‫مترجم: «محمدعلی sm» ‫در تلگرام mmli_Subs@
‫« سارقان زمان » ‫« فصل ۱، قسمت ۴»
‫« ژاپن، سال ۱۲۰۰‌میلادی »
‫ای لاکردار! ‫تو کی هستی؟
‫دشمن‌ها نزدیکن
‫تو این جنگل باید حواست باشه
‫ژاپنی حرف می‌زنی؟
ظهر یه کلاس ژاپنی داشتم ‫برای همین بلدم تا ۵ بشمارم
‫پنج
‫آره، خیلی‌خب. ‫بریم دیگه.
‫راستی، این بچه مثبته رو ندیدی؟
‫این مرد بهت ظلم کرده؟
‫آره، برادرمـه.
‫آره؟ ‫بهت ظلم کرده؟
‫برادر، آره.
‫ای لاکردار. ‫تو چقدر باحالی.
‫خلاصه که اسم برادرم کوینـه و ‫صداش هم ناله‌ایـه، مثلاً...
‫«سلام، مامان و بابا»
‫راستش نه. ‫بیشتر اینطوریـه، «سلام مامان و بابا»
‫سلام مامان و بابا
‫آرامش‌تون رو حفظ کنین،
‫اما من هنوز با دار و دسته‌ی دزدهایی‌ام ‫که به خودشون میگن «سارقان زمان»
‫مامان، می‌دونم بهم گفته بودی که ‫هیچوقت عضو دار و دسته‌ای نشم
‫خب، باید من رو ببخشین
‫بابا، تو می‌گفتی، ‫«کوین؟ اون هیچوقت عضو دار و دسته‌ای نمیشه
‫یه نگاه بهش انداختی؟»
‫خب، حالا یه نگاه بهم بندازین. ‫الان عضو یه دار و دسته‌م.
‫عجب فاجعه‌ای
‫اینجا هیچی نداره که بدزدیم. ‫هیچ گنجی نداره. فقط کتاب قدیمی هست.
‫هی، این چطوره؟
‫این شهدآبـه
‫یه نوشیدنی الکلی قرون وسطایی که ‫از عسل تولید شده
‫پس بی‌ارزشـه. ‫باید از اینجا بریم. راه بیفتین.
‫اونقدرا دار و دسته‌ی گردن‌کلفتی نیستیم
‫- یا اونقدرا باحال ‫- برو
‫یا اونقدرا خطرناک
‫یا اونقدرا شجاع و هماهنگ
‫اونقدرا باهوش نیستیم،
‫- خیلی هم مذاکره کردن‌مون خوب نیست... ‫- اونجا
‫...یا متفقل‌القول بودن‌مون...
‫- بس کن ‫- که کی بهمون بگه که «راه بیفتیم»
‫برین!
‫قطعاً هم اونقدرا توی دزدکی بودن یا ‫قایم شدن خوب نیستیم...
‫اینجا...
‫یا دزدیدن چیزها یا کارهای مربوط به ‫ دار و دسته‌ها و هرچیز دیگه‌ای
دسته‌ش رو بگیرین
‫اما با این‌حال یه دار و دسته‌ایم
‫- نگاه کنین ‫- اونجاس. بریم
‫و داریم توی زمان سفر می‌کنیم تا ‫شما رو پیدا کنیم
‫تا نذاریم که به طرز غم‌انگیزی ‫تبدیل به چندتا تیکه زغا‌ل‌سنگ بشین
‫که ممکنـه مقصرش هم من باشم
‫ببخشید
‫پنه‌لوپه؟
‫انگار پورتال یه مشکلی داره
‫نوسان داره
‫اگه اینطوری باشه ‫نمی‌تونیم جایی بریم
‫باشه. ‫فعلاً بپوشونینش.
‫بیتلیگ، تو کمکش کن
‫در رو باز کن دست‌و‌پاچلفتی
‫- حله ‫- یکی اومده
‫بدویین، ‫قایم شین
‫«دست‌پاچلفتی»... چقدر تو سر به هوایی
‫شاید این کار خطرناک باشه
‫آره،‌ آره
‫شاید این کار خطرناک باشه
‫بجنب رفیق
‫ببین خطرناکـه یا نه
‫ممنون. ‫لطفاً.
‫بعضی‌وقتا پنه‌لوپه بهم مسئولیت‌هایی رو ‫واسه سنجیدن خطر واگذار می‌کنه.
‫...تا وقتی که انگشتات سِر نشدن.
‫- خب، پولا دست کیـه؟ ‫- لری.
‫- «لریِ همیشه‌دیرکن»؟ ‫- آره
‫آخه چرا پولا رو دادی ‫دست «لریِ همیشه‌دیرکن»؟
‫لری همیشه دیر می‌کنـه. ‫خودت که خوب می‌دونی.
‫خیلی‌خب. پس اینجا ‫با یه دار و دسته‌ی دیگه قرار داریم.
‫معامله‌ی بزرگیـه
‫لپ کلام این که، این‌ها آدم‌های خطرناکی‌ان. آرومی؟
‫- آرومم ‫- آرومی
‫لری، دیر کردی
‫بچه‌ها، بچه‌ها
‫شرمنده دیر کردم رئیس
‫چندتا مرد رو می‌بینم که عین گنگسترها ‫لباس پوشیدن و حرف می‌زنن
‫صدای حرف زدن میاد
‫حرفای گنگستری؟
‫وانمود کنین اینجا نیستیم
‫همه وانمود کنن که اینجا نیستن
‫هی رئیس. ‫پشت این جعبه‌هان.
‫پشت جعبه‌ها چی‌کار می‌کنن؟
‫نمی‌دونم. ‫اینطوری خشک‌شون زده.
‫چی؟ ‫اینطوری؟
‫اینطوری
‫سلام؟ خودمون بیایم اون پشت ‫یا شما میاین این‌ سمت؟
‫بجنبین. ‫بیاین بیرون.
‫یه‌جوری پیدامون کردن
‫اینجا دیگه چه خبره؟
‫تاحالا ندیدم کسی این شکلی باشه
‫تاحالا همچین چیزی تو عمرم ندیدم
‫شما همون دار و دسته‌این؟
‫جواب قطعی بهشون ندین
‫پولا پیش ماس
‫آره، ما همون دار و دسته‌ایم
‫- آره ‫- خیلی‌خب. عالیـه
‫ما هم اون یکی دار و دسته‌ایم
‫حدس بزنین چی شده، مامان و بابا؟ ‫با یه دار و دسته‌ی دیگه آشنا شدیم
‫مشروب‌تون کجاس؟ ‫پولاتون پیش ماس
‫مشروب؟
‫اوه،‌ مشروب
‫پول رو در ازای مشروب به ما میدن
‫- بهش مشروب بده ‫- شهدآبـه
‫- آره، دست ماس ‫- مشروب
‫شهدآب؟ ‫دست‌و‌پا‌چلفتی، تاحالا شهدآب شنیدی؟
‫- تاحالا شهدآب نشنیدم ‫- تاحالا شهدآب نشنیدیم
‫حواسم هست رئیس
‫- حواسم هست. حواسم هست ‫- مواظب باش، دست‌و‌پا چلفتی
‫یه نوشیدنی الکی سنتیـه که ‫از عسل تهیه شده
‫بده ببینم. بده یکم بچشم. ‫دست‌و‌پاچلفتی. وایسا سر جات.
‫عجب شهدآب خوبیـه. ‫باز هم دارین؟
‫آره، آره... ‫کلی دیگه داریم. بچه‌ها.
‫پنه‌لوپه مشروب‌هایی که از راهب‌های ‫قرن هشتم دزدیده بود رو بهشون فروخت
‫اون می‌گفت که راهب‌ها اصلاً نباید ‫مشروب بفروشن
‫چه موثر
‫موثر بودن و سروقت بودن ‫برای دار و دسته‌ی ما خیلی مهمـه
‫- شنیدی لری؟ ‫- آره
‫می‌خوایم یه سازمان جنایی راه بندازیم ‫اما حدس بزنین چی کم داریم؟
‫- سازمان... می‌دونم، می‌دونم ‫- سازمان. آره، آره
‫رئیس دار و دسته بودن خیلی سختـه
‫راستش ما رئیسی نداریم
دار و دسته بدون رئیس؟
‫بیشتر یه گروه برابری‌طلبیم
‫یعنی تموم انتخابات‌مون با رای‌گیریـه. ‫همه حق نظر دادن دارن.
‫- نه، نداریم ‫- چرا، داریم
‫چون من اینطوری می‌پسندم
‫اگه اشکالی نداره یه دقیقه باهاتون صحبت کنم
‫- باشه ‫- بله،‌ بله
‫راستش از ایده‌ی دار و دسته‌ی ‫بدون رئیس خوشم اومده
‫خیلی فشار رومـه. ‫طاقت‌فرساس.
‫آره، طاقت‌فرساس
‫شاید یه روز یه تصمیم اشتباه بگیرم و ‫یکی کتک بخوره
‫- درستـه ‫- اصلاً نمیشه زندگی کرد
‫- نه ‫- تاحالا مجبور شدین افرادتون رو کتک بزنین؟
‫خب، با عرض تاسف، بله
‫مجبور شدم به یکی در کونی بزنم تا ‫یه پشه رو بپرونم
‫دست‌وپاچلفتی... ‫ای خدا...
‫دست‌وپاچلفتی... ‫فقط ولش کن...
‫ولش کن... ‫فقط ولش کن
‫درک می‌کنم
‫- اون بچه‌ی کوچیک هم تو دار و دسته‌تونـه؟ ‫- آره خب. فعلاً که هست
‫- درود ‫- درود؟
‫همش همین رو میگه
‫خب دیگه بریم بچه‌ها. ‫بیاین از اینجا بریم.
‫تشریف بیارین مهمونی مستاجری امشب‌مون
‫- می‌دونم که دیر نمی‌کنین ‫- ما رو می‌شناسی دیگه
‫پنه‌لوپه فکر می‌کنه که اون دار و دسته ‫شایستگی‌های رهبریش رو شناخته
‫دست‌وپاچلفتی!
‫واقعاً هم براش احترام قائل بودن
‫بجنب دیگه لری. ‫خودت رو کنترل کن.
‫مطمئنی خودش بود؟
‫معلومـه که مادام کویینی بود. ‫از انبارهاشـه.
‫نمی‌دونم اما با چیزی که فکر می‌کردم ‫فرق می‌کرد
‫معلومـه
‫بهش میگن ابهام‌سازی
‫رئیس، یکی‌شون یه بچه کوچیک بود
‫اون «صورت‌بچه»ـس دیگه
‫این همون صورت‌بچه‌ی بدنامـه که ‫همش ازش می‌ترسن؟
‫آره، همون صورت‌بچه‌س
‫همون بچه بریتانیاییـه که به جای «سلام» ‫می‌گفت «درود»؟
‫تاحالا صورت بچه‌گونه‌تر از ‫صورت اون دیدی؟
‫واقعاً فکر می‌کنی اون مادام کویینی بود؟
‫لری، واسه این بحث دیر کردی
‫خب، ‫بیاین یه نگاه به این پولا بندازیم
‫- اینا پول نیستن ‫- چی؟
‫فقط نقاشی‌های کوچیک کوچیک از چندتا پیرمردن
‫اسکل‌مون کردن. ‫حتی نقاشی‌های منحصر به فرد هم نیستن.
‫- می‌دونستم نباید بهشون اعتماد کنیم ‫- واقعاً‌ کار اشتباهیـه
‫نخیر، هیشکی نمی‌تونه چندتا نقاشی کوچولو ‫از پیرمردا بده و قسر در بره
‫می‌تونین از این کاغذا استفاده کنین
‫واسه چی؟ ‫تا گالری هنری پیرمردای کوچولو بزنیم؟
‫اسکناسـه، پولـه
‫اینجا بهش میگن «پول» یا «مایه تیله»
‫مایه تیله. خیلی‌خب. ‫من که بعید می‌دونم.
‫البته داستان موثقیـه
‫بریم
‫- مایه تیله ‫- آفرین
‫حدس بزنین چی شده، مامان و بابا؟
‫خب، ببینیم دقیقاً کجاییم
‫اومدیم به سال ۱۹۲۹ ‫توی نیویورک‌سیتی
‫می‌دونم که همیشه دل‌تون ‫می‌خواست بیاین اینجا
‫حیف که تو وضعیت بهتری نیستین،
‫مثلاً کاش دوتا تیکه زغال‌سنگ بی‌جون نبودین که ‫همش تو کیفم با خودم می‌بردم‌تون
‫وای
‫گوش کنین. «امشب از اون شب‌هاست. ‫مهمونی‌ای که به چشم ندیدین»
‫ما تاحالا مهمونی نرفتیم
‫ورودی هم ۳۵ سِنتـه
‫سِنت اصلاً دیگه چیـه؟
‫همون مایه تیله که الان هم داریم
‫البته یه هشدار درمورد مهمونی‌ها بدم
ممکنه خطرناک باشن
‫حمد جانسون که مامان باباش ‫رفته بودن بیرون شهر، یه مهمونی گرفت
‫یکی اسپیکر بلوتوثی رو انداخت توی دستشویی
‫چون آهنگ رو دوست نداشتن ‫و اسپیکر آتیش گرفت
‫خب اگه دستشویی بود ‫چطوری آتیش گرفت؟
‫من ندیدم. ‫دعوت نبودم.
‫خب، الان به این مهمونی دعوتی و ‫همه‌مون باید بریم
‫نمی‌دونم
‫کوین، نمیشه که همش ‫درمورد اتفاقات مطالعه کنی
‫خودت باید تبدیل به واقعیت‌شون کنی. ‫یکم زندگی کن.
‫- شاید واقعاً هم یکم زندگی کردم ‫- آره
‫بجنب. ‫دیر کردیم.
‫پونزده دقیقه دیر کردن تو نیویورک ‫یعنی سروقت بودن. همه می‌دونن.
‫کسی اینجا نیست
‫این دیگه چه کوفتیـه؟
‫الکل
‫مزه‌ی عسل میده
‫به‌نظرت کسی به قلمروی ‫مادام کویینی دست‌درازی کرده؟
‫به نفع‌شونـه که نکرده باشن
‫نباید دست‌درازی کنی
‫به هیچ وجه
‫الان توی هارلم و ‫توی جنبش رنسانس هارلمیم
‫همه‌جا دارن نقاشی و نوشته و
‫آهنگ می‌سازن
‫باورم نمیشه که دارم تو دل تاریخ، ‫درمورد تاریخ می‌خونم
‫آره، عجب چیزیـه
‫ببینیم در ازای این به اصطلاح «پول»، ‫چی گیرمون میاد
‫الان تو دوران ممنوعیتیم. ‫یعنی الکل ممنوعـه.
‫مثل اون روز که مامان، بابا رو ‫از خوردن آبجو ممنوع کرد
‫چون تو نمایشگاه خیابونی مست کرده بود و ‫واسه خانم برودریب زبون می‌ریخت
‫با این که ممنوعـه اما ‫مردم همچنان انجامش میدن
‫فقط پول بیشتری میدن
‫به‌نظرم از اون دار و دسته خوش‌تون بیاد
‫هی، اومدین. ‫بفرمایین.
‫اون بامپی جانسونـه. ‫میشه گفت که رئیس عملیاتی‌شونـه.
‫مثل کاری که پنه‌لوپه ‫تو گروه سارقان می‌کنـه
‫لری رو که یادتونـه
‫اون هم لری همیشه‌دیرکنـه
‫واسه این این اسم رو روش گذاشتن ‫چون همیشه دیر می‌کنـه
‫- بله، سلام ‫- اسمش هم لریـه
‫لری، چطور تو همیشه دیر می‌کنی... ‫کنارم وایساده بود
‫- چطور دیر می‌کنی؟ ‫- ببخشید
‫بعدش هم ارنی دست‌پا‌چلفتی هست
‫به این اسم صداش می‌زنن ‫چون یه‌ کوچولو سر به هواس
‫لقب کنایه‌داریـه
‫مثل وقتایی که سفرون ‫من رو «آقای تیپ» صدا می‌زد
‫- درود ‫- درود
‫اما حالا نگام کنین
‫راحت باشین. ‫لذت ببرین.
‫براتون نوشیدنی میاریم
‫رفتم یه می‌کده‌ی غیرقانونی. ‫این اولین جرممـه.
‫البته به جز اون روزی که ‫از کتاب یه کتابخونه،
‫بدون اجازه‌ی مستقیم ناشر ‫از یه کاغذ کپی گرفتم
‫باشکوهـه
‫گردهمایی خیلی جالبیـه
‫به این میگن زندگی، سارقان. ‫بالاخره راه‌مون رو پیدا کردیم.
‫سر درد گرفتم و ‫اینجا کلی غریبه هست
کلی آدم غیرقابل‌اعتماد هست
‫خب، سعی کن خوش بگذرونی
‫ترجیح میدم نگذرونم
‫اون خانمه رو می‌بینی اونجا؟
‫اون مسئول کل تشکیلاتـه
‫- اونـه؟ ‫- اون هم دار و دسته‌شـه
‫تموم نوشیدنی‌های عسلی رو اونا ‫تامین می‌کنن. خیلی گردن‌کلفتن.
‫گردن کلفتن پس
‫خیلی گردن‌کلفتن
‫- اون هم صورت‌بچه‌س ‫- اون بچه‌هه؟
‫- صورتش رو نگاه کن ‫- انگار یه بچه‌‌ کت‌شلوار پوشیده
‫حتی یه کلمه از چیزایی که ‫میگه هم نمی‌فهمم
‫شیفته شدم. گیج شدم. .سرمستم. درد دارم
‫می‌بخشید. ‫این چه نوع موسیقی‌ایـه؟
‫جَزه عسلم
‫جزه عسلم؟
‫جزه.
‫مادام، باید بگم که ‫دارم به این فکر می‌کنم ‫که
سبک مدیریت داره و دسته‌تون رو ‫توی تشکیلات خودم هم پیاده کنم
‫- دیگه خبری از کتک‌زدن نباشه. استر‌س‌آوره ‫- می‌دونم. من هم دیگه نمی‌تونم
‫اصلاً به صورت‌شون که نگاه می‌کنم... ‫نمیشه تحمل کرد
‫- دقیقاً ‫- آره
‫یه نگاه متعجب می‌کنن. ‫آره، اینطوری...
‫نه، بیشتر اینطوریـه...
‫آره البته من اینطوری دیدم که میگن «هی» و ‫عصبانی میشن
‫بیشتر اینطورین، «اوه، لطفاً اذیتم نکنین. ‫هرچی بخواین بهتون میدم.
‫این کار رو نکن. «.تو رو خدا این کار رو نکن
‫چی؟ نه، راستش اینطوریـه که ‫«چطور تونستی با ماتحتم این کار رو بکنی؟»
‫- ماتحت‌‌تون؟ ‫- آره
‫انگار رویکردهای مختلفی ‫نسبت به این قضیه داریم
‫ما هم بکنیم؟
‫- چی‌کار کنیم؟ ‫- برقصیم
‫- واسه چی؟ ‫- واسه تفریح
‫باشه
‫واقعاً معذب شدم
‫همه‌مون شدیم. ‫میشه یه جا دیگه برقصین؟
‫خدایا. مواظب باش. ‫داره میاد.
‫ممنون. ‫یه آبجوی زنجبیل لطفاً.
‫آبجوی زنجبیل مهمان ما
‫من و آدم‌هام می‌خوایم به‌عنوان یه گروه ‫برای انتخا‌ب‌هامون رای‌گیری کنیم
‫اینطوری بهتره، ‫چون همه حق انتخاب دارن
‫- مگه نه ویجیت؟ باهام موافقت کن ‫- موافقم
‫- آره ‫- مادام کویینی، شما الهام‌بخشین
‫ممنون
‫اما لازم نیست مادام کویین صدام بزنی. ‫فقط یکیش کافیـه.
‫هرچی شما امر کنین
‫خیلی‌خب
‫چندتا از اونا خوردی؟
‫دیگه چی بگم؟
‫اسمش آلانا مورتیمر بود و ‫خوشگل‌ترین دختری بود که تاحالا دیدم
‫خب؟ ‫بعدش چیشد؟
‫یه شب دم فروشگاه، ‫پسره رایلی بوسش کرد
‫ای پست‌فطرت
‫بعد از اون روز ‫دیگه هیچکس اون رو ندید
‫ناپدیدش کردین؟
‫رفت پرستون
‫رفت پرستون؟
‫چه بی‌رحمانه
‫واقعاً هم شهر بی‌رحمانه‌ایـه
‫انگار کسایی که اینجان ‫دور و بر من استرس می‌گیرن
‫انگار قضیه‌ی کتابخونه رو فهمیدن
‫حالت خوبـه؟
‫ما فقط به سوزان فکر می‌کنیم. ‫درموردش حرف نمی‌زنیم.
‫به‌نظرم خیلی هم درموردش حرف می‌زنیم. ‫میشه گفت که بیش از حد.
‫حس می‌کنم هرچی بیشتر می‌خورم ‫بیشتر دلم می‌خواد درموردش حرف بزنم
‫خیلی‌خب
‫- همین کافیـه؟ ‫- آره، کار رو در میاره
‫- خیلی‌خب. ممنون. خیلی ممنون ‫- بانو. بانو
‫می‌تونم به‌طور مختصر و ‫ از صمیم قلبم بگم «واو»
‫ممنون
‫میشه بپرسم که «شوبی دوبی» یعنی چی؟
‫فقط داشتم یه چی سر هم می‌کردم، ‫بداهه‌نوازیـه
‫میشه از صدا مثل یه ساز موسیقی استفاده کرد ‫نه فقط برای رسوندن متن آهنگ
‫الان متوجه شدم
‫تو آهنگ قبلی خوندین که ‫«اون گفت،‌ زازا زو واو»
‫اون یعنی چی؟
‫«زازا زازا واو»
‫به گمونم یعنی متعجب شده
‫غش کرده و شوکه شده و ‫خیلی بهش خوش گذشته
‫می‌دونم چه حسی داشته
‫- جداً؟ ‫- بله،‌ من عاشق کلماتم
‫من بازیگرم
‫دوست ندارم درموردش حرف بزنم، ‫درمورد بازیگر بودنم
‫اما بازیگرم دیگه
‫وای. ‫تو فیلم‌هاتون حرف هم می‌زنین؟
‫البته که حرف می‌زنم. ‫قدم هم می‌زنم. همه‌کاری می‌کنم.
‫یعنی تا دم خونه‌ی من هم باهام قدم می‌زنین؟
‫با کمال میل اما ‫من که نمی‌دونم خونه‌تون کجاس
مهمونی توالتی و آتیش سوزی ‫در برابر این هیچی نیست
‫دلت بسوزه، پسرعموی حمد جانسون
‫- چارلی؟ مادام کویینی‌ام ‫- بله خانم
‫می‌خوام تبلیغات راه بندازی و ‫مردم رو نسبت به حق رای‌شون آگاه کنی
‫به‌نظرتون کار عاقلانه‌ایـه؟
‫- مطمئنین؟ ‫- مهمـه
‫بله خانم
‫بعدش هم باید بری پاتوق جدید داچ شولتز و ‫پنجره‌هاش رو بیاری پایین
‫نمی‌تونـه مادام کویینی رو تهدید کنه. ‫می‌کشمش! هارلم مال منـه!
‫مادام کویینی؟
‫به برنامه‌ی کتاب‌خوانی کودکان هم ‫ پول اهدا کن. بچه‌ها باید بتونن بخونن.
‫باشه رئیس
‫خب دیگه عزیزم
‫- الان ترتیبش رو میدم ‫- فعلاً
‫مادام کویینی، ‫یکی داره وارد قلمروتون میشه
‫لونه‌شون کجاس؟
‫خب، مسئله همینـه رئیس
‫انگار تو یکی از انبارهاتون لونه کردن
‫به این میگن دست‌درازی
‫ما هم همین رو گفتیم
‫دارن دست‌درازی می‌کنن
‫- گفتیم یه دیدار مختصر و خوشایند باهاشون داشته باشیم ‫- بله
‫دیدار مختصر و خوشایند؟
‫نه، برین و زهره‌ترک‌شون کنین
‫منظورم از «دیدار مختصر و خوشایند» همین بود
‫خب همین رو بگو
‫وقتی اونطوری حرف می‌زنی ‫کسی منظورت رو نمی‌فهمـه
‫مامان، بابا. ‫هنوز دارم میام نجات‌تون بدم.
‫ببخشید که مدتی بهتون سر نزدم
‫اوضاع توی نیویورک‌سیتی خیلی هیجان‌انگیزه
‫نوشابه خوردم
‫می‌دونم همیشه بهم می‌گفتین ‫که مراقب خواهر کوچیکم باشم
‫یادم رفت. ‫ببخشید.
‫اما مطمئنم که سفرون خونه‌س و ‫مطمئنم هیچ خطری تهدیدش نمی‌کنـه
‫یکی اینجا زغال‌سنگ شده
‫یعنی سیاه شده؟
‫نه، یعنی تبدیل به زغال‌سنگ شده
‫خب، این واسه‌شون خوب نیست. ‫برای من که فرقی نمی‌کنـه.
‫اونجا
‫دختره از سنگش بیرون اومده. ‫خواسته از در بیاد اما فایده نداشته.
‫دختره سرعتش کمـه ‫چه به لحاظ فیزیکی و چه ذهنی
‫مدت زیادی توی اون سنگ بوده
‫کسایی که اینجا بودن سرشون رو برگردوندن و ‫زغال‌سنگ شدن
‫بعدش دختره آروم از پله‌ها رفته بالا
‫آروم؟
‫دختره سرعتش کمـه خب. ‫مدت زیادی توی اون سنگ بوده.
‫همش میگین «دختره» خانم
‫بله
‫و اگه همونی باشه که فکر می‌کنم
اونی که دنبالشـه ‫توی خطر بزرگیـه
‫دنبال سارقان زمانـه دیگه؟
‫آره. ‫همینطوره.
‫ما هم برای همینـه اینجاییم؟
‫تا پیداشون کنیم و ‫جاشون رو به قادر مطلق بگیم؟
‫- خودم می‌دونم ‫- آخه انگار یادتون رفته بود
‫آره. ‫آره، همینطوره.
‫تعجبی نداره که از اینجا رد شدن
‫قدرتش رو حس می‌کنی؟
‫نه
‫نه، حس نمی‌کنم. ‫شما می‌کنین؟
‫بله
‫یه شخص خیلی قدرتمند اینجا بوده
‫شغل‌تون رو دوست‌ دارین خانم؟
‫کار برای قادر مطلق یه فراخوانیـه. ‫شغل نیست.
‫حتی وقتایی که بدقلق، ‫مستبد و سلطه‌جو میشه؟
‫فشار زیادی روشـه
‫این سارق‌ها نمی‌دونن پا رو دم چی گذاشتن
‫نقشه واقعاً در این حد قدرتمنده؟
‫نقشه
‫و پسره
‫مامان، بابا ‫من تو یه تشکیلات مجرمانه‌ی تموم‌عیارم
‫سارقان دیگه به جعل کردن هم روی آوردن
‫- که تو دهه‌ی ۲۰‌خیلی محبوب بوده ‫- آره
‫البته راستش رو بخواین ‫جعل‌هاشون خیلی جای کار داره
‫من یه نُت جز کشیدم
‫من هم یه میلیارد دلار کشیدم
‫ارزش پول من به اندازه ارزش شخصـه. ‫یعنی برای هرکسی متفاوتـه.
‫از اصلی‌هاش که خیلی بهتره. ‫این رو نگاه کنین.
‫آلتو هم با یه همکار هنرمند آشنا شده
‫و دختره بهش یا داده که ‫چطوری به سبک جَز حرف بزنه
‫- یه ساندویچ... میل دارین؟ ‫- بله
‫سارقان هم به دزدی شهدآب ‫ از راهب‌ها ادامه میدن
‫و در ازای مایه تیله، معامله‌ش می‌کنن
‫که آره. ‫خودم می‌دونم غیرقانونیـه.
‫بجنبین بچه‌ها. ‫زود باشین.
‫اما به یه مشکلی خوردیم
‫وایسا سر جات! ‫دزد!
‫بدویین! بدویین! ‫نه!
‫وای نه، نه، نه
‫شاید از چیزی که فکر می‌کردم ‫یکم دیرتر برگردم پیش‌تون
‫یعنی بیتلیگ و جودی اونجا گیر افتادن؟
‫آره، دقیقاً. ‫پورتال اصلاً ثبات نداشت.
‫- همش بهتون می‌گفتم ‫- زمان‌بندی‌شون افتضاحه
‫سلام‌، سلام
‫نه، الان وقت خوبی نیست
‫- باید از اونجا بکشونیم‌شون بیرون ‫- عجب پیشنهادی ویجیت
‫- دارم تلاشم رو می‌کنم ‫- باشه
‫تشکیلات کوچولو و باحالی اینجا راه انداختین
‫اگه بلایی سرش بیاد خیلی حیف میشه
‫آره، خیلی حیف میشه
‫حرفم تموم نشده بود. ‫کلی حرف داشتم.
‫- تو تلاشت رو بکن، خب؟ ‫- چطوری؟
‫- نمی‌دونم. متخصص ریاضی تویی ‫- آره
‫- وای. ما چقدر سر به هواییم ‫- چقدر پیر و سر به هوا
‫اشکالی نداره. ‫من هم بی دست و پام.
‫من هم درک می‌کنم
‫آره. ‫خیلی سر به هواس.
‫امی، امروز بهترین روز عمرم بود
‫برای من هم همینطور
‫گوش دادن به حرفات و ‫قدم زدن کنارت خیلی لذت‌بخش بود
‫آره. ‫آلتو، من خیلی نگرانتم.
‫چون بازیگرم و وضع‌ مالیم ناپایداره؟
‫نه. چون یه گنگسترهایی هستن ‫که می‌خوان بیان سراغ تو و دوستات
‫چی؟
‫تو هارلم همه درموردش حرف می‌زنن. ‫مادام کویینی رو سرتون جایزه گذاشته.
‫تازه لات‌هاش رو نگفتم. .می‌کشن‌تون
‫چون به قلمروش دست‌درازی کردین
‫من و همکارم مایلیم تا با هم تا دم آب یه دور مختصر و خوشایند بزنیم
‫متوجهم. ‫راستش کار آرامش‌بخشیـه.
‫باشه. .باهاتون میایم
‫پنه‌لوپه، بعید می‌دونم ‫منظورشون این باشه
‫خب کوین... ‫همه که مثل تو یه بچه‌مثبت کتاب‌خون نیستن
‫پنه‌لوپه
‫سلام بر آقایون محترم و خوش‌مشرب
‫اِمی میگـه که ‫چندتا گنگستر رو فرستادن سراغ‌مون
‫و باید در بریم...
‫اون رو نگاه کن. ‫کیف ویولنـه؟
‫شما هم سبک جَز کار می‌کنین؟
‫نه، سبک جز کار نمی‌کنم
‫نشون‌شون بده چه سبکی کار می‌کنی
‫مسلسلـه
‫- فرار کنیم؟ ‫- آره
‫بقیه کجان؟
‫بگیرشون
‫خطر، خطر،‌ خطر
‫- خطر ‫- باید بزنیم به چاک
‫- خطر. خطر. خطر ‫- برو، برو،‌ برو!
‫برو. ‫برو.
‫برو، برو، برو
‫خیلی‌خب، مخفی‌گاه‌تون کجاس؟
‫برو سمت راست
‫بعدش هم سمت راست
‫پشت‌ سرمونن
‫بعدش هم باید بری سمت راست
‫دارن دورمون می‌زنن؟ ‫کسی که اینقدر احمق نیست
‫بعدش هم بپیچ راست
‫این دیگه چیـه؟
‫این دیگه چه لاکرداریـه؟
‫من از اون‌طرف این شکلی‌ام؟
‫بعدش هم برو راست
‫صبر کن ببینم
‫داریم برمی‌گردیم همونجایی که اومدیم؟
‫آره، ممنون. ‫همونجا عالیـه.
‫- همه‌مون می‌میریم ‫- من که تازه دارم زندگی می‌کنم
‫بعدش هم برو راست
‫هی بامپس. ‫مادام کویینی سوار اون ماشین بود.
‫تعقیب و گریز کم‌سرعتیـه
‫درگیر شیم؟
‫پورتال!
‫وایسین!
‫- برو جودی! جودی! ‫- نذارین فرار کنن...
‫زود باشین! زود باشین! ‫بپرین تا بسته نشده!
‫بپر جودی! ‫بپر!
‫فکر می‌کردیم تا ابد گیر راهب‌ها می‌افتیم
‫یه پورتال دیگه اینجا پیدا کردم
تو رو جون هرکی دوس دارین، ‫بیاین. ‫بریم.
‫گم‌شون کردم
‫وقتی دارن دور می‌زنن ‫چطوری تونستی گم‌شون کنی؟
‫وایسا! ‫اونا بقیه‌ی اعضای دار و دسته‌ن
‫بریم و یه دور مختصر و ‫خوشایند باهاشون بزنیم
‫جودی و بیتلیگ و ویجیت رو گرفتن
‫برو دنبال اون ماشین
‫برم دنبال یه ماشین پر از گنگستر که ‫داریم از دست‌شون فرار می‌کنیم؟
‫آره، دقیقاً همین. ‫خیلی‌ خوب میشه.
‫نه
‫- خب، نگاه کنین، نشستم پشت یه اتومبیل ‫- آره
‫- راستش اونقدرا هم سخت نیست... ‫- نه! آلتو حواست باشه...
‫- مراقب باش ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب
‫«۱۰ میلیارد دلار»
‫«به ارزش رهایی از ترست»
‫اون مال جودیـه
‫دارن از خودشون رد به جا می‌ذارن
‫برو دنبال اون کاغذ
‫آلتو، اونور رو نگاه کن!
‫اومدن
‫خیلی‌خب. ‫همین حالا ول‌شون کنین.
‫آره، ول‌شون کنین. ببخشید... ‫تو بگو
‫سلام پنه‌لوپه. ‫سلام آلتو، کوین.
‫این‌ها همون دوستایی بودن که می‌گفتیم
‫بچه‌ها، ‫این‌ها هم اون یکی دوستای جدیدمونن
‫ما دوستای شما نیستیم
‫چی؟ اما گفتین که با هم بریم ماهی ببینیم
‫گفتم با ماهی‌ها بخوابیم. ‫یه‌جور تهدیده.
‫- جداً؟ ‫- جداً؟
‫اما اگه شما دوستای من نیستین ‫پس چرا این کفشای جدید رو بهم دادین؟
‫کفشای سیمانی
‫چون برین تا کف اقیانوس
‫گوش کن،‌ فکر کنم باید ‫ یکم واضح‌تر تهدید کنی
‫این واضحـه
‫هی، هی! ‫بس کنین. آزادشون کنین.
‫نمی‌دونین با کی دارین در میفتین
‫اگه این راه رو در پیش بگیرین ‫براتون عواقب و دردسری داره
‫که نمی‌تونین ازش خلاص شین
‫شما کی هستین؟
‫مهم نیست ما کی هستیم
‫ایشون رو نمی‌شناسی
‫ایشون از کله‌گنده‌ترین رئسای نیویورکن
‫خب. ‫یکم... اغراق کردی.
‫ایشون مادام کویینی هستن
‫نه، مادام کویینی رئیس ماس
‫چی؟
‫عذر می‌خوام
‫شما مگه رئیس این دار و دسته نیستین؟
‫آره، البته من سخنگوی این گروهم
‫- این دار و دسته. آره ‫- «چهل دزد»؟
‫- نه ‫- نه، ما سارقان زمانیم
‫- سارقان زمان ‫- سارقان زمان
‫- سارقان زمان؟ ‫- آره
‫صبر کنین!
‫- ایشون مادام کویینی هستن ‫- الان نه لری
‫چرا اینقدر طول کشید ماشین رو پارک کنی؟ ‫رفتی کجا پارک کردی؟ کنتیکت؟
‫- پس شما مادام کویینی نیستین؟ ‫- نه
‫- شما دار و دسته‌ی «چهل دزد» نیستین؟ ‫- نه
‫مادام کویینی رئیس ماس
‫این‌ها به قلمرومون دست‌درازی کردن
‫اما اون صورت‌بچه‌س دیگه. ‫خطرناک‌ترین گنگستر منهتن.
‫صورت‌بچه منم
‫جدی میگی؟ ‫آخه صورتت رو نگاه کن
‫- صورتم عین بچه‌هاس ‫- چی؟
بکش‌شون
‫ اگه از نظرم درمورد صورتت ‫ ناراحت شدی، معذرت می‌خوام
‫فقط یکم لوسیون به دو طرف صورتت بمال، ‫خودش نرم میشه...
‫اینجا چه خبره؟
‫می‌خوام بکشم‌شون مادام کویینی
‫مادام کویینی شمایین؟
‫بله خودم هستم
‫تو من رو با ایشون اشتباه گرفتی؟
‫آره...
‫فکر کردی من اونم؟
‫چون یه زن رو توی انباری و ‫ کنار مشروب‌ها دیدی؟
‫- با یه دار و دسته ‫- با یه دار و دسته؟
‫و فکر کردی منم؟
‫یکم از اون شهدآب‌ها خوردم و ‫حواسم پرت شد
‫این بی‌احترامی به هردومونـه
‫رئیس زن بودن کار واقعاً سختیـه
‫- برای من نیست ‫- برای من هم نیست
‫کلاً رئیس بودن سختـه دیگه
‫تو کی هستی؟
‫من بامپی جانسونم
‫قرار بود پولا رو بیاری
‫تا مشروب‌های شما رو بخرم
‫آره، خیلی‌خب. ‫الان دیگه همه‌چی جور در میاد.
‫خب، اگه تفنگ‌هاتون رو بگیرین پایین ‫ما دیگه راه میفتیم
‫عالیـه. ممنون. ‫دیگه شهدآب نمی‌فروشیم.
‫اگه دستور بدین بازشون کن ‫ما هم از خدمت‌تون مرخص میشیم
‫- ویجیت، کجا باید باشیم؟ ‫- یه زمین متروکه نزدیک «سواحل جرسی»
‫من جاش رو بلدم. ‫خیلی‌ها رو اونجا کتک می‌زنم.
‫یعنی قبلاً خیلی‌ها رو اونجا کتک می‌زدم
‫من هم اونجا زیاد کتک می‌زنم
‫مادام کویینی، ‫زود برمی‌گردیم تا همکاری‌مون رو شروع کنیم
‫دیر نکنی
‫خب، بازشون کنین و ‫بذارین برن
‫خب، مامان و بابا، ‫کاری رو کردم که همیشه بهم می‌گفتین
‫دوست پیدا کردم. ‫ یه کار دیگه هم کردم که می‌گفتین نکنم.
‫این که با دار و دسته‌ها دوست نشم
‫اما اونا هم همونان دیگه. ‫این به اون در.
‫- یه چی بهتون بگم ‫- چی؟
‫دارم بچه‌ها رو ‫می‌برم به یه مسافرت مختصر و خوشایند
‫ای وای. ‫تهدیشون می‌کنی دیگه؟
‫- یه مسافرت دوهفته‌ای ‫- مسافرت واقعی
‫- آره، دقیقاً ‫- خیالم راحت شد
‫رای‌گیری کردیم و ‫قرار شد بریم مکزیک
‫و حالا نوبت به خداحافظی‌های صمیمانه رسیده
‫ایول. ‫ایول.
‫امی، واسه چی باهام نمیای؟
‫و خداحافظی‌های ناجور
‫راستش نمی‌تونم آلتو
‫به‌خاطر این که سارقم؟
‫نه
‫- به‌خاطر این که رانندگی بلد نیستم؟ ‫- نه
‫یا به‌خاطر این که بازیگرم
‫و هیچوقت نمی‌تونی بفهمی که ‫واقعاً داری با خودم حرف می‌زنی؟
‫نه فقط واسه این که... ‫خیلی نمی‌شناسمت
‫و این حدوداً چهارمین باریـه که ‫ داریم حرف می‌زنیم...
‫- آها. خب آره، منطقیـه ‫- آره
‫آره
‫جودی. ‫چه لحظه‌ی عاطفی‌ای.
‫- آره ‫- آره
‫امیدوارم نیویورک دقیقاً همونطوری باشه که ‫امیدوار بودین باشه
‫خوشحالم من کسی بودم که ‫شما رو آورد اینجا
‫شاید بتونیم یه بار دیگه برگردیم، ‫روزی که زغال‌سنگ نیستین
‫دوست‌تون دارم
‫کوین، بریم
‫بای بای
‫به‌نظرت اینا کجا دارن میرن؟
‫دوست دارین یه چیزی ‫درمورد نیویورک بدونین؟
‫- به هیچ وجه ‫- بذارش برای خودت، جناب علامه‌ی دهر
‫همش درمورد تاریخ حرف می‌زنـه
‫همش میگه «ور ور ور، تاریخ فلان»
‫«ور ور ور، تاریخ بیسار»
‫همین پسره که هی «ور ور ور» می‌کنـه
‫کوین همونـه. ‫کجاس؟
‫رفتن اونجایی که دریاچه
‫به کوه منتهی میشه و ‫توی مِه ناپدید شدن
‫می‌برمت اونجا
‫شیطان!
‫بجنب!
‫تو که اون پسره نیستی
‫ای جنسیت‌زده
‫اون شیطان بود
‫اگه بیاد بینگلی و همچین کاری کنه ‫همه‌ی رفیقام کنارمن
‫لاکردار عمراً اگه شانس میورد
‫آره، خیلی خوش‌شانسیم که ‫ امشب رو زنده موندیم
‫دقیقاً
نگاه کنید
‫«عجب»
‫آره،‌ «عجب»
‫خب، این چیـه؟
‫چیـه؟ ‫بهت میگم چیـه
‫می‌خوام «زمین ۲» رو بهتون بدم
‫جانم؟
‫می‌دونم با خودتون میگین، ‫«دیوونه‌ی قدرت شده
‫چی تو سرشـه؟ ‫چرا این کار رو می‌کنـه؟
‫مگه زمین فعلی چِشـه؟»
‫خب، من هیچ وقت از زمین اصلی راضی نبودم
‫وقتی ساختمش ‫جَوون و بیخیال بودم
‫و فقط سَرسَری چیزا رو به همدیگه وصل کردم
‫فقط پیش شما دو نفر میگم، ‫چندتا اشتباه داشتم
‫البته بجز دایناسورها. ‫اونا بی‌نقص بودن.
‫عالی نبودن؟
‫- خیلی خوب بودن ‫- خیلی خوب
‫- دایناسور محبوب‌تون رو بگین ‫- استگوسور
‫استگوسور. ‫تو چی؟
‫بال‌انگشتی‌ها
‫می‌دونین دایناسورهای محبوب من کدوما بودن؟ ‫جنجالی هم هست
‫سه‌شاخ‌چهره‌ها
‫واقعاً هم جنجالیـه
‫چون سه‌ تا شاخ‌چهره داشتن
‫خلاصه که اگه چند میلیون سال جلو بریم
‫یعنی الان. ‫به سری دوم زمین می‌رسیم.
‫یعنی چی؟ ‫یعنی می‌خوای یه زمین جدید بسازی؟
‫نه،‌ نه، نه. ‫اونطوری خیلی طول می‌کشـه.
‫منظورم یه ریست درست‌حسابیـه
‫می‌خوام کلاً‌ پاکش کنم
‫از شر تاریخچه و ‫تموم چیزای حوصله‌سربرش خلاص شم
‫و چیزایی که یکم آبروم رو بردن ‫مثل انسان‌ها
‫و می‌خوام از شر همه‌شون خلاص شم و ‫همه‌چی رو از اول شروع کنم
‫به‌نظرت یه کوچولو ناراحت نمیشن؟
‫کیا؟ چیا؟ ‫کسایی که قراره حذف شن؟
‫- آره ‫- دیگه از دست آدما خسته شدم
‫کلی جنگ و ستیز هست
‫آماده‌م تا اصل کار رو براتون در بیارم
‫بدون اون نقشه از پسش برنمیام
‫و نکته‌ی مهم‌تر اینـه که ‫به‌ هیچ‌وجه نباید دست نااهلش بیفته
‫فاجعه‌بار میشه
‫و منظورم از «دستِ نااهل» چیـه؟
‫درستـه. ‫دستای همونی که خودتون می‌دونین.
‫- بارنبی ‫- بارنبی؟
‫- بارنبی که نه ‫- شر مطلق
‫اسمش رو... ‫تازه داشتم آماده می‌شدم اسمش رو بگم بابا.
‫شرمنده قربان
‫خلاصه که همون
‫اگه چنگال‌های شیطانیش به اون نقشه برسه، ‫حتی با فکر کردن بهش، ترس به جونم میفته
‫مترجم: «محمدعلی sm» ‫در تلگرام mmli_Subs@