‫ترجمه از رضا حضرتی ‫Death Stroke
‫هی، اسمت چیه؟
‫جولیت.
‫جولیت؟ مثل اون نمایشنامه؟
‫آره.
‫- اینجا هم ازش می‌دونین؟ ‫- آره.
‫اهل کجایی؟
‫من از بیرون اومدم، از یه سیلوی دیگه.
‫کدوم سیلو؟
‫پنجاه تا هست.
‫پنجاه تا؟
‫آره، این سیلوی شماره هفدهه
‫پس، نزدیکتریناشون ۱۵، ۱۶ و ۱۸ هستن.
‫خب، چقدر پیاده اومدی؟
‫- نمیدونم، یه چیزی حدود... ‫- خورشید کجا بود؟
‫من... کی...
‫ببین، تو کی هستی؟
‫هی. نه، صبر کن!
‫ببین، من میخوام حرف بزنم،
‫اما تو باید... ‫باید یه چیزی بهم بگی.
‫اسم من سولوئه.
‫سولو؟
‫بله.
‫سولو چی؟
‫فقط سولو.
‫چون من اینجا تنهام.
‫برای همین اسمم رو سولو گذاشتم.
‫و هیچکس مردم رو بیرون ننداخته.
‫خودشون انتخاب کردن که برن.
‫و وقتی رفتن، روز خوبی بود.
‫همه داشتن میخندیدن ‫اما بعدش اون گرد و غبار دوباره اومد،
‫و فکر کنم اون سم ‫رفت اما دوباره برگشت
‫و خیلی از اومد ‫و اون موقع بود که همشون مردن.
‫اما کسایی که برای پاکسازی میرن بیرون، ‫تو سه دقیقه میمیرن.
‫پس، چطوری اونا بیشتر از اون زنده موندن؟
‫نمیدونم. تو چطوری زنده موندی؟
‫من یه لباس تنم بود و...
‫هی، تو رو هم مثل ران فرستادن بیرون؟
‫- ران؟ ران کیه؟ ‫- ران تاکر.
‫اون پاکسازی که پاکسازی نکرد.
‫فکر می‌کرد بیرون امنه. ‫می‌خواست بره بیرون.
‫اما وقتی رفت، پاکسازی نکرد.
‫اون فقط... اون کلمه "دروغ" رو ‫رو لنز خاک گرفته نوشت.
‫بعدش فقط دور زد و ‫از دیدرس خارج شد.
‫دو روز بعد، ‫روی صفحه نمایش، "دروغ" رو نوشتن،
‫دقیقا روی چیزی که اون نوشته بود، ‫و اون موقع بود که جنگ شروع شد.
‫برای همین راسل من رو انداخت اینجا.
‫راسل رئیس فناوری اطلاعات بود. ‫من سایه‌اش بودم.
‫و راسل بهم گفت،
‫"هرچی شد،
‫هیچوقت نذار کسی بره تو مخزن... هیچوقت."
‫اما چرا همه رفتن بیرون؟
‫چون فکر می‌کردن امنه.
‫چون این یارو گفت امنه، ‫برای همین...
‫نه، چون ‫مرگش رو ندیدن.
‫ندیدن که بمیره.
‫برای همین فکر کردن شاید، ‫می‌دونی، شاید هنوز زنده باشه.
‫‌و بعد همه رفتن بیرون؟
‫آره.
‫چیه؟
‫من پاکسازی نکردم.
‫یه لباس... من باید برگردم.
‫صبر کن! چی؟
‫- ولش کن! ‫- مامان...
‫مامان! برو خونه!
‫چیزی نمیشه! طوریم نمیشه!
‫تدی!
‫براش پاپوش درست کردن. ‫خودشون نقاشی رو کشیدن.
‫نه، براش پاپوش نذاشتن.
‫اون این کار رو کرد و من بهش گفتم بهش افتخار میکنم.
‫اینجا خونه ماست.
‫اینا دیوارای ما هستن، ‫و اگه بخوایم می‌تونیم روشون نقاشی بکشیم.
‫فقط اینکه الان اون رو گرفتن.
‫همه می‌دونیم ‫از چی میترسی، اولین.
‫همه‌مون می‌دونیم اونا قادر به چه کارایی هستن.
‫اونا می‌خوان از یه نفر از مکانیکی ‫یه درس عبرت بسازن.
‫اما ما نمی‌ذاریم.
‫- می‌ذاریم؟ ‫- نه.
‫نمی‌ذاریم که پسرت درس عبرت باشه.
‫خب، چرا من اینجام؟
‫فکر کردم باید با "آیین" شروع کنیم.
‫خب، سعی کردم همه چیز رو فراموش کنم.
‫مخصوصا اون رو.
‫اما یه چیزایی باقی میمونن.
‫"در صورت عدم موفقیت در پاکسازی، ‫برای جنگ آماده شوید."
‫و نقاشی.
‫باید با نقاشی کشیدن برخورد کنی.
‫مخصوصا هر چیزی ‫که ممکنه از شورش حمایت کنه.
‫یا "هر چیزی که
‫- شخصی پاکسازی نکرده رو تجلیل کنه." ‫- "پاکسازی نکرده رو تجلیل کنه."
‫کسی رو برای نقاشی کشیدن دستگیر کردی؟
‫یه مرد از بخش مکانیکی.
‫چی نوشته بود؟
‫همونی که دیروز دیدم.
‫جولیت زنده‌ست.
‫تو دوربین افتاده بود؟
‫نه، بهمون خبر دادن.
‫بیشتر دوربین‌های ‫زیر ۱۲۰ از کار افتادن.
‫نیکولز حتما بهشون گفته.
‫از کجا می‌دونست دوربینا کجان؟
‫تا اونجایی که من می‌دونم، ‫خودش فهمیده.
‫اون دختر واقعا یه چیز دیگه بود، نه؟
‫کاملا خارج از تحلیل‌های من بود.
‫من فقط دوبار دیدمش.
‫به نظر نمی‌اومد کسی باشه که ‫بخواد بره بیرون.
‫با یه اثر باستانی سطح قرمز دستگیر شد.
‫یه هارد درایو که برمی‌گرده به قبل از شورش.
‫روش چی بود؟
‫به جز یه ویدیوی پاکسازی ۲۰۰ ساله ‫که نیکولز رو صفحه نمایش انداخت،
‫نمی‌دونم. نابودش کردم.
‫گفت که می‌خواد بره بیرون؟
‫- هرجور شده می‌خواست بره بیرون. ‫- اما گفتش؟
‫آره. گفت.
‫دفعه بعدی ‫که برای نقاشی کسی رو دستگیر می‌کنی،
‫مطمئن شو که از ‫بالا یا وسط باشن.
‫آیین میگه...
‫آیین میگه که بخش مکانیکی رو مقصر جلوه بدیم و ‫بقیه سیلو رو علیه اونا متحد کنیم.
‫اینو می‌دونم.
‫اما جولیت...
‫اون تک بود.
‫هیچکس قبلا ‫همچین کاری نکرده بود.
‫پس باید خارج از آیین فکر کنی.
‫نمیگم آسونه.
‫ممکنه مثل
‫این باشه که بخوای به ‫یه رنگی که تا حالا ندیدی فکر کنی.
‫اما سعی کن.
‫و اون مرد از بخش مکانیکی رو که دستگیر کردی آزاد کن.
‫یه کم رحم داشته باش.
‫حالا، اگه اشکالی نداره، من ‫می‌خوام از اینجا برم.
‫ژولیت به سیلوی شماره 17 رفت؟
‫بله.
‫ممکنه اونجا زنده بمونه؟
‫بعیده.
‫اون سیلو خیلی وقته از بین رفته.
‫از قبل از اینکه تو رو دستیار خودم کنم.
‫لعنتی.
‫جریان اونایی که گفتم پیداشون کنی ‫چطوری پیش میره؟
‫اونایی که ممکنه دیده باشن ‫نیکولز چی رو کامپیوترشون گذاشته.
‫دارن به همشون دارو میدن.
‫میگن برای اضطرابه.
‫اون دو نفری که به نیکولز کمک کردن چی؟
‫پاتریک کندی و دنی بلای.
‫اونا تو بخش قضایی هستن.
‫- بهشون دارو دادن؟ ‫- نه.
‫چرا؟
‫نمی‌دونم چرا ‫باید اینا رو انقدر سفت ببندن.
‫اینم از این.
‫خوبه؟
‫میدونی من کیم؟
‫همه می‌شناسنت، سیمز.
‫پدر و مادرا اگه بچه‌هاشون کلم بروکلیشون رو نخورن ‫با تو تهدیدشون می‌کنن.
‫بچه‌ها باید کلم بروکلیشون رو بخورن.
‫من که می‌خورم.
‫می‌ذاری برم؟
‫برای این کار ‫به یه چیز بیشتر از این نیاز دارم.
‫آره.
‫دیگه چی می‌تونم بهت بدم؟
‫تو که دوریس رو گرفتی.
‫زنت رو؟
‫آره، زنم رو، احمق.
‫دیگه چیزی نیست ‫که بتونی ازم بگیری.
‫و من چیزایی دیدم.
‫من یه چیزایی می‌دونم.
‫میدونم که همش یه مشت دروغه.
‫پس چه طوره بریم سر بخش که ‫یه چاقو تو چشمم فرو می‌کنی؟
‫هرکسی که یه چیزایی می‌دونه قرار نیست بمیره.
‫میشه لطفا ‫یه لحظه حرفای مرموز نزنی،
‫و بگی که چرا من اینجام؟
‫یه دارو هست.
‫باعث میشه فراموش کنی.
‫چی رو فراموش کنم؟
‫با چیزایی که می‌خوایم فراموش کنی شروع می‌کنیم.
‫یه دوز کم باید ‫برای چند هفته اخیر کافی باشه.
‫یه دوز زیاد چی؟
‫می‌تونیم تو رو به قبل از مرگ دوریس برگردونیم.
‫چطوری میشه؟
‫من چیکار... ‫اینور اونور دنبالش بگردم؟
‫نه. اگه این دارو واقعیه، ‫پس من می‌خوام تا تهش برم.
‫می‌خوام برگردم به ۲۲ سال پیش.
‫به قبل از اینکه ببینمش.
‫می‌خوام این کار رو بکنی. ‫چون اینجوری راحت‌تره.
‫می‌تونیم این کار رو برات بکنیم.
‫اما اول باید ‫یه کاری برای ما بکنی.
‫زیباست، نه؟
‫چی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫دلیل اینکه ازت خواستم بیای اینجا...
‫گزارش پاکسازی کلانتر نیکولز رو تموم کردی؟
‫تقریبا.
‫به یه شهادت دیگه نیاز دارم.
‫خانم نیکولز گفت که می‌خواد بره بیرون؟
‫طبق گفته شهردار،
‫آقای سیمز و چهار نفر از پنج مهاجمی ‫که اونجا بودن، گفت.
‫به زودی با نفر پنجم صحبت می‌کنم.
‫خب، پس می‌ذارم بری سر کارت.
‫جناب قاضی...
‫من سندروم دارم.
‫سیمز بهم گفت که یه امتیازی بهم دادن.
‫من از تصمیمش حمایت می‌کنم.
‫وقتش رسیده که اون ننگی رو که ‫به طور غیرضروری توسط چند...
‫عبارت تبعیض‌آمیز تو پیمان ایجاد شده، از بین ببریم.
‫میدونی، یه نظریه‌ای ‫درباره علت سندروم وجود داره.
‫که این یه اختلال خونی ‫یا کمبود ویتامین نیست،
‫فقط یه واکنش طبیعی انسانی ‫به یه موقعیت غیرطبیعیه.
‫انسان‌ها قرار نیست ‫زیر زمین زندگی کنن.
‫هیچ کدوم از ما بیشتر از ۶ کیلومتر ‫تو یه خط مستقیم راه نرفتیم.
‫البته به جز جولیت نیکولز.
‫وقتی گزارش ‫پاکسازیش رو تموم کردی...
‫اول بذار من ببینمش.
‫هی!
‫این چیه؟
‫بازش کن.
‫این چیه؟
‫خورش مرغه.
‫بد نیست.
‫آخه... چه بدونم،
‫دیگه نمی‌تونم تشخیص بدم، ‫اما یادمه اولش دوستش داشتم.
‫لعنتی.
‫- چیه؟ ‫- هیچی.
‫فقط... تو خیلی گرسنه بودی.
‫لباس نداری؟
‫خب، من یه چیزایی پیدا کردم، مثل کمربند و اینا،
‫و یه چیزی حدود سه متر پارچه ‫که نابود نشده بود.
‫این برای درست کردن ‫یه لباس و بعد لباس برای کافی نیست.
‫اون رو تیکه تیکه کردم، پس نه.
‫خب، لباس‌ها فقط ‫تو اتاق اس دوخته می‌شدن.
‫و مواد اولیه لباس‌ها ‫تو بخش تدارکات ضروریه.
‫اما اون...
‫زیر آبه؟
‫امیدوارم خیس نشن.
‫ببخشید، چی؟
‫امیدوارم که بشن...
‫ها؟
‫- من... ‫- می‌دونم،
‫من فقط... می‌خواستم یه جوک بگم.
‫اما خیلی وقته، ببخشید.
‫- جولیت؟ ‫- بله؟
‫چرا پاکسازی نکردی؟
‫- چون گفتم که نمی‌کنم. ‫- آره، همه اینو میگن.
‫می‌دونی، من فهمیدم چرا مردم پاکسازی می‌کنن.
‫می‌دونی...
‫مردم... آخرش پاکسازی می‌کنن، ‫چون وقتی میرن بیرون، اونا...
‫اونا این آسمون قشنگ رو می‌بینن، ‫درختای قشنگ رو می‌بینن
‫و چمن و گلای لعنتی.
‫و حس می‌کنن که باید این کار رو بکنن.
‫می‌خوان به همه تو ‫سیلو بگن که واقعا چه شکلیه.
‫که چقدر قشنگه.
‫- آره، اما تو این کار رو نکردی. ‫- نه.
‫نه، نکردم، ‫چون همش چرنده.
‫چرنده، چون من ‫یه فیلم از پاکسازی یه نفر دیگه رو دیدم،
‫که یه عالمه موجود
‫داشتن از آسمون رد میشدن...
‫پرنده. بهشون میگن پرنده.
‫وقتی رفتم بیرون، ‫این پرنده‌ها رو دیدم، خب
‫اما طرز حرکتشون
‫دقیقا مثل اونایی بود ‫که تو اون پاکسازی دیده بودم.
‫اما دقیقا.
‫پس فهمیدم اون صفحه نمایش ‫تو کافه تریا نیست که دروغ میگه،
‫چیزی که من می‌دیدم دروغ بود.
‫تو کلاه ایمنی.
‫- نمیدونم چطوری این کار رو می‌کنن. ‫- با کامپیوترهای خیلی پیشرفته.
‫خب، باشه. ‫اما یه مشت دروغ بود، درسته؟
‫پس چرا باید پاکسازی می‌کردم؟
‫نه، من پاکسازی نکردم.
‫از اونجا رفتم.
‫راه رفتم و راه رفتم
‫و فکر نمی‌کردم کاری که می‌کنم ‫منجر به اتفاقی که اینجا افتاد بشه.
‫- اینو نمی‌دونستم. ‫- نمی‌تونستی بدونی.
‫چرا زنده‌ای؟
‫همه مردن، ‫اما تو زنده موندی. چطوری؟
‫من فقط... اگه من زنده نبودم، ‫کی از مخزن محافظت می‌کرد؟
‫نه، اما، چقدر ‫اون تو بودی؟ چطور...
‫تنها و غذا داری، پس...
‫من فقط کارمو انجام میدم. ‫من فقط در رو بسته نگه می‌دارم.
‫بازش نمی‌کنم.
‫- هیچوقت؟ ‫- نه.
‫چون معلومه یه نفر سعی کرده بیاد تو، پس...
‫من دوست دارم کتاب بخونم، موسیقی گوش بدم...
‫سولو؟ میشه فقط بپرسم... اون...
‫اون جنازه‌ها بیرون تو راهرو،
‫به اندازه بقیه قدیمی نیستن.
‫پس...
‫چی شده؟
‫نتونستم غذا پیدا کنم، ‫پس ممنون.
‫خیلی خوب بود.
‫ممنون.
‫از روی لطف نبود، ‫فقط لازم بود که غذا رو بخوری.
‫چرا؟
‫چون اگه غذا رو می‌خوردی، ‫اونوقت مطمئن می‌شدم که واقعی هستی
‫و من توهم نزدم.
‫توهم می‌زنی؟
‫چ... هی... نه، سولو.
‫من...
‫این از وقتیه که ‫اون بچه‌ها رو از دست اون دیوونه نجات دادی.
‫اسمش چی بود؟
‫هیچوقت به زبون نمیارمش.
‫انگار که هیچوقت وجود نداشته.
‫خوبه.
‫و این.
‫هیچ مهاجمی نمی‌تونه ‫با رکورد تو در تیراندازی با تپانچه برابری کنه.
‫هنوزم نمی‌تونه.
‫حق با توئه، رجی.
‫حق با توئه.
‫هرچند از اینکه سر زدی قدر دانم، آقای سیمز...
‫می‌تونی راب صدام کنی.
‫نه، قربان، نمی‌تونم...
‫تعجب‌آور نیست که همه مهاجم‌های بازنشسته ‫به خاطر وضعیت اضطراری
‫دارن برمی‌گردن.
‫وظیفه‌شونه.
‫وظیفه ماست.
‫چیزی که ممکنه برات تعجب‌آور باشه، ‫اینه که داری میری بخش مکانیکی.
‫یه مرد به سن من؟
‫فکر کنم ما یه مدت طولانی با هم کار ‫و به هم کمک کردیم.
‫دینی که به گردنت داری رو طلب می‌کنم.
‫از من خواستی که پنج دقیقه ‫با آرچی برنت تنها باشی.
‫من بهت ده دقیقه دادم.
‫فقط بهم بگو که لازم نیست زیاد ‫تو بخش مکانیکی بمونم.
‫از فضاش خوشم نمیاد.
‫زیاد نخواهد بود.
‫هی. رئیس... هی. ما فرصت نکردیم حرف بزنیم...
‫- وقت ندارم. ‫- مهمه.
‫ازت خواستم شرلی رو زیر نظر داشته باشی ‫تا بفهمی چه نقشه‌ای داره.
‫در عوض، بهش ملحق میشی.
‫تعجب کردی که می‌دونم؟
‫فکر کردی فقط ازت خواستم که زیر نظرش داشته باشی؟
‫خب آره، من...
‫من اونجا بودم، اما... ‫برای همینه که باید حرف بزنیم.
‫ممنون که این همه راه رو اومدی بالا، جین.
‫می‌دونم راهش طولانیه.
‫می‌دونم چی دیدم! دروغ نمیگم!
‫حالا، تو اون بخشی از پیمان که درباره ‫مسئولیت‌های کلانتره،
‫نوشته که یکی از اونا ‫ارائه گزارش به بخش قضایی
‫برای هر پاکسازیه.
‫برای همینه که ازت خواستم بیای بالا.
‫کلانتر نیکولز رو تا وقتی که ‫تو بازداشت بود ندیدم.
‫اما وقتی دستگیر شد اونجا بودی؟
‫بله.
‫تو مزرعه ذرت؟
‫درسته.
‫و قبل از اینکه فرار کنه، ‫چی گفت؟
‫خوابت نمی‌بره؟
‫آره. فکر کنم ‫زمان خوردن کافئینم رو اشتباه محاسبه کردم.
‫تو چی؟
‫استرس.
‫فکر نمی‌کردم فرصت دوباره ‫برای قرعه کشی تولد داشته باشیم،
‫اما با بیرون رفتن کلانتر، ‫فردا یه جایزه دارن،
‫از همون جمعیتی که دفعه قبل بود قرعه کشی می‌کنن.
‫شوهرم هی بهم میگه ‫شانس بیشتری داریم.
‫برات آرزوی موفقیت می‌کنم.
‫من و ریک خیلی دلمون می‌خواد بچه دار بشیم،
‫اما برامون سواله ‫که با این اتفاقاتی که افتاده
‫بچه‌دار بشیم یا نه.
‫بچه دار شدن یه سرمایه گذاری رو امیده.
‫اونایی که این درختا رو کاشتن ‫انقدر زنده نموندن که زیرشون بشینن.
‫بچه داری؟
‫آره.
‫چه حسی داره؟
‫با اولین بچمون...
‫قبل از اینکه ببینمش، صداش رو می‌شنیدم.
‫گوشم رو می‌ذاشتم رو شکم زنم.
‫ماه‌ها تو کف می‌مونی که اونا کی هستن.
‫چه شکلی هستن، ‫و چطوری راه میرن و میخندن و گریه می‌کنن.
‫و بعد یه روز، می‌بینیشون.
‫و اونا بی‌نقصن.
‫فکر کنم بهتره سعی کنم یه کم بخوابم.
‫فیبی ولز هستم.
‫پیت نیکولز.
‫- اوه، خیلی متاسفم. ‫- اشکالی نداره.
‫- چیزی که قبلا گفتم... ‫- نه.
‫حداقل یه چیز خوب ازش در اومده.
‫و امیدوارم برنده بشی.
‫ممنون.
‫بهتره...
‫شب بخیر.
‫هی.
‫- چی؟ ‫- هی. صبر کن.
‫یه فکری به سرم زد.
‫آتش نشان‌ها.
‫آره؟ چی؟
‫کلاه ایمنی دارن. لباس دارن. اونا...
‫کپسول هوا دارن. ‫میرن تو دود.
‫نه.
‫طراحیشون اینجوری نیست ‫که بیرون زنده نگهت دارن. بیخیال.
‫آره، اما لباس‌های پاکسازی هم اینجوری نیستن.
‫می‌تونم از یه لباس آتش نشانی استفاده کنم.
‫فکر بدی نیست.
‫آره، توام نظرت همینه؟
‫- من... چون مطمئن نبودم. ‫- کجا می‌تونم پیداش کنم؟
‫خب، تجهیزات ایمنی آتش نشانی ‫تو سه تا جا هستن.
‫تو مهندسی، ۷۰ و ۲۳.
‫- کجای ۲۳؟ ‫- کنار بازیافت.
‫- خیلی خب. ‫- نه هی، اما ممکنه یه مشکلی باشه.
‫متاسفم. می‌دونم که دیره.
‫اتفاقی افتاده؟
‫خب، شما خواستی گزارش من رو ‫درباره پاکسازی کلانتر نیکولز
‫قبل از اینکه تحویلش بدم، ببینی.
‫نمی‌شد بعدا بگی؟
‫با اون پنج مهاجمی که ‫تو دستگیری نیکولز کمک کردن صحبت کردم.
‫چهار نفرشون گفتن که اون گفته می‌خواد بره بیرون.
‫اما یکی نگفت؟
‫نفر پنجم... میگن که ‫فقط داشتن رو کارشون تمرکز می‌کردن.
‫میگن اگه بقیه شنیدن که اون خواسته ‫بره بیرون، پس حتما همینو گفته.
‫اما شما مطمئن نیستی.
‫وقتی داشتم از پله‌ها می‌بردمش بالا،
‫خود کلانتر نیکولز ‫بهم گفت که اینو نگفته.
‫صبر کن. الان داری اینو میگی؟
‫مطمئن نبودم ‫که بتونم حرفش رو باور کنم.
‫می‌خواستم با بقیه صحبت کنم، ‫اما اگه شاهدا هیچ شکی داشتن،
‫باید قبل از اینکه نیکولز رو بفرستن بیرون، ‫یه تحقیقی میشد.
‫- تو... ‫- تو پیمانه. آره.
‫می‌دونم.
‫- چیزی هست... ‫- نه.
‫از اینجا به بعدش رو من انجام میدم.
‫ممنون که این موضوع رو ‫به من اطلاع دادی، کلانتر.
‫شب بخیر.
‫ناکس.
‫شرلی، برگرد و برو خونه.
‫- تدی رو بهمون بدین، ما هم میریم. ‫- ما این کار رو نمی‌کنیم.
‫این اراذل رو از کجا آوردی؟
‫- اراذل؟ بیخیال، شرلی. اینا معاون هستن. ‫- نه اونا که کلاه ایمنی دارن.
‫نمی‌تونم بذارم همینجوری ‫کسی رو از بازداشت ببرین!
‫- پس آزادش کن! ‫- تدی رو آزاد کن!
‫پلیس. بزنین بیرون!
‫ما اینجوری نیستیم!
‫شاید حالا اینجوری هستیم!
‫تدی رو آزاد کن!
‫گوش کنین، همه یه چیزو می‌خوایم.
‫همه تدی رو می‌خوایم.
‫- تدی رو آزاد کن! تدی رو آزاد کن! ‫- ببینین...
‫- آزادش کنین! ‫- نه!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫ببرینش عقب.
‫- کوپ؟ ‫- کوپر!
‫طوری نیست.
‫- خوبی، کوپ. ‫- کوپ.
‫- هی، رفیق. طوریت نیست. ‫- کوپ، ما اینجاییم.
‫طوریت نیست.
‫کوپ.
‫- کوپ. ‫- طوری نیست.
‫همه چی خوبه.
‫رفیق؟
‫یکی کمک کنه! لطفا!
‫هیچکس اون احمقی رو که ‫شروعش کرد نمی‌شناسه.
‫از بخش مکانیکی نبودن.
‫اون یکی؟
‫آره.
‫متولد و بزرگ شده‌ی بخش مکانیکی.
‫تری کوپر.
‫مهربون‌ترین بچه‌ای که تا حالا دیدین.
‫اون فقط...
‫آره، فقط داشت سعی می‌کرد ‫جلوی اون عوضی رو که بمب آتش زا داشت بگیره.
‫چی لازم داری؟
‫خب، رئیس،
‫ما به همه چی نیاز داریم.
‫اما اول...
‫به تو نیاز داریم.
‫ممنون که اومدین.
‫ما اینجا جامون امنه. ‫نه دوربینی هست، نه شنودی.
‫چرا نذاشتی ما ‫کاری رو که می‌خواستیم بکنیم؟
‫ما تدی رو می‌گرفتیم ‫و همه چی درست میشد.
‫واقعا؟
‫می‌خواستی برای همیشه قایمش کنی؟
‫ما کوپر رو از دست دادیم.
‫باورم نمیشه.
‫منم همینطور.
‫بیخیال. پاتو نشکن.
‫می‌خوای یه چیزی رو بزنی، من رو بزن.
‫لعنتی.
‫فکر نمی‌کردم واقعا این کار رو بکنی.
‫منم همینطور.
‫شرلی...
‫تو تنها کسی نیستی که عصبانیه.
‫تو تنها کسی نیستی که جولز رو از دست داده.
‫آره، فکر نکنم از دستش داده باشیم.
‫دو روز گذشته.
‫نمی‌دونیم پشت اون تپه چی دیده.
‫ممکنه یه جایی اون بیرون ‫هنوز زنده باشه.
‫ببین، من...
‫خیلی خب. خیلی خب.
‫من هم مثل تو ‫می‌خوام حقیقت رو بدونم،
‫اما نباید به روشی که تو انجامش میدی این کار رو بکنیم.
‫پس چطوری؟
‫یادته وقتی بچه بودیم، ‫اون پایین رو می‌گشتیم؟
‫یادته اون دیوار اسم‌ها رو پیدا کردیم؟
‫خب؟
‫اون موقع نمی‌دونستیم معنیش چیه.
‫حالا فکر کنم می‌دونم.
‫یه روز صبح موقع طلوع آفتاب،
‫من صفحه نمایش‌های کافه تریا رو
‫برای تعمیر و اینا،
‫و همچنین همه دوربین‌های ‫دفتر کلانتری رو خاموش می‌کنم.
‫قفل هوا رو کار میندازم،
‫و تو پنج دقیقه وقت داری ‫که از تپه بری بالا
‫و از دیدرس خارج بشی ‫تا دوباره صفحه نمایش‌ها رو روشن کنم.
‫مطمئنی می‌خوای این کار رو بکنی؟
‫کی لباسم رو می‌گیرم؟
‫خب، به عنوان رئیس فناوری اطلاعات ‫من لباس خودم رو دارم.
‫فکر کردم شاید بتونیم اون رو تغییر بدیم.
‫تو ۲ متر قد داری.
‫برای همینه که فکر می‌کنم ‫بهتره که برای خودت یه دونه درست کنن.
‫میگم برای یه سایه احتمالی می‌خوام.
‫معمولا، یه تیم می‌فرستن که اندازه‌ات رو بگیرن،
‫اما چون این قراره فقط ‫بین من و تو باشه،
‫من این کار رو می‌کنم.
‫من اندازه‌ات رو می‌گیرم.
‫با بازوها شروع می‌کنن.
‫مثل...
‫لازم نیست ‫یه جایی یادداشتشون کنی؟
‫نه.
‫برنارد.
‫بله؟
‫میشه یه سوال ازت بپرسم؟
‫مفید بودم؟
‫تو تنها کسی هستی که می‌تونم باهاش حرف بزنم.
‫اما تو فقط باید حرف بزنی.
‫نظر من نه لازمه، نه نیازه.
‫هم لازمه، هم نیازه.
‫اما نادیده گرفته میشه.
‫گفتم که باید اون مردی رو که ‫تو بخش مکانیکی نقاشی کشیده بود آزاد کنی.
‫آزاد شد.
‫آره، اما نه تا وقتی که بمب گذاری و تیراندازی شد و دو نفر کشته شدن.
‫- کار تو بود؟ ‫- نه.
‫واقعا؟ چون انگار دقیقا ‫از تو آیین اومده
‫کاری کن تلافی کنن،
‫که این باعث میشه ‫تنفر ضد مکانیکی تو سیلو بیشتر بشه،
‫که به تو اجازه میده شورش رو سرکوب کنی.
‫کار من نبود.
‫مطمئنی؟
‫من به تو دروغ نمیگم.
‫- اما تو قبلا دروغ گفتی. ‫- چطوری؟
‫جولیت نیکولز نگفت که می‌خواد بره بیرون، ‫درسته؟
‫نه.
‫همه اندازه‌هایی که ‫لازم داشتی رو گرفتی؟
‫بله.
‫خب، پس حالا می‌تونی بری.
‫بدون لباس من برنگرد.
‫سولو؟
‫سولو، حق با تو بود.
‫زیر آبه، اما فکر کنم بتونم درستش کنم.
‫اگه بپرم تو آب،
‫می‌تونم برم بهیه طبقه پایین‌تر،
‫و شاید بتونم از آپارتمان‌ها رد بشم
‫و برم تو کوچه،
‫اما باید یه چیزی بسازم ‫که بتونه برام هوا پمپ کنه.
‫که یعنی وقتی من اون پایینم، ‫تو باید کار بندازیش.
‫سولو؟
‫به کمکت نیاز دارم.
‫نمی‌تونم بیام بیرون!
‫اما تو قبلا اومدی بیرون.
‫می‌دونم... ببین...
‫اون دو تا جنازه تو راهرو...
‫من نباید در رو باز کنم.
‫تو بهم غذا دادی. ‫در رو باز کردی که بهم غذا بدی.
‫- آره. ‫- آره؟
‫وقتی تو اینجایی، من در رو باز نمی‌کنم.
‫ببین، نمی‌خوام بهت فشار بیارم.
‫لازم نیست بدونم اینجا چی شده، خب؟
‫می‌فهمم.
‫می‌دونم که نمی‌خوای دربارش حرف بزنی،
‫و می‌دونم که همه کسایی رو که ‫تو زندگیت داشتی رو از دست دادی.
‫اما من باید برگردم.
‫من باید برگردم، خب؟
‫و می‌دونم که قرار نیست ‫در رو باز کنی...
‫- خب، این کار منه. ‫- اما من به کمکت نیاز دارم.
‫خب؟
‫من به کمکت نیاز دارم تا نجات بدم...
‫ده هزار نفر رو، سولو.
‫ده هزار نفر.
‫ببین، می‌دونم که قرار نیست ‫جبران اتفاقی که اینجا افتاده رو بکنه،
‫اما اگه می‌تونستم برگردم خونه...
‫اگه می‌تونستی کمکم کنی برگردم خونه،
‫اونوقت شاید می‌تونستیم جلوی ‫اتفاقی که اینجا افتاد رو بگیریم که اونجا نیفته.
‫اما من...
‫من بهت نیاز دارم.
‫خواهش می‌کنم.
‫نمی‌تونم.
‫"دیر یا زود میایم تو."
‫خیلی خب.
‫می‌فهمم.
‫اشکالی نداره. می‌فهمم.
‫ممنون بابت غذا، من...
‫بعدا می‌بینمت.
‫صبر کن!
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫نمی‌دونم. من...
‫یه کاریش می‌کنم.
‫چه حسی داری؟
‫هیجان زده.
‫مضطرب.
‫نه، منظورم اینه که بی حس هستی؟ ‫می‌تونی اینو حس کنی؟
‫ببخشید.
‫بی حسه.
‫خوبه.
‫چیزی نیست که بخوای نگرانش باشی.
‫پلک بزنی تموم میشه.
‫دکتر نیکولز.
‫می‌خواستیم بهتون بگیم که ‫چقدر ازتون ممنونیم.
‫و می‌دونیم که این فقط به خاطر
‫دختر شما...
‫ممنون.
‫امیدوارم یه دختر باشه.
‫حالا آزادی که بچه دار بشی.
‫نه. ثابت وایسا.
‫چند تا بخیه، ‫و خوب میشی.
‫نرو!
‫قیافه‌ام بده؟
‫نه. من فقط...
‫فکر کردم شاید ‫قیافه‌ات فرق کنه، که...
‫من هیچوقت انقدر دور نیومدم.
‫خیلی بزرگه. اینجا...
‫انگار خیلی جا هست.
‫می‌خوای بیشتر ببینی؟
‫آره.
‫خب. کجا می‌خوای بری؟
‫می‌خوای بریم بالا؟
‫بالا؟
‫خب.
‫بیا.
‫آره. مواظب باش.
‫هی.
‫- طوری نیست. هی. ‫- وایسا.
‫- نکن! ‫- هی.
‫نه. صبر کن، زخمیت کردم؟ خوبی؟
‫- نه! آره! یه جورایی. ‫- اوه، خد... نه، نه.
‫تقصیر تو نیست.
‫- متاسفم. ‫- اشکالی نداره.
‫بشین.
‫می‌تونیم فقط بشینیم.
‫من اینجا می‌مونم.
‫خیلی وقته گذشته.
‫می‌دونم.
‫تو واقعا اینجایی، نه؟
‫آره.
‫آره، هستم.
‫ترجمه از رضا حضرتی ‫Death Stroke