‫تـرجمه از «آیــدا و محمدعلی sm» ‫:::. t.me/mmli_Subs & Ayda.NDR .:::
‫- پشمام، اصلاً نفهمیدم چیشد. ‫- جونت رو نجات دادم.
‫نزدیک بود گوشت رو ببرن ‫بذارن کف دستت.
‫اصلاً رو فرم نیستم. ‫باید دوباره باشگاه رو شروع کنم.
‫طرف رو شناختی؟
‫نه. خارجی بود. ‫از اون حرفه‌ای‌هاش هم بود.
‫چهارتایی با یه ماشین افتادیم به جونش اما ‫بازم فرار کرد.
‫کدوم چهار نفر؟
‫این دوتا پیرمرد که یکی به حساب میان، ‫خودت هم اصلاً حساب نیستی.
‫- مشکلش چیـه؟ ‫- با همه مشکل داره.
‫- درمورد لاواند بهم بگو. ‫- لاواند؟
‫آره، قبل از این که سربازرس باشی، ‫کارچاق‌کن دیوید کارت‌رایت بودی.
‫- اون فرستادتت اونجا. ‫- ای خدا.
‫له زغبغ رو میگی.
‫به درختای فرانسه میگن؟
‫یه اردوگاه دورافتاده‌ست. ‫آدم‌های بدی‌ان.
‫خطرناکن. ‫آدم‌کش‌های حرفه‌این.
‫پارک نباید از این قضیه بویی ببره جکسون.
‫من لو رفتم. اگه برم پارک و بهشون بگم ‫ چی‌کار کردم،‌ دیگه نمی‌ذارن بیام بیرون.
‫چرا؟ ‫مگه چی‌کار کردی؟
‫وقتی برگشتیم دفتر بهت میگم.
‫آهان. ‫جلوی بچه‌ها نمی‌خوای بگی.
‫منطقیـه.
‫امنیت رو زیادی جدی گرفتین‌ها،‌ درست نمیگم؟
‫فکر می‌کردم فقط می‌خوایم حرف بزنیم.
‫خب حرف بزن.
‫اعلی‌حضرت، اجازه بدین ‫ با یه معذرت‌خواهی حرفام رو شروع کنم.
‫ماجرای وست‌ایکرز مطابق نقشه پیش نرفت ‫و
.رابطه‌ی کاری‌مون شروع خوبی نداشت
‫آقای هارکنس، ‫افرادی توی دستگاه‌های امنیتی کشورم هستن که
‫می‌تونن کاری که شما می‌کنین رو ‫بکنن.
‫دلیل این که این کار رو به شما سپردم
‫این بود که بهم گفته بودن شما محتاطین و ‫هیچ ردی به جا نمی‌ذارین.
‫خب، توی شرایط عادی بله. ‫کارم دقیقاً همینـه.
‫متاسفانه... ‫...یه سری اتفاقات باعث شد که...
‫من واسه چی بهتون پول دادم؟
‫واسه یه حمله.
‫حادثه‌ای توی پارکینگ وست‌ایکرز ‫که مثل یه تصادف به‌نظر بیاد.
‫که ترکوندین.
‫نه،‌ اینطور نیست. ‫قسمتی از مشکل هم همینجاس.
‫نقطه‌ضعفی توی سازمانم بود که ‫باید متوجهش می‌شدم.
‫دفعه بعد خودم شخصاً پیگیری می‌کنم.
‫دفعه‌ی بعد؟
‫قرارداد رو با یه تخفیف انجام میدم.
‫نه،‌ انجام نمیدین.
‫پس...
‫دقیقاً واسه چی اومدم اینجا؟
‫اگه دولت بریتانیا می‌فهمید ماجرای وست‌ایکرز ‫ربطی به ما داشته
‫آسیب‌های دیپلماتیک بی‌پایانی ‫ بهمون وارد می‌کرد.
‫می‌خوایم هرچیزی که ما رو بهش مرتبط می‌کنـه، ‫از بین ببریم.
‫خب. نظرتون چیـه این نمایش‌ها رو تمومش کنیم
‫و بهم بگین که واقعاً دنبال چی هستین...
‫می‌خوام کاری کنم که ‫انگار این اتفاق نیفتاده.
‫می‌خوام تموم‌ رد‌پاها رو از بین ببرم.
‫بیخیال. ‫من رو که از بین نمی‌برین.
‫می‌دونم موقع تیکه تیکه کردن یه بدن ‫چقدر سر و صدا درست میشـه.
‫برای همین طبقه‌ی بالا و ‫طبقه‌ی پایین‌مون رو خالی کردیم.
‫خیلی‌خب. ‫تموم پول‌تون رو پس میدیم.
‫پنج‌تا کار بعدی رو رایگان انجام میدیم.
.ای خدا
‫کسای دیگه‌ای هم از قضیه‌ی وست‌ایکرز خبر دارن.
‫فلج میشی اما تموم مدت به‌هوشی.
‫از تماشاش لذت می‌برم.
‫باشه، من رو بکش اما کسایی که ‫ خبر دارن،‌ هنوز اون بیرونن.
‫کیا؟
‫اطلاعاتی‌های سابق.
‫تا اسم‌هاشون رو از دهنم بکشی بیرون،
‫یا آب شدن رفتن تو زمین، ‫یا فرار کردن پارک.
‫بیخیال. .پای خود من هم گیره
‫تا قبل از نیمه‌شب باید بمیرن.
‫بعدش هم واسه خودم کار می‌کنی.
‫حتماً.
‫جاکش‌های پیر رو برمی‌گردونم اینجا و ‫خودم تیکه تیکه‌شون می‌کنم.
‫ « اسب‌های کودن » ‫ " فصل چهارم - قسمت چهارم "
‫گندش بزنن.
‫بازرس‌ها. ‫کیر توش.
‫دنبال چی‌ان؟
‫احتمالاً من. ‫چون رئیس‌شون رو بدجوری کیر کردم.
‫گوشیت رو در بیار، ‫ببین هنوز تو ساختمونن یا نه.
‫اومدن داخل؟
‫نه.
‫دم در بوی بازرس کله‌گنده به مشام‌شون خورد.
‫خوبه خودت همین امروز ‫ سربازرس‌شون رو راه دادی.
‫گول خوشگلیش رو خوردم.
‫تنها نقطه‌ضعفم زن‌های خوشگلن، ‫برای همینـه که تو خطری برام نداری.
‫بیرون منتظر وایسادن.
‫- هو هنوز هم کله‌کیری‌ترین آدمیـه که دیدم. ‫- خیلی‌خب.
‫همینجا منتظر بمونین.
‫اگه من رو گرفتن و ‫فلایت هنوز کارت‌رایت رو پیدا نکرده بود،
‫مراقبش باشین و تا ریور پیداش نشده ‫نذارین دست‌شون بهش برسـه.
‫تو هم... ‫امیدوارم واسه فرار، پس‌انداز داشته باشی.
‫- میای بالا؟ ‫- نه.
‫من سوار میشم؟
‫نه. ‫تازه ماشین رو دادم تمیز کنن.
‫خب اینجا که نمی‌تونم وایسم.
‫عین موش آبکشیده شدم.
‫میرم بالا.
‫قبلش یه زنگ می‌زدی.
‫نمیفتادی تو زحمت.
‫- زدم. بیشتر از یه بار. ‫- جداً؟
‫آره. انگار زدی.
‫شرمنده. پس یعنی همینطوری اومدی و ‫ماشین رو پارک کردی؟
‫به فلایت دروغ گفتی.
‫- آره. ‫- کسی که مُرده یه قاتل بوده.
اصلاً واسه همینـه که اسم و رسمی .تو کار جاسوسی داری
‫چرا الان کسی باید بخواد ‫ دیوید کارت‌رایت رو بکشـه؟
‫اومده پیشت؟
‫نمی‌دونم این قضیه چه ربطی ‫ به من داره که بهم گیر دادین.
‫مگه شما نباید مواظب باشین که ‫بمب‌های دیگه‌ای نترکـه؟
‫ریور کارت‌رایت کجاس و چی توی سرشـه؟
‫فرانسه‌ست و افتاده دنبال آدم‌کشـه.
‫هیچ‌جوره نمی‌تونم باهاش تماس بگیرم.
‫یعنی الان هم بابابزرگش رو جایی قایم کرده؟
‫خب،‌ دوست دارم همینطور باشه اما گفتم که ‫نمی‌تونم باهاش تماس بگیرم.
‫به فلایت گفتم خونه‌ی کاترین استن‌دیشـه
‫که دست از سرم برداره.
‫چیـه؟
‫چی؟ یعنی بهت نگفته؟ ‫چه بی‌احترامی بزرگی.
‫اگه هرکدوم از کارت‌رایت‌ها پیداشون شد، ‫می‌خوام اولین نفر خبر دار شم.
‫و همینطوری از روی عطوفت و ‫خوش‌قلبیم بهت بگم؟
‫کدوم عطوفت؟ ‫کدوم قلب؟
‫مطمئنی چایی نمی‌خوای؟
‫آره، ممنون.
‫یه چیز قوی‌تر چطور؟
‫منظورم قهوه بود.
‫همش این کار رو می‌کنـه. ‫کسی نمی‌دونه واسه چی.
‫کسی ازش نپرسیده؟
‫خب،‌ پیدا کردن لحظه‌ی مناسب ‫ برای پرسیدن کار سختیـه.
‫داره یه چیزی رو پنهون می‌کنـه.
‫نمیشه بفرستمش که کمک کنه پیداش کنن؟
‫تو که رئیس کسی نیستی. ‫درحال حاضر هم اینجا کار نمی‌کنی.
‫منظورت از درحال حاضر چیـه؟ ‫قرار نیست برگردم.
‫خب، قراره جای یکی خالی شه ‫چون من دارم برمی‌گردم پارک.
‫هی!
‫کارت عالی بود لانگ‌ریج.
‫کله‌کیری.
‫- کجاس؟ ‫- کاترین؟
‫- برگشتی؟ ‫- نه.
‫دیوید کارت‌رایت رو میگم، ‫همون حرومزاده‌ی پیر،
‫طبقه‌ی بالاس یا تو یخچال قایمش کردی؟
‫گمش کرده.
‫- قبل این که فلایت برسـه بردمش یه جا دیگه. ‫- کجا؟
‫- خونه‌ی همسایه. ‫- خب؟
‫- فرار کرده. ‫- ای خدا، استن‌دیش.
‫اگه یه بطری عرق نیشکر بود هم گمش می‌کردی؟
‫می‌خواد با میز اول صحبت کنـه
‫برای همین فکر می‌کنیم داره میره پارک.
‫اگه پیداش شد، ‫لوئیزا همون اطرافـه.
‫اومدم اینجا تا بقیه‌‌ رو هم بفرستم دنبالش.
‫ممکنـه از یه ورودی فرعی وارد شه یا ‫به یه پلیس بگه که بذاره بره داخل.
‫یا خدا، جکسون، ‫اگه دهن باز کنه، تا زانو میرم تو گُه.
‫آره، آره. ‫اما طرف دیوونه‌ست.
‫از کجا می‌خواد پارک رو پیدا کنـه؟
‫عین سگ‌های گم‌شده تو خیابون‌ها ول می‌گرده.
‫قمارباز و معتاد، مراقب اونجا باشین.
‫- من هم باهاشون میرم. ‫- که چی بشـه؟ دوباره گمش کنی؟
‫لازم نکرده، ممنون.
‫طبقه بالا.
‫- تو هم بیا. ‫- واسه چی؟
‫نخواستی هم نیا.
‫دیر کردی.
‫رفتم دکتر برام بخیه زد.
‫- کجا؟ ‫- کفل و شونه‌م رو.
‫منظورم این بود که کجا رفتی بخیه کردی؟
‫پیش دکتر.
‫از پاسپورت برت‌راند استفاده شده،
یعنی ریور کارت‌رایت داره از ‫فرانسه برمی‌گرده.
‫حالا این دکتره دهنش رو بسته نگه می‌داره؟
‫وقتی از اونجا اومدم ‫صدایی ازش در نمی‌اومد.
‫قضیه‌ی چپمن هم انجام شد؟
.کمکش کردن
‫کیا؟
‫نمی‌دونم.
‫همین شونه‌ت بود دیگه؟
‫کارفرماها اصلاً راضی نیستن.
‫اگه هدف‌هامون رو از پا نندازیم...
‫...خودمون رو از پا میندازن.
‫پس فکر می‌‌کنی بتونی کارهاش رو بکنی؟
‫بله قربان.
‫بخور.
‫شاید کسایی که به چپمن کمک کردن
‫دارن به کارت‌رایت هم کمک می‌کنن.
‫پس قبل این که چپمن رو خفه کنی ‫ازش حرف بکش.
‫چطوری پیداش کنم؟
‫تا الان آب شده رفته تو زمین.
‫نه می‌‌خواد گیر ما بی‌افته.
.و نه گیر پارک
دست بردار. این جاکشای پیر ‫خیلی قابل پیشبینی‌ان.
‫وقتی یه جاسوس بترسـه چی‌کار می‌کنـه؟
‫پس‌اندازش رو برمی‌داره و می‌زنه به چاک.
‫می‌دونی کجا؟
‫فرانسه پس.
‫- فقط همون یه بار رو رفتی؟ ‫- آره.
‫واسه یه عملیات استخراج من رو فرستاد.
‫- جزئیاتی بهم نگفت. ‫- عادیـه؟
‫- این کمبود اطلاعات؟ ‫- خب، تو که می‌شناختیش.
‫معلومـه.
‫به همون دلیل که بهش میگن حرومزاده‌ی پیر.
‫خب، قبلاًها حرومزاده‌‌ی خالی بود.
‫رفتم یه ماشین از دوور برداشتم.
‫گفت داخلش رو نگردم.
‫خداروشکر که نگشتم
‫چون اگه می‌دونستم چی اونجاس ‫اصلاً از گمرک رد نمی‌شدم.
‫وقتی رسیدم لاواند، ‫دل و روده‌ی ماشین رو ریختن بیرون.
‫کیا؟
‫مزدورها.
‫فقط با رئیس‌شون حرف زدم.
‫آمریکایی بود. ‫اسمش رو بهم نگفت.
‫جاکش ترسناک.
‫چی پیدا کردن؟
‫پول نقد، مهمات، بمب، چاشنی و کارت شناسایی.
‫بی‌بدن‌‌ها.
‫گمون نمی‌کنم که... ‫الان اسمی ازشون یادت مونده باشه؟
‫نه، نتونستم از نزدیک نگاه کنم.
‫حاضرم شرط ببندم که ‫یکی‌شون رابرت وینترز بوده.
‫گفتم که، چیزی ندیدم.
‫در ازاش چی گرفتی؟
‫کی رو آوردی بیرون؟
‫یه دختر. ‫یه زن جوون.
‫اونجا بد بگایی‌ای بود.
‫کلی زن و بچه دور و بر این روانی‌ها بودن.
‫نمی‌خواست بیاد.
‫فقط خدا می‌دونه واسه چی می‌خواست بمونـه.
‫اون کی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫تو کل مسیر برگشت ‫یه کلمه هم .نتونستم از زیر زبونش بکشم بیرون
‫وقتی رسیدم انگلیس و ‫ داشتم بنزین می‌زدم فرار کرد.
‫اون‌وقت کارت‌رایت چی‌کار کرد؟
‫کاری نکرد.
‫کاری از دستش برنمی‌اومد، ‫انگار انتظار داشت که فرار کنـه.
‫وقتی به ساختمون قدیمی گزارش دادم...
‫فکر می‌کردم عصبانی میشـه و ‫اخراجم می‌کنـه
...منم مشکلی نداشتم که
‫گفتی اون می‌خواست به میز اول گزارش بده.
‫آره.
‫نه، اون نمیره پارک.
‫- خب میز اول اونجاس. ‫- نه تو ذهن اون.
‫- ببخشید. ‫- لعنتی.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫خیلی‌خب. ‫داری از دست من فرار می‌کنی؟
‫- بله. ‫- باشه. ممنون.
‫خب جاشوا؟ ‫خوشحال شدم دیدمت.
‫سلام. خیلی‌خب. خبر جدید چی داریم بچه‌ها؟
‫کارتون خیلی خوبـه.
‫هر خبری شد بگین، خب؟
‫بیا تو.
‫این ظاهرش رو ازش بگیری ‫دیگه هیچی ازش نمی‌مونـه.
‫جانم؟
‫منظورم تو نبودی.
‫با این که کم کم داری ناامیدم می‌کنی.
‫- می‌خوای... می‌خوای جواب بدی؟ ‫- نه.
‫دلیل این‌که من و رئیس قبلی‌ات ‫راه‌مون رو از هم جدا کردیم،
‫جز این‌که یه بلوک سیمانی ‫افتاد روی سرش،
‫کمبود ارتباط بود.
‫چیزی هست که بخوای بهم بگی؟
‫ریور کارت‌رایت هنوز زنده‌ست؛ ‫لمب اشتباهی بدنش رو شناسایی کرده بوده.
‫آره.
‫بهت گفتم حواست به لمب باشه. برای همین ‫خودم شخصاً نتایج آزمایش خون رو بررسی کردم.
‫اما چرا همچین خبر مهمی رو که مامور مُرده‌مون
‫- صحیح و سالمه رو با تاخیر بهم گفتی؟ ‫- ببخشید که زودتر بهتون نگفتم.
‫اول خواستم لمب رو تحت فشار ‫بذارم و یکم ازش حرف بکشم.
‫- وای، خب چطور پیش رفت؟ ‫- فکر کنم خودت می‌دونی.
‫خب، حرف‌های لمب رو شنیدم. می‌خوام ‫حرف‌های تو رو هم بشنوم.
‫من رو فرستاد خونه‌ی کاترین استن‌دیش ‫و گفت کارت‌رایت اون‌جاست اما اینطور نبود.
‫لمبـه دیگه...
‫نباید هیچ‌چیزی رو از من مخفی نکنی.
‫یه‌بار دیگه بدون اطلاع من کاری انجام بدی، ‫اخراجی!
‫فهمیدی؟
‫بله قربان.
‫- برو کارت‌رایت‌ها رو برام بیار. ‫- چشم قربان.
‫توی متروپلیس همیشه بهمون می‌گفتن ‫تا هرجایی که ممکنه بریم دنبال شواهد.
‫خب الان که دیگه اونه‌جا نیستی. ‫ توی آم‌آی5ـی.
‫فکر می‌کردم همون اصول ‫این‌جا هم صدق می‌کنه.
‫اما، بر خلاف چیزی که شاید فکر کنی، ‫من ازت خوشم میاد.
‫هر دوتامون مجبور شدیم سه‌بار مردهای دیگه ‫تلاش کنیم تا شغل‌مون رو به‌دست بیاریم.
‫پس بذار بدون رودربایستی بهت بگم که
‫پاداشِ پایان خدمت این‌جا در صورت استفعا،
‫از این‌که خودم اخراجت کنم...
‫خیلی بهتر و بیشتره!
‫پس دوست داری بیای ‫استعفانامه‌ت رو بنویسی؟
‫قربان ساختمانِ قدیمی داره زنگ می‌زنه.
‫گفتی ساختمانِ قدیمی...
‫- داره می‌ره اون‌جا. ‫- به لوئیزا زنگ بزن.
‫بگو نره اون‌جا.
‫نه. نه. من‌که اون رو نفرستادم.
‫پس مارکوس و شرلی رو فرستادی.
‫- بهشون زنگ می‌زنی؟ ‫- نه؛ خودت زنگ بزن.
‫- گوشی‌ام دست ریورـه. ‫- لعنت بهش. بهتر از این نمی‌شه.
‫بیا. زنگ بزن.
‫- مطمئنی خودشه؟ ‫- بله قربان.
‫خیلی‌خب. الان میایم.
‫نذارید لابی رو ترک کنه.
‫چشم.
‫نهایتِ تلاش‌مون رو می‌کنیم تا جایی نره.
‫- اذیت‌تون که نمی‌کنه؟ ‫- نه. نه. هیچ مشکلی نیست.
‫فقط یکم گیج به‌نظر می‌رسه.
‫بهش گفتم بزودی یکی میاد دنبالش.
‫خوبه. ما هم زود می‌رسیم.
« دیــ.ـجـ.ـی‌مـ.ـوویـ.ـز »
‫- لوئیزا؟ ‫- الو؟ سلام.
‫- هنوز هیچ خبری ازش نیست. ‫- خب قرار هم نیست باشه.
‫فکر می‌کنیم داره می‌ره ساختمون قدیمی.
‫لعنتی.
‫چی شد؟
‫فلایت از ساختمون اومد بیرون.
‫احتمالاً یکی جاش رو لو داده.
‫نه...خب. مارکوس و شرلی دارن میان پیشت؛ باشه؟
‫باشه. اوکیه.
‫فلایت هم داره می‌ره اون‌جا.
‫حتماً مسئول پذیرش بهشون خبر داده.
‫- هُتلـه اون‌جا؟ ‫- آره. خیلی هم لوکسه.
‫آره بابا؛ سلول‌های انفرادی ‫تبدیل شدن به اتاق‌ِ ماساژ.
‫جالب این‌جاست هم اون موقع ‫پر از روسی بود هم الان.
‫آره؛ اگه پارک زودتر از ما دیوید رو پیدا کنه
‫منم می‌افتم تو یکی از همون سلول‌‌ها.
‫اگه اتفاقی برای دیوید بیفته ‫ریور هیچوقت من رو نمی‌بخشه.
‫الان احساسات تو مهمه ‫یا آزادی من؟
‫ببخشید که اصلاً به تخمم نیست.
‫خوشحالم می‌بینم ‫حتی یه‌ذره هم تغییر نکردی.
‫دیوید کارت‌رایت رو پیدا کردیم.
‫حالش خوبه؟
‫فیزیکی که آره. ‫تا جایی که می‌دونم.
‫از نظر روحی روانی، ‫دیگه اون آدم سابق نیست.
‫توی ساختمون قدیمی ‫منتظرِ «میز اول»ـه.
‫وقتی رسید خودم همه‌چی رو بهش توضیح می‌دم.
‫راستش، منم یه‌خبرایی برات دارم.
‫درمورد نوه‌ش.
‫آره؛ اتفاقاً منم می‌خواستم یه‌چیزایی بهت بگم.
‫واقعاً؟ سراپا گوشم.
‫بیا همین الان بریم سراغش. موافقی؟
‫گیتی.
‫بهتر نیست منابع انسانی ‫هم حضور داشته باشه؟
‫چقدر بامزه. چقدر بامزه.
‫نه. راستش خودم به گیتی اجازه دادم ‫پرونده‌های آرشیوی رو بررسی کنه.
‫تا مطمئن بشیم اشتباه دیگه‌ای در پروژه‌ی ‫شخصیت‌های بی‌بدن‌مون رخ نداده باشه.
‫اما متاسفانه، یه مورد پیدا شد.
‫آدام لاک‌هد.
‫این اسم هیچ ربطی به اتفاقات اون بیرون نداره.
‫خب من‌که بعید می‌دونم.
‫آدام لاک‌هد این عکس رو برای تمدید ‫پاسپورت‌ش به اداره گذرنامه فرستاده.
‫این عکس، برات آشنا نیست؟
‫- هست. ‫- خدای من.
‫آره؛ مثل این‌که دوباره زنده شده.
‫یکم زیادی شبیه ریور کارت‌رایت نیست؟ ‫نظرت چیـه؟
‫به‌نظر می‌رسه کارت‌رایت بعد از این‌که کارت شناسایی ‫خودش رو گذاشته توی جیب جسد، مالِ آدام رو برداشته.
‫منم همین رو گفتم.
‫خب منطقی هم هست
‫آدام‌ لاک‌هد یه روز قبل از حمله به
‫دیوید کارت‌رایت، از فرانسه وارد کشور شده.
‫و دقیقاً یک روز بعد از ناپدید شدن دیوید، برگشته فرانسه.
‫پس فعلاً یه بی‌بدن داریم که ‫مسئولِ بمب‌گذاری وست‌ایکرزـه.
‫اون یکی هم که می‌خواسته یکی از ‫مامورهای اطلاعاتی‌مون رو بکشه.
‫خدا می‌دونه چند نفر دیگه هم ‫سر و کله‌شون پیدا بشه.
‫این ماجرا واقعاً داره دردسرساز می‌شه.
‫گیتی، این اسم رو به اینترپل و ‫اداره امنیت خارجی تحویل بده.
‫این‌جا نه.
‫ببین، نمی‌تونیم وانمود کنیم این ‫اشتباهات مربوط به گذشته‌ست
‫به سادگی ازشون چشم‌پوشی کنیم.
‫داره اتفاق می‌افته. ‫همین حالا.
‫خب برای شروع، با دیوید کارت‌رایت ‫صحبت می‌کنم و بعدش می‌رم....
‫نه.
‫نه؛ من با دیوید کارت‌رایت صحبت می‌کنم ‫و بعد تصمیم می‌گیرم قدم بعدی‌مون چی باشه
‫باید برنامه‌های شناسایی‌مون ‫رو کامل بررسی کنیم
‫و روش های نظارتی‌مون ‫رو بازبینی کنیم.
‫هر نتیجه‌ای هم که داشت، ‫به گوش همه می‌رسه.
‫اینقدر مثلِ زاهدفروش‌های ‫احمق رفتار نکن.
‫من...
‫می‌دونی چیه دایانا؛ بهت اجازه می‌دم ‫این حرفت رو پس بگیری.
‫حرفم رو پس می‌گیرم اما منظورم رو نه.
‫ما باید سر و ته ماجرا رو در بیاریم
‫- ببینیم که آیا بمب دیگه ای هم در کاره یا نه. ‫- آره...
‫نه این‌که سریع همه‌چیز رو ‫بذاریم کف دستِ مشاوران مدیریتی.
‫اگه پای مردم و کمیته‌ها و خبرنگارها ‫رو به این ماجرا باز کنی،
‫دیگه هیچوقت نمی‌رن پی کارشون.
‫و آخرِ سر، آدم بدهای داستان کی می‌شن؟
‫مـا!
‫گفتم برو یه‌جای دیگه.
‫ببخشید خانم.
‫آدام لاک‌هد برای برگشت به لندن بلیط خریده.
‫الان توی راهـه.
‫قربان؟
‫فلایت، یه ماشین جدا ‫بفرست دنبالِ دیوید کارت‌رایت
‫و به بقیه بگو برن سمتِ ایستگاه سنت پانکراس.
‫ریور کارت‌رایت داره از پاریس برمی‌گرده.
‫- چشم قربان. توی راه‌ایـم. ‫- ببخشید.
‫خیلی‌خب. شما دوتا برید و بیاریدش.
‫چرا ما؟
‫چون مثل سگ از من بدش میاد!
‫کارت‌رایت رو زیر نظر دارید؟
‫تازه رسیدیم. الان می‌ریم داخل.
‫خب. من می‌رم سراغِ دیوید.
‫- نه؛ من می‌رم بیارمش! ‫- نه؛ عمراً.
‫- تو مامورها رو دست‌به‌سر کن. ‫- اون‌وقت چطوری؟
‫نمی‌دونم. یه‌کاری کن دیگه.
‫من نمی‌تونم. ممکنه یکی‌شون ‫من رو بشناسه.
‫قربان؟
‫ببخشید؟
‫چپمن هستم قربان.
‫سمِ فاسد. یادتون نمیاد؟
‫خدایا.
‫سمِ فاسد.
‫تو همیشه خیلی با من مهربون بودی.
‫این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫توی راه بهتون توضیح می‌دم قربان.
‫توی راهِ کجا؟
‫من باید منتظرِ میز اول بمونم.
‫صدای چیه؟
‫- مشکلی پیش اومده؟ ‫- نه قربان. این فقط یه آزمایشه.
‫- بیاین بریم. ‫- نه. نه. من باید این‌جا منتظر بمونم.
‫نیازی نیست منتظر بمونید قربان. ‫من اومدم شما رو ببرم.
‫نه؛ کسی که به من چیزی نگفته
‫قبلاً این‌جا کار می‌کردی؟
‫آره. چند سال آخری که فعال بود.
‫قبل از این‌که از هم بپاشه.
‫ببخشید آقایون. امکانش هست ‫چند لحظه این‌جا منتظر بمونید؟
‫ممنون.
‫تو زودتر از من رفتی.
‫میز اول بهم گفت بیام دنبال شما قربان.
‫دفترشون همین پشته.
‫نه. اون‌جا نیست. ‫توی طبقه پنجمـه.
‫عذر می‌خوام اما آژیر خطر به صدا در اومده.
‫احتمالاً چیز خاصی نیست، ‫اما باید بریم بررسی کنیم.
‫اگه ممکنه همینجا منتظر بمونید تا اوضاع به روال برگرده.
‫فلایت حسابی عصبانی می‌شی. ‫باید دست به‌کار شیم.
‫ببخشید جناب. آم‌آی5
‫- بله حتماً. بفرمائید. ‫- باید سریعاً بریم داخل.
‫- اصلاً چرا اومدی این‌جا؟ ‫- باید بریم!
‫- همین الان! ‫- نه. من منتظرِ میز اول‌ام.
‫خواهش می‌کنم. ایشون ‫الان فقط 5 دقیقه وقت خالی دارن.
‫فقط پنج دقیقه. ‫به حرف من گوش کنید، ایشون الان...
‫اومدیم دنبال دیوید کارت‌رایت.
‫- من رو کجا می‌بری؟ ‫- اومد.
‫ببین، ماشین فرستاده دنبال‌تون.
‫- سلام دیوید. ‫- تو این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫- بفرمائید. بنشینید. ‫- چی؟
‫وقتی پارک بفهمه من دیوید رو از دست ‫مامورها فراری دادم میفتن دنبالم.
‫و اگه بفهمن توی فرانسه چیکار کردم، ‫کارم تمومه.
‫ببین، اون اتفاقی که توی فرانسه ‫افتاد تقصیر دیویدـه.
‫لمب، داریم کجا می‌ریم؟
‫الانش رو نبین دیوونه شده جکسون. ‫اون یه اسطوره‌ست. یه سابقه بی عیب و نقص داره.
‫اما من رو اخراج کردن، یادت نیست؟
‫به‌نظرت کی رو مقصر اون ماجرا می‌دونن؟
‫- من نمی‌فهمم این‌جا چه خبره... ‫- پس‌انداز فرارـت کجاست؟
‫- همه‌چی تحت کنترله. ‫- توی دفتر.
‫خب اون‌جا که الان خیلی خطریه. ‫یکی در به در دنبالته. یادت رفته؟
‫خب پس نمی‌رم داخل.
‫لعنتی. هرموقع ‫از کشور خارج شدی بهم زنگ بزن.
‫قطار داره می‌رسه.
‫اون پایین.
‫ببخشید. برید کنار. برید کنار.
‫ببخشید. برید کنار.
‫برید کنار.
‫ببخشید. برید کنار. ببخشید.
‫شاید قبل از این‌که برسیم ‫سریع فرار کرده.
‫اگه اینطوری بود حتماً می‌دیدیمش.
‫یا شایدم توی قطار قایم شده.
‫برین داخل رو بگردین.
‫از اون پله‌ها رفته.
‫آهای! برو کنار. زودباش. ‫برو کنار. زودباش
‫برین کنار. برین کنار.
‫زودباشین.
‫برو کنار!
‫برو کنار. برو کنار. برو کنار.
‫لعنتی!
‫خیلی‌خب باشه. ادامه بدید.
‫پلیس حمل و نقل توی ایستگاه ‫«پل لندن» دیده‌تش اما گمش کردن.
‫- الان داشتن دوربین‌ها رو چک می‌کردن. ‫- حتماً سوار یه قطار دیگه می‌شه.
‫- آره؛ اما کجا؟ ‫- خونه.
‫پارک این‌جا بود؛ ‫می‌خواستن دستگیرش کنن.
‫گرفتنش؟
‫نه، نه هنوز.
‫اما باید یه‌جوری به اطلاعات‌شون ‫دسترسی پیدا کنم.
‫ببینم چی‌ها می‌دونن. ‫چقدر از ما جلوتـرن.
‫اون‌وقت چطوری؟
‫خب دقیقاً همونطوری که ‫آدرس کارت‌رایت رو پیدا کردیم.
‫اون‌جا می‌بینمت.
‫تا وقتی چپمن به‌خاطر لو دادن آدرس ‫دیوید نمُرده، خودت رو نشون نده.
‫کجا با این عجله؟
‫می‌خوام خودم رو گم و گور بشم. ‫نیازی نیست من رو بکشی.
‫گورم رو گم می‌کنم.
‫نه؛ باید بکشمت.
‫حالا آروم یا سریع
‫بستگی به این داره که بهم بگی ‫دیوید کارت‌رایت کجاست!
‫باشه، باشه، باشه...
‫خوبه.
‫گـه توش.
‫برید، برید.
‫امنـه.
‫نـه.
‫تـرجمه از «آیــدا و محمدعلی sm» ‫:::. t.me/mmli_Subs & Ayda.NDR .:::
‫ریور کارت‌رایت...
‫کسی که از مرگ برگشته!
‫خوشحالم که بلاخره می‌بینمت.