‫«شین»، کجایـی؟
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
‫از جاهای شلوغ بدم می‌آد.
‫بریم سریع قال قضیه رو بِکنیم.
‫نادون.
‫می‌خوای از زیر کار در بری؟
‫ما به رسم مردونگی کار انجام می‌دیم.
‫لازم نیست به من بگی چی‌کار کنم.
‫مردونگی کیلو چنده، «بویلد»؟
‫داری زور می‌گی‌ها.
‫هوی!
‫چیـه؟
‫مواظب قدم‌هات باش، «اوبیگورو».
‫چی؟
‫صف مورچه‌هاست.
‫به‌جز هدف، جونِ کسی دیگه رو نمی‌گیریم.
‫شعار من اینـه.
‫واسه من بچه‌پیغمبر شدی؟
‫چقدر جذابـه!
‫- هوی! ‫- باز چیـه؟
‫اگه پاهات آسیب دید، بگو.
‫چقدر مهربونـه!
‫روزگار
‫ساکاموتو
‫تیتراژ آغازین ‫عنوان «Run Sakamoto Run» از Vaundy
‫زود باش.
‫بزن دیگه.
‫روزگار چهارم ‫مردانه
‫- این‌قدر وول نخور. ‫- بدو دیگه!
‫سوسول‌بازی درنیار. ‫قطره‌ی چشمـه دیگه.
‫چشم دیگه‌ت رو ببینم.
‫شانست گرفت پادزهر هم داشت.
‫آخه من سَم‌شناسـم دیگه.
‫کی استخدامت کرده؟
‫«درحال استراحت»
‫اگه بگم، ولم می‌کنی؟
‫ها؟
‫این تیغ سَمیـه، درستـه؟
‫چی؟
‫- چی‌کار می‌کـ ‫- آخ.
‫هر ثانیه یه قطره‌ی این رو خالی می‌کنم.
‫حرف بزن، وگرنه تموم می‌شه.
‫چشم دیگه‌م مونده‌ها!
‫یه شرکت به نام «دوندنکای» ‫من رو استخدام کرده.
‫فضای کاری داغونی داره و حتی ‫توی مأموریت‌های سخت هم تک‌نفره‌ایـم.
‫ولی خب این‌جور فضاها همیشه داغونـن، مگه نه؟
‫ما رو مسخره کردی که از مرگ می‌ترسیم...
‫اون‌وقت «لو» با یه حرکت راضی‌ت کرد.
‫هیشکی از مُردن خوشش نمی‌آد.
‫من هم که یه آدم‌کُش قراردادی‌ام.
‫پس مجبور نیستم به شرکت وفادار باشم.
‫تو هم عضو اتحادیه‌ای؟
‫پس چی.
‫اتحادیه چیـه؟
‫چیزه...
‫این گواهی‌نامه‌ی منـه.
‫«انقضا: تا زمان مرگ»
‫«اتحادیه‌ی آدم‌کُش‌های ژاپن»؟
‫معروف به «اتحادیه» بین آدم‌کُش‌ها
‫آدم‌کُش‌های حرفه‌ای عضو اونجائـن.
‫«آدم‌کُش -> اتحادیه -> مشتری»
‫من و «ساکاموتوسان» قبلاً عضوش بودیم.
‫«بیانه -> کارمزد -> جایزه»
‫الان ۴۰۰تا حرفه‌ای توی ژاپن داریم.
‫شبیهِ گواهی‌نامه‌ی رانندگیـه.
‫گرفتن این مدرک سخت‌تره‌ها.
‫اصلاً فوتوژنیک نیستی.
‫لطفاً پس بده.
‫اجازه هست یه سؤال بکنم؟
‫شنیدم قبلاً عضو سازمان بودی.
‫راستـه؟
‫«سازمان»؟
‫عجب.
‫پس فقط افسانه نیست.
‫پیداتون کردم!
‫اینجائـن، مامانی!
‫دنبالتون می‌گشتیم!
‫بریم ناهار؟
‫شما همون آدم‌بَده‌ای که کتک خورد!
‫اینجا چی‌کار می‌کردین؟
‫داشت تمرینِ فرار می‌کرد...
‫ما هم اومدیم تماشا!
‫چه عالی! موفق باشین!
‫من هم توی پختن غذا کمک کردم!
‫به‌به غذا!
‫اونجا چندتا نیمکت خالیـه.
‫ببینم «هاناچان» چی درست کرده!
‫فسنجون درست کردم با قرمه‌سبزی...
‫با اینا خدافظی کن.
‫از ما بِکش بیرون. فهمیدی؟
‫یعنی من رو نمی‌کُشین؟
‫چرا بُکشیم؟
‫اومدیم از پارک لذت ببریم.
‫نمایشت...
‫خیلی خفن بود!
‫بای‌بای!
‫آها. قربونت.
‫بهشون گفتی؟
‫آره! بهش چسب‌زخم هم دادم.
‫- باریکلا. ‫- چه دختر گُلی!
‫شماها دیگه کی‌ایـن؟
‫دیگه فازش نیست.
‫یه دور دیگه سوار شم و برم.
‫چی شده؟
‫مهِ مغزی گرفتم. ‫فکر کنم از عوارض پادزهره.
‫احتمالاً امروز ذهن‌خوانی تعطیلـه.
‫ناسلامتی مراقب اصلی تویـی‌ها!
‫تا حالا این‌طوری نشده بودم.
‫رئیس. باید بریم. ‫اوضاع خیتـه.
‫شرمنده، ناامیدتون کردم، رئیس.
‫بچه‌ها؟
‫چی شده، مامانی؟
‫امروز رفتارتون عجیب شده‌ها.
‫یه چیزی هست که نمی‌گین.
‫جان؟
‫اگه هوس درددل کردی...
‫من اینجام، «تاتسو».
‫کجا با این عجله، «تات‌چان»؟
‫می‌شه از روم بلند شین؟
‫له شدم، خانم‌جان.
‫- خف کن بینم، اسگـ ‫- هوی!
‫چیـه؟
‫تو دختر نجیبی هستی...
‫پس لِنگ‌ها رو باز نکن.
‫حواس آدم رو پرت می‌کنی.
‫دختر نجیب؟
‫اینجا چی‌کار می‌کنین؟ ‫«بویلدسان»؟ «اوبیگوروسان»؟
‫قراره کار ناتموم تو رو تموم کنیم.
‫باورم نمی‌شه باید پرستاری تو رو بکنیم.
‫آخه اگه مأموریت انجام نشه، دخلت اومده.
‫موافقـی دیگه؟
‫دست شما درد نکنه.
‫بی‌صبرانه منتظرم حال ‫«ساکاموتو تارو»ی افسانه‌ای رو بگیرم.
‫راستی تو تا حالا ندیدیش.
‫ولی این زخم باهاش خاطره داره.
‫یعنی وقتی اون اتفاق افتاد، «ساکاموتو»...
‫نه!
‫- اون روز پام پیچ خورد، خوردم زمین. ‫- چی؟ کِی؟ کجا؟
‫بااین‌که در ظاهر گاگولـن...
‫ولی دوسال پیش توی دعوای «بالکان»...
‫بیشتر از صدتا آدم کُشتن.
‫وحشی‌ترین زوج «دوندنکای» همین‌هان.
‫تیم «ساکاموتو» کارش تمومـه.
‫منظورتون چیـه؟
‫والا چیزی برای مخفی‌کردن نداریم!
‫نکنه غذا کم درست کردم؟
‫یا بعداز ترن هوایی حالتون بد شده؟
‫بابایی، شماها از پارک ملت خوشتون نمی‌آد؟
‫این چه حرفیـه! ‫حالمون عالیـه!
‫داره حسابی خوش می‌گذره!
‫این اون‌قدر هیجان‌زده شد ‫که از ترن هوایی افتاد.
‫پس الکی فکروخیال کردم.
‫می‌شه بازی بعدی رو ما انتخاب کنیم؟
‫بله که می‌شه! بفرمایین!
‫دیگه چی بریم؟
‫چرخ‌وفلک!
‫فعلاً آدم‌کُشی نیست، «ساکاموتوسان».
‫امن‌وامانـه.
‫فضای پارک بزرگ و روشنـه.
‫محیط آدم‌کُش‌خیز نداره.
‫رسیدیم و رسیدیم.
‫«قلعه‌ی گریان»
‫خانه‌ی وحشت!
‫اینجا تا فیهاخالدون آدم‌کُش‌خیزه که!
‫«راهنما»
‫به خانه‌ی وحشت خوش اومدین.
‫ارواح انتقام‌جوی بیمارانی که...
‫توسط دانشمند دیوانه تیکه‌تیکه شدن، ‫توی این خونه پرسه می‌زنن.
‫مراقب باشین...
‫هیچ‌کس تا حالا از اینجا زنده بیرون نیومده.
‫وااای، مورمورم شد!
‫چه ترسناک!
‫اون چیـه؟
‫داروی مُسکن.
‫الشفاء.
‫«اتاق عمل»
‫امیدواریم این ماجراجویی ترسناک ‫براتون لذت‌بخش باشه.
‫خب.
‫پایه‌ی یه فیلم ترسناک خفن هستی؟
‫همه‌چی عالیـه! الکی بهش نمی‌گن ‫«بهترین خانه‌ی وحشت ژاپن»!
‫طراحی داخلی‌ش رو دوست دارم.
‫داره بهشون خوش می‌گذره، مگه نه؟
‫باز هم حواستون باشه.
‫حتماً.
‫دشمن!
‫یه زامبی دیگه!
‫اِوا!
‫زامبی دیگه تکون نمی‌خوره.
‫تظاهر به ترسیدن کردن ‫و از زاویه‌ای زدن که خانمشون نبینه!
‫«ساکاموتوسان»،ایول دارین!
‫«دَر فرار»
‫ترسناکـه، نه؟
‫گواهی‌نامه‌ش...
‫این که تازه‌کاره.
‫اگه همه‌شون از اینا باشن که کارِمون راحتـه.
‫اگه باشن، آره.
‫با اون خیکش خوب حرکت می‌زنه.
‫دوست دارم شخصاً حسابش رو برسم.
‫«راه‌ورسم مردانگی؛ به‌همراه تصاویر»
‫حتی با تماشاش وسوسه می‌شم.
‫سمتش نمی‌ری.
‫قراره خودم مردونه حسابش رو برسم.
‫اون رو ول کن دیگه. ‫صداش رو اعصابـه.
‫هر وقت اضطراب داری، شروع به ورزش می‌کنی.
‫نگران نباش. «ساکاموتو» مال خودت.
‫اون رفیقت بوده، نه؟
‫ما رفیق نیستیم.
‫اون دهن‌سرویس رفیق من نیست.
‫«مرکز آموزش آدم‌کُش‌ها» ‫«تفریحگاه آدم‌کُش‌های ژاپن»
‫سام‌علیک.
‫«بویلد» (۱۵ساله)
‫تو «ساکاموتو»يـی؟
‫«ساکاموتو» (۱۴ساله)
‫شنیدم خیلی کارِت درستـه.
‫یکی از رفیقام رو توی تمرین لت‌وپار کردی.
‫دوست داشتم ببینم چطور آدمی هستی.
‫نترس. واسه انتقام نیومدم.
‫می‌بینم که جَنم داری.
‫خوشم اومد.
‫ما دوتا سیبی بودیم که از وسط نصف نمی‌شد.
‫حتی بیرون از مأموریت و کلاس‌ها...
‫همه‌ش با هم دَمخور بودیم.
‫«پلوی اختصاصی تفریحگاه»
‫می‌دونی چیـه، «ساکاموتو»؟
‫«نشریه‌ی آدم‌کُشی»
‫مردم امروز ولنتاین رو جشن می‌گیرن.
‫ولی ما نه. چون ما مَردیـم.
‫گُل و شکلات به درد ماها نمی‌خوره...
‫اونجاست!
‫- برو جلو. ‫- ببخشین، «ساکاموتوسان»...
‫می‌شه ولنتاینِ من باشین؟
‫شنیدم از تفنگ «مگنوم ۴۴» خوشتون میاد...
‫واسه همین از خشابش ‫واسه قالب‌گیری شکلات استفاده کردم!
‫«ساکاموتوکون»!
‫«ناگومو»
‫خانم‌های آدم‌کُش خیلی بهم لطف دارن.
‫ایشون کیـه؟
‫- نمی‌دونم. ‫- جان؟
‫اگه شکلات دوست داری، مال من هم بردار.
‫تازه دخترهای تیم «سَم‌شناسی» ‫هم بودن که ردشون کردم.
‫برو اون‌طرف ببینم!
‫فکر کردم مثل همیـم...
‫ولی اون اصلاً مردونه نبود.
‫سر همین قضیه باهاش کَل داره؟
‫که این‌طور.
‫پس حالا می‌تونی حسابت رو صاف کنی.
‫دارم وسوسـ
‫نه!
‫دیگه برام مهم نیست.
‫داره ادای مَردها رو درمیاره؟ چه بامزه‌ست.
‫ای بابا. چرا تموم نمی‌شن؟
‫منابع انسانی دیگه تموم شد.
‫بذارین برم خونه.
‫آخ‌جون، چقدر زامبی!
‫موندم زامبی بعدی چه شکلیـه؟
‫الحق که دختر پدرشـه!
‫برعکس تو نترسـه.
‫برو بابا.
‫بهت نشون می‌دم.
‫جداً اون چیـه می‌خوری؟
‫داروی شفای معروف قبیله‌ی «لو».
‫داروی شفا؟ ‫ارواح عمه‌ت! این الکلـه!
‫«درحال جراحی»
‫دیگه بسـه، بچه‌ها!
‫دختره‌ی دیوانه!
‫نمی‌تونم رد بشم!
‫«گواهی‌نامه‌ی اتحادیه» ‫«انقضا: تا زمان مرگ»
‫برو پی کارِت.
‫سام‌علیک، «ساکاموتو».
‫من رو یادتـه؟
‫نه.
‫خونواده‌م کجاست؟
‫قبر خودت رو کَندی.
‫مجبورت می‌کنم من رو یادت بیاد.
‫البته برام مهم نیست‌ها!
‫«آئویی‌سان»!
‫«هاناچان»!
‫خدا رو شکر.
‫فقط بی‌هوشـن.
‫ای بابا. چرا شماها به من افتادین؟
‫شما اسگلا حال نمی‌دین.
‫تو دیگه کی...
‫بیا جلو، پیری.
‫میراث ۴۰۰۰ساله‌ی خاندانم رو نشونت می‌دم.
‫این تای‌چیـه؟ ‫نه، بوکسِ مَستـه!
‫«بوکسِ مَست» یه اسم کلی برای همه‌ی سبک‌های هنرهای رزمی چینیـه ‫که از حرکات آدم مست تقلید می‌کنه و غیرقابل‌پیش‌بینیـه.
‫بوی الکل می‌دی!
‫اِوا.
‫این یکی چه انرژی‌ای داره.
‫داری وسوسه‌م می‌کنی.
‫واقعاً یادت نمی‌آد، «ساکاموتو»؟
‫گفتم که نه.
‫بِکش بیرون.
‫خونواده‌م کجاست؟
‫این رو بدون که...
‫من هم زیاد تو رو یادم نیست.
‫چرا باید یادم باشه؟
‫جواب سؤالم رو بده.
‫خودت دنبالشون بگرد.
‫من ننه‌ت نیستم.
‫بوم!
‫جای تأسف داره...
‫«ساکاموتو».
‫بالاخره شروع شد.
‫کجا رو نگاه می‌کنی، پیری؟
‫کارِت بدک نیست.
‫مُشت خوبی زدی و انرژی اضافه نداشتی.
‫ای بابا.
‫ولی...
‫واسه زدن من کافی نیست.
‫حالم بد شد.
‫«لو»!
‫این رو بدونین...
‫اگه واقعاً برام مهم بود...
‫هر دو توی یه لحظه مُرده بودین.
‫ولی اون‌طوری دیگه وسوسه نمی‌شم.
‫پس به‌جاش...
‫ولم کن! هوی!
‫ببینم حالا چی‌کار می‌کنی.
‫تجربه ثابت کرده...
‫قدرت واقعی هر آدمی ‫توی بدترین موقعیت بروز می‌کنه.
‫قانون بازی ساده‌ست.
‫هر ۱۰ ثانیه، باید به من یه ضربه بزنی.
‫اگه نتونی...
‫تیکه‌بزرگه‌ی دوست‌پسرت گوشِش می‌شه.
‫وقتت داره تموم می‌شه.
‫هنوز وسوسه نشدی؟
‫من این‌کاره نیستم!
‫من رو ببخش، «شین».
‫مَستی واقعاً بهش نمی‌سازه!
‫پنج سال از بازنشستگی‌ت گذشته.
‫فهمیدی، «ساکاموتو»؟
‫این به‌خاطر پنج سال بیکاریـه.
‫فرق من و تو اینـه.
‫ناراحت‌کننده‌ست.
‫قبلاً خیلی مردونه بودی.
‫ولی دیگه کاری ازت برنمی‌آد.
‫با اَبَربمب توپی من کارِت تمومـه...
‫که بهش
‫«اَبَب» هم می‌گن.
‫و همچنین مُشت انفجاری دینامیتی من...
‫که بهش...
‫«ماد» هم می‌گن.
‫می‌تونم از هر فاصله و زاویه‌ای بزنمت.
‫این هم یادت رفته؟
‫مردک چندش.
‫اینجا رو داشته باشین! ‫«ساکاموتو»! «ناگومو»!
‫توی این دینامیت گذاشتم...
‫و موقعِ ضربه فعالش می‌کنم.
‫خفنـه، نه؟
‫بسیار جالب است.
‫نامش چیست؟
‫مُشت انفجاری دینامیتی.
‫یا همون «ماد».
‫مردک چندش.
‫«اَبرمُشت» بهتر نیست؟
‫«اَبَر»؟
‫یه ایده به ذهنم رسید: ‫«اَبَرتوپ»!
‫چی بگم والا.
‫همه‌ی ایده‌هاش چندشـن.
‫- اَبَرتوپ خوبـه که. ‫- همون اَبَرمشت بهتره.
‫ترکیبات: ‫پتاسیم پرکلرات، ۱۰ گرم
‫تو الگوی من بودی!
‫همه‌ی مأموریت‌هات رو انجام می‌دادی...
‫و از دخترها هم شکلات می‌گرفتی.
‫ولی الان ضعیف شدی!
‫این واقعاً رو اعصابمـه.
‫توی آینه خودت رو ببین.
‫حتی نمی‌تونی از خونواده‌ت محافظت کنی.
‫الان هیچی نیستی...
‫جز یه خیکی بی‌مصرف!
‫خوابای خوب ببینی، «ساکاموتو».
‫خداحافظ، خاطرات جوانی.
‫این چه حسی بود؟
‫۱۰ گرم پتاسیم پرکلرات.
‫۴/۸ گرم آمونیوم نیترات.
‫۲۰ گرم پارا-فنلین.
‫۳/۵ گرم ترکیبات نیترو.
‫این ترکیبات بمب منـه!
‫حالا یادم اومد، «بویلد».
‫وقتشـه نشونت بدم چی‌کاره‌ام.
‫تیتراژ پایانی ‫عنوان «Ordinary» از Conton Candy