوربین گذاشتیم؟
‫چه فازی داره.
‫- بریم گیم‌نت؟ ‫- بریم!
‫اگه حرف «ناگومو» درست باشه...
‫پس آدم‌های بیشتری میان سراغتون؟
‫نگرانی فایده نداره.
‫ما که نمی‌دونیم دشمن اصلی کیـه.
‫بهتره فعلاً کاری نکنیم.
‫بابایی!
‫واسه فردا آماده‌ی آماده‌ام!
‫فردا؟
‫داستان گوش‌ها چیـه؟
‫اینا مال خرگوش پشمالوان.
‫نمی‌تونم تا فردا صبر کنم!
‫خرگوش پشمالو؟
‫باید فردا صبح زود پا شم که ناهار درست کنم.
‫آخ‌جون! پس سیب‌ها رو شکل گوش خرگوش دربیار!
‫قراره جایی برید؟
‫- ای وای، یادم رفته بود! ‫- گوش خرگوشی!
‫«کشتی وایکینگ‌ها»
‫کشتی وایکینگ‌ها خیلی کِیف داد!
‫واسه من زیادی بود.
‫نباید غذا زیاد می‌خوردم.
‫الان زنگ می‌زنم دکتر بیاد!
‫سخت نگیر. ‫آب می‌خوای؟
‫«لوچان»، این رو ببین!
‫«پارک ملت»
‫عجب پارک بزرگیـه.
‫اندازه‌ی سه تا زمین فوتبالـه!
‫زمین فوتبال چقدره؟
‫عروسک خرگوشش هم خیلی بامزه‌ست!
‫یه خرگوش تپل و قویـه ‫که بهش می‌گن «خرگوش پشمالو».
‫پس مثل رئیسـه.
‫خیلی وقت بود با دوستامون نرفته بودیم بیرون.
‫امروز قراره حسابی خوش بگذره!
‫برای کشتن شما جایزه‌ای ‫به مبلغ ناقابل یک‌میلیارد گذاشته‌اند.
‫این چوب‌شوره خوش‌مزه‌ست!
‫بیاین دیگه!
‫زود باشین!
‫«لو»...
‫بیا دوباره مرور کنیم.
‫مأموریت امروز محافظت از اوناست...
‫تا با خیال راحت خوش بگذرونن.
‫«فهرست مأموریت‌ها» ‫۱. توقف دشمن ‫۲. تفریح با خانواده
‫آخه وسط این‌همه آدم...
‫چطوری باهاشون درگیر بشیم؟
‫این‌قدر دوروبَر رو نگاه نکن.
‫فعلاً دشمنی اطرافمون نیست.
‫از کجا می‌دونی؟
‫اگه خوب تمرکز کنم...
‫می‌تونم تا شعاع ۳۰متری ذهن همه رو بخونم.
‫اگه کسی قصد کشتن داشته باشه...
‫افکارش مغشوش می‌شه.
‫عجب.
‫یعنی این‌همه وقت ذهن من هم می‌خوندی؟
‫مرتیکه منحرف!
‫چرت‌وپرت نگو، دخترجان.
‫باید تمرکز کنم.
‫مثل تنظیم امواج رادیویی می‌مونه.
‫پس چطوری می‌فهمی که...
‫«ساکاموتوسان»، دشمن داره میاد.
‫حله.
‫مذکر، از موقعیت ساعت دو.
‫اومدی پیک‌نیک؟ ‫واقعاً استانداردهات پایین اومده.
‫«آدم‌کش / سرایدار» ‫«کوری نینگو»
‫«هاناچان»، کلاغه رو نیگا!
‫خدافظی یادت نره!
‫«کوری نظافت‌چی» حسابت رو می‌رسه!
‫بدون نگاه زد؟
‫صدای چی بود؟
‫- چقدر پشمالویـی! ‫- فکر کنم یه صدایی شنیدم.
‫رئیس واقعاً یه چیز دیگه‌ست.
‫حتی به یارو یه رخ نداد.
‫جدا از اون...
‫به اندام‌های حیاتی ‫و شریان‌ها نزده که یارو نَمیره.
‫همچین ضربه‌ی دقیقی تقریباً غیرممکنـه.
‫گفتم که فاز این نظافت‌چی خوب نیست.
‫ولی فاز این «ساکاموتو»...
‫«تحت‌تعقیب»
‫بیشتر مثل بچه‌سوسول‌هاست ‫تا آدم‌کش افسانه‌ای.
‫ولی این یارو «شین» رواعصابـه.
‫توانایی ذهن‌خونی مشکل‌سازه.
‫صبر کن بینم...
‫اگه از خودم فازی پخش نکنم، ‫اون هم نمی‌تونه ذهنم رو بخونه.
‫پس مشکل حل شد.
‫چی شده؟ ‫رئیس این‌طرفی رفت.
‫اومدم.
‫بچه‌ها همین‌طوری گم می‌شن دیگه.
‫«ترن هوایی»
‫وای، زود راه بیُفت!
‫من هم خیلی هیجان‌زده‌ام.
‫چقدر تنگـه.
‫لطفاً حین حرکت، میله‌ی محافظ رو برندارین.
‫سفر خوش بگذره!
‫برید به سلامت!
‫- حالا چرا آخر نشستیم؟ ‫- بای‌بای!
‫این‌طوری دشمن راحت‌تر دیده می‌شه.
‫تازه آخر ترن سریع‌تر می‌ره.
‫سرعتش یکیـه.
‫آدم مشکوکی ندیدی؟
‫فعلاً کسی فکر کشتن توی سرش نداره.
‫کی حاضره توی این موقعیت آدم بُکشه؟
‫اون یارو که موهاش خاکستریـه، مشکوکـه.
‫جداً؟
‫ولی به هیچی فکر نمی‌کنه.
‫آخه ظاهرش طبیعی نیست.
‫بیخیال...
‫آدما رو از روی ظاهر قضاوت نکن.
‫پس پیدام کردین. ‫حتماً حواسم نبوده و از خودم فاز پخش کردم.
‫ای لامصب!
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫می‌خوام این رو جدا کنم!
‫دیوونه‌ای؟ داریم می‌ریم توی سراشیبی...
‫«ساکاموتوسان»، دشمن از ما رد شده!
‫سه ردیف عقب‌تر از شماست.
‫ای بابا.
‫عینک ضدگلوله! عجب!
‫پس کار سخت شد.
‫«ساکاموتوسان»، بسپرینش به من!
‫مگه خُل شدی؟
‫داریم برعکس می‌شیم!
‫با توام!
‫بیا کارِت دارم!
‫نزدیک بودا.
‫رسماً رد دادی‌ها.
‫می‌تونستی همون‌جا بُکشیم.
‫امروز روز مرخصی «ساکاموتوسان»ـه.
‫قراره من به‌جاشون کار کنم.
‫فازت رو نمی‌فهمم.
‫لامصب. نمی‌تونم ذهنش رو بخونم.
‫خوب مقاومت می‌کنه.
‫پس حواست جمعـه.
‫نمی‌تونم هر دو رو جاخالی بدم!
‫تیغش سَمی بود؟
‫خیلی قویـه، نه؟
‫یه ترکیب جدیده که خودم ساختم.
‫به‌زودی می‌میری.
‫الان چه احساسی داری؟
‫ببند، اسگل. ‫هنوز تموم نشده.
‫مشکلت دقیقاً همینـه.
‫«ساکاموتو» هم همین مشکل رو داره.
‫نگاهش مثل بازنده‌هاست.
‫از مرگ می‌ترسه.
‫این‌قدر مزخرف نگو.
‫وقتی طرف از مرگ می‌ترسه، ‫می‌شه از چشم‌هاش خوند.
‫هرچی بیشتر به زندگی بچسبی، ضعیف‌تر می‌شی.
‫میل به زنده‌موندن، جلوی ‫تصمیمات مهم و آنی رو می‌گیره.
‫درست مثل الانِ تو.
‫از تیغ‌ها ترسیدی ‫و نتونستی هر دو رو جاخالی بدی.
‫چی بلغور می‌کنی واسه خودت؟
‫«ساکاموتوسان» از مرگ بترسه؟
‫بله که می‌ترسه.
‫باید تا آخر عمر از خونواده‌ش محافظت کنه.
‫این سخت‌ترین مأموریت زندگی‌شـه.
‫وقتی چیزی برای محافظت داشته باشی...
‫مقاومتت هم بیشتر می‌شه!
‫فکر کنم تا الان کور شده باشی.
‫از این فازت هم خوشم نمیاد.
‫حتی اگه کور بشم، مهم نیست.
‫الان هر دومون فقط یه راه داریم.
‫دیگه دیره، عزیز.
‫چرا بالاتر نپرید؟
‫باریکلا، خوشم اومد.
‫خب حالا چی؟
‫خفه شو!
‫لعنتی!
‫باید یه راهی باشه...
‫که بتونم بزنمش...
‫- کجا رفتن؟ ‫- بریم چرخ‌وفلک!
‫باید بهش بزنگ بزنم.
‫بریم پیش خرگوش پشمالو؟
‫عجب پاپ‌کورن خوش‌مزه‌ای.
‫ای وای! کمک!
‫خرگوش پشمالو توی دردسر افتاده!
‫بیاین با هم تشویقش کنیم!
‫حقیقتاً غافل‌گیر شدم.
‫چی شـ... تو دیگه کی‌ای؟
‫وسط نمایش مزاحم نشو!
‫ببند حاجی.
‫وگرنه می‌کُشمت.
‫چی؟
‫خرگوش جان؟
‫حالا خوب می‌تونم ببینم.
‫بریم واسه راند دوم.
‫خودم حسابت رو می‌رسم.
‫الان از کجا می‌بینی؟
‫هنوز هم کوری که.
‫دوست داری بچه‌ها یه نمایش خونی ببـ
‫آفرین!
‫این «مشت خرگوشی» خرگوش پشمالو بود!
‫آخه چطوری...؟
‫بچه‌ها، بیاین تشویقش کنیم!
‫خرگوش پشمالو! خرگوش پشمالو!
‫«آپرکات خرگوشی»!
‫این چه حرکاتیـه؟
‫واقعاً من رو می‌بینه؟
‫عجب مبارزه‌ای!
‫خیلی واقعیـه. نه، عزیزم؟
‫ببین، بابایی غرق نمایش شده.
‫مثل بچه‌ها شده!
‫راست. راست.
‫چپ. چپ.
‫راست. آپرکات راست.
‫جَب بزن. یکی دیگه.
‫جلوش بازه. بزن توی شکمش.
‫چپ.
‫برو جلو. ضربه‌ی کامل!
‫اینجا چه خبره؟
‫امکان نداره اثر سَم رفته باشه!
‫فقط بحث دیدن نیست...
‫همه‌ی حرکاتم رو هم پیش‌بینی می‌کنه!
‫یعنی چی؟
‫یهو فازت عوض شد؟
‫خودت رو دست‌بالا نگیر!
‫چشم‌هاش... بسته‌ست؟
‫تمومش کن.
‫ضربه‌ی نهایی: «دینامیت خرگوشی»!
‫- خرگوش پشمالو! ‫- خرگوش پشمالو!
‫خرگوش پشمالو! خرگوش پشمالو!
‫احسنت.
‫مخلصـم!
‫تیتراژ پایانی ‫عنوان «Ordinary» از Conton Candy