‫اینجا شهر زادگاهمه. کوروزو
‫داستان‌هایی که می‌خوام براتون تعریف کنم...
‫در مورد تمام اتفاقات عجیبیه ‫که اینجا افتادن
‫« مارپیچ »
‫« ایستگاه کوروزو »
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی
‫سلام شوچی!
‫خوش برگشتی
‫میگما، کیریه...
‫دلت نمی‌خواد با همدیگه از این شهر بریم؟
‫منظورت چیه؟ یعنی فرار کنیم؟
‫متوجه نشدی چه اتفاقاتی داره اینجا میفته؟
‫این اواخر توی این جریان آب ‫مدام گرداب تشکیل میشه
‫- آره گمونم ‫- فقط این نیست
‫متوجه شدم این اواخر اینجا ‫گردبادها هم بیشتر شدن
‫این شهر داره روی بابام تاثیر می‌ذاره
‫از وقتی این قضایا شروع شد ‫رفتارش عجیب شده
‫کارشو ول کرده
‫و متوجه شدم این اواخر ‫تمام روز توی اتاق مطالعه‌ش می‌مونه
‫همونجا می‌شینه و ساعت‌ها ‫به کلکسیون درهم برهم مارپیچ‌هاش خیره میشه
‫و در همون لحظاته که چشم‌هاش...
‫می‌چرخن و می‌چرخن...
‫اونم در جهت‌های متفاوت
‫حرکتشون به شکل عجیبی نرم و روانه
‫چشم راست و چپش... ‫در جهت‌های متفاوت می‌چرخن؟
‫یه بارم سر شام...
‫بخاطر اینکه توی سوپ میسوی اون ‫کیک ماهی مارپیچ نبود بشدت عصبانی شد
‫بگذریم. درکل بدون مارپیچ‌هاش ‫نمی‌تونه آروم بگیره
‫حتی وقتی حموم می‌کنه ‫باید گرداب درست کنه
‫اشکال نداره، بایدم بخندی
‫تا وقتی خودت ندیدیش ‫درک نمی‌کنی چقدر ترسناکه
‫- به این زودی ساعت 5 شد... ‫- از این صدا متنفرم
‫انگار یکی مدام سیخ می‌کنه توی گوشم
‫اون دریای غم‌انگیز... ‫و اون فانوس دریایی شوم
‫اون کوه ترسناک ‫و این شهر شبح‌وار
‫ذره ذره‌ی اینجا روی اعصابم راه میره
‫همینه! اینجا جدی جدی داره دیوونه‌م می‌کنه
‫منو بهم می‌زنه... ‫باعث میشه بیفتم توی مارپیچ دیوونگی...
‫هرجا رو نگاه می‌کنم ‫پر از مارپیچ شده
‫چی گفتی؟
‫اومدم خونه!
‫این روزا تمام فکر و ذکرم شده مارپیچ‌ها
‫بابای شوچی اینجا چیکار می‌کنه؟
‫حتی همین شکل دادن خاک رس روی چرخ
‫انگار داری هنر مارپیچ رو به تصویر می‌کشی!
‫هنر مارپیچ رو به تصویر می‌کشم؟
‫منظورت چرخ سفالگریه؟
‫آره، می‌دونی ‫گاهی اوقات خیلی سرمو گیج میاره
‫آره، دقیقاً! میشه سفارش ‫ساختن یه چیزی رو بهت بدم؟
‫یه چیزی مخصوص اینکه ‫همون احساس سرگیجه رو به منم بده!
‫میشه جلوش یه طرح ‫مارپیچ خوشگل برام بکشی؟
‫این شکلی، به داخل بپیچه و بپیچه...
‫آره، می‌تونم به وضوح ببینمش
‫یه مارپیچ سیاه محشر میشه!
‫آخه می‌دونی چیه، آقای گوشیما...
‫بنظرم یه چیز خیلی اسرارآمیزی ‫درون مارپیچ‌ها نهفته‌ست
‫باور دارم قدرت شگفت‌انگیزی ‫درون تک‌تکشون وجود داره!
‫مارپیچ فوق العاده نیست؟
‫خارق العاده‌ترین شکل هنری دنیاست!
‫و شما، جناب، بهترین هنرمند
‫برای ساختن همچین چیزهای اعجاب انگیزی هستی!
‫عه، واقعاً؟ پس دوست‌پسرت ‫توی دبیرستان میدوریاما درس می‌خونه؟
‫تا راهنمایی توی کوروزو بود ‫برای همین تقریباً هر روز کنار همدیگه بودیم
‫بنظر شرایط سختی برای جفتتون میاد ‫ولی بهت حسودیم میشه
‫اینجا چندان کسی پیدا نمیشه ‫که باب میلم باشه
‫چی؟ واقعاً؟ تو که خیلی خوشگلی
‫بنظر میاد می‌تونی ‫ با هر پسری بخوای دوست بشی
‫این؟ وقتی بچه بودم
‫می‌خواستم یه پسری که ‫ رفته بودم تو نخش رو تحت‌تاثیر قرار بدم
‫وقتی داشتم تظاهر می‌کردم طناب‌بازم ‫افتادم و اینجام زخم شد
‫جالبیش اینجاست که بعد از اون قضایا
‫دوست‌های صمیمی‌تری شدیم
‫از اون زمان، تو نخ هر پسری رفتم ‫اونم ازم خوشش میومده
‫یه‌خرده عجیبه
‫ولی شاید واقعاً همین زخم باعث میشه ‫اینقدر بهم کشش داشته باشن
‫خب، بگو ببینم "کیریه" ‫دوست‌پسرت چجور آدمیه؟
‫احتمالاً قبلاً دیدیش ‫احتمالاً توی ایستگاه از کنارش رد شدی
‫آره، شاید
‫- این "آزامی کوروتانی"ـه! ‫- چقدر خوشگله...
‫شوچی!
‫خوش برگشتی
‫می‌خوام با دوستم آزامی کوروتانی آشنا بشی
‫مسیرش دقیقاً برعکس توئه
‫توی شهر میدوریاما زندگی می‌کنه ‫ولی اینجا با من هم‌مدرسه‌ایه
‫- از دیدنت خوشبختم. اسمم "کوروتانی"ـه ‫- همچنین
‫شرمنده، برای یه کاری دیرمون شده!
‫چی شده، شوچی؟
‫- حسش نکردی، کیریه؟ ‫- چی؟!
‫یه مارپیچ بود! وجودش رو از دوستت حس ‌کردم
‫باید مراقب باشی، می‌شنوی چی میگم؟ ‫اون دختر یه مارپیچه!
‫شوچی...
‫- اومدم خونه... ‫- سلام، کیریه!
‫تازه ظرفی که آقای سایتو ‫سفارش داده بود رو تموم کردم
‫میشه برام ببری تحویلش بدی؟
‫ببخشید تو زحمت انداختمتون ‫ولی دیگه نیازی بهش ندارم
‫آخه می‌دونی، یهویی بهش پی بردم
‫فهمیدم آدم خودش می‌تونه ‫مارپیچ بوجود بیاره
‫ببین می‌تونم چیکار کنم! ‫شگفت‌زده میشی!
‫یه سفارش از بشکه‌سازی تاناکا آوردم!
‫اون بشکه‌ی سفارشی ‫که خواسته بودین رو آوردم، جناب
‫خیلی هیجان زده‌م
‫اکثر پسرهایی که می‌شناسم ‫همه‌شون شیفته‌م میشن، ولی تو...
‫چرا فقط تویی که ‫دست رد به سینه‌م می‌زنی؟
‫شوچی، خواهش می‌کنم...
‫تو... چی روی پیشونیت قایم کردی؟
‫پیشونیم؟ این... منظورت ‫زخم هلالی‌شکل روی سرمه؟
‫حتماً کیریه بهت گفته ‫ولی خوشحالم بهت گفته
‫یه نگاهی بهش بنداز ‫شاید بعدش عاشقم شدی
‫- می‌دونستم! یه مارپیچه! ‫- مارپیچ؟
‫اولش یه زخم هلالی‌شکل بود؟
‫آره. بخاطر این زخم، همیشه می‌تونستم...
‫همینه! اول و آخر زخمت ‫کش اومدن و یه مارپیچ تشکیل دادن!
‫همه‌ش به این شهر ‫و شیوع مارپیچ‌های اخیرش مربوطه
‫برو! از کوروزو برو ‫تا همه‌چی بدتر نشده!
‫چطور می‌تونی همچین حرفی بهم بزنی؟! ‫از این شهر برم؟
‫اونم وقتی از فکرت درنمیام؟ ‫تابحال همچین حسی نداشتم!
‫اینی که میگم به صلاح خودته! ‫گوش کن چی میگم!
‫باید تا دیر نشده از این شهر بری!
‫تا دیر نشده از این شهر برو...
‫شوچی!
‫کیریه... نمی‌خوای بدونی چی شد؟
‫- اینکه بابام چطوری مرد؟ ‫- شنیدم از پله‌ها افتاد پایین
‫این چیزیه که به همه گفتیم! ‫ولی دروغه
‫پدرم داشت از لحاظ ‫ذهنی و بدنی تحلیل می‌رفت
‫من و مامانم رفتیم ‫ یه بیمارستان تخصصی توی میدوریاما
‫که بتونیم اونجا بستریش کنیم
‫وقتی اواخر اون شب برگشتیم خونه ‫اثری از بابام نبود
‫کل خونه خالی بود...
‫فقط...
‫وسط اتاق مطالعه‌ش...
‫یه وان عجیب بود
‫اینو کِی خرید...؟
‫بابام خودشو چپونده بود توی اون وان ‫تا خودشو تبدیل به مارپیچ کنه!
‫و با این‌کار تمام استخون‌های بدنشو شکست ‫تا اینکه جون داد
‫اون دیگه چیه؟!
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫- کجا؟ ‫- اون بالا! آسمون رو ببین!
‫دود سوختن جسد بابام...
‫داره تبدیل به مارپیچ میشه! ‫تابحال همچین چیزی ندیده بودم!
‫حتماً یجور نشونه‌ی بدشگونه!
‫وایسا ببینم! انگار دود داره میاد پایین!
‫داره میره توی تالاب سنجاقک!
‫عشقم، بس کن! بسه دیگه!
‫خانم سایتو، لطفاً آروم باش
‫- مامان، چی شده؟ ‫- شوچی! می‌تونم به وضوح ببینمش
‫اون که اون بالاست باباته!
‫مامان!
‫زود باشین آمبولانس خبر کنین
‫« آتش‌نشانی کوروزو »
‫وقتی شنیدم تاکسی گرفتم اومدم
‫- آزامی؟ اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- حالت خوبه؟
‫شرمنده که بی‌خبر اومدم ‫یهویی نگرانت شدم
‫ممنونم، آزامی. خیلی لطف داری
‫آزامی... پیشونیت...
‫صبر کن!
‫« بیمارستان کوروزو »
‫خانم سایتو! ‫دکتر داره میاد، تحمل کن!
‫دوباره دکتر رو پیج کنیم؟
‫نه تو رو خدا!
‫سلام کوروتانی!
‫منم، اوکادا از کلاس "سی" ‫می‌خواستم بپرسم...
‫- باهام دوست میشی؟ ‫- بازم تویی. هنوزم جوابم منفیه
‫آره، می‌دونم... ‫ولی آخه یه جور خاصی هستی...
‫جوری که مدام ‫منو به سمت خودت می‌کشونی
‫نه می‌تونم توضیحش بدم ‫نه جلوش مقاومت کنم
‫می‌تونی مدام دست رد به سینه‌م بزنی ‫ولی تسلیم نمیشم
‫حاضرم هرکاری برات بکنم!
‫خیلی‌خب! بچه‌ها ‫صفحه‌ی 37 رو باز کنین
‫از دست تو، کاتایاما ‫می‌دونی ساعت چنده؟
‫ببخشید، دیر کردم
‫استاد! کتایاما خیلی فس‌فس می‌کنه!
‫اگر بین اون و حلزون مسابقه بذاریم ‫حدس بزن روی کی شرط می‌بندم!
‫آروم باشین، بچه‌ها. بسه!
‫کاتایاما، بازم که خیس آب شدی
‫مگه نگفتم زیر بارون ‫چتر بگیر دستت؟
‫و چرا فقط وقتی بارون میاد میای کلاس؟
‫معذرت می‌خوام...
‫باشه بابا، اشکال نداره! ‫برو بگیر بشین
‫باشه
‫چیکار می‌کنی، فس‌فسو؟ ‫حواست به بازی هست یا نه؟
‫« رختکن پسران »
‫ای خدا، حتی دیدنت اعصابمو بهم می‌ریزه
‫نمی‌تونم نفس بکشم، سومورا جان...
‫فکر کردی دوستی چیزی هستیم؟
‫حتی برای عوض کردن لباساتم طول میدی!
‫ولی نگران نباش ‫می‌تونیم توی این مورد کمکت کنیم!
‫- بسه بچه‌ها، اینطوری نکنین... ‫- درشون بیار!
‫داری باهاش چیکار می‌کنی؟
‫بچه‌ها، نگاهش کنین!
‫« بیمارستان کوروزو »
‫از مراسم ختم تا الان، هر موقع ‫مارپیچ می‌بینه قاطی می‌کنه
‫مارپیچ!
‫اونقدر از پیچ موی خودش می‌ترسید ‫که موهاشو از ته تراشید
‫و بعد...
‫مارپیچ...
‫نوک انگشت‌های دست و پاش رو برید ‫تا مارپیچ‌ها رو دربیاره!
‫مدام میگه هر مارپیچی می‌بینه...
‫باعث میشه یاد پیدا کردن ‫جسد درهم شکسته‌ی بابام بیفته
‫و بعد بابام...
‫عشقم، بیا در مارپیچ بهم ملحق شو
‫میگه بابام صداش می‌کنه
‫مجبورم اثرانگشت‌هام ‫و حتی موهام رو بپوشونم
‫علاوه بر اون مجبور شدم به دکترها ‫و پرستارها هشدار بدم همین‌کارو بکنن
‫حداقل بالاخره یکم آروم گرفته
‫اونقدر که بتونه غذا بخوره ‫و یکم استراحت کنه
‫آزامی! آزامی، صبر کن! ‫خودتی، مگه نه؟
‫کجا رفتی؟ خیلی نگرانت بودما!
‫سلام، کیریه... یه مشکلی پیش اومده
‫نمی‌تونم با چشم راستم ‫روی چیزی تمرکز کنم
‫میشه یه نگاهی به صورتم بندازی؟
‫خب قضیه چیه؟ کیریه کجاست؟
‫- خب، راستش قرار نیست کیریه بیاد ‫- منظورت چیه؟
‫شرمنده. ولی قرارمون این بود ‫که بکشونمت اینجا
‫پیدات کردم ‫از ذهنم نمیری، شوچی
‫خیلی‌خب، کوروتانی
‫حالا سر حرفت می‌مونی ‫و باهام میای سر قرار، آره؟
‫فکر نکنم. دیگه به دردم نمی‌خوری ‫خداحافظ
‫آخه چرا؟ خودت گفتی اگر بیارمش اینجا...
‫دوست‌دخترم میشی!
‫احمق. تنها کسی که می‌خواستم ببینم "شوچی"ـه
‫دختره‌ی عوضی! دروغ گفتی!
‫کوروتانی؟
‫چه بلایی سرت اومده؟
‫- کیریه! ‫- شوچی، کجایی...؟
‫این بالام!
‫- اون بالا چیکار می‌کنی؟ ‫- یه پسری کشیده شد توش!
‫- چی؟ ‫- کوروتانی زنده‌زنده بلعیدش!
‫ببین!
‫آزامی؟
‫و حالا مارپیچی که روی بدنش ظاهر شده بود ‫داره خودشو می‌بلعه
‫چیزی که هنوز متوجه نشده بودیم
‫این بود که تمام اتفاقات وحشتناکی ‫ که باهاشون روبرو شدیم
‫تمام اتفاقاتی که افتاد...
‫تازه آغاز فرو رفتنمون در مارپیچ بود
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی
‫[ کانال تلگرام حسین اسماعیلی ] ‫[ @BDSubs ]